نشريه پژوهنده Pajoohandeh Journal http://www.pajoohande.com 19 journal19 fa jalali 1387 9 1 gregorian 2008 12 1 13 5 online 1 fulltext

fa بررسی قدرت Cystatin C سرم وکراتينين سرم در تشخيص تغييرات عملکرد کليوی در بيماران سرطانی تحت شيمی درمانی با رژيم سيس پلاتين پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به فراوانی و افزايش بيماران سرطانی و شايع بودن رژيم درمانی سيس پلاتين در اين بيماران و اهميت پيش بينی عملکرد کليوی دراين بيماران و وجود بعضی گزارشات مبنی بر موفقيت بيش تر Cystatin Cدر تشخيص عملکرد کليوی بر روش متعارف آن يعنی کراتينين سرم، به منظور مقايسه قدرت Cystatin C با کراتينين سرم در تشخيص تغييرات زودرس عملکرد کليوی، اين تحقيق بر روی بيماران مراجعه کننده به بخش راديوتراپی- انکولوژی بيمارستان امام حسين در سال 85 و 86 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی انجام گرفت. کليه بيماران که تشخيص قطعی سرطان داشته و انديکاسيون شيمی درمانی با رژيم سيس پلاتين را پيداکردند، مورد مطالعه گرفتند. کراتينين سرم اين افراد با روش 1000 Combas Mira RI Cystatin C,با روش (PETIA)Turbidimetry و عملکرد کليوی (GFR) با روش کليرانس کراتينين ادرار 24 ساعته انجام گرفته و همراه با خصوصيات سن و جنس ثبت گرديد. ارزش پيش بينی مثبت و منفی هريک از دو روش نسبت به روش استاندارد عملکرد کليوی محاسبه گرديد و نيز موارد تشخيص صحيح و ناصحيح اين دو روش با آزمون مجذور کای مورد قضاوت آماری قرار گرفت. ضمناًًًًً بعد از شيمی درمانی مجدداً عملکرد کليوی اين بيماران با هر سه روش و سطح سرمی دو شاخص فوق قبل و بعد از شيمی درمانی مورد قضاوت قرار گرفت. يافته ها: تحقيق بر روی تعداد 80 بيمار که 40 بيمار دارای عملکرد کليوی خوب و 40 بيمار دارای کاهش عملکرد کليوی در سنين 11± 52 که تعداد 32 نفر مرد (40%) و 48 نفر زن (60%) بودند، انجام گرفت. ارزش پيش بينی مثبت و ارزش پيش بينی منفی Cystatin C به ترتيب 3/88% و 6/94% و نيز ارزش پيش بينی مثبت و ارزش پيش بينی منفی کراتينين سرم به ترتيب 7/85% و 2/69% بود. در روش Cystatin C 7 مورد (7/8%) منفی و مثبت کاذب و روش کراتينين سرم 20 مورد (25%) منفی و مثبت کاذب وجود داشته و 01/0P< بود. ضمناً همين يافته پس از شيمی درمانی نيز وجود داشته که سطح سرمی اين دو شاخص و هم چنين کليرانس کراتينين قبل و بعد از درمان نيز تغييری نداشته است. نتيجه گيری: به نظر می رسد Cystatin C سرم می تواند در تشخيص مراحل ابتدايی اختلال عملکرد کليوی به کار گرفته شود و روش کراتينين سرم قادر به انجام اين مهم نمی باشد. Background: There is a considerable number of cancerous patients undergoing the treatment of chemotherapy with Cisplatin and it is of undeniable importance to truly estimate their renal function. Besides, there are several reports owing to the more effectiveness of serum level of Cystatin C (Cys C) than creatinine (Cr) in diagnosis of early stages of impaired renal function. Therefore, this study was carried out to compare the diagnostic power of Cys C with Cr in predicting the reduced renal function, on patients referred to Imam Hossein Hospital between 2006-2008. Materials and Methods: This diagnostic clinical trial was conducted on cancerous patients whom undergone the chemotherapy courses with Cisplatin. Serum creatinine (with RI 1000 combasmira) and serum Cystatin C (with turbidimetery (PETIA)) were measured, before and after the chemotherapy courses. Renal function tests were performed along with creatinine clearance of 24hr urine. Positive and negative predictive values (PPV, NPV) and the accuracy of both serum Cr and Cys C were analyzed by Chi-square test. Results: We studied 80 subjects (mean age 52±11 years old, 32 men and 48 women). Out of them, 40 patients had experienced reduced renal function. Positive predictive value and negative predictive value of Cystatin C were 88.3% and 94.6% , respectively. On the other hand, PPV and NPV of serum creatinine were 85.7% and 69.2%, respectively. There were 7 samples (8.7%) of false positive and negative results through the serum Cys C method, although in serum Cr, there were 20 samples (25%) with false positive and negative results (P< 0.01 ). Moreover, the serum levels of Cr and Cys C did not change after chemotherapy. Conclusion: This study revealed that in contrast to creatinine, serum Cystatin C can preliminarily diagnose the early stages of impaired renal function. سيس پلاتين ، Cystatin Cسرم ، کراتينين سرم ، عملکرد کليوی (GFR ) ، شيمی درمانی Cisplatin , Cystatin C , Creatinine , GFR , Chemotherapy 375 381 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-127&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Tabatabaeifar M دکتر سيد مرتضی طباطبائی فر 190031947532846002810 No Moeani B دکتر بهار معينی aharmoeini @ yahoo.com 190031947532846002811 Yes Resident of Radiotherapy Radiotherapy &amp; Oncology, Imam Hossein Hospital, Shaheed Beheshti Medical University تهران ، خيابان شهيد مدنی ،بيمارستان امام حسين ، بخش راديوتراپی و انکولوژی . تلفن و دورنما : 77552056 Amirrasooli H دکتر هوشنگ امير رسولی 190031947532846002812 No Rahbar Kh دکتر خسرو رهبر 190031947532846002813 No Valaei N مهندس ناصر ولايی 190031947532846002814 No Taslimi F دکتر فرناز تسليمی 190031947532846002815 No

fa تأثيرگروه درمانی شناختی معنوی بر ميزان افسردگی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: افسردگی يک بيماری شايع عصبی است. تأثير روان درمانی با رويکرد شناختی از سه دهه قبل در اين مورد شناخته شده است. شناخت درمانی گروهی رويکرد جديدی است که در دهه اخير به منظور درمان افسردگی استفاده شده است. در اين تحقيق تأثير گروه درمانی شناختی معنوی روی دانشجويان دختر مبتلا به افسردگی انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی کارآزمايی بالينی انجام گرفت. آزمودنی های پژوهش از ميان 80 نفر مراجعه کننده انتخاب شدند. از آن ها آزمون افسردگی بک گرفته شد و با مصاحبه تشخيصی استاندارد، افسردگی آن ها تأييد شد. هيچ يک از نمونه های انتخاب شده دارو مصرف نمی کردند. گروه آزمايشی در ده جلسه گروه درمانی شناختی معنوی شرکت نمودند و گروه شاهد هيچ مداخله روان شناختی را دريافت نکردند. در پايان مداخله درمانی، هر دو گروه بار ديگر با آزمون ياد شده مورد ارزيابی قرار گرفتند. