نشريه پژوهنده Pajoohandeh Journal http://www.pajoohande.com 19 journal19 fa jalali 1389 5 1 gregorian 2010 8 1 15 3 online 1 fulltext

fa بررسی اثر ارتز کاهنده تون در کودکان دايپلژی اسپاستيک 8-2 ساله پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: فلج مغزی يک ناهنجاری غيرپيشرونده در مغز است که نقايص حرکتی و وضعيتی در رشد کودک ايجاد می‌کند و شيوع نوع اسپاستيک آن بيش از ساير موارد است. در توانبخشی از ارتزها برای جلوگيری از عوارض اسپاستيسيتی و بهبود راه رفتن استفاده می‌شود. با توجه به برخی گزارشات مبنی بر تاثير ارتز کاهنده تون در کاهش تون کودکان فلج مغزی اسپاستيک، اين مطالعه با هدف مقايسه تغييرات تون و الگوی راه رفتن (طول گام، فاصله دو پا و زاويه پا) در دو گروه از کودکان دايپلژی اسپاستيک با و بدون ارتز کاهنده تون انجام شد. مواد و روش‌ها: اين کارآزمايی بالينی روی 30 کودک دايپلژی اسپاستيک 8-2 ساله در دو گروه تجربی (12 نفر) و شاهد (18 نفر) انجام شد. تون عضلات بر اساس Modified Ashworth Scale و الگوی راه رفتن با ثبت ردپای کودک روی کاغذی که به زمين چسبانده شده بود، قبل و بعد از 12 هفته اندازه‌گيری شد. در اين مدت هر دو گروه سه روز در هفته تحت درمان با NDT بودند. علاوه بر آن گروه تجربی ارتز کاهنده تون را 6 ساعت در روز می‌پوشيدند. يافته‌ها: تون عضلات کل بدن در گروه تجربی کاهش معنی‌داری داشت (025/0=p). مقايسه تون عضلات پلانتار فلکسور و همسترينگ در گروه تجربی قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی‌داری نشان داد (بترتيب 01/0=p و 006/0=(p، اما در گروه شاهد معنی‌دار نبود. ميانگين طول گام پای راست (03/0=p) و چپ (04/0=p) در گروه تجربی بيشتر از شاهد بود، اما تفاوت تون اندام فوقانی در هر دو گروه شاهد (03/0=p) و تجربی (02/0=p) معنی‌دار بود. نتيجه‌گيری: ارتز کاهنده تون در کودکان دايپلژی اسپاستيک همراه با اقدامات درمانی متداول موجب کاهش تون به خصوص تون پلانتار فلکسورها و همسترينگ‌ها و افزايش طول گام می‌شود. بنابراين اين ارتز برای کاهش تون توصيه می‌گردد Background and Aim: Cerebral palsy is characterized by non-progressive abnormalities in the developing brain that create motor and postural deficits in the developing child. The most common feature of cerebral palsy is spasticity. In rehabilitation, orthotics have been used to prevent complications of spasticity and improve gait. There are some reports about effectiveness of tone-reducing AFO on decreasing tone in spastic cerebral palsy. The purpose of this study was to compare the effects of tone-reducing AFO on tone and gait between two groups of children with spastic diplegia. Materials and Methods: This randomized clinical trial was conducted on 30 children with spastic diplegia aged 2-8 years. They were assigned to either a control group (18 subjects) or a case group (12 subjects). All children were tested before and after 12 weeks of neurodevelopmental treatment 3 days a week by Modified Ashworth Scale and recording of the foot-print on a piece of paper fastened to the floor for the measurement of stride length, width and foot angle. Children in the case group wore the tone-reducing AFO approximately 6 hours a day. Results: A significant difference was found in muscle tone of the whole body between the two groups (p=0.025). Pretest and post-test difference of the plantar flexors and hamstrings in the case group were also significant (p=0.025, p=0.005). A significant difference was found in the right stride length (p=0.02) and the left stride length (p=0.03) between the two groups, but difference in stride width and foot angle were not significant. Conclusion: Tone-reducing AFO would significantly reduce tone of the whole body, the plantar flexors and hamstrings and increase stride length in spastic diplegic cerebral palsy. ارتز کاهنده تون، اسپاستيسيتی، دايپلژی. Tone-reducing AFO; Spasticity; Diplegia. 95 99 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-633&slc_lang=fa&sid=fa Minoo Kalantari مينو کلانتری mn_kalantari@yahoo.com 190031947532846004103 Yes Department of Occupational Therapy, Shahid Beheshti University, M.C., Tehran, Iran. تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده توانبخشی، گروه کار درماني؛ Seyed Mahdi Hosseini Khamene دکتر سيدمهدی حسينی خامنه 190031947532846004261 No Seyed Mahdi Tabatabaee سيد مهدی طباطبايی 190031947532846004262 No

