نشريه پژوهنده Pajoohandeh Journal http://www.pajoohande.com 19 journal19 fa jalali 1387 7 1 gregorian 2008 10 1 13 4 online 1 fulltext

fa بررسی کفايت اقدامات اورژانس پيش بيمارستانی در بيماران ترومايی ارجاعی به اورژانس بيمارستان سينا از شهريور 1382 تا شهريور 1383 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به آن که عملکرد اورژانس پيش بيمارستانی در ايران تاکنون مورد ارزيابی دقيق قرار نگرفته است، در اين مطالعه به بررسی کفايت اقدامات اورژانس پيش بيمارستانی انجام شده توسط اورژانس تهران در بيماران ترومايی ارجاعی به اورژانس بيمارستان سينا پرداخته شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفی به مدت يک سال از شهريور 1382 لغايت شهريور‌1383 در اورژانس بيمارستان سينا بر روی بيماران ترومايی ارجاعی به آن مرکز توسط اورژانس تهران صورت گرفته است. در اين بررسی اقدامات پيش بيمارستانی انجام شده توسط پرسنل اورژانس تهران بر اساس وضعيت و نيازهای بيماران ارزيابی شد. پزشکان مقيم اورژانس بيمارستان سينا مسؤول جمع آوری اطلاعات و تکميل پرسشنامه ها بر اساس مشاهدات بالينی خود و فرم تکميل شده توسط پرسنل اورژانس بودند. يافته ها: در اين مطالعه 994 بيمار مورد بررسی قرار گرفتند. پانسمان زخم و هموستاز در‌80% موارد درست انجام شده بود. آتل نيز در 50% موارد نياز به کار گرفته شده بود و اين در حالی می باشد که اقداماتی چون ‌کولار و spinal bed در80% موارد مورد نياز ‌صورت نگرفته بود. هم چنين هرچند پرسنل در 2/91% بيماران اقدام به گرفتن رگ (IV-line ) کرده بودند، ولی در بيش از 80% موارد سرمی به بيمار تزريق نشده بود. نتيجه گيری: پيشنهاد می شود با تدوين پروتکل های استاندارد مبتنی بر شواهد علمی و ارائه آموزش به تکنسين ها جهت انجام اقدامات پيش بيمارستانی با هدف ارتقاء کيفيت خدمات اورژانس پيش بيمارستانی اقدام فوری صورت گيرد. البته با توجه به تغييرات اساسی که اخيراً در کيفيت و کميت خدمات اورژانس کشور ايجاد شده است، لازم است مطالعه جديدی جهت ارزيابی وضع موجود و مقايسه آن با مطالعه حاضر جهت ارزيابی کمی و کيفی تغييرات به عمل آمده انجام گردد Background: The accuracy of the pre-hospital care has not been evaluated in Iran so that the purpose of the present study was to evaluate the efficacy of the pre-hospital care performed by Tehran Emergency Service in traumatic patients referred to “Sina Hospital”. Materials and Methods: This prospective study was conducted on traumatic patients referred to emergency department of “Sina hospital” by Tehran Emergency Service from September 2003 to September 2004. The accuracy of the pre-hospital care performed by Tehran Emergency technicians, regarding the patients’ general condition was evaluated. The on-call physicians in emergency department of “Sina hospital” were responsible for gathering the data and filling the questionnaires based on their observation and the EMS forms. Results: 994 patients were enrolled in the study. Wound bandage and homeostasis were done correctly in 80% of the cases. Splint was applied correctly in 50% of the patients, while other therapeutic procedures such as collar and spinal bed were not performed among 80% of the cases. IV-line was obtained in 91.2% of the patients, while serum infusion was initiated in only 20% of patients. Conclusion: It is recommended to compile evidence-based protocols for the pre-hospital procedures and train the emergency technicians to follow the rules, in order to improve the efficacy and the accuracy of the pre-hospital care. According to the principal changes recently made in the quality and quantity of the care offered by Iran's Emergency Service, it is necessary to perform a new study to evaluate the present condition and compare the results of these qualitative and quantitative changes with the current study. تروما ، اقدامات پيش بيمارستانی ، اورژانس Trauma , Pre-hospital care , Emergency Medical Service 269 278 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-105&slc_lang=fa&sid=fa Ahmadi Amoli H دکتر هادی احمدی آملی 190031947532846002676 No Assistant Prof., Dept. of Surgery, Tehran University of Medical Sciences . استاديار ، گروه جراحی ، دانشگاه علوم پزشکی تهران Tavakkoli H دکتر حسن توکلی 190031947532846002677 No Associate Prof., Dept. of Surgery, Tehran University of Medical Sciences . دانشيار ، گروه جراحی ، دانشگاه علوم پزشکی تهران Khashayar P دکتر پاتريشيا خشايار 190031947532846002678 No : GP., Research Master, Research & Development Center, Sina Hospital, Tehran University of Medical Sciences پزشک عمومی ، محقق مرکز توسعه پژوهش بيمارستان سينا ، دانشگاه علوم پزشکی تهران Panahi F دکتر فرزاد پناهی 190031947532846002679 No Assistant Prof., Dept. of Surgery, Baqiyatallah University of Medical Science . استاديار ، گروه جراحی ، دانشگاه علوم پزشکی بقيه الله Alavi Moghaddam M دکتر مصطفی علوی مقدم mosalavi @ yahoo.com 190031947532846002680 Yes Assistant Prof., Dept. of Emergency Medicine, Shaheed Beheshti Medical University : استاديار ، گروه طب اورژانس ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Ahmadi Amoli M دکتر محسن احمدی آملی 190031947532846002681 No GP., Research Master, Research & Development Center, Sina Hospital, Tehran University of Medical Sciences پزشک عمومی ، محقق مرکز توسعه پژوهش بيمارستان سينا ، دانشگاه علوم پزشکی تهران

fa بررسی غلظت ادراری فاکتور مهارکننده مهاجرت ماکروفاژ به عنوان پيشگويی کننده احتمالی پيلونفريت حاد در کودکان مبتلا به عفونت دستگاه ادراری پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: عفونت مجاری ادراری يا UTI (Urinary Tract Infection) دومين عفونت شايع باکتريال در کودکان محسوب می گردد که يکی از عوامل ايجاد کننده اسکارهای کليوی است. در زمان التهاب و همه ی انواع آسيب های کليوی، ماکروفاژها وارد بافت پارانشيم کليه می شوند و تعداد آن ها با شدت التهاب همبستگی قابل توجهی دارد. فاکتور مهارکننده ی مهاجرت ماکروفاژ يا MIF (Macrophage Migration Inhibitory Factor ) به طور قابل توجهی در پاسخ به محرک های التهابی ترشح می گردد و به نظر می رسد که نقش مهمی در آسيب بافت کليوی بازی می کند. اين مطالعه با هدف بررسی نقش MIF در عفونت های مجاری ادراری و مقايسه ی ترشح ادراری MIF در کودکان مبتلا به پيلونفريت حاد، سيستيت حاد و هم چنين گروه شاهد به انجام رسيد. مواد و روش ها: در اين مطالعه ی تحليلی، 33 کودک مبتلا به عفونت ادراری (25 کودک مبتلا به پيلونفريت حاد و 8 کودک مبتلا به سيستيت حاد) و40 کودک سالم وارد مطالعه شدند. نمـونه های ادراری استريلmidstream، از تمامی افراد مورد مطالعه جهت اندازه گيری غلظت MIF به روش ELISA جمع آوری شد و به وسيله کراتينين ادرار تصحيح شد. اطلاعات توسط نرم افزار آماری SPSS 13 مورد آناليز قرار گرفت و از آزمون های آماری Independent-t test، One Way ANOVA و نيز آناليز ROC (Receiver