نشريه پژوهنده Pajoohandeh Journal http://www.pajoohande.com 19 journal19 fa jalali 1388 11 1 gregorian 2010 2 1 14 6 online 1 fulltext

fa به‌کارگيری خوشه‌بندی فازی در ريزآرايه DNA پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: فناوری ريزآرايه برای بررسی همزمان بيان هزاران ژن در بازه وسيعی از ژنوميک، نظير شناسايی ژنها، اکتشاف داروها و تشخيص‌‌های کلينيکی مورد استفاده قرار گرفته است. آزمايشهايی که بر اساس فناوری ريزآرايه انجام می‌شوند حجم بسيار زيادی از داده‌ها را فراهم می‌کنند که در مطالعات بيولوژيک بی‌نظير بوده است. نرمال سازی، خوشه‌بندی، طبقه‌بندی و ... از جمله روشهای مورد استفاده در تحليل آماری اين نوع داده‌هاست. هدف اين مقاله بررسی نحوه به کارگيری روش خوشه‌بندی فازی در داده‌های ريزآرايه DNA است. مواد و روش‌ها: تحقيق به روش توصيفی انجام شده و داده‌های بيان ژنی سرطان خون گلوب و همکاران (1999) که بر اساس روش آرايه اليگونوکلئوتيد توليد شده و از طريق اينترنت در اختيار عموم قرار دارد، با استفاده از روش آماری خوشه‌بندی فازی، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. خوشه‌بندی داده‌های ريزآرايه به صورت خيلی محدود و گرايش بيشتر به سمت خوشه‌بندی کلاسيک در ايران صورت پذيرفته است و اين مقاله شروعی در خوشه‌بندی فازی داده‌های ريزآرايه به شمار می‌آيد. مجموعه داده‌ها شامل 20 بيمار مبتلا به سرطان خون لنفوئيدی حاد (ALL) و 14 بيمار مبتلا به سرطان خون ميلوئيدی حاد(AML) است. کارايی روش خوشه‌بندی فازی با توجه به گروه‌بندی واقعی نمونه‌ها (ALL و AML) مورد ارزيابی قرار گرفت. نرم‌افزار R برای تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: ويژگی روش خوشه‌بندی فازی در تشخيص افراد AML، 90% و حساسيت آن 93% و صحت آن 91% به دست آمد که نشان‌دهنده عملکرد خوب اين روش است. نمونه سی و يکم که بر اساس يافته‌های بالينی در گروه AML قرار دارد در گروه ALL قرار گرفت، همچنين نمونه‌های دوم و هفدهم که بر اساس يافته‌های بالينی در گروه ALL قرار دارد طبق نتايج در گروه AML قرار گرفتند که از نظر بالينی می‌توانند قابل توجه باشند. نتيجه‌گيری: خوشه‌بندی فازی اطلاعات نسبتاً قابل قبولی درباره ساختار داده‌ها فراهم می‌کند که با توجه به انطباق نتايج اين روش با گروه‌بندی واقعی داده‌ها، از اين روش آماری می‌توان در مواردی که اطلاع دقيقی درباره گروه‌بندی واقعی داده‌ها در دست نيست، استفاده کرد. به علاوه با بررسی نتايج خوشه‌بندی ممکن است زيرگروه‌هايی از نمونه‌ها را به نحوی متمايز کرد که برای انطباق آن با يافته‌های بالينی، پژوهشهای آزمايشگاهی يا بالينی جديدی لازم باشد. Background & Aim: Microarray techniques are successfully used to investigate thousands of gene expression profiling in a variety of genomic analyses such as gene identification, drug discovery and clinical diagnosis, providing a large amount of genomic data for the overall research community. Statistical analysis of such databases included normalization, clustering, classification, etc. The present study surveyed the application of fuzzy clustering technique in DNA microarray analysis. Materials & Methods: Golub, et al collected data bases of leukemia based on the method of oligonucleotide in 1999. The data are on the internet for free. In this paper we did analysis on this data set and gene expression data were clustered by fuzzy clustering. Data set included 20 Acute Lymphoblastic Leukemia (ALL) patients and 14 Acute Myeloid Leukemia (AML) patients. Efficiency of clustering was compared with regard to real grouping (ALL & AML). We used R software for data analysis Results: Specificity and sensitivity of fuzzy clustering in diagnosing of ALL patients are 90% and 93%, respectively. These results show a good accomplishment of both clustering methods. It is considerable that, due to clustering methods results, one of the samples was placed in ALL group, which had been in AML group in clinical test. Conclusion: With regard to concordance of the results with real grouping of data, it could be said that we can use these methods in cases where we don't have accurate information of real data grouping. Moreover, results of clustering might distinguish subgroups of data in such a way ريزآرايه DNA، بيان ژن، خوشه‌بندی کلاسيک، خوشه‌بندی فازی، سرطان خون DNA- Microarray; Gene Expression; Classic Clustering; Fuzzy Clustering; Leukemia. 