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون ويلکاکسون و من ويتنی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: تحقيق روی تعداد 16 نفر ( در دوگروه 8 نفره انجام گرفت). خصوصيات سن، جنس، تأهل، رشته تحصيلی، دانشگاه و نيز ميزان افسردگی آن ها در دو گروه مشابه بود. ميزان افسردگی افراد شاهد پس از درمان 8/6 ± 5/23 و در گروه تجربی 1/5 ± 5/5 بود ( 001/0P<). نتيجه گيری: به نظر می رسد که گروه درمانی شناختی معنوی در کاهش افسردگی دانشجويان دختر مؤثر باشد. تحقيقات بيش تر بر روی ساير گروه های جامعه توصيه می شود. Background: Depression is a common psychiatric disorder. The effect of cognitive therapy is well-known since last three decades. Cognitive group therapy has also been used in last decades. In this study we assessed the effect of “Cognitive Spiritual Group Therapy (CSGT)” on depression of female students studying in Shaheed Beheshti Medical University. Materials and Methods: The samples have been chosen among 80 subjects whom have registered for study. They underwent Beck inventory test and their depression has approved through the psychiatric interview. None of them has used medication. The experimental group participated in 10 sessions of CSGT, but control group administered no psychotherapeutic intervention. Both group re-assessed by Beck inventory test after accomplishment of the sessions. Data were analyzed by Wilcoxon and Mann-Whitney test. Results: The study has been carried out on 16 subjests divided into 2 groups, each contained 8 subjects. Their age, sex, marital status and rate of depression were similar between 2 groups. After CSGT sessions, depression rate became 5.5±5.1 in experimental group, whereas in control group it was 23±6.8 (P<0/01). Conclusion: The cognitive spiritual group therapy (CSFT) was indisputably effective on depressoion of female students. It is necessary to conduct further investigations on other groups of the society. افسردگی ، گروه درمانی شناختی معنوی ، آزمون بک Depression , Cognitive spiritual group therapy (CSGT) , Beck Inventory test 383 389 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-128&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hamdieh M دکتر مصطفی حمديه mostafa_hamdieh @ yahoo.com 190031947532846002808 Yes Assistant Prof., Dept. of Psychiatry, Shaheed Beheshti Medical University تهـران ، اوين ، خيابان تابناک بيمارستان آيت ا… طالقـانی ، گروه روان پزشکی ، دانشگاه علـوم پزشکی شهيـد بهشتی Taraghijah S دکتر صديقه ترقی جاه 190031947532846002809 No

fa مقايسه تأثير DHS به تنهايی و توأم با سيمان کلسيم فسفات در شکستگی‌های اينترتروکانتريک ناپايدا پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شايع بودن شکستگی اينترتروکانتريک ناپايدار و عوارض شناخته شده درمان ناصحيح آن و وجود بعضی گزارشات مبنی بر موفقيت درمان با استفاده توأم DHS با سيمان کلسيم فسفات و به منظور مقايسه نتايج DHS با و بدون سيمان کلسيم فسفات، اين تحقيق روی مبتلايان به شکستگی‌ اينترتروکانتريک ناپايدار مراجعين به بيمارستان امام حسين (ع) در سال های 6-1384 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق با روش کارآزمايی بالينی روی تعداد 39 بيمار انجام گرفت. بيماران همگی مبتلا به شکستگی اينترتروکانتريک ناپايدار بودند و پس از مشابه‌سازی از نظر سن و جنس و سمت درگير به صورت تصادفی به گروه شاهد (DHS ) و تجربی (DHS توأم با سيمان کلسيم فسفات)، تخصيص پيدا کردند و پس از يک پيگيری 6 ماهه تأثير درمانی آن ها بر بروز cut-out ، ميزان اسلايدينگ پيچ درون barrel و عملکرد هيپ تعيين و با آماره ی مناسب مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: در گروه شاهد 20 نفر و در گروه تجربی 19 نفر بررسی شدند. بيماران دو گروه مشابه بوده‌اند. سن بيماران گروه شاهد 4/5  72 سال و گروه مورد 2/6  6/74 بود. ميزان بروز cut-out در گروه شاهد 15% و در گروه مورد وجود نداشت (12/0P< ). ميزان اسلايدينگ در گروه شاهد 7/4  4/15 و در گروه تجربی 5/2  9/8 ميلی‌متر بود (001/0P <). عملکرد هيپ در هفته ششم در گروه شاهد 6/6  1/58 و در گروه تجربی 7/2  1/70 بود (05/0< P). در پيگيری سه ماهه و 6 ماهه عملکرد هيپ در دو گروه يکسان بوده است. نتيجه گيری: به نظر می‌رسد استفاده توأم DHS و سيمان کلسيم فسفات موفقيت درمان را در بيماران مبتلا به شکستگی اينترتروکانتريک ناپايدار بيش تر می‌کند و تحقيقات بيش تر را توصيه می‌نماييم. Background: Unstable intertrochanteric fractures are common problems with unfortunate complicated consequences. There is no reliable record in this regard in Iranian medical literature. This study assessed the outcomes of unstable intertrochanteric fractures treated with DHS with and without cement augmentation in a three-year period (2005-2008). Materials and Methods: 39 patients with unstable intertrochanteric fracture were randomly divided between the experimental (DHS + Calcium phosphate cement) and control groups (DHS alone) after matching. After a six-month follow-up, the incidence of cut-out of femoral head, fracture impaction (sliding) and Iowa hip score were measured in two groups and were evaluated statistically. Results: 20 patients in control group and 19 patients in experimental group were evaluated. Their age was 725.4 year old in control group and 74.66.2 in experimental group. Cut-out incidence was 15% in control group, whereas there was no complication in experimental group (P<0.12). Fracture impaction in control group was 15.4  4.7mm and in experimental group it was 8.92.5mm (P<0.001). Iowa hip score was 58.1  6.6 in control group and in experimental group it was 70.12.7 by the end of 6th week (P<0.05). However, at 3rd and 6th months of follow up it became equal amongst both groups. Conclusion: Applying this material can obviously improve the clinical outcome of this sort of fractures. We recommend further studies on greater number of cases. شکستگی اينترتروکانتريک ناپايدار ، DHS ، سيمان کلسيم فسفات Unstable intertrochanteric fracture , DHS , Calcium phosphate cement 391 396 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-129&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Khatibi H دکتر حسين خطيبی h_khatibi @ IRIMC.org 190031947532846002816 Yes Assistant Prof., Dept. of Orthopedics, Shaheed Beheshti Medical University هران ، خيابان شهيد مدنی ، بيمارستان امام حسين بخش ارتوپدی Ebrahimpour A کتر عادل ابراهيم‌ پور 190031947532846002817 No Emami MM دکتر محمد امامی مقدم 190031947532846002818 No Abrishami S دکتر سعيد ابريشمی 190031947532846002819 No Valaei N مهندس ناصر ولايی 190031947532846002820 No Abouali G HR دکتر حميدرضا ابوعلی گله‌داری 190031947532846002821 No