Operating Curve ) استفاده شد. يافته ها: ميانگين نسبت ادراری MIF/Cr در بيماران مبتلا به پيلونفريت حاد (گروه A) pg/mol creatinine (78/23= SEM) 14/66 ، در بيماران مبتلا به سيستيت حاد (گروه B) pg/mol creatinine (59/0= SEM) 58/1 و در افراد سالم (گروه C ) pg/mol creatinine (35/0= SEM) 85/1 به دست آمد که در گروه A به طور معنی داری بالاتر از گروه های B (001/0 P ) و C (001/0 P ) بود. نتايج آناليز ROC نشان داد که نسبت ادراری MIF/Cr ، به طور بالقوه می تواند به عنوان يک شاخص سودمند در افتراق پيلونفريت حاد از وضعيت نرمال [001/0 P و 959/0=Area Under Curve(AUC) ] و حتی از سيستيت مزمن (001/0 P، 960/0=AUC ) مورد توجه قرار بگيرد و مقادير شاخص معادل pg/mol creatinine 39/5 و pg/mol creatinine 90/4 به ترتيب بهترين مقادير جهت تفکيک پيلونفريت حاد از شرايط نرمال و سيستيت حاد می باشند. نتيجه گيری: مطالعه حاضر نخستين بار سطح MIF ادرار را در بيماران مبتلا به پيلونفريت حاد، مبتلايان به سيستيت حاد و گروه کنترل مقايسه کرده و نشان دادکه نسبت MIF/Cr ادرار در سيستيت حاد افزايش نمی يابد در حالی که افزايش نسبت MIF/Cr ادرار در بيماران مبتلا به پيلونفريت حاد در مطالعه ی حاضر قابل توجه بود و نشان داده شد که نسبت ادراری MIF/Cr آزمون حساسی برای افتراق بين سيستيت و پيلونفريت حاد می باشد. Background: Urinary tract infection is the second most common bacterial infection amongst children which could lead to renal scars. It is supposed that during renal inflammation and all types of renal injury, macrophages infiltrate renal parenchyma, whereas their number is directly correlated with the intensity of inflammation. In fact, macrophage migration inhibitory factor (MIF) is widely expressed and secreted in response to inflammatory stimuli, and plays an important role in renal tissue injury. Yet, the role of MIF was not evaluated in patients with pyelonephritis in any studies. Therefore, the aim of our study was to compare urinary excretion of MIF in acute pyelonephritis, acute cystitis and also control group in order to find a non-invasive and sensitive method to differentiate between them. Materials and Methods: In this analytical cross-sectional study 31 children with urinary tract infection (25 patients with acute pyelonephritis, 8 patients with acute cystitis) and 40 healthy children were recruited. Sterile midstream urine samples were taken to measure MIF concentration in all patients and healthy individuals as well. Urine MIF concentration was determined by ELISA and corrected for urine creatinine. The data were analyzed using SPSS 13 software. Independent t-test, One Way ANOVA, correlation and Receiver Operating Curve (ROC) analysis were performed. Results: The mean ratio of urine MIF/Cr was 66.14(SEM=23.78) pg/µmol creatinine in acute pyelonephritis patients, 1.58 (SEM=0.59) pg/µmol creatinine in acute cystitis patients and 1.85 (SEM=0.35) pg/µmol creatinine in healthy individuals. It was significantly higher in pyelonephritis patients than the ones in acute cystitis patients (P<0.001) and control group (P<0.001), respectively. ROC analysis demonstrated that urine MIF/Cr ratio could Pejuhandeh Vol.13, No 64, 2008 3 be considered as a potentially useful index to detect acute pyelonephritis among both healthy condition [P<0.001, Area under curve (AUC) = 0.959] and acute cystitis [P<0.001, AUC = 0.960]. Also the optimal cut-point of 5.39 pg/µmol creatinine and 4.90 pg/µmol creatinine for urine MIF/Cr ratio could potentially distinguish acute pyelonephritis patients from healthy individuals and the ones with acute cystitis, respectively. Conclusion: To the best of our knowledge, urine MIF level of children with cystitis, pyelonephritis and control group were compared with each other for the first time in our study. We showed that the urine MIF/Cr ratio was not increased in acute cystitis. Whereas, rising of this ratio in patients with acute pyelonephritis was remarkable. We also revealed that urine MIF/Cr ratio is a sensitive test for differentiation of acute cystitis from pyelonephritis. فاکتور مهارکننده مهاجرت ماکروفاژ، پيلونفريت حاد، سيستيت حاد Urine macrophage Migration inhibitory factor, Acute pyelonephritis , Acute cystitis 279 286 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-119&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Otukesh H دکتر حسن اتوکش 190031947532846002758 No استاديار ، گروه اطفال ، دانشگاه علوم پزشکی ايران Fereshtehnejad SM سيد محمد فرشته نژاد : 09125207595 190031947532846002759 Yes Medical Student, Iran University of Medical Sciences دانشجوی پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی ايران Hoseini R دکتر رزيتا حسينی 190031947532846002760 No دستيار فوق تخصصی نفرولوژی اطفال ، دانشگاه علوم پزشکی ايران Najimi N ندا نجيمی 190031947532846002761 No دانشجوی پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی ايران Chalian M دکتر مجيد چاليان 190031947532846002762 No Chalian H دکتر حميد چاليان 190031947532846002763 No Salman Yazdi R دکتر رضا سلمان يزدی 190031947532846002764 No Sabaghi S دکتر سعيد صباغی 190031947532846002765 No Mahdavi S دکتر سعيد مهدوی 190031947532846002766 No Bedayat A دکتر آرش بدايت 190031947532846002767 No

fa ررسی تأثير روشArthroscopic Mumford در مبتلايان به بيماری دژنراتيو مفصل آکروميوکلاويکولار پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به افزايش بيماری دژنراتيو مفصل آْکروميوکلاويکولار و وجود گزارشاتی مبنی بر موفقيت روش Arthroscopic mumford در بيماران فوق الذکر و عدم گزارش از تأثير آن در کشور و به منظور تعيين تأييد اين روش در مبتلايان به بيماری دژنراتيو مفصل آْکروميوکلاويکولار، اين تحقيق روی مراجعين به بيمارستان طالقانی در سال های 1386 - 1383 انجام گرفته است. مواد و روش ها: تحقيق با روش کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعد روی کليه بيمارانی که با تشخيص بيماری دژنراتيو مفصل آْکروميوکلاويکولار مراجعه و موافقت خود را برای همکاری با طرح بعد از عدم موفقيت درمان conservative اعلام نمودند انجام گرفته است. ميزان Range of motion و قدرت و درد در اين بيماران به روش های استاندارد قبل و بعد از درمان تعيين شد و همه بيماران تحت درمان با روشArthroscopic mumford قرار گرفتند و بيماران حداقل سه ماه پيگيری داشتند و تأثير اين روش درمانی براساس شاخص های سه گانه فوق تعيين و تغييرات آن با آماره paired-t test و McNemar مورد قضاوت بالينی قرار گرفت. يافته ها: تحقيق روی 41 بيمار که 87 درصد آن ها مرد بودند با ميانگين سنی 48 سال انجام گرفت. قبل از درمان 8/26 درصد بيماران درد متوسط و 2/73 درصد بيماران درد شديد داشتند ، بعد از درمان 78 درصد بيماران فاقد