288 294 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-606&slc_lang=fa&sid=fa Vahedi M محسن واحدی mohsenvahedi540@gmail.com 190031947532846003370 Yes Research Center for Gastroenterology and Liver Diseases, Taleghani Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tabnak St., Tehran, Iran. تهران، اوين، خيابان تابناک، بيمارستان آيت ا... طالقانی، مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد Alavi Majd H دکتر حميد علوی‌مجد 190031947532846003371 No Mehrabi Y دکتر يدا... محرابی 190031947532846003372 No Naghavi B بهار نقوی 190031947532846003373 No

fa مقايسه اثر ايزو‌فلوران و سووفلوران بر لرز پس از بيهوشی عمومی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: لرز يکی از عوارض ناخواسته پس از بيهوشی است که می‌تواند مصرف اکسيژن را بالا برد و به تبع آن، عوارضی ايجاد کند. اين مسأله، در افرادی که سابقه بيماريهای زمينه‌ای مثل بيماريهای قلبی و تنفسی دارند، بيشتر حايز اهميت است. استفاده از گازهای جديد بيهوش‌کننده، با توجه به خواص مفيد بيشتر و عوارض کمتر رو به گسترش است. انجام مطالعه روی عوارض اين گازها، ما را در استفاده بهتر از آنها کمک می‌کند. اين مطالعه با هدف مقايسه اثر ايزوفلوران و سووفلوران بر لرز پس از بيهوشی انجام شد. مواد و روش‌ها: در يک کارآزمايی بالينی دو سو بی‌خبر تصادفی‌شده، 100 بيمار 18 تا 65 سال پس از رعايت معيارهای ورود و خروج، در دو گروه (هر گروه 50 نفر) تقسيم شدند و تحت جراحی الکتيو ارتوپدی اندام تحتانی قرار گرفتند. وقوع لرز پس از عمل و شدت آن بررسی گرديد و از صفر تا سه درجه‌بندی شد. يافته‌ها با آزمونهای تی و مجذور کای تجزيه و تحليل شدند. مقدار p کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی شد. يافته‌ها: دو گروه از نظر سن، جنس و مدت بيهوشی اختلاف معنی‌داری نداشتند. فراوانی لرز و شدت آن، پس از بيهوشی با اين دو گاز اختلاف معنی‌داری نداشت. نتيجه‌گيری: در بيماران بزرگسال تحت اعمال جراحی الکتيو ارتوپدی در اندام تحتانی، دو گاز ايزوفلوران و سووفلوران، از نظر شيوع لرز پس از عمل تفاوتی با هم ندارند Background & Aim: Postoperative shivering is one of the complications that can increase the amount of oxygen consumption, so ending in a number of complications. This issue is of paramount importance in patients with an underlying cardiovascular problem. New inhalational anesthetics are increasing trends in hope to decrease a number of complications like postoperative shivering. This study was done to assess the comparative effects of sevoflurane and isoflurane on postoperative shivering. Materials & Methods: In a double blind clinical trial, the prevalence of postoperative shivering with isoflurane and sevoflurane was compared. 100 patients aged 18-65 years were selected and divided randomly into one of the two groups considering inclusion and exclusion criteria. Post anesthesia shivering was assessed and compared in the two groups. Data analysis was done using SPSS software. Student t-test and Chi-Square test were used for data analysis. A p < 0.05 was considered significant. Results: There was no difference between the two groups regarding age, sex and the duration of anesthesia. Also, there was no statistical difference between the two groups regarding the severity and grading of shivering. Conclusion: Post anesthesia shivering is not so much affected using isoflurane and sevoflurane ايزوفلوران، سووفلوران، لرز پس از عمل Sevoflurane; Isoflurane; Shivering 295 298 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-607&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Elyasi H دکتر هدايت‌اله الياسی 190031947532846004083 No Dabbagh A دکتر علی دباغ alidabbagh@yahoo.com 190031947532846004185 Yes Department of Cardiac Anesthesiology, Shahid Modarres Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Saadat Abad St., Tehran, Iran. تهران، سعادت آباد، بيمارستان شهيد مدرس، بخش بيهوشی قلب Ghalamzan M دکتر محسن قلمزن 190031947532846004186 No