fa بررسی عملکرد و رفتار جنسی در خانم های باردار مراجعه کننده به درمانگاه ها و مراکز بهداشتی درمانی تحت پوشش دانشگاه جندی شاپور اهواز در سال 86-1385 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: بارداری دوره ای حساس در زندگی زن است که تغييرات زيادی در زندگی از جمله تغيير عملکرد و رفتار جنسی ايجاد می کند. طی سال های متمادی تعداد زيادی از مطالعات سعی در بررسی فعاليت های جنسی طی بارداری داشته اند که دارای برخی نواقص بوده و به نتايج متفاوتی دست يافته اند. لذا تعيين وضعيت عملکرد و رفتار جنسی زنان باردار با تلاش در رفع نقايص مطالعات قبلی، جهت شناخت بيش تر مسؤولين و مراقبين بهداشت باروری حايز اهميت است. پژوهش حاضر به منظور تعيين عملکرد و رفتار جنسی در خانم های مراجعه کننده به درمانگاه ها و مراکز بهداشتی درمانی تحت پوشش دانشگاه جندی شاپور در سال 6-1385انجام گرفت. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفی مقطعی نمونه گيری از خانم های باردار بين بهمن 1385 تا فروردين 1386 در شهر اهواز انجام گرفت. 110 نفر برای شرکت در مطالعه دعوت شدند و اطلاعات توسط پرسشنامه ای شامل سه بخش مشخصات دموگرافيک، بخش عملکرد جنسی بر گرفته از پرسشنامه FSFI و بخش رفتار جنسی و به روش مصاحبه منظم در محيطی خصوصی و پس از کسب رضايت از واحدهای پژوهش و همسرانشان گردآوری شد. يافته ها: از مجموع زنانی که برای شرکت در مطالعه دعوت شدند 102 نفر در مصاحبه شرکت کردند. ميل، تحريک و اوج لذت جنسی، مقاربت دردناک و عملکرد جنسی کل با پيشرفت سه ماهه بارداری همگی کاهش يافته بودند و ميانگين و انحراف معيار امتيازات مقاربت دردناک و عملکرد جنسی کلی بين سه ماهه تفاوت آماری معنی دار نشان داد (05/0P<). ولی حيطه های ميل جنسی، تحريک جنسی، اوج لذت جنسی و رضايت جنسی تفاوت آماری مشاهده نشد. 6/17 درصد از زنان مقاربت مقعدی، 2/38 درصد مقاربت جنسی از طريق دهان و 2/39 درصد اجبار جنسی را تا به حال تجربه کرده بود. از ميان زنان با مقاربت مقعدی، زنان با فعاليت جنسی از طريق دهان و زنانی که اجبار جنسی را تجربه کرده بودند، به ترتيب 34، 9/54 و 5/47 درصد گزارش کردند اين رفتارها طی بارداری ادامه و يا افزايش پيدا کرده است. بين حيطه ميل جنسی و عملکرد جنسی کلی با سن حاملگی، سن ازدواج و مدت ازدواج (05/0P<)، بين حيطه های مقاربت دردناک و اوج لذت جنسی با سن حاملگی (05/0P<) و بين رضايت جنسی با تحصيلات همبستگی معنی داری مشاهده شد. بين خواسته بودن بارداری با تحريک جنسی، لوبريکاسيون، رضايت و عملکرد جنسی کلی ارتباط معنی داری مشاهده شد. رفتارهای جنسی با سن بارداری همبستگی نداشتند و در ميان مشخصات دموگرافيک بين تحصيلات با مقاربت مقعدی و فعاليت جنسی از طريق دهان و بين سن ازدواج با اجبار جنسی همبستگی بود (05/0>P). ساير مشخصات دموگرافيک از جمله سن، سن همسر، تحصيلات، تحصيلات همسر با عملکرد و رفتار جنسی همبستگی نداشتند. نتيجه گيری: يافته های ما نشان داد عملکرد جنسی به طور قابل توجهی در بارداری کاهش می يابد. هم چنين برخی رفتارهای جنسی پر خطر در بارداری نيز ادامه می يابد، که هر دو بر سلامت زن و جنين و روابط زناشويی اثرات سوئی می گذارد. برگزاری برنامه های مشاوره ای برنامه ريزی شده در طی ويزيت ها و مراقبت های دوران بارداری توصيه می شو Background: Pregnancy is known as a life crisis for women, which represents major life transitions. Moreover, it usually has substantial impacts on the sexual adjustment. Also some sexual behavior occurring during pregnancy, are accompanied with some complications for both mother and her fetus. Even though, yet, there are remarkably little empirical data about sexuality during pregnancy. This study helps to define which changes occur in sexual function and what kind of sexual behaviors are experienced by women during pregnancy. Materials and Methods: The study was a cross-sectional one which evaluated 102 pregnant women referring to state health-care centers of Ahvaz city, from February to March 2007. The inclusion criteria were confirmation of pregnancy with either pregnancy tests or sonography and having a stable partnership. Exclusion criterion was having any kind of medical-obstetric restrictions about sexual activities. Assessment was performed using a three-part questionnaire, consisting 1- Sociodemographic and obstetrics data, 2- Sexual function translated copy of Female Sexual Function Index (FSFI) and 3- Sexual behavior. The validity of materials was confirmed with content validity and the reliability was proved by test-retest method. We completed questionnaires through execute interviews in a private condition after describing the aim of our study to the participants. After correlating data, they analyzed by SPSS 13. Results: 102 pregnant women enrolled in the study. Mean age of women was 24.4 years old, most of them (38.2%) had high school education and most of them (56.9%) were primerigravids. Women’s mean marrital age was 20.23 years and the ethnicity of most of them (52%) was arabic. There was no difference between three group from the demographic variables point of view. When we compared sexual function's domain score between three trimester, consist of desire, excitement, lubrication, orgasm, satisfaction and dysparonia, we observed significant decrease just in dysparonia domain with progressing of the trimesters (P<0.05). Total sexual function score decreased as the pregnancy progressed (P<0.05). 17/6% of pregnant women had been continuing anal sex, however, 38.2% had had oral sex and 29.2% had experienced sexual abuse by their partners, during pregnancy. Sexual function decreased with pregnancy progression. This can have negative effects on marital relationship, although in this study sexual function was less affected by gestational age and trimesters. Assessing the high-risk sexual behaviors during perinatal care, can help to decrease the consequent maternal and neonatal complications and can promote the family health. رفتارجنسی ، عملکرد جنسی ، بارداری Sexual function , sexual behavior , pregnancy 397 403 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-130&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ozgoli G گيتی ازگلی gozgoli @ yahoo.com 190031947532846002822 Yes Instructor, Dept. of Midwifery, Shaheed Beheshti Medical University تهران، خيابان دکتر شريعتی ، دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علـوم پزشکی شهيـد بهشتی Zaki F فاطمه زکی 190031947532846002823 No Amir Ali Akbari S صديقه امير علی اکبری 190031947532846002824 No Alavi Majd H دکتر حميد علوی مجد 190031947532846002825 No