درد بوده و 22 درصد بيماران درد خفيف داشتند ( 001/0 >P). ميزان شاخص های ROM از حداقل 33 درصد تا 60 درصد بهبود پيدا کردند (05/0 P< ) قدرت حرکات Flexion، Abduction بهبود پيدا کرد و قدرت در شاخص های Internal rotation و External rotation بدون تغيير باقی ماندند. نتيجه گيری: به نظر می رسد روش جراحی آرتروسکوپيک فوق برای بيماران فوق مؤثر است و اين روش را در درمان اين بيماران توصيه می نماييم. Background: Regarding the high prevalence of degenerative disease of the Acromioclavicular joint and invention of new sensitive diagnostic methods on one hand, and several reports approving the influence of arthroscopic Mumford method in affected patients (which we lack the evidence in this regard in our country) on the other hand, we conducted this research on patients referred to Taleqani hospital between 2004-2007. Materials and Methods: This research was carried out by clinical trial comparing pre & post- operative patients accepting this methods due to failure of previous conservative threatments. All patients were operated by Arthroscopic Mumford procedure and range of motion (ROM), strengh and pain were determined in pre-operative and post-operative stages by standard methods. They were followed up for at least three months and the efficacy of this method was measured on the basis of above indices and any changes were judged clinically by statstical tests such as paired t-test and McNemar's test. Results: 41 patients were enrolled (87% male, 13% female) whose mean age were 48 years old. Before treatment, 26.8% oof elderly patients had moderate pain and 73.2% had severe pain, whereas, after treatment 78% of them had experienced no pain and 22% had mild pain (P<0.000). Indices of ROM improved by at least 33%, with the maximum of 60% (P<0.05). Power strenghts of flexion and abduction got better but internal and external rotation remained the same. Conclusion: Arthroscopic Mumford procedure seems to be effective for mentioned cases and can be recommended for them, accordingly. Arthroscopic Mumford Procedure ، بيماری دژنراتيو مفصل آکروميوکلاويکولار ، مفصل آکروميوکلاويکولار Acromioclavicular Joint , Degenerative disease , Arthroscopic Mumford procedure 287 295 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-120&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Aslani HR دکتر حميد رضا اصلانی mraslani@yahoo.com 190031947532846002768 Yes Assistant Prof., Dept. of Orthopedics, Shaheed Beheshti Medical University تهران، اوين ، خيابان تابناک، بيمارستان آيت ا… طالقـانی بخش ارتوپدی Dehghanfard MR دکتر محمد رضا دهقان فرد 190031947532846002769 No Valaee N مهندس ناصر ولايی 190031947532846002770 No

fa ثبت پتانسيل های با منشاء عضلانی برانگيخته از وستيبول (VEMP) و بررسی تأثير نوع محرک بر آن در افراد طبيعی بزرگسال پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: پتانسيل های با منشأ عضلانی برانگيخته از وستيبول (VEMP)، الکتروميوگرام های (EMG) با زمان تأخير کوتاهی هستند که با ارائه ی تحريک صوتی با شدت بالا، از سطح عضله چنبری- جناغی (SCM) منقبض ثبت می شوند و به نظر می رسد منشأ آن ها از ساکول است. در مطالعه حاضر، ثبت VEMP و بررسی تأثير نوع محرک (کليک و تون- برست) بر پاسخ در گروهی از افراد طبيعی بزرگ سال مد نظر بود. مواد و روش ها: در مطالعه مقطعی تحليلی حاضر تأثير دو محرک کليک و تون- برست بر زمان تأخير و دامنه ثبت VEMP در30 فرد بزرگ سال با حساسيت شنوايی طبيعی و عدم سابقه اختلال وستيبولار، در محدوده سنی 35-25 سال با روش نمونه گيری تصادفی ساده مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: با استفاده از محرک تون- برست 500 و 750 هرتز، امواج VEMP در همه افراد و با ارائه ی محرک کليک در 26 نفر در سطح شدت dBnHL 95 در دو گوش، ثبت گرديد. پاسخ VEMP با محرک تون- برست نسبت به محرک کليک، دامنه بهتری را نشان داد و بالاترين دامنه با محرک تون- برست در فرکانس Hz 500 به دست آمد. اما نوع محرک و فرکانس آن بر زمان تأخير امواج VEMP، تأثيری نداشت. نتيجه گيری: با توجه به نتايج به دست آمده ميتوان گفت که زمان تأخير پاسخ VEMP، مستقل از فرکانس و نوع محرک است و استفاده از محرک تون- برست با فرکانس Hz 500 ، بهترين دامنه را نتيجه می دهد که می تواند در ارزيابی های بالينی مورد توجه قرار گيرد. Background: Vestibular evoked myogenic potentials (VEMP) are short-latency electromyograms (EMG) evoked by high-level acoustic stimuli that recorded from surface electrodes over the contracted sternocleidomastoid (SCM) muscle and are presumed to originate in the saccule. The goal of present study was recording the VEMP response and determining the effects of stimulus type (click and tone bursts) on it's results in a group of normal adult subjects. Materials and Methods: In this cross-sectional analytical study the effects of click and tone burst stimuli on latency and amplitude of VEMP recording were examined by simple randomized sampling over 30 adults subjects ranging in age from 25 to 35 years with normal hearing sensitivity and no history of vestibular disease. Results: VEMP recorded in all subjects using 95 dBnHL tone burst stimuli, and in 26 subjects with click stimulus in the both ears. The response amplitude of VEMP with tone burst stimuli was better than click stimulus, and the largest amplitude was obtained by 500 Hz stimulus frequency. VEMP latency was independent of stimulus type and frequency. Conclusion: Type and frequency of stimulus do not affect VEMP response, and use of 500 Hz tone burst stimulus reveals the largest amplitude, that can be considered in clinical applications. ارزيابی عملکرد وستيبولار ، عصب وستيبولار ، عضله چنبری- جناغی ، ساکول ارزيابی عملکرد وستيبولار ، عصب وستيبولار ، عضله چنبری- جناغی ، ساکول 297 305 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-121&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Jafari Z زهرا جعفری zjafar@ uswr.ac.ir 190031947532846002771 Yes Instructor, Dept. of Basic Sciences, University of Social Welfare &amp; Rehabilitation تهران ، اوين ، بلوار دانشجو ، خيابان کودکيار ، دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی ، گروه علوم پايه Malayeri S سعيد ملايری 190031947532846002772 No Bafkar N ناصر بافکار 190031947532846002773 No Rahgozar M دکتر مهدی رهگذر 190031947532846002774 No