fa بررسی تنوع ژنتيکی کريپتوسپوريديوم بر اساس آناليز ژنهای پلی‌مورف COWP، SSU-rRNA و TRAP-C2 در کودکان مبتلا به اسهال در استانهای تهران و قزوين پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: کريپتوسپوريديوم تک‌ياخته‌ای با انتشار جهانی و به عنوان يکی از عوامل مهم اسهال در کودکان و افراد دارای نقص سيستم ايمنی شناخته شده است. عمده تحقيقات انجام گرفته در خصوص اين انگل در ايران به بررسی شيوع آن در جوامع مختلف پرداخته است. هدف از اين مطالعه تعيين تنوع ژنتيکی کريپتوسپوريديوم در کودکان مبتلا به اسهال بر اساس آناليز ژنهای پلی‌مورف COWP، SSU-rRNA و TRAP-C2 با استفاده از تکنيکPCR- RFLP می‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعی، طی دو سال (آذر ماه 1384 تا فروردين ماه 1387)، نمونه‌های مدفوع از 1263 کودک مبتلا به اسهال که به بيمارستانهای کودکان استانهای تهران و قزوين مراجعه کردند، جمع‌آوری شد. با مشاهده لام مستقيم، فرمل اتر و رنگ آميزی اسيدفاست اصلاح شده، بررسی لازم جهت شناسايی عوامل انگلی صورت گرفت. در نهايت بر روی DNA استخراج شده از ايزوله‌ها، PCR-RFLP انجام شد. يافته‌ها: از مجموع 1263 نمونه مدفوع، 31 ايزوله با استفاده از روشهای مستقيم و رنگ‌آميزی‌های تخصصی کريپتوسپوريديوم تشخيص داده شدند، که از بين آنها پس از بررسی‌های مولکولی 25 ايزوله کريپتوسپوريديوم پارووم، 5 ايزوله کريپتوسپوريديوم هومينيس و يک ايزوله هردو ژنوتيپ را نشان داد که نتايج در هر سه ژن يکسان بوده است. نتيجه‌گيری: هر دو ژنوتيپ انسانی و گاوی در کودکان مبتلا به اسهال ديده می‌شود ولی با توجه به اين که گونه غالب، کريپتوسپوريديوم پارووم می‌باشد، انتقال زئونوز شايعتر از انتقال انسانی بوده و تماس با دام بخصوص گوساله به عنوان مهمترين منبع آلودگی انسانی به شمار می‌رود. Background & Aim: Since Cryptosporidium is a worldwide distributed protozoan parasite and is considered as one of the most common causes of infection and diarrhea in humans with autoimmune deficiency, as well as in young live stock, molecular epidemiologic studies of cryptosporidiasis will be helpful for underlying transmission and molecular pathogenesis of Cryptosporidium in humans. The aim of the present study was to determine the species and genotypes of Cryptosporidium among children with diarrhea in Tehran and Qazvin provinces by PCR-RFLP using the three polymorphic regions of SSU-rRNA, COWP and TRAP-C2 genes. Materials & Methods: 1263 stool samples were collected from the children less than 12 years with diarrhea who referred to Pediatrics Medical Centers in Gazvin and Tehran Provinces, Iran, during 2005-2007. After determination of the presence of Cryptosporidium oocytes by Ziehl-Neelsen acid, fast staining genomic DNA was extracted. Nested PCR-RFLP was performed by -rRNA, COWP and TRAP-C2 genes. Results: Results of microscopically positive samples showed that the overall prevalence of infection in children was 31 (2.5 %). Results of nested PCR amplification showed that of 31 isolates of children, all of three targeted gene were successfully amplified. Conclusion: Our results indicated that the zoonotic transmission is the main mode of infection in Iran and indicates that direct or indirect contact with animals, especially calf, is possibly the main route of human infection تنوع ژنتيکی، کريپتوسپوريديوم،کودکان مبتلا به اسهال Genetic diversity, Cryptosporidium, Children with diarrhea 299 306 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-608&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Keshavarz Riazi A دکتر اکبر کشاورز رياضی keshavarz_akbar@yahoo.com 190031947532846004084 Yes 660 laboratory Research Center, Office of health and treatment, Nezaja, Babaei Highway, Tehran, Iran ؛ تهران، بزرگراه شهيد بابايی، اداره بهداشت و درمان نيروی زمينی ارتش جمهوری اسلامی ايران، مرکز تحقيقات آزمايشگاهی 660 نزاجا Nazemalhosseini Mojarad E احسان ناظم‌الحسينی مجرد 190031947532846004187 No Haghighi A دکتر علی حقيقی 190031947532846004188 No Taghipour N نيلوفر تقي‌پور 190031947532846004189 No Sahebekhtiari N نويد صاحب‌اختياری 190031947532846004190 No Nochi Z زهرا نوچی 190031947532846004191 No Kazemi B دکتر بهرام کاظمی 190031947532846004192 No