fa بررسی اثر هيپرونتيلاسيون بر جريان خون شريان مغزی ميانی مبتلايان به ميگرن بدون اورا و گروه شاهد پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: سونوگرافی داپلر بشکل گسترده‌ای جهت ارزيابی سرعت جريان خون در شريانهای داخل مغزی و واکنش عروق مغزی نسبت به محرکهای مختلف به کار گرفته می‌شود. هدف از اين مطالعه تعيين اثر هيپرونتيلاسيون بر جريان خون شريان مغزی ميانی مبتلايان به ميگرن بدون اورا و گروه شاهد آنان توسط transcranial Doppler sonography بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه 30 بيمار با ميانگين سنی 35 سال که مبتلا به ميگرن بدون اورا بودند و در فاز بدون حمله قرار داشتند، با گروه شاهد که همگی افراد سالم در همان محدوده سنی بوده و به لحاظ جنسی همسان شده بودند، از نظر شاخصهای reactivity درشريان مغزی ميانی راست و چپ، يکبار در حالت استراحت و بار ديگر پس از انجام هيپرونتيلاسيون مقايسه شدند. هر دو گروه 48 ساعت قبل از آزمون هيچ دارويی مصرف نکردند و هيچ بيماری عروقی نداشتند. يافته‌ها: از 30 بيمار و 30 فرد شاهد مورد مطالعه 11 نفر مرد و 19 نفر زن بودند. پس از انجام هيپرونتيلاسيون توسط هر دو گروه و محاسبه شاخصهای reactivity توسط دستگاه TCD، pulse index در شريان مغزی ميانی سمت راست در مبتلايان به ميگرن بدون اورا بيشتر از گروه شاهد بود. ساير شاخصهای reactivity در دو گروه شاهد و بيمار يکسان بودند. نتيجه‌گيری: با توجه به اينکه PI در پاسخ به هيپرونتيلاسيون در شريان مغزی ميانی سمت راست مبتلايان به ميگرن بدون اورا در محدوده بالاتری نسبت به گروه شاهد قرار داشت، به منظور بررسی اثر احتمالی هيپرونتيلاسيون بر واکنش عروق مغزی مبتلايان به ميگرن بدون اورا مطالعات تکميلی و با استفاده از نمونه‌های بيشتر پيشنهاد می‌شود. Background and Aim: Doppler sonography is widely applied for evaluating velocity of intracranial artery and different stimuli reactivity of cerebral artery. The aim of this study was to evaluate the effects of hyperventilation on middle cerebral artery of patients with migraine without aura and control group using transcranial Doppler sonography. Materials and Methods: In this study, 30 patients aged averagely 35 years suffering from migraine without aura were compared with 30 normal age- and sex-matched subjects. Reactivity indices of right and left middle cerebral artery were evaluated before and after hyperventilation. Both groups did not use any drug during the past 48 hours before the trial and did not have any other systemic disease. Results: Heart rate, pulsatile index, resistance index, mean velocity, end diastolic velocity, systolic velocity were evaluated on 30 patients (19 females and 11 males) and 30 controls. Pulsatile index was more in right middle cerebral artery of migraine subjects without aura when compared with control group. Other reactivity indices were more or less similar in both groups. Conclusion: In patients with aura-free migraine pulsatile index in right middle cerebral artery was more than control group, hence, further studies to evaluate probable effect of hyperventilation in intracranial artery in these patients are strongly recommended. ميگرن بدون اورا، سونوگرافی داپلر، هيپرونتيلاسيون Migraine without aura; Hyperventilation; Transcranial Doppler sonography 100 103 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-634&slc_lang=fa&sid=fa Kourosh Ghareghuzli دکتر کوروش قره گوزلی 190031947532846004104 No Latif Gachkar دکتر لطيف گچکار 190031947532846004263 No Fakhri Allahyari دکتر فخری اللهياری dr.alahyari@yahoo.com 190031947532846004264 Yes Department of Neurology, Loghman Hospital, Shahid Beheshti University, M.C., Tehran, Iran. تهران، خيابان کمالی، خيابان مخصوص، بيمارستان لقمان حکيم، بخش نورولوژي؛