fa تأثير مکمل ياری روی بر ترميم شکستگی استخوان های دراز پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: استخوان يکی از بزرگ ترين ذخاير روی بدن می باشد. مطالعات حيوانی نشان داده اند که کمبود روی باعث کاهش رشد استخوان،کاهش تراکم استخوانی و در نتيجه کاهش نيروی مورد نياز برای شکستن استخوان و احتمالاً کاهش سرعت ترميم استخوان می شود. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثير مکمل ياری روی بر ترميم شکستگی استخوان طراحی گرديد. مواد و روش ها: اين پژوهش به روش کارآزمايی بالينی تصادفی دوسوکور بر روی 60 بيمار دچار شکستگی استخوان های دراز مراجعه کننده به بيمارستان شهدای تبريز انجام شد. افراد به طور تصادفی به 2 گروه تقسيم شدند؛ گروه مورد (30=n ) دريافت روزانه يک عدد کپسول 220 ميلی گرمی سولفات روی حاوی 50 ميلی گرم روی عنصری و گروه شاهد (30=n ) دريافت روزانه دارونما داشتند. افراد به مدت 60 روز مکمل دريافت کردند. سطح فعاليت بدنی، اطلاعات فردی و پزشکی افراد با استفاده از پرسشنامه و دريافت غذايی با استفاده از ثبت غذای 3 روز در شروع و پايان مطالعه تعيين شد. وضعيت استخوان در محل شکسته شده با استفاده از راديوگرافی در ابتدا و انتهای مطالعه مورد ارزيابی قرار گرفت. يافته ها: از 60 بيمار، 39 نفر مرد و 21 نفر زن بودند. تفاوت معنی داری در فعاليت بدنی، جنس، سن، تحصيلات و سابقه شکستگی، نوع استخوان دراز دچار شکستگی و دريافت مواد مغذی مخصوصاً روی، بين گروه ها وجود نداشت. تغيير در ميانگين دريافت مواد مغذی در طول مطالعه نيز معنی دار نبود. بررسی راديوگرافی استخوان توسط متخصص راديولوژی نشان دهنده تفاوت معنی دار در تشکيل کال استخوانی و ترميم شکستگی بين دو گروه مورد و شاهد بود (05/0P<). تشکيل کال استخوانی و ترميم شکستگی استخوان درگروه مورد در 80% افراد و در گروه شاهد در 50% افراد مشاهده شد. تفاوت معنی داری در تسريع ترميم شکستگی انواع استخوان های دراز مشاهده نشد. نتيجه گيری: نتايج مطالعه حاضر نشان داد که مصرف مکمل روی به مدت 60 روز باعث تسريع ترميم شکستگی استخوان می شود و با توجه به اين نکته که تاکنون دارويی به منظور تسريع ترميم شکستگی استخوان شناسايی نشده است، مکمل روی می تواند روش درمانی مفيدی در اين گروه از بيماران باشد. Background: Bones are one of the high-concentration resources for zinc (Zn). Animal studies have shown that zinc deficiency would result in disturbing the bone growth, bone volume and the force required for breaking one’s bones. The present study was conducted to investigate the effects of Zn supplementation on healing of fractured bones. Materials and Methods: This randomized, double-blinded, placebo controlled clinical trial was conducted on 60 patients with long-bone fractures referred to shohada hospital in the city of Tabriz. Subjects were randomly divided into 2 groups case group (n=30): receiving one capsule of 220 mg/day zinc sulfate consist of 50 mg zinc each day each day, and control group (n=30): receiving placebo. subjects received supplement for 60 days. physical activity, individual and clinical information were gathered in a questionnaire. Nutritional intake was determined by a three-day food records both at the beginning and at the end of the trial. Condition of fracture was evaluated by radiographic studies at the beginning and the end of trial. Results: Out of 60 patients, 39 were male and 21 were female. There was no significant change in the physical activity, sex, age ,education, history of fracture, the fractured long bone and nutrient intake pattern (especially zinc intake) between two groups. The change in nutrient intake means was not significant. After 60 days, radiologic assessments showed a significant change (P<0.05) in callus formation and fracture healing in case group compare to those of control group. Callus formation and fracture healing in case group was 80% whereas in control group it was 50% . Conclusion: The study suggests that the supplement of zinc for 60 days, stimulates fracture healing in the long bones and since there have been no acceptable pharmacological agent for the therapy of bone fracture, zinc compound may play a unique role in this regard. مکمل روی ، ترميم شکستگی ، تشکيل کال استخوانی ، استخوان های دراز Long Bones , Fracture healing , Callus formation, Zinc supplementation 307 314 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-122&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahdavi roshan M مرجان مهدوی روشن 190031947532846002775 No Sadighi A دکتر علی صديقی 190031947532846002776 No Sadeghpour AR دکتر عليرضا صادقپور 190031947532846002777 No Moradi A دکتر امين مرادی 190031947532846002778 No Mahboob S سلطانعلی محبوب 190031947532846002779 No Karimi F دکتر فاطمه کريمی 190031947532846002780 No Ostad Rahimi A عليرضا استاد رحيمی 190031947532846002781 Yes Assistant Prof., Faculty of Health &amp; Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences تبريز ، دانشگاه علوم پزشکی تبريز ، دانشکده بهداشت و تغذيه. تلفن همراه : 09143135845

fa ررسی يک صد مورد مارگزيدگی در بيمارستان لقمان حکيم از سال 1379 تا 1384 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: مارگزيدگی يکی از فوريت های مهم پزشکی است و هر ساله عده زيادی را به مراکز درمانی هدايت می کند. با توجه به اين امر که مارگزيدگی می تواند سبب مرگ فوری بيمار گردد، آشنايی دقيق و صحيح با اين موضوع و هم چنين روش های درمان آن بسيار ضروری است. اين مطالعه با هدف گزارش يک صد مورد مارگزيدگی درمان شده در بيمارستان لقمان حکيم تهران در فاصله سال های 1379 تا 1384 انجام شده است. مواد و روش ها: در اين مطالعه يک صد مورد مارگزيدگی مراجعه کننده به بيمارستان لقمان حکيم از نظر علايم بالينی، اقدامات درمانی شامل درمان آنتی بيوتيکی، آنتی ونوم، تتابولين و اقدامات جراحی و همين طور سن، جنس و شغل با مراجعه به پرونده های بيمارستانی مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: در ميان يک صد مورد بررسی شده، تمامی بيماران آنتی ونوم، تتابولين و واکسن کزاز دريافت کرده و همگی تحت درمان آنتی بيوتيکی قرار گرفته بودند. در 9 مورد فاسيوتومی انجام شده بود. در 35 مورد درمان های محلی قبل از ارجاع به بيمارستان نظير تيغ زدن و مکيدن ترشحات انجام شده بود. مارگزيدگان اغلب مرد و در نيمی از موارد کشاورز بودند و گزيدگی در بيش از 80% موارد در دست و پا از مچ به پايين رخ داده بود. نتيجه گيری: با وجود مرگ و مير در مارگزيدگی اقدامات درمانی شامل آنتی ونوم، تتابولين، واکسن کزاز می تواند در بهبود بيماران نقش بسزايی داشته باشد. درمان آنتی‌بيوتيکی و نوع آنتی بيوتيک انتخابی مورد اختلاف نظر است. به کارگيری برخی از شيوه های سنتی در درمان مارگزيدگی مردود شناخته شده است و اقدامات پيشگيرانه از مارگزيدگی مورد توجه و تأکيد می باشند. Background: snake bite is one of the important medical emergencies and can potentially cause a high mortality rate amongst afflicted patients. Diagnosis of snake bite is often easy but there are several different approaches for its managements. This study was performed to determine epidemiologic aspects, clinical manifestations and management of snake bite. Materials and Methods: In this