fa بررسی تأثير مواد پرکننده در ستون‌های بيوفيلتری بر سولفيد هيدروژن هوا پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: سولفيد هيدروژن گازی است بی رنگ، سمی و قابل اشتعال. اين گاز هم به صورت طبيعی و هم مصنوعی در طبيعت يافت می شود که هر دو شکل باعث وارد شدن صدمه و خسارت به اکوسيستم و اموال می گردد. روش‌های سنتی حذف اين گاز شامل حذف از طريق هوا دهی، ترکيب و اکسيداسيون است. در اين مطالعه باتوجه به مزايای روش حذف بيولوژيکی، کارآيی روش بيوفيلتراسيون با بسترهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: در اين تحقيق، از 4 عدد ستون پلکسی گلاس که ارتفاع و قطر هرکدام به ترتيب 40 و 15 سانتی متر بود، استفاده گرديد. هرکدام از ستون‌ها تا ارتفاع 5/27 سانتيمتر به ترتيب با بسترهای گوش‌ماهی ، کمپوست و کربن فعال پر شدند. گاز توليدی پس از اندازه‌گيری به ستون‌ها تزريق شد. خروجی گاز از هر ستون اندازه‌گيری گرديد. يافته ها: پس از پر شدن ستون‌ها با مواد پرکننده، به مدت 10 هفته با دبی‌ها و غلظت‌های مختلف گاز هيدروژن سولفوره مورد بهره‌برداری قرار گرفتند. پس از اين که بسترها به حالت پايدار رسيد، راندمان آن ها در حذف H2S اندازه‌گيری شد، بستر کربن‌ فعال بيش ترين راندمان (100%) را داشته و بسترهای گوش‌ماهی و کمپوست به ترتيب با راندمان‌های 90-88 و 90-80 درصد، در مقام دوم و سوم اهميت قرار گرفتند. نتيجه گيری: براساس نتايج به دست آمده، مشخص ‌شد که سيستم‌ بيولوژيکی با استفاده از باکتری تيوباسيلوس تيوپاروس راندمان قابل قبولی در حذف H2S نشان داده و محصولات توليدی آن نيز آلودگی کم تری دارد. از طرفی، روش‌هايی که پيش تر مورد استفاده قرار می‌گرفته اند هزينه‌های بيش تری از روش‌های بيولوژيکی دارند. بنابراين باتوجه به موارد ذکر شده، استفاده از سيستم‌های بيولوژيکی سازگار با محيط زيست به منظور حذف آلاينده‌های گازی خروجی از صنايع توصيه می‌گردد Background: The hydrogen sulfide is a toxic, flammable and colorless gas. Traditionally, the control of H2S emissions includes direct air stripping, precipitation and chemical oxidation. Considering the advantages of biological methods, this study aimed at treating H2S using biofiltration. Three types of media a pearl medium, a compost medium and an activated carbon medium, were evaluated for sulfur inhibition and capacity for removal of hydrogen sulfide (H2S). Materials and Methods: In this study, the biofilter columns were constructed using transparent plexyglass pipes with a diameter of 15 cm and a height of 40 cm, with a bed depth of 27.5 cm. Have been measured, produced H2S gas was passed through the three different biofilter media and effluent readings for H2S at the outlet points of three different columns were measured. Results: The three biofilters with different media blends were operated in parallel for ten weeks continuously treating hydrogen sulfide, at various flow rates and concentrations. After being stabilized, the overall removal efficiencies of three different columns were measured at the outlet points and observed that the efficiency of the column packed with activated carbon remained ~100% at different flow rates, concentrations and empty bed retention times (EBRT). The overall removal efficiency of compost and seashell media columns was similar in about 88-90% and 80-90%, respectively. Conclusion: Biological treatment of air emissions is a cost-effective, environmentally friendly and sustainable control technology for industrial and municipal facilities. Having lesser pollution potential in end products as well as lower operational and maintenance costs are the other advantages of these systems. بيوفيلتر ، سولفيد هيدروژن ، ماده ی پرکننده ، تيو باسيلوس تيوپاروس Biofilter , Hydrogen sulfide, Media , Tiobacillus thioparus 405 415 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-131&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Massodinejad MR دکتر محمد رضا مسعودی‌ نژاد massoudi @ sbmu.ac.ir 190031947532846002826 Yes Associate Prof., Dept. of Environmental Health, Faculty of Health, Shaheed Beheshti Medical University تهران، اوين ، بلوار دانشجو ، دانشگاه شهيـد بهشتی ، دانشکده بهداشت . تلفن : 1- 22432040 Leili M مصطفی ليلی 190031947532846002827 No Adibzadeh A امير اديب ‌زاده 190031947532846002828 No Khatibi M مجتبی خطيبی 190031947532846002829 No

fa بررسی ميزان فعاليت بيماری لوپوس بر اساس BILAG indexدر دو گروه بيماران مبتلا و غير مبتلا به سندرم متابوليک پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: لوپوس اريتماتوسيستميک (SLE )، يک بيماری التهابی مزمن است که افراد زيادی را در دوران مفيد زندگی به صورت طولانی مدت، درگير می کند. اين بيماری ارگان های متعددی از جمله پوست، مفاصل و کليه ها را تحت تأثير قرار می دهد. درصد بسياری از افراد مبتلا به SLE ، به مشکلات همراه چون، فشار خون بالا نيز مبتلا بوده و در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به مقاومت به انسولين و سندرم متابوليک نيز هستند. هدف اين مطالعه مقايسه ميزان فعاليت بيماری لوپوس در بيماران مبتلا و غير مبتلا به سندرم متابوليک است. مواد و روش ها: 100 نفر از بيماران مبتلا به لوپوس که 51 نفر از آنان مبتلا و 49 نفر ديگر غيرمبتلا به سندرم متابوليک بودند، از لحاظ ميزان فعاليت بيماری لوپوس بر اساس اندکس بيلاگ بررسی شدند و ميانگين امتياز فعاليت بيماری در دو گروه با يکديگر مقايسه شد. يافته ها: ميانگين نمره فعاليت بيماری لوپوس در گروه مبتلا به سندرم متابوليک به طور معنی داری بيش تر از افراد غير مبتلا به اين سندرم بود 37/3±90/5 در برابر 73/1±14/2 ، 001/0< P). نتيجه گيری: ميزان فعاليت بيماری لوپوس در افراد مبتلا به سندرم متابوليک بيش تر از افراد غير مبتلا به اين سندرم می باشد که می توان دلايل مختلفی از جمله درمان های استفاده شده برای لوپوس، ماهيت مشترک التهابی اين دو بيماری، بروز بيش تر مقاومت به انسولين در مبتلايان به لوپوس و يا عوارض ناشی از حملات بيماری را برای آن ذکر کرد. Background: Systemic Lupus Erythematosus (SLE) is a chronic inflammatory disease that involves many people for long time. SLE affects several organs such as skin, kidney and joints. A substantial number of SLE patients, also suffer from hypertension and are susceptible for insulin resistance and metabolic syndrome. The aim of present study is to compare SLE activity in SLE patients with and without metabolic syndrome. Materials and Methods: One hundred patients enrolled the study. 