fa افت وزن و مهمترين عوامل خطرساز مستقيم آن تا 2 سالگی در کودکان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی-درمانی شرق تهران پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: افت وزن از مهمترين مشکلات سلامتی کودکان در جوامع درحال توسعه است. در بعضی مناطق بيماريهای عفونی و در برخی ديگر عوامل تغذيه‌ای بعنوان عوامل خطرساز افت وزن کودک معرفی شده‌اند. از آنجا که شناخت عوامل خطرساز سوءتغذيه و پيشگيری از آنها درکودکان بسيار مهم است، اين مطالعه با هدف تعيين فراوانی افت وزن و مهمترين عوامل خطرساز آن تا دوسالگی در کودکان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی-درمانی شرق تهران انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه با استفاده از داده‌های موجود انجام گرفت. با روش نمونه‌گيری خوشه‌ای دومرحله‌ای 1660 کودک دوساله مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی انتخاب و اطلاعات لازم از پرونده بهداشتی آنها استخراج گرديد. کودکان تک قلو که تولد به موقع داشته و از بيماری خاص در بدو تولد يا بيماريهای ژنتيکی و مادرزادی رنج نمی‌بردند در صورت مراجعه منظم برای پايش رشد وارد اين مطالعه شدند. آزمونهای کای-دو، من ويتنی و تحليل رگرسيونی لجستيک برای تعيين ارتباط عوامل خطرساز با افت وزن مورد استفاده قرار گرفت و بر اساس مقادير نسبت شانس مهمترين عوامل خطرساز تعين شد. يافته‌ها: دختران 5/55% کودکان را تشکيل دادند. وزن تولد کودکان 463±3202 گرم بود. 1119(4/67%) کودک از ابتدای تولد تا دو سالگی حداقل يک بار افت وزن داشتند. بيشترين فراوانی افت وزن در سنين 9 تا 11 ماهگی مشاهده شد. عوامل خطرساز افت وزن تا 6 ماهگی کمترين بسامد را داشتند. نسبت شانس عمده‌ترين عوامل خطرساز به ترتيب متعلق به قطع تغذيه کودک با شيرمادر(7/64)، شروع تغذيه تکميلی (9/16)، ابتلا به اسهال (3/15) و عفونتهای تنفسی (8/11) بود. بين عوامل دموگرافيک و افت وزن کودکان رابطه معنی‌دار آماری يافت نشد. نتيجه‌گيری: فراوانی افت وزن در نمونه مورد مطالعه بالا بوده و با توجه به عوارض شناخته شده آن بايد بيشتر مورد توجه قرار گيرد. از آنجا که مهمترين عوامل خطرساز افت وزن کودکان تا 2 سالگی قابل کنترل می‌باشند به نظر می‌رسد توانمند سازی مادران در زمينه شيوه‌های مناسب تغذيه کودک در سلامت و بيماری به کاهش موارد بروز افت وزن کمک کند. Background and Aim: Weight faltering is one of the most important health problems of children in developing communities. Factors such as infectious diseases in some regions and nutritional factors in the others have been suggested as risk factors for weight faltering. Since determining the risk factors of malnutrition and preventing them in children is crucial, a study was conducted to determine the major immediate risk factors of weight faltering up to 2 years of age in children attending health care centers in east region of Tehran. Materials and Methods: This study was carried out using existing data. Via cluster sampling 1660 two-year old children attending to 5 health care centers in east region of Tehran were selected and data was gathered from their health files. Term birth, being offspring of a uniparous labor, having no certain post-natal, genetic or congenital diseases and on time attending to health center for growth monitoring were the study inclusion criteria. The chi-square, Mann-Whitney U and logistic regression tests were used to determine relationship between risk factors and weight faltering. The major risk factors were determined by odd's ratio. Results: Girls consisted 55.5% of the children. Mean of the birth weight was 3202±463 grams. Weight faltering was occurred in 1119 (67.4%) children from birth up to 2 years of life. The great number of children had weight faltering in 9 to 11 months of age. Frequency of risk factors of weight loss was the least during the first 6 months of life. Weaning (OR=64.7), introducing complementary foods (OR=16.9), diarrhea (OR=15.3) and respiratory infections (OR=11.8) were the major risk factors. Mother's educational level and job status were not related to weight loss. Conclusion: Prevalence of weight faltering was high in the studied sample, hence, further attention and survey are strongly recommended. Since the major risk factors of weight faltering up to 2 years of age are controllable, it seems that enabling mothers