study 100 cases of snake bite referring to Loghman Hospital were evaluated. Age, sex, job, time of being bitten, site of injury, clinical manifestation and medical or/and surgical management was evaluated. Results: In our study 86% of cases were men and 14% were women. About 60% was between the range of 10-29 years old. The most common occupation among snake bitten patients was farming. Time of injury was evening in 53% and the site of bite was hand and foot in more than 80%. Clinical manifestations were pain, nausea, vomiting, headache, bleeding echymosis and fever. Managements were Tetabulin, Tetanus vaccine, antibiotics, antivenom, FFP and fasciotomy. Conclusion: By appropriate management of snake bite, mortality and morbidity can be curbed to its minimum. مارگزيدگی ، علايم بالينی ، اقدامات درمانی Snake bite , Clinical ,manifestations , Therapeutic management 315 320 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-123&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Besharat M دکتر مهدی بشارت besharatm@yahoo.com 190031947532846002782 Yes Assistant Prof., infectious Disease &amp; Tropical Medicine Research Center, Shaheed Beheshti Medical University تهران ، خيابان کمـالی بيمارستان لقمان حکيم ، بخش عفونی Vahdani P دکتر پرويز وحدانی 190031947532846002783 No Abbasi F دکتر فرهاد عباسی 190031947532846002784 No Korooni Fardkhani S سولماز کرونی فردخانی 190031947532846002785 No

fa بررسی تأثير اولتراسوند در کاهش درد پاشنه در مبتلايان به فاشئيت پلانتار پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع مبتلايان فاشئيت پلانتار و اهميت درمانی آن و درمان متعارف با اولتراسوند و وجود فقط يک مورد کارآزمايی بالينی شاهددار تصادفی شده روی تأثيردرمانی اولتراسوند و به منظورتعيين تأثير استفاده و عدم استفاده از اولتراسوند بر ميزان درد اين بيماران اين تحقيق انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی کارآزمايی بالينی روی 29 بيمار (42 پا) مبتلا به فاشئيت پلانتار انجام گرفت. بيماران بعد از اخذ رضايت به طور تصادفی در دو گروه اولتراسوند واقعی (با مشخصات درمانی Intensity=1W/Cm2, Duty factor=20% , Fr=3MHZ ) و اولتراسوند غير واقعی (در آن فقط تايمر دستگاه به مدت پنج دقيقه روشن بود) قرار گرفتند. علاوه بر اين به هر دو گروه دو نوبت در روز ورزش های کششی عضلات خلفی ساق پا (گاستروسولئوس) و عضلات خلفی ران (همسترينگ) و کفی طبی از نوعSilicon gel تجويز گرديد. هر دو گروه به مدت ده جلسه و در هر جلسه به مدت 5 دقيقه توسط يک نفر فيزيوتراپيست با دستگاه Sonostat 833 مدل 011-0-0027 تحت درمان قرار گرفتند. شاخص درد قبل و بعد از درمان با استفاده ازVisual Analogue Scale ارزيابی شد. ميزان درد قدم اول صبحگاهی و درد در طی روز در داخل گروه ها با آماره Wilcoxon و بين دو گروه با آمارهMann-Whitney U-test آناليز شد. يافته ها: تحقيق روی 29 بيمار(15 نفر مورد و14 نفر شاهد) و 42 پا (22 پا مورد و 20 پا شاهد) انجام شد. در 13 بيمار هر دو پا درگير بود. در هر دو گروه کاهش درد مشاهده شد. ميزان کاهش درد قدم اول صبحگاهی در گروه اولتراسوند واقعی 31 درصد و در گروه اولتراسوند Sham ، 23 درصد بود (45/0P<) و ميزان کاهش درد فعاليتی پا در طول روز در گروه اولتراسوند واقعی 18 درصد و در گروه اولتراسوند Sham ، 10 درصد بود( 65/0P<). نتيجه گيری: اولتراسوند درمانی با مشخصات درمانی ياد شده تأثير بيش تری از پلاسبو ندارد. Background: Respecting the prevalence of plantal fasciitis and limited numbers of clinical trials in this field demonstrating the effecacy of ultrasound application in treatment of such patients, this study was carried out to show whether this mode of therapy is of beneficial outcomes. Materials and Methods: Patients experiencing episodes of plantar heel pain were allocated randomly at each episode to receive either true ultrasound (machine calibrated to deliver a dose of ultrasound at 1 w/cm2, 3 MHz, Duty factor=20%, for five minutes), or sham ultrasound (only the timer on the machine activated). Each episode was treated according to randomization, ten times. Furthermore, both groups were given silicone gel heel pad and trained to stretch their posterior calf and posterior thigh muscles twice a day, each time five minutes. Subjects’ pain scores were measured on a 10 cm linear analogue scale, both before the commencement of the ten-session treatments and at the end of the course. Data were analyzed using a Wilcoxon Signed-Ranks test. Results: Twenty nine patients experienced episodes of heel pain (13 bilateral). Both groups showed a reduction in their pain the first step pain improvement was 31% in the treated group and 23% in the placebo group (P< 0.45) the exertional pain improvement was 18% in the treated group and 10% in the placebo group (P< 0.65). Conclusion: Therapeutic ultrasound at a dosage of 1w/cm2, 3MHz, Duty factor=20%, for ten minutes is no more effective than placebo in the reduction of heel pain in plantar fasciitis. فاشئيت پلانتار ، اولتراسوند ، درد پاشنه Ultrasound , Plantar fasciitis , Heel pain 321 326 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-124&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Raygani SM دکتر سيد منصور رايگانی 190031947532846002786 No Baghbani M دکتر محمد باغبانی 190031947532846002787 No Arianmehr A دکتر عباس آريانمهر aryanmehrabbas@yahoo.com 190031947532846002788 Yes Resident in Physical Medicine &amp; Rehabilitation, Shohada Hospital, Shaheed Beheshti Medical University دستيار طب فيزيکی وتوانبخشی ، بيمارستان شهدای تجريش ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. تهران ، ميدان تجريش ، به طرف ميدان قدس ، بيمارستان شهدا�

fa بررسی رنگ پذيری مارکرهای ای-کادهرين آلفا-کتنين در فوليکول دندان و آملوبلاستوما پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: آملوبلاستوما شايع ترين تومور ادنتوژنيک اپی تليالی است که دارای رشد آهسته و تهاجم موضعی می باشد و می تواند باعث تخريب استخوان فک شود. علت اين رفتار مهاجم آملوبلاستوما هنوز به درستی مشخص نيست. به منظور تعيين نقش احتمالی اتصالات سلولی در تهاجم موضعی آملوبلاستوما، بروز دو مارکر ای-کادهرين و آلفا کتنين در فوليکول دندان و آملوبلاستوما بررسی گرديد. مواد و روش ها: اين تحقيق از نوع توصيفی بوده و بر روی 10 مورد فوليکول دندان و 33 مورد آملوبلاستوما (20 مورد معمولی، 5 مورد عود کننده و 8 مورد بدخيم) صورت گرفت. مطالعه با استفاده از تکنيک Streptavidin-Biotin Immunohistochemistry انجام شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار آماری SPSS و آزمون های آماری دقيق فيشر و من ويتنی با سطح معنی داری 05/0 =P تجزيه و تحليل شد. يافته ها: بروز هر دو مارکر در صد درصد فوليکول های دندانی ديده شد. در آملوبلاستوما، بروز