fa خصوصيات بالينی و آزمايشگاهی سندرم گيلن‌باره کودکان با سابقه عفونت کمپيلوباکتر ژژونی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: مطالعات اخير ارتباط بين سندرم گيلن‌باره و عفونت کمپيلوباکتر ژژونی را تأييد کرده‌اند. با اين وجود، خصوصيات سندرم گيلن‌باره کودکان متعاقب عفونت با اين ارگانيسم در ايران کمتر بررسی شده است. هدف از اين مطالعه، تعيين ميزان شيوع عفونت کمپيلوباکتر ژژونی در کودکان مبتلا به سندرم گيلن‌باره و خصوصيات بالينی و آزمايشگاهی اين بيماران بود. مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ای توصيفی- مقطعی از مرداد 1385 تا مرداد 1387، چهل وهفت بيمار با تشخيص سندرم گيلن‌باره در بيمارستان کودکان تبريز بستری و وارد مطالعه شدند. در اين بيماران، بررسی سرولوژيک به روش الايزا برای تشخيص سابقه عفونت اخير با کمپيلوباکتر ژژونی انجام شد. يافته‌ها: شواهد عفونت اخير با کمپيلوباکتر ژژونی در 19 بيمار (4/40%) وجود داشت. ميانگين مدت بهبودی (توانايی راه رفتن مستقل) در بيماران با سابقه عفونت کمپيلوباکتر ژژونی طولانی‌تر از بيماران بدون سابقه عفونت بود (01/0>p). با اين حال، 95% بيماران در پايان يک سال از شروع بيماری بدون کمک راه می‌رفتند. الگوی آکسونال در گروه سرولوژی مثبت شايعتر بود (05/0p<). نتيجه‌گيری: کمپيلوباکتر ژژونی يک عامل عفونی شايع، قبل از شروع علايم عصبی سندرم گيلن‌باره کودکان در ايران می‌باشد. Background & Aim: Recent studies have confirmed association between Campylibacter jejuni infection and Guillain-Barre syndrome (GBS). However, the characteristics of this association are not well studied in Iran. This study aimed to determine the frequency of this infection in children with GBS, and the clinical and laboratory features of this association. Materials & Methods: We performed a descriptive cross-sectional study on 47 children with GBS admitted to Tabriz Children’s Hospital between July 2006 and July 2008. Serologic investigations were used to diagnose preceding C. jejuni infection. Results: There was evidence of recent C. jejuni infection in 40.4% of the patients with GBS. Duration to achieve independent walking was longer in C. jejuni-associated patients (P<0.013). However 95% of C. jejuni-associated GBS patients achieved independent walking at the end of 1 year. Axonal pattern was more common in patients with positive serology (P=0.05). Conclusion: Campylobacter jejuni is a common antecedent infectious agent in children with GBS in Iran. سندرم گيلن‌باره کودکان، کمپيلوباکتر ژژونی، خصوصيات بالينی، خصوصيات آزمايشگاهی Childhood Guillain-Barre Syndrome; Campylobacter Jejuni; Clinical Features; Laboratory Features. 307 312 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-611&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Barzegar M دکتر محمد برزگر mm_barzegar@yahoo.com 190031947532846004085 Yes Pediatric Health Reasearch Center, Tabriz Children Hospital, Tabriz University of Medical Sciences, Sheshgalan St., Tabriz, Iran تبريز، خيابان ششگلان، بيمارستان کودکان، بخش اعصاب Kargar Maher MH دکتر محمدحسن کارگرماهر 190031947532846004193 No Pour Hosein D دکتر داود پورحسين 190031947532846004194 No Bonyadi MR محمدرضا بنيادی 190031947532846004195 No

fa بررسی نتايج طولانی‌مدت تيمکتومی و عوامل مرتبط با آن در مبتلايان به مياستنی‌گراويس، مراجعين به بيمارستان لقمان حکيم طی سالهای 86-1372 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: مياستنی‌گراويس بيماری خودايمنی می‌باشد که با توليد آنتی‌بادی ضد رسپتور استيل‌کولين در غشای پس‌سيناپسی شناخته می‌شود. جراحی در اين بيماران به منظور خارج کردن کامل بافت تيموس و کنترل بيماری انجام می‌گردد، اما نتايج طولانی‌مدت جراحی به درستی شناخته نشده است و مورد بحث است. اين مطالعه به بررسی نتايج تيمکتومی در درمان، ميزان بهبودی و کنترل علايم بيماران مبتلا به مياتنی‌گراويس، مراجعه‌کننده به بيمارستان لقمان حکيم طی سالهای 1372 لغايت 1386 می‌پردازد. مواد و روش‌ها: مطالعه به روش توصيفی در کليه مبتلايان به مياستنی‌گراويس جنراليزه که مورد تيمکتومی ترانس‌استرنال قرارگرفته بودند، انجام شد. کليه بيماران مياستنی‌گراويس که طی سالهای ذکر شده، جراحی شده بودند، فراخوان شدند و تأثير جراحی با شاخصهای ميزان داروی مصرفی، علايم، سن، جنس، پاتولوژی تيموس و .. بررسی شد و با آمار توصيفی ارايه گرديد. وضعيت بيماران پس از جراحی تا حداکثر 15 سال (ميانگين 9 سال) پيگيری شد. يافته‌ها: طی مدت مورد بررسی، 63 بيمار تحت جراحی تيمکتومی قرار گرفتند که 48 نفر (2/76%) مراجعه و پيگيری شدند. بهبود کلی در مدت پيگيری پس از جراحی تيمکتومی، در 77% بيماران مشاهده شد که 2/31% بيماران در اين مدت به طور کامل بهبود يافته و 8/45% نياز به داروی کمتری پيدا کردند، در 7/18% تغييری ديده نشد و در 2/4% موارد، بيماری سير پيشرونده‌ای پيدا کرد. بيشترين بهبودی در دو سال اول پس از تيمکتومی ديده شد. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد تيمکتومی يک درمان مناسب در بيماران مبتلا به مياستنی‌گراويس جنراليزه می‌باشد. نتايج طولانی‌مدت تيمکتومی در بيماران اين مطالعه، قابل قبول بوده است ولی بررسی بيشتر در جامعه آماری بزرگتر و مطالعات تجربی توصيه می‌شود Background & Aim: Myasthenia gravis is an autoimmune disease characterized by production of autoantibody directly against acetylcholine receptors on post-junctional membranes. The complete removal of the thymus has been the logical goal of operation, but there has been controversy on its relation to long term results. In this study, we try to describe the efficacy of long term result of transsternal thymectomy, and the rate of improvement in patients with myasthenia gravis that presented to Loghman Hakim Hospital, in Tehran, between 1993 and 2007. Materials & Methods: The study descriptively analyzed all patients with general myasthenia gravis with transsternal thymectomy. At first all patients with myasthenia gravis on the study year’s period were found and invited. Efficacy of surgery was studied with dosage of used drug, signs, age, sex, thymus pathology, etc. and was statistically expressed. A maximum of 15 years of post-surgery follow-up was studied (Mean= 9 yrs). Results: In study years, 63 patients underwent thymectomy, 48 of whom met the criteria to enroll in our study (76.2%). Overall, surgical benefit after thymectomy was 77% and 31.2% of the patients were completely cured. In 45.8% of the patients, drug doses were reduced. In 18.7% of the patients drug dose had not changed. In 4.2 % of patients, the disease had progressed. Most of the improvement was seen in the first 2 years post- thymectomy. Conclusion: Thymectomy is a beneficial treatment modality in patients with generalized myasthenia gravis. The efficacy of transsternal thymectomy for myasthenia gravis had satisfactory results by examining and long-term follow-up of patients. But further investigation in mass population in clinical trials is needed. مياستنی‌گراويس، تيمکتومی، غده تيموس Myasthenia Gravis; Thymectomey; Thymus Gland 313 317 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-612&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hajinasrollah E دکتر اسماعيل حاجی نصرالله e.hajinassrollah@gmail.com 190031947532846004086 Yes Department of Surgery, Loghman Hakim Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Kargar St., Tehran, Iran تهران، خيابان کارگر، چهارراه لشگر، خيابان کمالی، بيمارستان لقمان حکيم، بخش جراحی عمومی Khoshkar A دکتر علی خوشکار 190031947532846004196 No Mousavian SA دکتر سيد‌امير موسويان 190031947532846004197 No Salehi N دکتر نورالله صالحی 190031947532846004198 No Peyvandi H دکتر حسن پيوندی 190031947532846004199 No Arayeshkhah M دکتر محسن آرايشخواه 190031947532846004200 No

fa ارزيابی گرايش و انگيزه‌های بيماران زن در جراحيهای زيبايی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به اين که امروزه جراحی‌های زيبايی يکی از شايعترين اعمال جراحی در سطح جهان می‌باشند و ايران از نظر نسبت تعداد عمل زيبايی به جمعيت، در رتبه‌های اول قرار دارد، اين تحقيق به منظور بررسی انگيزه‌های داوطلبين جراحی زيبايی و شناخت منابع کسب اطلاعات آنها، در مرکز آموزشی درمانی پانزده خرداد طی سالهای 85-1384 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: تحقيق به روش مقطعی انجام گرفت. کليه بيمارانی که برای انجام اعمال جراحی زيبايی در اين مقطع زمانی به بيمارستان 15 خرداد مراجعه کرده بودند، بررسی شدند و اطلاعات مورد نياز در فرمهای اطلاعاتی مخصوص ثبت گرديد. يافته‌ها و اطلاعات موجود مورد قضاوت آماری قرار گرفت و نتايج به وسيله آماره‌های توصيفی و تحليلی ارايه شدند. يافته‌ها: در اين پژوهش 75 بيمار بررسی شدند. سن آنها 13±33 سال (حداقل 17 و حداکثر 63) بود. راينوپلاستی (%52) و ابدومينوپلاستی (8%) بيشترين و کمترين اعمال جراحی انجام ‌شده بودند. اصلی‌ترين منبع ايجاد انگيزه، دوستان، خويشاوندان و همکلاسيها بودند (40%) و کم‌اهميت‌ترين منبع، مجلات و ژورنالها بودند (4%). 