towards proper feeding of children could help to reduce the prevalence of weight faltering. : افت وزن، عوامل خطرساز، کودک Weight faltering; Risk factors; Children; Health care centers 104 110 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-635&slc_lang=fa&sid=fa Nahid Kholdi ناهيد خلدی kholdi@shahed.ac.ir 190031947532846004105 Yes Department of Health and Social Medicine, Faculty of Medicine, Shahed University, Iran. تهران، اتوبان خليج فارس، روبروی حرم مطهر امام خمينی، دانشگاه شاهد؛ Ali Ramezankhani دکتر علی رمضانخانی 190031947532846004265 No Farid Zayeri دکتر فريد زايری 190031947532846004266 No Farhad Djafari دکتر فرهاد جعفری 190031947532846004267 No Ali Davati دکتر علی دواتی 190031947532846004268 No

fa بررسی سرانجام مبتلايان به انفارکتوس ميوکارد همراه با قطعه ST بالارفته و عوامل همراه آن پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به افزايش شيوع انفارکتوس ميوکارد (MI)، اين مطالعه به منظور تعيين سرانجام مبتلايان به MI همراه با قطعه ST بالارفته و عوامل همراه آن روی مراجعين به بيمارستان لقمان طی سالهای 1386 و 1387 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در اين تحقيق توصيفی، کليه بيمارانی که با تشخيص MI همراه با قطعه ST بالا مراجعه نمودند، به مدت 30 روز پيگيری شدند و سرانجام اين بيماران از نظر ادامه حيات يا وفات مشخص گرديد. ميزان TIMI risk score با روش استاندارد در اين بيماران تعيين و ارتباط score مذکور با سرانجام بيماری محاسبه و نقش ساير خصوصيات فردی و بيماری با سرانجام بيماری با آزمون کای دو مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته‌ها: طی مدت مورد بررسی 85 بيمار واجد شرايط وجود داشتند که 67% مرد و 33% زن با ميانگين سنی 14±58 سال بودند. بروز مرگ در 2/21% در عرض يک ماه حادث شد. 78% بيماران فوت کرده score 8 و بيشتر داشتند حال آنکه در بيماران زنده مانده 8% score 8 و بيشتر داشتند (001/0p<). جنس، سابقه ديابت، مصرف سيگار، سابقه آنژين، سابقه بيماری عروق کرونر و سابقه خانوادگی بيماری عروق کرونر ارتباطی با سرانجام بيماری نداشت. عدم دريافت استرپتوکيناز در 61% بيماران فوتی و 4/22% بيماران زنده مانده گزارش شد (005/0p<). نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد ميزان بقای بيماران در حدود قابل قبول باشد. TIMI risk score در تعيين سرانجام درمان مفيد است. Background and Aim: Myocardial infarction continues to be a major public health problem in many countries. Given the disparity of outcome in different studies and its importance, we evaluated the outcome of patients with ST segment elevated myocardial infarction (STEMI) and its influencing factors in Loghman hospital. Material and Methods: This longitudinal study conducted between 2007-2008. All patients with STEMI admitted in Loghman hospital were included. The subjects were followed up for 30 days concerning their vitality status. TIMI risk score, demographic and clinical factors were also determined and their association with death was evaluated. Results: Totally, 85 patients with a mean age of 58±14 years were evaluated, of whom 67% were males. Death occurred in 21.2%. Among died subjects, 77.8% had TIMI score of at least 8 when compared to 7.5% of alive patients (p<0.005). Sex, history of diabetes mellitus, smoking, angina and family history of coronary disease had no effect on mortality. Totally, 61% of patients who died didn’t receive streptokinase vs. 22.4% in alive subjects (p<0.005). Conclusion: Our measured survival rate is acceptable and TIMI risk score is a useful tool in predicting outcome of patients with STEMI. انفارکتوس ميوکارد، TIMI risk score، قطعه ST. ST segment; TIMI risk score; Outcome 111 114 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-636&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Maryam Taherkhani دکتر مريم طاهرخانی dr_taherkhani2004@yahoo.com 190031947532846004106 Yes Interventional cardiologist, Cardiology Research Center, Shahid Modarres Hospital, Shahid Beheshti University, M.C., Tehran, Iran تهران، سعادت آباد، بيمارستان شهيد مدرس، مرکز تحقيقات قلب و عروق؛ Mahtab Motieian دکتر مهتاب مطيعيان 190031947532846004269 No Morteza Safi دکترمرتضی صافی 190031947532846004270 No Mohammadreza Motamedi دکتر محمدرضا معتمدی 190031947532846004271 No Aidin Taherkhani دکترآدينه طاهرخانی 190031947532846004272 No Nasser Valai مهندس ناصر ولايی 190031947532846004273 No