ای-کادهرين و آلفا کتنين به‌ترتيب‌در7/66 درصد و 7/69 درصد موارد مثبت شد. ميزان رنگ پذيری در نمونه‌های آملوبلاستوما نسبت به فوليکول دندان کم تر بود. ميزان بروز هر دو مارکر در آملوبلاستومای عود کننده و بدخيم نسبت به آملوبلاستومای معمولی کم تر ديده شد اما اين اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود. نتيجه گيری: وضعيت و ميزان رنگ پذيری اين دو مارکر در آملوبلاستوما نسبت به فوليکول دندان متفاوت می باشد و کاهش بروز اين دو مارکر تا حدی توجيه کننده رفتار تهاجمی تر آملوبلاستوما است. با توجه به محدود بودن تعداد نمونه‌ها، برای نتيجه گيری قطعی در مورد آملوبلاستومای عود کننده و بدخيم، مطالعات بعدی با تعداد نمونه‌های بيش تر پيشنهاد می‌گردد. Background: Ameloblastoma is the most common odontogenic neoplasm, particularized by its local invasivenes and the destruction of the jawbone. The cause of local invasiveness of ameloblastoma has not clearly identified yet. To clarify the possible role of cell adhesion in local invasion of amelobastoma, expression of E-cadherin and alpha–catenin was examined in dental follicle and ameloblastoma. Materials and Methods: This research is a retrospective descriptive study and the specimens of 10 dental follicles and 33 Ameloblastomas (conventional amelobelastoma: 20 cases, recurrent ameloblastoma: 5 cases, malignant amelobastoma: 8 cases) were examined immunohistochemically using the streptavidin – biotin method. The data were analyzed using SPSS and statistical tests of Fisher’s Exact and Mann-Whitney. P-value of 0.05 was considered as statistically significant. Results: Expressions of both markers were seen in all dental follicles. For ameloblastomas, expression of E-cadherin and alpha-catenin were detected in 66.7% and 69.7%, respectively. E-cadherin and alpha-catenin expression were lower in ameloblastomas than dental follicles. Rate of expression of both markers was lower in recurrent ameloblastomas and malignant amelobastomas, than conventional ameloblastomas. However, this difference was not statistically significant. Conclusion: Expression of both markers was different in dental follicle and ameloblastoma. Decreased expression of both markers relatively explains invasive biological behavior of ameloblastoma but due to its scarcity of the recurrences and malignancies, further investigations of more cases should be carried out. آملوبلاستوما ، ای-کادهرين ، آلفا- کتنين ، ايمونوهيستوشيمی Ameloblastoma , E-cadherin , Alpha-catenin , Immunohistochemistry 327 324 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-125&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Andisheh Tadbir A دکتر آزاده انديشه تدبير andisheh@ sums.ac.ir 190031947532846002789 Yes Assistant Prof., Dept. of Maxilofacial Pathology, Shiraz University of Medical Sciences .شيراز ، خيابان قصردشت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، گروه آسيب شناسی دهان و فک وصورت Sargolzaee S دکتر سودابه سرگلزايی 190031947532846002790 No Moshref M دکتر محمد مشرف 190031947532846002791 No Mashhadi abbas F دکتر فاطمه مشهدی عباس 190031947532846002792 No

fa شناسايی ايزوله های بالينی اشريشياکلی مولد بتالاکتامازهای وسيع الطيف (ESBLs) بر پايه تعيين MIC سفتازيديم، سفترياکسون و سفپيم پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: بتالاکتامازهای وسيع‌الطيف، آنزيم های وابسته به پلاسميدی هستند که آنتی بيوتيک های بتالاکتام اکسی ‌ايمينو مثل سفالوسپورين‌های وسيع‌الطيف نسل سوم از جمله سفتازيديم، سفترياکسون و سفوتاکسيم را تجزيه می‌کنند. اين آنزيم‌ها اغلب در اعضای خانواده آنتروباکترياسه خصوصاً کلبسيلا پنومونيه و اشريشياکلی يافت می‌شوند. شناسايی توليد بتالاکتامازهای وسيع‌الطيف راه حل مفيدی برای انتخاب آنتی‌بيوتيک مناسب در اختيار پزشکان قرار می‌دهد. در مطالعه حاضر فراوانی توليد بتالاکتامازهای وسيع الطيف در ايزوله های بالينی اشريشياکلی توسط روش MIC ارزيابی شده است. هم چنين مقايسه توزيع مقاومت ايزوله های اشريشياکلی بر اساس توزيع MIC هر يک از آنتی بيوتيک های سفترياکسون، سفتازيديم و سفپيم در ايزوله های بالينی اشريشياکلی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: تعداد 160 ايزوله اشريشيا کلی از نمـونه های بيماران از سه بيمارستان دانشگاهی شهر تهران در سال 1385جمع آوری گرديد. شناسايی ESBLs بر پايه MIC و با روش تهيه رقت در آگار با استفاده از عوامل سفترياکسون، سفتازيديم و سفپيم بر مبنای استاندارد CLSI انجام شد. هر ايزوله در صورتی که MIC برای يکی از عوامل فوق بزرگ تر از µm/ml 1بود به عنوان يک توليد کننده بالقوه ESBLs در نظر گرفته می شد. برای تأييد توليد بتالاکتاماز وسيع الطيف هم چنين MIC تمام ايزوله های بالينی عوامل فوق در ترکيب با اسيدکلاوولانيک با غلظت ثابت µm/ml 4 تعيين گرديد. هر ايزوله در صورت کاهش رقت MIC به اندازه 3 مرتبه يا بيش تر در ترکيب يکی از عوامل فوق با اسيدکلاوولانيک به عنوان توليدکننده قطعی ESBL مشخص شد. 1 . کارشناس ارشد ميکروبيولوژي 2 ٭ . نويسنده مسؤول : استاديار ،گروه ميکروبيولوژی ، دانشکده پزشکی ، دانشگاه شاهد . پست الکترونيک : chitsaz@shahed.ac.ir 3 . کارشناس ارشد ، گروه ميکروبيولوژی ، دانشکده پزشکی ، دانشگاه شاهد يافته ها: تست‌های اوليه به طور کلی توليد ESBLs در 68/56 درصد (89n= ) از ارگانيسم‌های مورد بررسی را نشان داد. آزمايش‌های تأييدی با استفاده از مهار کننده اسيد کلاوولانيک، توليد بتالاکتامازهای وسيع‌الطيف از نوع ESBLs را تنها در70/96درصد (86n= ) از سويه های دارای فنوتيپ اوليه مثبت را تأييد نمود در حالی که در3/3 درصد (3n=) از ايزوله های با فنوتيپ اوليه مثبت، افزايش 3 رقت يا بيش تر در ميزان MIC در آزمايش تأييدی مشاهده نشد. هم چنين نتايج تست های MIC برای سفترياکسون، سفتازيديم و سفپيم به ترتيب نشان داد که به طور کلی 25 درصد ارگانيسم های مورد مطاله نسبت به سفترياکسون، 22 درصد نسبت به سفتازيديم و 52/21 درصد نسبت به سفپيم کاهش حساسيت پيدا کرده ولی MIC های کم تر از مرزهای مقاومت که برای آنتی بيوتيک فوق در تست های معمول آنتی بيوگرام در نظر گرفته می شود داشتند. اين ارگانيسم ها از آن جهت مهم هستند که در بيمارستان هايی که شناسايی ESBLs انجام نمی دهند، استفاده از سفالوسپورين های نسل سوم و مونوباکتام ها برای درمان آن ها غير مجاز در نظر گرفته نمی شود. 336 / دو ماهنامه پژوهنده شناسايی ايزوله های بالينی اشريشياکلی مولد بتالاکتامازهای وسيع الطيف نتيجه گيری: يافته های تحقيق حاکی از آن است که نسبت قابل توجهی از ايزوله های بالينی اشريشيا کلی در بيمارستان های دانشگاهی شهر تهران مولد ESBLs هستند. اين ارگانيسم ها می بايد به تمام بتالاکتام ها و مونوباکتام ها مقاوم گزارش شوند. اين امر لزوم اجرای روزمره تست های شناسايی ESBLs و انتخاب گزينه‌های درمانی مناسب را مورد تأکيد قرار می‌‌دهد. Background: Extended-Spectrum β-lactamases (ESBLs) are plasmid-mediated enzymes that hydrolyze the oxyimino