51 had metabolic syndrome while 49 did not. According to British Isles Lupus Assessment Group (BILAG) Index, Lupus activity was calculated for these two groups and means of Lupus activity score were compared. Results: Mean of lupus activity score was significantly more in metabolic syndrome group (2.14±1.73 vs. 5.90±3.37 P < 0.001). Patients were also compared for serum creatinin, history of corticosteroid therapy or Cyclophosphamide administration and elevated ESR levels. All of these parameters were significantly higher in patients with metabolic syndrome. Conclusion: We concluded that Lupus activity in patients afflicted by metabolic syndrome is more than patients without this syndrome. There are many probable reasons for this statement such as various types of SLE treatments, similar inflammatory nature of metabolic syndrome and SLE, further susceptibility of insulin resistance in lupus patients or complications of Lupus flare up. لوپوس اريتماتو سيستميک ، سندرم متابوليک ، BILAG index Systemic Lupus Erythematosus (SLE) , Metabolic syndrome , BILAG index 417 423 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-132&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Bonakdar SZ دکتر سيده زهرا بنکدار 190031947532846002830 No Tansaz J دکتر جنت تن ساز j_tansaz @ resident.mui.ac.ir. 190031947532846002831 Yes Internist متخصص داخلی . آدرس برای مکاتبه : شهرضا ، خيابان صاحب الزمان ، بيمارستان صاحب الزمان. تلفن : 7786309- 0311

fa بررسی تأثير مايع فوليکولار انسانی حرارت ديده و محيط کشت MEM-α بر بلوغ و باروری اووسيت های نارس موش سوری پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: القای رشد و تکامل اووسيت نارس در محيط آزمايشگاهی يکی از روش هايی است که اخيراً در فن آوری های کمک باروری توجه بسياری از محققين را به خود جلب نموده است. اين روش برای زنان مبتلا به سرطان و تخمدان پلی کيستيک حايز اهميت است. علی رغم استفاده از محيط های کشت مختلف، تاکنون يک محيط مناسب ايده آل جهت کشت اووسيت های نارس گزارش نشده است. با توجه به گزارش مواردی از موفقيت و به منظور تعين تأثير مايع فوليکولی انسانی (مشابه با محيطی که اووسيت را در داخل بدن در بر گرفته است) بر بلوغ و قدرت باروری اووسيت های نارس موش سوری اين تحقيق انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی تجربی انجام گرفت. تخمدان موش های ماده 4 تا 6 هفته ای از نژاد NMARI پس از قطع نخاع گردنی در شرايط استريل خارج و پس‌ از شستشو، اووسيت های نارس جدا شده از آن به‌ سه گروه‌ تقسيم‌ گرديدند. در گروه‌ اول‌ تعداد 209 تخمک نارس در محيط کشت حاوی FCS20% ,MEM-α, hCG, rFSH، در گروه دوم، 203 اووسيت نارس در محيط کشت حاوی hHFF100% و در گروه سوم، 205عدد اووسيت نارس در محيط حاوی MEM-α، hCG، rFSH وhHFF 20% قرار داده شدند. اووسيت های نارس به مدت 24 ساعت در داخل انکوباتور قرار داده شده و روز بعد، مراحل بلوغ اووسيت به وسيله ميکروسکوپ معکوس مورد بررسی قرار گرفت. اووسيت های بالغ در هر گروه به قطره های حاوی اسپرم انتقال پيداکردند و ميزان تشکيل جنين های 2 سلولی پس از 24 ساعت در زير ميکروسکوپ معکوس ثبت شد. سپس داده ها با آزمون آماری مجذور کای آناليز شدند. يافته ها: ميزان بلوغ اووسيت ها در گروه دوم (7/83%) نسبت به گروه اول (8/59%) وگروه سوم (3/67%) از لحاظ آماری به طور معنی داری بالاتر بود (0005/0P<) و اختلاف بين گروه اول و سوم از نظر آماری معنی دار نبود (2/0P<). ميزان تشکيل جنين های دو سلولی در گروه دوم (8/81%) نسبت به گروه سوم (3/54%) و گروه اول (2/47%) از لحاظ آماری به طور معنی داری (01/0P< و002/0 P<) بالاتر بود. اختلاف بين گروه اول و سوم از نظر آماری معنی دار بود (07/0P<.). نتيجه گيری: به نظر می رسد که مايع فوليکولی انسانی، به صورت حرارت ديده می تواند بر بلوغ اووسيت های نارس موش سوری و باروری آن ها و در نتيجه ميزان تشکيل جنين های دو سلولی در محيط آزمايشگاهی تأثير مثبتی داشته باشد. Background: Induction of in vitro maturation and development of immature oocyte is one of the methods that has been frequently used recently in artificial reproduction techniques and has drawn attention of many investigators. This method is useful especially in women who are affected by cancer and polycystic ovary syndrome. Despite using many types of in vitro media, an appropriate environment has not been reported yet. Present study has been designed to assess the effect of heated human follicular fluid (hHFF), which is similar to in vivo environment for oocyte, on the maturation and fertilization potential of mouse immature oocytes. Materials and Methods: This study was performed by experimental method. Healthy female mice, aged 4-6 weeks, were sacrificed via cervical dislocation and their ovaries were extracted under sterile conditions. After washing, the separated immature oocytes were divided into three groups: In the first group, 209 immature oocytes were placed in culture medium contained MEM-α, HCG, FSC 20%, and rFSH. In the second group, 203 immature oocytes were put in culture medium contained 100%hHFF. In the third group, 205 immature oocytes were placed in culture medium contained MEM-α, HCG, rFSH, and 20% hHFF. Immature oocytes were placed in an incubator for 24 hours. Then, the stages of oocyte maturation were assessed by invert microscope and mature oocytes in each group were transferred to sperm-contained drops. After 24 hr, rate of two-cell embryos was recorded using invert microscope. Data was analyzed by Chi square test. Results: Maturation rate of oocytes in the second group (83.7%) was significantly higher than first (59.8%) and third (67.3%) groups (P<0.0005). The difference between first and third groups was not statistically significant (P<0.2). The formation rate of two-cell embryo in the second group (83.1%) was higher than first (47.2%) and third (54/3%) groups (P<0.002 and P<0.01, respectively). The difference between first and third groups was not statistically significant (P<0.07). Conclusion: it seems hHFF could improve in vitro maturation and fertility potential of immature oocytes and consequently the formation rate of two-cell embryos in mice, in comparison with MEM-α even supplemented with 20%hHFF. اووسيت نارس ، مايع فوليکولی ، بلوغ ، باروری Immature oocyte, Human follicular fluid , Oocyte maturation , Development 425 432 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-133&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Abbaszadeh H حجت اله عباس زاده 190031947532846002832 No Fanaii GH دکتر سيد غلامرضا فنائی 190031947532846002833 No Sadeghi Y دکتر يوسف صادقی 190031947532846002834 No Almasi F دکتر فريبا الماسی 190031947532846002835 No Hosseini A دکتر احمد حسينی prof_hosseini @ yahoo.com 190031947532846002836 Yes Prof., Cellular and Molecular Biology Research Center, Shaheed Beheshti Medical University تهران ، اوين ، خيابان تابناک، جنب بيـمارستان آيت ا… طالقـانی ، دانشـکده پزشکی دانشـگاه علـوم پزشکی شهيـد بهشتی ، مرکز تحقيـقات بيـولوژی سل