fa الگوی مصرف سيگار در دانش آموزان نوجوان شهر تهران پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: برطبق گزارش سازمان جهانی بهداشت روزانه بين 100000- 80000 جوان شروع به مصرف فراورده‌های دخانی می‌کنند که اکثراً در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند. از آنجا که بيش از 70% از نوجوانان (19-10 ساله) کشور در حال تحصيل هستند و مدرسه به عنوان اولين محيط اجتماعی آموزشی بعد از خانواده از اهميت بسزايی در شکل‌گيری رفتارهای فرد برخوردار است، اين پژوهش در مدارس اجرا گرديد. اين مطالعه با هدف تعيين الگوی مصرف سيگار در دانش‌آموزان شهر تهران در سال تحصيلی 87- 1386 صورت گرفت. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعی- توصيفی به روش تصادفی چند مرحله‌ای خوشه‌ای و با استفاده از پرسشنامه استاندارد GYTS (Global Youth Tobacco Survey) بر روی جمعيت دانش‌آموزان شهر تهران شامل 4523 نفر (2272 پسر و 2251 دختر) در سال تحصيلی 87-1386 انجام گرديد. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از آزمون کای‌دو صورت گرفت. يافته‌ها: 4523 دانش‌آموز (2/50% مذکر و 8/49% مونث) بررسی شدند. ميانگين سنی شرکت‌کنندگان در مطالعه 09/2±69/14 سال بود. تجربه مصرف سيگار و قليان به ترتيب 5/25% و 9/54% محاسبه گرديد. بيشترين فراوانی درصد تجربه‌کنندگان مصرف در گروه سنی 15-14 سالگی (6/27%) قرار داشت. بيشترين فراوانی درصد نحوه دستيابی به سيگار مصرفی در دانش‌آموزان مصرف‌کننده فعلی از مغازه يا فروشگاه (8/38%) گزارش شد. بيشترين مکان کشيدن سيگار در پسران مصرف‌کننده فعلی (6/36%) در مکانهای عمومی و در دختران (6/51%) در خانه بود. 0/22% از مصرف‌کنندگان فعلی بيش از 5 نخ سيگار در طی 30 روز گذشته کشيده بودند. تقريباً از هر پنج نفر مصرف‌کننده فعلی يک نفر اقدام به ترک و تلاش جهت ترک سيگار در سال گذشته داشته‌اند. پسران مصرف‌کننده فعلی سيگار بيشتر از دختران اقدام به ترک سيگار (01/0p<) داشتند. نتيجه‌گيری: نتايج با بسياری از مطالعات در جهان همخوانی دارد. شيوع قابل توجه تجربه و مصرف دخانيات طراحی و اجرای برنامه‌های پيشگيری با رويکرد سطح اول پيشگيری جهت سنين پايينتر، نظارت و اجرای قوانين منع فروش دخانيات به نوجوانان و بررسی عوامل موثر بر مصرف لازم به نظر می‌رسد. Background and Aim: According to World Health Organization (WHO) reports, 80000-100000 young adults begin to consume the narcotic substances, most of whom living in developing countries. Besides family environment, school has important role in forming the one's behaviors as the pioneer educating social environment. This study was conducted to determine the smoking pattern in Tehran students during 2008. Materials and Methods: This was a cross-sectional study with a cluster multi stage randomized sampling using the GYTS (Global Youth Tobacco Survey) and demographic questionnaires on 4523 students in Tehran. Data were analyzed using chi square test. Results: Overall, 4523 students (50.2% boys and 49.8% girls) were studied with the mean age of 14.69±2.09 years. Totally, 25.5% of students have ever smoked cigarettes, and 54.9% ever smoked water-pipe. Most of the subjects commenced smoking when they were 14-15 years old (27.6%), while 38.8% purchased cigarette from stores or markets. Boys smoked more frequently in public places (36.6%), whereas girls experienced smoking at home (51.6%). Unfortunately, 22% of subjects smoked more than 5 cigarettes per day. Almost one in five current smokers had gave up and attempted to stop smoking and this was more pronounce among boys (p<0.01). Conclusion: Our results were in agreement with most of other studies of its kind worldwide. With respect to the incidence of experience and consumption of tobacco, designing and accomplishment of preventive program with first level of approach for lower ages, and inspection and execution of tobacco sale prohibition for adolescences