β-lactam substance such as third-generation Cephalosporins (Ceftazidim, Ceftriaxone, Cefotaxime). Presence of ESBL-producing organisms results in decrease in efficacy of extended-spectrum Cephalosporines in treatment of serious clinical infections caused by these organisms. So the treatment options are limited and failure treatment and antibiotic resistance are the consequence of inadequate options. Materials and Methods: A total of 160 isolates of Escherichia coli were collected from clinical samples of three hospitals in Tehran. MICs for Ceftriaxone, Ceftazidim and Cefepime were determined by standard agar dilution method. A MIC above 1 mg/L to any of these three was subjected to confirmatory testing as per CLSI method. Results: Primary phenotypic tests revealed that 56.68% (n=89) of E.coli isolates produced extended-spectrum beta-lactamases. Using of clavulanic acid in confirmatory tests, ESBL production was confirmed in 96.7% (n=86) of isolates with primary positive phenotype. The presence of an ESBL was not confirmed in 3.3% (n=3) of the screen positive isolates. Conclusion: This study showed that ESBL productions in clinical isolates of E. coli in Tehran city's university hospitals were extremely high and it is suggested detection of ESBLs as routine tests in order to increase the effectiveness of treatment. ESBLs ، اشريشيا کلی ، سفتازيديم ، سفترياکسون ، سفوتاکسيم Escherishia coli , ESBLs , Third generation Cephalosporin 335 345 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-126&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mirzaee M محسن ميرزايی 190031947532846002793 No Chitsaz M دکتر محسن چيت ساز chitsaz@shahed.ac.ir 190031947532846002794 Yes Assistant Prof., Dept. of Microbiology, Faculty of Medicine, Shahed University استاديار ،گروه ميکروبيولوژی ، دانشکده پزشکی ، دانشگاه شاهد Mansouri S صادق منصوری 190031947532846002795 No

fa بررسی ميزان ضايعات ايسکميک مغزی و يافته های تصوير نگاری مغزی در نوزادان مبتلا به تشنج پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هد ف : حملات تشنجی در روزهای اول زندگی (معمو ً لا ۷۲ ساعت اول ) از شايع ترين تظاهرات بالينی است . در چند دهه اخير بر اثر دسترسی گسترده به تصوير نگاری از مغز مشخص شده است که ضايعات ايسکميک مغزی در نوزادان نسبتًا شايع است و اغلب در بچه های رسيده ای که علا يم بالينی غير از تشنج ندارند مشاهده می شود . اين مطالعه با هدف تعيين ميزان وقوع ضايعات ايسکميک مغزی و يافته های تصوير نگاری مغزی در نوزادان رسيده ای که ب ه سبب ابتلا به تشنج در طول يک سال ( از اسفند ۸۳ تا اسفند ۸۴ ) در بيمارستان کودکان مفيد بستری شده بودند انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفی ۳۱ نوزاد رسيده دراسفند ماه ۱۳۸۳ که در سه روز اول تولد بعلت تشنج دربخش نوزادان ومراقبت ويژه بستری شدند به مدت يکسال پی گيری شده و مورد بررسی قرار گرفتند . نوزادانی که آنسفالوپاتی نداشته ودر معاينه نورولوژيکی هم سالم به نظر می رسيدند به مدت ۱۸ ماه پی گيری شدند. يافته ها : از تعداد ۳۱ نوزاد که در طول يک سال دچار حمله تشنجی شدند، در پنج نفر ( ۱۶ %) تشنج براثر ضايعات ايسکميک مغزی بود . تشنج در سه نفر فوکال و در دو نفر ژنراليزه بود که در چهار بيمار فقط با فنوباربی تال کنترل شد ولی در يک مورد براي کنترل تشنج علاوه بر فنوباربيتا ل، فنی توئين نيز اضافه شد . معاينه عصبی در بيش تر نوزادان غير از يک ن فر که اسپاستيسيتي خفيف دراندام های سمت راست داشت طبيعی بود . سونوگرافی مغز تنها در يک نفر غير طبيعی بود، در حالی که سی تی اسکن مغز در هر پنج نفر ضايعه کانونی مغز را نشان داد . اين ضايعات کانونی بيش تر درطرف چپ بود . نوار مغز در سه مورد غير طبيعي بود. در پی گيری بيماران يکی از آنان اختلال ذهنی و حرکتی شديدی پيدا کرد و يکی ديگر کمی تأخير در تکامل عصبی داشت. نتيجه گيری: در برسی انجام شده، سکته مغزی دومين علت شايع حملات تشنجی در نوزادان رسيده بعد ازآسفيکسی بود. سی تی اسکن مغز وسيله تشخيصی خيلی مهمی در اين مطالعه بود. برای کليه نوزادان مبتلا به تشنج که آسفيکسی نداشته و در معاينه بالينی هم به ظاهر سالم بوده ونيز علت ديگری برای تشنج آنان وجود نداشته باشد انجام تصوير نگاری مغز توصيه می گردد. ( CT Scan/MRI) Background: To determine the occurance of cerebral infarction in full-term newborns who were admitted during a one year period in Mofid children hospital due to seizures and to assess the role of the neuroimaging to elucidate the etiology and the possible risk factors in these patients, this study was performed . Materials and Methods: From December of 2004 to December of 2005, all the term neonates who were admitted due to seizure attacks in their first 3 days of life in the neonatal intensive unit, prospectively studied. They were followed up to 18 months. Results: Of 31 neonates who developed seizures during the study, 5 out of them (16%) had seizures because of cerebral ischemic lesions. There were focal seizures in 3 and generalized in 2 of them. All patients were controlled with Phenobarbital, except one who needed a second anticonvulsant agent (phenytoin). Neurological examinations were normal in all except in one neonate who had mild spasticity in his right extremities. Ultrasonography was abnormal in one, while cranial CT scan showed focal cerebral lesions in all five patients.They occurred mostly in the left side. EEGs were abnormal in 3 and normal in 2 neonates. During their follow up, one pateint developed sever mental and motor disability and another one had mild delay in his developmental milestones. Conclusion: Neonatal cerebral infarction is the second common cause of seizure in full-term infants. The etiology is not acurrately known. Neuroimagings (Brain CT scan or preferably MRI) were the potential diagnostic tool in this study. Thus, we recommend it for those neonates that have seizures with normal APGAR scores and apparently normal neurologic examination without any convincing evidence for its etiology. نوزاد ، تشنج ، ضايعات ايسکميک ، سکته مغزی Newborn , Seizure , Cerebral infarction , Ischemic lesions 347 353 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-114&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Seyed Shahabi N دکتر نصرت اله سيد شهابی 190031947532846002796 No Fakhraee SH دکترسيد حسين فخرائی 190031947532846002797 No Afjeiee SA دکتر سيد ابوالفظل افجه ای 190031947532846002798 No Kazemian M دکتر محمد کاظميان 190031947532846002799 Yes Assistant Prof., Dept. of Pediatrics, Shaheed Beheshti Medical University استاديار ، گروه اطفال ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی . آدرس برای مکاتبه : تهران ، خيابان شريعتی ، بالاتر از حسينيه ارشاد ، بيمارستان