fa بررسی رابطه S1 راديکولوپاتی با Magnetic Stimulation Response پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع راديکولوپاتی ريشه S1 و اهميت تشخيص زودرس آن و با توجه به وجود گزارشاتی مبنی بر توانايی تست , amplitude MMEP latency در تشخيص بيماری و به منظور مقايسه ميزان اين شاخص ها در افراد مبتلا به S1 راديکلولوپاتی و گروه شاهد آن ها، اين تحقيق در مراجعين به بيمارستان شهدا در سال 1386 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی historical cohort بر روی تعداد 31 بيمار مبتلا و 33 فرد شاهد واجد شرايط انجام گرفت. تشخيص بيماران براساس شرح حال و معاينه فيزيکی بوده است و در هر دوگروه بررسی H-reflex و MMEP latency وamplitude MMEP انجـام شد. بيماران و گروه شاهد آن ها از نوع تحقيق بی اطلاع بوده و همکاران انجام دهنده طرح نيز از بيماری آن ها آگاهی نداشته و ميزان اين شاخص ها در دو گروه با تست های مختلف آماری مورد قضاوت قرار گرفت. يافته ها: افراد دو گروه از نظر سن و جنس و مشابه بودند. ميزان MMEP latency در گروه شاهد ms 6/1± 42/13 و در گروه مبتلا ms47/2 ± 23/15 بود (05/0P<). ميزان MMEP amplitude در گروه شاهد vµ 22/1± 29/1 و در گروه مبتلا vµ 53/0± 55/0 بود (06/0P<). MMEP latency غير طبيعی در افراد شاهد 2/12 درصد و در گروه مبتلا 4/48 (005/0P<) و amplitude غير طبيعی در افراد شاهد 9/87 درصد و در گروه مبتلا 100 درصد بود (06/0P<). نتيجه گيری: به نظر می رسد تست MMEP latency می تواند در تشخيص بيماران S1 راديکولوپاتی مورد استفاده قرار گيرد. انجام تحقيقی با طراحی تشخيصی در اين زمينه توصيه می شود. Background: S1 radiculopathy is a high prevalence illness and its early diagnosis is of crucial importance. Several reports have revealed the efficacy of magnetic stimulation in diagnosis of this condition. We conducted this study to compare MMEP latency and MMEP amplitude in patients with S1 radiculopathy and healthy controls in Shohadaye Tajreash Hospital in 2007. Materials and Methods: This historical cohort study investigated 31 patients with S1 radiculopathy (according to clinical history and physical examination) and 33 healthy controls. H-reflex, MMEP latency and MMEP amplitude were evaluated in both groups. Patients and controls were not informed about the type of study and performers were unaware of the participants condition. Results were analyzed using statistical tests. Results: There was not significant difference between cases and controls regarding age and sex. Mean MMEP latency was 15.23±2.47ms and 13.42±1.6ms in patients and controls, respectively (P<0.05) and mean MMEP amplitude was 0.55±0.53µv and 1.29±1.22µv in patients and controls, respectively (P<0.06). We found abnormal MMEP latency in 12.2% of controls and 48.4% of patients (P<0.005) and abnormal MMEP amplitude in 87.9% of controls and 100% of patients (P<0.06). Conclusion: MMEP latency seems to be efficient in diagnosis of S1 radiculopathy. A study with a precise diagnostic design is recommended. MMEP amplitude ،MMEP latency ،H- reflex S1 Radiculopathy , MMEP amplitude , MMEP latency , H-reflex 433 437 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-134&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Bahrami MH دکتر محمد حسن بهرامی 190031947532846002837 No Rayegani M دکتر سيد منصور رايگانی 190031947532846002838 No Ghiasi V دکتر وجيهه غياثی ghiasi_v528 @ yahoo.com 190031947532846002839 Yes Resident in Physical Medicine &amp; Rehabilitation, Shohadaye Tajrish Hospital, Shaheed Beheshti Medical University تهران ، ميدان تجريش ، بيمارستان شهدای تجريش ، بخش طب فيزيکی وتوانبخشی Valaei N مهندس ناصر ولايی 190031947532846002840 No Elyaspour D دکتر داريوش الياس پور 190031947532846002841 No Sanaati E دکتر احسان صنعتی 190031947532846002842 No

fa بررسی فراوانی و تداوم مصرف Minipill و عوامل مرتبط با آن در زنان شيرده در مراکز آموزشی بهداشتی شهر تهران در سال های 85-1384 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به اهميت شيرمادر در بقا و سلامت نوزادان و تداوم شيردهی، اثر مهاری قرص های پيشگيری از حاملگی بر شيردهی، يکی از مهم ترين موضوعات مورد بحث می باشد. به منظور بررسی موارد استفاده از Minipill در زنان شيرده، هم چنين طول مدت استفاده و علل قطع آن، اين تحقيق روی مراجعين به مراکز آموزشی بهداشتی شهر تهران انجام گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه به روشCross Sectional بر روی کليه نمونه های واجد شرايط که جهت به کاربردن روش های جلوگيری از بارداری در دوره شيردهی مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. روش جلوگيری از حاملگی و در صورت استفاده از minipill، مدت زمان استفاده و علت قطع و عوارض مربوط به آن، بررسی شده و مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: سن نمـونه های مـورد بررسی 3/5 ± 8/24 سال و تعـداد فرزندان آن ها 8/0± 2/2 بود. ميـزان مصرف minipill ، 47 درصد بود و در پيگيری 18 ماهه، 8/61 درصد قطع مصرف داشتند. عوارض ناشی از مصرف minipill به ترتيب شيوع عبارت بود از؛ 4/71 درصد اختلالات قاعدگی، 3/52 درصد تأخير پريود، 38 درصد ترشحات واژينال، 5/28 درصد لکه بينی، 8/23 درصد سردرد و طپش قلب و 76/4 درصد احساس کاهش شير و درد پستان. نتيجه گيری: ميزان مصرف minipill ، کم تر از حد قابل انتظار و نگران کننده است. به علاوه ميزان عوارض مصرف دارو و عوامل قطع آن، مسأله مهمی است که جای نگرانی دارد و بررسی آن ها توصيه می گردد. Background: The benefits of breastfeeding for both the infant and the mother are indisputable and the necessity of contraception during breast feeding is one of the most important issues in this regard. This study was conducted to evaluate the usage of minipill (progesterone only pills), its related problems, reasons for give it up and other factors. Materials and Methods: In this cross-sectional study, the contraception method, duration of minipill consumption, side effects and reasons for discontinuation were evaluated. Results: The mean age of participants was 24.8±5.3 years old and mean number of their children was 2.2±0.8. 