seem to be reasonable. سيگار، دانش‌آموزان، نوجوان، تهران Cigarette; Student; Adolescence; Tehran 115 122 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-637&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ali Ramezankhani دکتر علی رمضانخانی 190031947532846003784 No Fatemeh Sarbandizaboli فاطمه سربندی زابلی hsarbandi@yahoo.com 190031947532846003785 Yes Department of Health Education and Promotion, Deputy of Health, Shahid Beheshti University, M.C., Tehran, Iran ؛ تهران، خيابان دکتر شريعتی، تقاطع استاد مطهری، ساختمان شماره 3 ستاد، معاونت امور بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتي؛ Afsaneh Zarghi دکتر افسانه زرقی 190031947532846003786 No Gholamreza Heidari دکتر غلامرضا حيدری 190031947532846003787 No Mohammadreza Masjedi دکتر محمد رضا مسجدی 190031947532846003788 No

fa بررسی فراوانی مصرف و علل گرايش به سيگار در دانشجويان ساکن خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال 87 پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: دوران دانشجويی زمانی است که بسياری از مسيرهای رفتاری در حال تکوين است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی شيوع مصرف و علل گرايش به سيگار در ميان دانشجويان ساکن خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام شده است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعی نمونه‌گيری به صورت سرشماری از کليه دانشجويان دختر و پسر ساکن خوابگاههای دانشجويی انجام گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای بود که پايايی و روايی آن تاييد شده بود. داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و با استفاده از آزمونهای آماری کای دو، آزمون t و رگرسيون لجستيک مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: در بين 669 دانشجوی ساکن خوابگاههای گرگان، 538 پرسشنامه تکميل شد. 3/67% نمونه‌ها (362 نفر) دختر و ميانگين سنی دانشجويان74/20 سال بود. 5/83% (449 نفر) سابقه مصرف سيگار داشتند و 2/6% نمونه‌ها در زمان پژوهش سيگاری بودند (3/17% پسران و 8/0% دختران). مهمترين دليل گرايش به مصرف سيگار ارتباط با دوستان سيگاری عنوان شد. بين مصرف سيگار با سن، جنس، قوميت و سال تحصيل ارتباط معنی‌داری مشاهده شد (05/0p<) اما بين مصرف سيگار با رشته تحصيلی و وضعيت تاهل ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: نتايج نشان داد مصرف سيگار در دانشجويان مورد مطالعه شيوع پايينی دارد اما شيوع پايين نيز مورد توجه است و بايد نظارت والدين در سنين پايينتر در انتخاب دوستان برای فرزندانشان افزايش يابد. Background and Aim: Studentship is a period in which many behavioral patterns are forming. Thus, the aim of this study was to determine the frequency and causes of smoking among students residing in Golestan University of Medical Sciences’ dormitories. Material and Methods: A cross-sectional analytical study conducted among the dormitories male and female students in 2009. The sample size consisted all of the university dormitories’ students. The data gathered using a validated and reliable questionnaire, then, analyzed using SPSS software and statistical tests including chi-square, logistic regression and independent t-test, when appropriate. Results: Of 669 students, 538 filled out the questionnaires completely and 67.3% were female. Totally, 92.4% of the students were single and 83.5% had experience of cigarette smoking, while 6.2% were current smokers (17.3% of males and 0.8% of females). Living with a smoker friend was the most important reason for smoking. There were significant associations between smoking and age, sex, region and year of education (p<0.05), however, we couldn’t find any significant relationship between smoking and filed of study and marital status (p>0.05). Conclusion: The results indicated low prevalence of cigarette smoking among the students. However, preventive measures should be taken to persuade youth toward healthier behaviors. It seems parental control and monitoring children’s friend finding are crucial issues. سيگار، دانشجو، گرايش، شيوع Cigarette smoking; University student; Tendency; Prevalence 123 128 