7/10% از بيماران عضو هدف خود را خوب و بدون مشکل می‌دانستند، اما هدف آنها از جراحی بهتر شدن ظاهر يا عملکرد آن بود. منابع ايجاد انگيزه با نوع عمل جراحی و سطح تحصيلات وابستگی نداشت اما با شغل بيماران، وضعيت تأهل و نظر بيمار در مورد عضو هدف وابسته بود. نتيجه‌گيری: کسانی که اطلاعات خود را در مورد جراحی زيبايی از طريق وسايل ارتباط‌جمعی کسب می‌کنند، ديد بهتری نسبت به اين رشته داشته و اعمال فوق نزد آنان مقبوليت بيشتری دارد. همچنين محرکهای ايجاد انگيزه برای اعمال جراحی زيبايی در اين مطالعه با جوامع ديگر متفاوت بود. Background & Aim: Today, plastic surgeries are among the most popular types of surgeries worldwide, and Iran is placed as one of the tops on the list of plastic surgeries. Considering these facts, this study was designed to evaluate the volunteers' motivations, their attitudes and informational sources performed in Panzdah Khordad Educational Hospital, in Tehran, during 2005-2006. Materials & Methods: The study was conducted on a cross- sectional basis. All patients undergoing plastic surgeries, and referred to this center during that time, were evaluated and necessary information was recorded. All the findings were evaluated statistically and the results were presented by descriptive and analytical statistics. Results: 75 patients were studied in this research. The average age of the participants was 33±13 (minimum of 17 and maximum of 63 years old). Rhinoplasty (52%) and abdominoplasty (8%), were the most and less common surgeries done. The major motivators were friends, relatives and classmates (40%) and the least important ones were magazines and journals (4%). 10.7 percent of the participants described the posture and function of their target organs perfect, but they planned to improve it by the aesthetic surgeries. Conclusion: No relation was found between the motivations and type of the surgeries and educational stand, but the motivations were dependent on patients' occupation, marital status and attitude towards the target organ جراحی زيبايی، جراحی پلاستيک، گرايش، انگيزه Aesthetic Surgery; Plastic Surgery; Motivation; Attitude 318 323 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-613&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mousavizadeh SM دکتر سيدمهدی موسوی‌زاده 190031947532846004087 No Niazi Shahraki F دکتر فيض‌الله نيازی‌شهرکی niazi_sf@yahoo.com 190031947532846004201 Yes Department of Cosmetic Surgery, Panzdah-e-Khordad Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Aban St., Tehran, Iran. تهران، خيابان آبان، بيمارستان 15 خرداد، بخش جراحی زيبايی Kalantar Hormozi A دکتر عبدالجليل کلانترهرمزی 190031947532846004202 No Fadaei Naeini AR دکتر عليرضا فدايی‌نائينی 190031947532846004203 No Nasri Lari M دکتر مهدی نصری‌لاری 190031947532846004204 No

fa بررسی تأثير برنامه آموزش بهداشت بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی بر رفتارهای پيشگيری‌کننده از مصرف خود‌سرانه داروها در مادران باردار شهر اراک پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: خود‌درمانی، يکی از مسايل مهم بهداشتی- اجتماعی است که می‌تواند معضلات بسياری را برای فرد و جامعه ايجاد نمايد. خوددرمانی به ويژه در زنان در دورانهای حساسی همچون بارداری و شيردهی از اهميت مضاعفی برخوردار می‌باشد؛ زيرا تولد نوزاد ناهنجار، می‌تواند مشکلات خانوادگی و اجتماعی زيادی را ايجاد کند. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير برنامه آموزش بهداشت بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی بر رفتارهای پيشگيری‌کننده از مصرف خودسرانه داروها در مادران باردار شهر اراک صورت گرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مداخله‌ای می‌باشد که در آن 200 نفر از مادران باردار مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر اراک شرکت داشته‌اند (نمونه‌ها به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد، هر کدام 100 نفر، تقسيم شدند). نمونه‌گيری به صورت خوشه‌ای و بر اساس مناطق پستی شهر اراک صورت گرفت. روش گردآوری اطلاعات، پرسشنامه تنظيم‌شده بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی (حساسيت، شدت، منافع و موانع درک‌شده، راهنمای عمل) و چک‌ليست عملکرد مادران در خصوص مصرف خودسرانه داروها بود. قبل از انجام مداخله آموزشی، پرسشنامه و چک‌ليست برای هر دو گروه تکميل شد و سپس مداخله آموزشی برای گروه تجربی در طی يک ماه و در قالب 4 جلسه آموزشی 50 دقيقه‌ای انجام گرديد. همچنين 1 و 2 ماه بعد از انجام مداخله آموزشی، 2 جلسه پيگيری برگزار شد؛ سپس 3 ماه پس از مداخله آموزشی، در هر دو گروه، اطلاعات مجدداً گردآوری و تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: ميانگين سنی گروه تجربی و شاهد به ترتيب 7/4±2/29 و 8/3±1/27 سال و ميانگين مدت زمان بارداری 6/4±2/7 هفته بود. قبل از مداخله آموزشی ميزان‌ آگاهی، حساسيت درک‌شده و عملکرد در زمينه خوددرمانی کمتر از حد متوسط و ميزان‌ شدت، منافع و موانع درک‌شده در زمينه مصرف خودسرانه داروها بيشتر از حد متوسط بود ولی پس از مداخله آموزشی بين دو گروه در همه متغيرهای ذکر‌شده اختلاف معنی‌داری ايجاد شد و عملکرد مادران نيز در زمينه خوددرمانی کاهش پيدا کرد. نتيجه‌گيری: هر چه آگاهی، حساسيت، شدت و منافع درک‌شده بالاتر و موانع درک‌شده مادران باردار جهت مصرف خودسرانه داروها پايينتر باشد، عملکرد در زمينه خوددرمانی کمتر شده است. يافته‌های اين بررسی تأثير و کارايی مدل اعتقاد بهداشتی (در مقايسه با روشهای سنتی آموزش در درمانگاههای گروه شاهد) را در کاهش مصرف خودسرانه داروها در مادران باردار نشان می‌دهد؛ لذا پيشنهاد می‌گردد آموزش بر اساس اين مدل در جهت کاهش سوء مصرف خودسرانه داروها در ساير مراکز بهداشتی نيز انجام گيرد Background & Aim: Self-medication is one of the most serious health problems inducing many problems for society and people. This occurs more in women, because this group may be in sensitive periods, for example pregnancy and milking therefore, birth abnormal neonatal situations may cause many social and familial problems. The purpose of this study is to determine the effect of educational program based on Health Belief Model (HBM) on preventive behavior of self-medication in woman with pregnancy in Arak, Iran. Materials & Methods: In this quasi-experimental study two hundred women with pregnancy, and referring to health centers participated. The subjects were randomly divided into two groups: the experimental and control groups (each group consisting 100 women). Sampling was done with clustering based on mailing address in the city. Data collection was performed with a questionnaire based on HBM (perceived susceptibility, severity, barrier and benefit, and cues to action and performance checklist about self-medication was used in order to evaluate the effectiveness of the educational program. Before intervention, data collection for both groups was conducted upon a questionnaire and checklist. Then, intervention was done in 1 month consisting of 4 sessions, each 50 minutes post intervention. 1 and 2 months after intervention, two follow up sessions were held, and 3 months after, data were recollected and analyzed. Results: The average age of case and control groups were 29.2± 4.7 and 27.1± 3.8 years, respectively and mean time of pregnancy was 7.2. ± 4.6 weeks. The results indicated that the mean scores of knowledge, perceived susceptibility and performance about self-medication was lower than average, while severity، barrier and benefit about self medication were in higher than average. The mean score of all HBM elements of experimental group changed significantly after the intervention and in comparison to the control group, and performance of women about self-medication reduced (p<0/05). Conclusion: The more the knowledge, perceived susceptibility, severity and benefit are higher, the less will be the women performance about self medication. Findings of this research confirmed the effect on health education based on HBM (compared with educational traditional methods in control group health centers) on self medication in women with pregnancy. Therefore, proposed education based on this model is suggested to be performed in other health center