47% used the minipill and 41.8% gave it up during an 18-month follow up. Side effects of minipill were as follow: 71.4% bleeding disturbances, 52.3% menstrual retard, 38% vaginal discharge, 28.5% spotting, 23.8% headache and palpitation, 4.76% dwindling flow of excreted milk and mastalgia. Conclusion: The usage of minipill is lower than what we expect which is of great concern. Moreover, the side effects and other related problems, are important issues that should be rigorously investigated. Minipill ، روش جلوگيری از حاملگی ، Family planning Lactation , Minipill , Contraception , Family planning 439 444 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-135&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Baroti E دکتر عصمت باروتی 190031947532846002843 No Neissani Samani E دکتر الهام نيسانی سامانی : eneisani@yahoo.com 190031947532846002844 Yes Resident in Obstetrics &amp; Gynecology, Taleghani Hospital, Shaheed Beheshti Medical University تهران ، اوين ، خيابان تابناک ، بيمارستان آيت ا ... طالقـانی ، بخش زنان و زايمان . تلفن : 22432571- 021 Valaei N مهندس ناصر ولايی 190031947532846002845 No

fa بررسی اثر غشاهای دياليزی پلی سولفان و هموفان بر ميزان هيپوکسمی بيماران همودياليزی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: يکی از عوارض مهم همودياليز در بيماران مبتلا به نارسايی کليه هيپوکسمی می‌باشد که اين مسأله با عوامل متعددی و از جمله با نوع غشا دياليزی به کار رفته ارتباط دارد. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان هيپوکسمی در بيماران همودياليزی با تأکيد بر نوع غشا دياليزی به کار رفته می‌باشد. مواد و روش ها: : اين تحقيق به روش crossover - clinical trialبر روی 29 بيمار بخش همودياليز بيمارستان فاطميه شهرستان سمنان در سال 1383 صورت گرفت. درصد اشباع اکسيژن خون شريانی در زمان‌های مختلف قبل و پس از شروع دياليز در دو گروه مصرف کننده غشا پلی سولفون (جزو فيلترهای سنتتيک، با سازگاری زيستی مناسب) و هموفان (جزو فيلترهای سلولزی، با سازگاری زيستی کم) تعيين و مقدار کاهش آن در دو گروه مقايسه گرديد. يافته ها: ميانگين کاهش اشباع اکسيژن خون شريانی در زمان های 5، 30، 60 و 120 دقيقه پس از شروع همودياليز با غشا هموفان به صورت معنی داری بيش تر از پلی سولفان بود ( 001/0P<). در هر دو فيلتر بيش ترين ميزان اين کاهش در زمان های 30 الی 60 دقيقه پس از همودياليز بود. نتيجه گيری: استفاده از غشا دياليزی پلی سولفون منجر به افت کم تر اشباع اکسيژن خون شريانی درحين همودياليز می‌گردد. توصيه می‌شود که در بيماران پرخطر (به ويژه در بيمارانی که مشکلات قلبی و ريوی دارند) جهت کاهش ميزان بروز هيپوکسمی در حين همودياليز از اين غشا استفاده شود. Background: Hypoxemia is one of the most important complications of hemodialysis among patients with renal failure which is related with several factors such as type of dialysis membranes. The aime of this study is to investigate the hypoxemic conditions of hemodialysis patients in terms of different dialysis membranes. Materials and Methods: In this cross-over clinical trial, 29 hemodialysis patients were studied in Fatemieh Hospital in Semnan city in 2004. The arterial O2 Saturations of patients undergoing hemodialysis with polysulfone (a synthetic filter) and hemofane ( a cellulose filter) were measured before and stepwisely durinng the process of dialysis and their decreasing trend were compared together. Results: The deacreases in means of arterial O2 Saturations in respectively 5, 30, 60 and 120 minutes after initiation of dialysis was more in hemofane membrane group than polyfone membrane one (P<0.001). In both groups the maximun reduction rate was in 30th and 60th minutes of dialysis period. Conclusion: Applying polysulfone membranes would result in lesser decreases in O2 Saturation percent of hemodialysis patients. Therefore, to reduce the risk of hypoxemia particularely among high-risk patients, it is recommended to use this type of membrane for dialysis. کليدی: همودياليز ، هيپوکسمی ، اشباع اکسيژن خون شريانی ، غشا دياليزی Hemodialysis , Hypoxemia , Arterial O2 saturation , Dialysis membranes 445 451 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-136&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Malek F دکتر فرهاد ملک farhadmalek42 @yahoo.com 190031947532846002846 Yes Assistant Prof., Gastroenterology Research Center, Semnan University of Medical Sciences سمنان ، بلوار 17 شهريور ، بيمارستان فاطميه ، مرکز تحقيـقات بيـماری های گوارش و کبد . تلفن : 3322242 و 3341449- 0231 Tousi J دکتر جعفر طوسی 190031947532846002847 No Tamaddon MR دکتر محمد رضا تمدن 190031947532846002848 No Mousavi Sh دکتر شاهرخ موسوی 190031947532846002849 No Malek M دکتر مجتبی ملک 190031947532846002850 No Ghaderi M دکتر مرضيه قادری 190031947532846002851 No

fa بررسی دقت کارگذاری پيچ های داخل پديکل مهره پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به انديکاسيون کارگذاری پيچ های داخل پديکل و آمار متفاوت فراوانی جاگذاری ناصحيح آن و عوامل مرتبط با آن در تحقيقات کشورهای خارجی به منظور تعيين فراوانی جاگذاری ناصحيح پيچ های داخل پديکل و عوامل مرتبط با آن و نقش آن در پيش آگهی بيماران اين تحقيق در مراجعين به بيمارستان امام حسين (ع) در سال های 1386- 1384 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی Case- Series انجام گرفت. کليه بيماران که انديکاسيون کارگذاری پيچ داشتند، بررسی شده و بيمارانی که اختلال فيوژن يا احتمال عدم همکاری داشتند از مطالعه حذف شدند. بعد از عمل با CT اسکن مهره جاگذاری پيچ در 5 گروه (گريد 0-4 ) بررسی شد و نقش سطح کارگذاری، نوع ضايعه و سمت کارگذاری با فراوانی کارگذاری ناصحيح پيچ ها مورد قضاوت آماری قرار گرفت و نيز نقش جاگذاری ناصحيح با اصلاح دفورميتی مهره بررسی شد. يافته ها: تحقيق بر روی 35 بيمار واجد شرايط و تعداد 206 پيچ انجام شد. تعداد 26 پيچ ( 6/12%) دارای جاگذاری نامناسب بودند. پيچ هايی که جاگذاری