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-638&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahdieh Shojaa مهديه شجاع Mahdieh.shojaa_mw@yahoo.com 190031947532846003775 Yes Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran. Email: Mahdieh گرگان، جاده شصتکلا، دانشگاه علوم پزشکی گلستان Leila Jouybari دکتر ليلا جويباری 190031947532846003776 No Mostafa Qorbani مصطفی قربانی 190031947532846003777 No Akram Sanagoo دکتر اکرم ثناگو 190031947532846003778 No Hojat Shojaee حجت شجاعی 190031947532846003779 No Zahedeh Kia Kajoori زاهده کياکجوری 190031947532846003780 No Hoseyn Organgi حسين ارگنجی 190031947532846003781 No

fa آلودگی بستر قرنيه در طول عمل ليزيک پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: عفونت بعد از جراحی ليزيک يک وضعيت خطرناک و تهديدکننده بينابی است که نيازمند توجه جدی است. هدف اين مطالعه تعيين آلودگی بستر قرنيه در طول عمل ليزيک و معين نمودن منبع احتمالی آلودگی و ارزيابی پاسخ قرنيه به آلودگی بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفی 200 فرد از لحاظ آلودگی چشم در انتهای عمل ليزيک بررسی شدند. کشتها از پلک پايينی و بالايی و فورنيکس تحتانی قبل و بعداز جراحی و interface قرنيه و فلپ و همچنين کشت ابزارها انجام شد. باکتری‌های جدا شده از محيط کشت هوازی و غيرهوازی بر اساس روشهای بيوشيميايی تحت شناخت گونه قرار گرفتند. يافته‌ها: فراوانی عفونت 5/24% بود. شايعترين ارگانيسم استافيلوکوکوس اپيدرميس (43 مورد، 7/87%) بود. هيچکدام از موارد عفونی تبديل به زخم قرينه نشدند با اين وجود در 2 چشم کراتيت لاملار منتشر ديده شد. نتيجه‌گيری: استرومای قرنيه توانايی پاکسازی ارگانيسم‌های وارد شده طی عمل جراحی ليزيک را دارد. Background and Aim: Post-LASIK infection is a life threatening condition. The present study was conducted to measure the rate of corneal interface contamination during laser in situ keratomileusis (LASIK), determine probable sources of the contamination, and evaluate how the cornea reacts to the contamination. Material and Methods: In this case series, 200 eyes were evaluated for the corneal interface contamination at the end of LASIK. Cultures were obtained from the upper and lower eyelid margins and the inferior fornices before surgery and from the corneal interface and the instrument at the end of surgery. Media were cultured at 37°C for 14 days under aerobic and anaerobic conditions. Bacteria from positive cultures were isolated and identified by biochemical procedures to determine the species of the organisms. Results: The rate of contamination was 24.5%. The most common retrieved organism was Staphylococcus epidermidis (43 cases, 87.7%). None of the contaminated or non-contaminated cases developed corneal ulcers however, 2 eyes developed diffuse lamellar keratitis. Conclusion: The corneal stroma has the ability to clear introduced microorganisms during LASIK. بستر قرنيه، آلودگی، جراحی ليزيک. LASIK; Corneal interface; Contamination 129 132 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-103-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mostafa Naderi دکتر مصطفی نادری ophthalmology110@yahoo.com 190031947532846004107 Yes Department of Ophthalmology, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran ؛ تهران، خيابان Khosro Jadidi دکتر خسرو جديدی 190031947532846004274 No Shahab Shahverdi دکتر شهاب شاهوردی 190031947532846004275 No Parviz Rafiezadeh دکتر پرويز رفيع زاده 190031947532846004276 No Vahid Nourian دکتر وحيد نوريان 190031947532846004277 No