for reducing this problem. مدل اعتقاد بهداشتی، خوددرمانی، مادران Pregnancy; Health Belief Model; Self-Medication 324 331 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-615&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Shamsi M محسن شمسی mohsen_shamsi1360@yahoo.com 190031947532846004088 Yes Faculty of Paramedicine, Arak University of Medical Sciences, Sardasht, Arak, Iran. اراک، سردشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، دانشکده پيراپزشکی، گروه بهداشت عمومی Bayati A اکرم بياتی 190031947532846004205 No Mohamadbeygi A ابوالفضل محمدبيگی 190031947532846004206 No Tajik R رضا تاجيک 190031947532846004207 No

fa مقايسه نتايج آنژيوپلاستی اورژانس کرونری با ترمبوليتيک‌تراپی در مبتلايان به انفارکتوس حاد ميوکارد پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: رواسکولاريزاسيون سريع، هدف اصلی درمان بيماران با انفارکتوس حاد ميوکارد (MI) است که طی چندين سال گذشته با روش P-PCI (Primary- Percutaneous Coronary Intervention) انجام می‌گيرد. با توجه به اين که ترومبوليتيک‌تراپی در بسياری از مراکز کشور به دليل عدم امکان آنژيوپلاستی انجام می‌گيرد، هدف از اين مطالعه بررسی نتايج اين دو روش، در مراکز دانشگاهی کشور است. مواد و روش‌ها: تحقيق به روش همگروهی انجام گرفت. تشخيص بيماری با روش اســتاندارد انجام شد و ترومبوليتيک‌تراپی (TT) و P-PCI طبق روشهای استاندارد انجام شد. بيماران دو گروه همسان‌سازی شدند و بعد از درمان، در مدت بستری پيگيری شدند و تأثير روش‌های درمانی با بررسی ميزان Ejection Fraction (EF) و ST رزولوشن بيش از 50% و ميزان عوارض در دو گروه مقايسه گرديد. محل انفارکتوس ميوکارد با نتيجه درمان در دو گروه، مقايسه شد. يافته‌ها: تحقيق در 287 بيمار شامل 144 بيمار در گروه TT و 143 نفر در گروه P-PCI انجام شد. ميزان EF در گروه TT 9/11±8/43 و در گروه P-PCI 8/9±1/42 (2/0p<) و ST رزولوشن بيش از 50% در گروه TT برابر7/66% و در گروه P-PCI برابر 6/88% بود (02/0p<). ميزان عوارض در دو گروه مشابه بود. نتايج بر اساس محل MI نيز مشابه بود. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که P-PCI مؤثرتر از TT در درمان بيماران مبتلا به ST Elevation Myocardial Infarction (STEMI) باشد و بنابراين بررسی يک تحقيق کارآزمايی بالينی توصيه می‌شود. Background & Aim: Early revascularization is the main step in treatment of patients with acute MI which since a few years ago has been done via P-PCI. Since thrombolytic therapy is performed as a standard method of therapy of acute MI in all centers not equipped with angiography and angioplasty systems, we decided to compare these two methods in the university centers in Iran. Materials & Methods: This prospective study was conducted on STEMI (ST Elevation MI) patients referred to emergency department of Shohadaye Tajrish and Shahid Modarres Hospitals, in Tehran, for early revascularization using thrombolytic therapy or Primary PCI. We compared these two methods of revascularization based on the effects on ejection fraction, ST-resolution and complications. Results: 287 patients (144 in T.T group and 143 in P-PCI group) were enrolled in our study. There were no differences in ejection fraction between the two groups, but ST-resolution was significantly better in the P-PCI group (P< 0.001). The rate of complications was similar in both groups. Conclusion: It seems the P-PCI is more effective than T.T in patients with STEMI. STEMI، ترومبوليتيک‌تراپی، P-PCI، Ejection Fraction، ST رزولوشن STEMI; Thrombolytic Therapy; P-PCI; Ejection Fraction; ST-Resolution 332 336 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-616&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Safi M دکتر مرتضی صافی mortezasaafi@yahoo.com 190031947532846004089 Yes Cardiovascular Research Center, Shahid Modarres Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Saadat Abad St., Tehran, Iran. ؛ تهران، سعادت‌آباد، بيمارستان شهيد مدرس؛ مرکز تحقيقات بيماريهای قلب و عروق Mohammadpour M دکتر مهری محمدپورشاطری 190031947532846004208 No Mojtahedzadeh M دکتر مونا مجتهد‌زاده 190031947532846004209 No Otoukesh S دکتر سلمان اتوکش 190031947532846004210 No Vakili H دکتر حسين وکيلی 190031947532846004211 No