نامناسب داشتند بيش تر در مواجهه با سطح کارگذاری توراسيک و شکستگی مهره بودند (02/0P<). در جاگذاری صحيح 15% و ناصحيح 20% بعد از عمل عدم اصلاح دفورميتی مهره وجود داشت و بعد از پيگيری به ترتيب 30% و 20% عدم اصلاح دفورميتی داشتيم. نتيجه گيری: به نظر می رسد فراوانی کارگذاری ناصحيح پيچ های داخل پديکل در حد متعارف می باشد و شايد عمل مجدد برای اصلاح وضعيت کارگذاری پيچ ضروری نداشته باشد ولی نياز به تحقيق تجربی می باشد Background: Regarding the indication of pedicle screw insertion and different reports on prevalence of malposition and related factors, in order to determine the malpositions and its effects on prognosis of patients, this survey was performed on patients admitted in Imam Hossein Hospital betweem 2005-2007. Materials and Methods: This study was a case-series one. All the patients whom had the indication of pedicle screw insertion were evaluated and the cases with skeptisism about non-fusion or difficulty in follow up were excluded from the study. Grading of pedicel screw insertion determined by post-operation CT-Scan. Then efficacy of level, type of surgery and direction of screws surveyed statistically. Effect of malposition of screw at correction of spinal deformity also determined. Results: 35 patients with 206 pedicle screw surveyed. 26 screws (12.0%) had malposition. This had a relationship with thoracic level and spine fracture (P<0.02). In 15% of correct screws and 20% of malpositioned screws there was no correction of deformity after operation. However, these rates changed into 30% and 20%, respectively, during the follow up. Conclusion: It seems that prevalence of pedicle screw malformation is acceptable and perhaps, re-operation for correction of malposition screws is not necessary. However, further experimental studies are on demand. شکستگی مهره ، اسپونديلوليستزيس ، پديکل ، پيچ داخل پديکل ، CT Scan Spine fracture , Sponylolisthesis , Pedicle , Pedicle screw , CT-Scan 453 458 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-137&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Azhari S دکتر شيرزاد ازهری 190031947532846002852 Yes Associate Prof., Dept. of Neurosurgery, Shaheed Beheshti Medical University تهـران ، خيابان شهيد مدنی ، بيمارستان امام حسين ، بخش جراحی مغز و اعصاب . تلفن : 77558081 Khayat Kashani HR دکتر حميدرضا خياط کاشانی 190031947532846002853 No Shabehpur M دکتر مسعود شابه پور 190031947532846002854 No Naebaghaii H دکتر حسين نائب آقايی 190031947532846002855 No

fa بررسی شيوع توليد آنزيم β-لاکتاماز در بين فلور ميکروبی پوست انسان و تعيين الگوی مقاومت آنتی‌بيوتيکی آن ها پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: به دليل تنوع فراوان جمعيت ميکروبی ساکن روی پوست انسان و با توجه به گسترش روزافزون مقاومت دارويی در باکتری‌ها، اين مطالعه با هدف تعيين مقاومت آنتی‌بيوتيکی در بين سويه‌های فلور ميکروبی بدن خصوصاً انواع ساکن پوست انجام شد. مواد و روش ها: تعداد 96 نمونه فلور ميکروبی از پوست دست و پای افراد مورد نظر تهيه و پس از خالص‌سازی و مطالعه مورفولوژی و واکنش گرم ميکروارگانيسم‌ها، وجود آنزيم β-لاکتاماز در آن ها به روش اسيدومتری بررسی گرديد. سپس الگوی مقاومت آنتی‌بيوتيکی در باکتری‌های واجد آنزيم β-لاکتاماز به روش انتشار ديسک (Kirby-Bauer) تعيين و نهايتاً در سويه‌های با مقاومت چندگانه آنتی‌بيوتيکی، MIC و MBC پنی‌سيلين G ارزيابی گرديد. يافته ها: تعداد 180 ميکروارگانيسم از 96 نمونه فلور پوست جداسازی گرديد که از بين آن ها 26 سويه باکتريايی واجد آنزيم β-لاکتاماز بودند. تمامی سويه‌های β-لاکتاماز مثبت از نوع کوکسی خوشه‌ای يا باسيل گرم مثبت شناسايی شدند که به اکثر آنتی‌بيوتيک‌های مورد آزمايش مقاوم بودند. نتيجه گيری: نتايج حاصل بيان‌کننده شيوع توانايی توليـد β-لاکتاماز در بين فلور ميکروبی پوست افراد سالم جامعه به دنبال ورود بی‌رويه پنی‌سيلين ها و سفالوسپورين ها به بازارهای دارويی می‌باشد. بنابراين پوست افراد سالم نيز می‌تواند يکی از مهم ترين مخازن ميکروارگانيسم‌ها خصوصاً به عنوان عوامل عفونت‌های بيمارستانی در نظر گرفته شود. Background: Owing to the variety of micro-flora population residing on human's skin and an ever-increasing expansion of antibiotic resistance in bacteria, studying the antibiotic resistance in normal microbial flora of human body (especially normal flora of the skin) is like to be necessary. Materials and Methods: In this study, 96 samples from certain area of hand or foot of selected persons was cultured using sterile swab and streak plate method in 37°C and bacteria were identified by microbiologic standard methods. Then production of β-lactamase enzyme was studied by acidometery method and antibiotic resistance profile in β-lactamase positive bacteria was determined by Kirby-Bauer method. Finally, the MIC and MBC of penicillin G were determined on bacteria with multiple antibiotic resistances. Results: 180 microorganisms isolated from 96 samples of skin flora and 26 bacteria produced β-lactamase enzyme. All of strains with β-lactamase enzyme were detected as gram positive bacilli or staphylococci that were resistant to the most of related antibiotics. Conclusion: It is indicated that emerged production of β-lactamase enzyme amongst micro-flora of skin in healthy persons of the community is a result of uncontrolled entrance and consumption of penicillins and cephalosporins in medicine markets. Therefore, skin of healthy persons is considered to be one of the most important reservoirs for microorganisms causing hospital-acquired infections. فلور ميکروبی پوست ، آنزيم β-لاکتاماز ، مقاومت آنتی‌بيوتيکی ، حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) ، حداقل غلظت کشنده باکتری (MBC ) Skin micro-flora , β-lactamase enzyme, Antibiotic resistance , Minimal Inhibitory Concentration (MIC) , Minimal Bactericidal Concentration (MBC) 459 467 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-138&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ghaziasgar L ليلا قاضی‌عسگر leila_ghaziasgar @ yahoo.com 190031947532846002856 Yes MSc in Microbiology کارشناس ارشـد، بخش ميکروبيـولوژی ، گروه زيست شـناسی ، دانشـکده علـوم ، دانشـگاه اصفـهان . نمابر : 6254355- 0311 Kasraye Kermanshahi R دکتر روحا کسرای کرمانشاهی 190031947532846002857 No