fa بررسی اپيدميولوژی سنگ ادراری در کودکان بستری در بيمارستان کودکان مفيد در طول 5 سال پیراپزشکی Paramedicine پژوهشی Original سابقه و هدف: سنگهای ادراری يکی از مشکلات شايع و مهم طب کودکان است که امروزه شيوع آن در کودکان رو به افزايش است. با توجه به اينکه اطلاعات دقيقی از شيوع و انواع سنگ کليه در جامعه خود نداريم اين تحقيق با هدف بررسی اپيدميولوژيک سنگهای کليه و مجاری ادراری در بيماران بستری در بيمارستان کودکان مفيد طی سالهای 1387-1383 انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعی بيمارانی که بر اساس نتايج سونوگرافی مبتلا به سنگ کليه و مجاری ادراری بودند، جدا و آزمايش خون از نظر تستهای بررسی عملکرد کليه‌ها انجام و گاز خون و سطوح کلسيم، فسفر و اسيد اوريک سرم کنترل گرديد. آزمايش ادرار از نظر آناليز ادرار و سطوح کراتينين، کلسيم، فسفر، اسيد اوريک، منيزيم، سديم، سيستين، سيترات و اگزالات انجام شد. يافته‌ها: در بين 711 کودک مورد مطالعه، شيوع سنگ کليه 17% بود. شايعترين علامت بالينی در هنگام مراجعه هماچوری بود (24%). در 6/87% بيماران برای بار اول سنگ کليه تشکيل شده بود و در 4/95% بيماران سنگ در لگنچه کليه و در 6/4% در حالب‌ها گزارش شد. در 2/32% بيماران سنگ کليه با هيدرونفروز همراه بود و در 8/5% موارد با هيدرونفروز شديد همراهی داشت. در 8/19% موارد سنگ کليه با عفونت ادراری همراهی داشت. در بررسی علل متابوليک زمينه‌ساز سنگ کليه در 5/73% هيپرکلسيوری وجود داشت. بين اندازه سنگ و سطح کلسيم (0001/0p<)، سديم (001/0p<)، اسيد اوريک (002/0p<)، کراتينين (002/0p<)، پروتئين ادرار (007/0p<)، وزن مخصوص ادرار (0001/0p<) و بی‌کربنات خون (0001/0p<) ارتباط معنی‌داری ديده شد. نتيجه‌گيری: شيوع سنگ ادراری درکودکان بستری در بيمارستان قابل توجه است و هيپرکلسيوری در اغلب بيماران مبتلا به سنگ ادراری می‌تواند به عنوان يکی از علل زمينه‌ساز مطرح باشد. Background and Aim: Renal stone or urolithiasis is one of the most important and common problems in pediatric field. The prevalence of renal stone is 1.7-4.1% in girls and 4-9% in boys. The incidence of renal stone in pediatric group is 1/1000–1/7600 hospital admission. The aim of this study is to evaluate the prevalence of urolithiasis in patients admitted in Mofid children's hospital. Material and Methods: This is a descriptive study conducted between 2003-2007 on all patients admitted in Mofid Children's Hospital. Children whose ultrasonography reported renal stone were included. The laboratory tests of serum creatinine, venous blood gas, serum calcium, phosphate and uric acid and the urinary levels of creatinine, calcium, phosphate, uric acid, magnesium, sodium, cystine, citrate and oxalate were achieved. The demographic data and the results of ultrasonography and laboratory data were gathered and analyzed by t-test, Fisher's exact test, regression analysis and ANOVA test, when appropriate. Results: The prevalence of renal stone was 17% and the most common etiology for renal stone was hypercalciuria. Hematuria was the most common clinical presentation of renal stone (24%) in study group. There wasn’t any previous history of renal stone in 87.6% of our patients. Our patients showed renal stone in 95.4% and ureteral stone in 4.6%. In 32.2% of the patients ultrasound showed hydronephrosis and in 19.8% renal stone was accompanied with urinary tract infection. The main predisposing factor for renal stone in our study was hypercalciuria (73.5%). We also found a significant correlation between the stone size and urinary levels of calcium, sodium, uric acid, protein, creatinine and specific gravity and serum bicarbonate (p-value <0.000, 0.001, 0.002, 0.002, 0.007, 0.000 and 0.000, respectively). Conclusion: We concluded that renal stone is common in pediatric in patients and the main predisposing factor for renal stone is hypercalciuria. سنگ کليه، سنگ ادراری، کودکان، هيپرکلسيوری Renal stone; Urinary stone; Children 133 136 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-639&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Masoumeh Mohkam دکتر معصومه محکم mohkam@pirc.ir 190031947532846004108 Yes Department of Nephrology, Shahid Beheshti University, M.C., Tehran, Iran. تهران، خيابان شريعتی، روبروی حسينيه ارشاد، بيمارستان کودکان مفيد، بخش نفرولوژی اطفال Masoumeh Mohkam دکتر فرشته ماهانی 190031947532846004278 No Babak Otoukesh دکتر بابک اتوکش 190031947532846004279 No Mostafa Sharifian دکتر مصطفی شريفيان 190031947532846004280 No Reza Dalirani دکتر رضا دليرانی 190031947532846004281 No Bijan Hatamian دکتر بيژن حاتميان 190031947532846004282 No Bijan Hatamian فاطمه عبدالله گرجی 190031947532846004283 No