fa بررسی وضعيت سامانه مديريت اطلاعات در اورژانس بيمارستان های تابعه دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران در سال 1385 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: بخش های اورژانس نقاط کليدی بيمارستان ها هستند، لذا مديريت اين بخش ها از اهميت ويژه ای برخوردار است و با توجه به اين که اطلاعات يکی از منابع مهم مديريت به شمار می آيد و دسترسی سريع و به موقع مسؤولان اورژانس به اطلاعات از طريق سيستم اطلاعات مديريت اورژانس تحقق می يابد. بنابراين، پژوهش حاضر به منظور بررسی وضعيت سيستم اطلاعات مديريت اورژانس در بيمارستان های تابعه دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران انجام گرديد. مواد و روش ها: در اين پژوهش توصيفی، 12 بيمارستان از بيمارستان های تابعه دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران به روش نمونه گيری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها از طريق مشاهده و با استفاده از چک ليست گردآوری گرديده و با بهره گيری از آمار توصيفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: يافته ها نشان می دهد، سيستم های اطلاعات مرتبط با بخش اورژانس در تمام بيمارستان ها با سيستم اطلاعات بخش اورژانس ارتباط دارند. فقط در 1/11 درصد سيستم های اطلاعات مديريت اورژانس داده های مربوط به مديريت وضعيت های اورژانسی گردآوری شده، که در 43/33 درصد آن ها فرآيند پردازش داده ها صورت می گيرد و فقط در 55/39 درصد اين سيستم ها انواع گزارشات ارايه می گردد. در اين سيستم ها فقط 78/29 درصد شاخص های اطلاعاتی مورد نياز کاربران وجود دارند. هم چنين تمام سيستم ها از نوع دستی بوده و در هيچ کدام از سيستم ها استانداردهای مربوط به سيستم اطلاعات مديريت اورژانس وجود ندارند. نتيجه گيری: با بررسی وضعيت موجود سيستم اطلاعات مديريت اورژانس مشخص گرديد فرآيند گردآوری، پردازش و توزيع اطلاعات سيستم در بيمارستان های تحت مطالعه به صورت کامل صورت نمی گيرد. در اين سيستم ها بيش تر به موارد و عناصر اطلاعاتی که در جريان فعاليت های داخلی بخش اورژانس مورد استفاده قرار می گيرد؛ توجه می شود و به فعاليت های خارجی بخش اورژانس توجه نمی گردد. واژگان کليدی: بخش اورژانس ، سامانه مديريت اطلاعات ، شاخص های اطلاعاتی کاربران Background: Emergency wards are the key points of the hospitals which admit 75% of hospital patients and quick, efficient, and effective care of them can therefore, rescue more people. So the management of this department is very important. Respecting the information is one of the main sources of managing emergency department, which its management is attained by quick and on-time access of emergency department managers to by Emergency Management Information System (EMIS). Thus in this research the situation of emergency management information system of hospitals affiliated to medical universities of Tehran has been studied. Materials and Methods: In this descriptive study, 12 hospitals affiliated to medical universities of Tehran were selected by random stratified sampling method. Data were gathered through observation by check-list tool and they were analyzed by descriptive statistics. Results: Findings of this research indicated that in all the selected hospitals, emergency department information systems have related to all health information systems. Just in 11.1% of emergency management information systems of studied hospitals, data of emergency situations management have gathered wherein at 33.43% of them data processing have done and reports have given only in 39.55% of these systems. In all the studied hospitals, emergency department managers in all the emergency management information systems were the users of the system, whereas only 8.3% of directors of admission departments were system users. In these systems, there were only 29.78% information indicators which users need. Also all of these systems were manual. Although in all of them emergency department information systems and telephone were used for data gathering, medical records, admission, statistics, index notebooks, but Global Positioning Systems (GPS), Geographic Information System (GIS), wireless phone and computer network were not used in them. None of these systems were applying data process tools. They also were using from emergency medical records and telephone to distribute information. There was no standard related to emergency management information system in these studied hospitals. Conclusion: Our results indicated that data gathering, processing and information distributing were not performed completely. In these systems most of data elements were considered whilst they were not useful in internal functions and thus, external functions of emergency department were not considered. Also system users have less knowledge about structure and its process which needs a comprehensive introduction and planning to conduct the system’s function in a more better way. Keywords: Emergency department , Emergency department information system , Emergency management information system بخش اورژانس ، سامانه مديريت اطلاعات ، شاخص های اطلاعاتی کاربران Emergency department , Emergency department information system , Emergency management information system 355 362 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-115&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Moghaddasi H دکتر حميد مقدسی moghadasi @ sbmu.ac.ir 190031947532846002730 Yes Assistant Prof., Dept. of Medical Certificate Faculty of Paramedical Sciences, Shaheed Beheshti Medical University تهران، ميدان قدس ، ابتدای خيابان دربنـد ، دانشکده پيراپزشکی ، دانشـگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، گـروه مدارک پزشکی ، کـد پستی : 1971653313. تلفن : 2 Hoseini A دکتر اعظم السادات حسينی 190031947532846002731 No Farshid monjami فرشيد منجمی 190031947532846002732 No Taghipour Aghdam Kashki MA محمدعلی تقی پور اقدم کشکی 190031947532846002733 No

fa بررسی قدرت سيستم های رتبه بندی Pediatric Risk of Mortalityو Pediatric Index of Mortality در تعيين پيش آگهی بيماران بستری در بخش مراقبت های ويژه کودکان پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: سيستم های رتبه بندی برای تصميم گيری در مورد اولويت ها و ارزيابی عملکرد يک واحد مراقبت ويژه کودکان بسيار مفيد هستند. از جمله سيستم هايی که می توان به آن اشاره کرد معيارهای III- PRISM و PIM هستند که امروزه در اکثر مراکز مراقبت های ويژه کودکان جهت ارزيابی کيفی و کمی عملکرد آن مرکز استفاده می شوند. هدف از اين تحقيق تعيين پيش آگهی بيماران بستری در بخش مراقبت های ويژه کودکان بيمارستان مفيد بر اساس سيستم های رتبه بنديIII- PRISM و PIM و مقايسه اين دو سيستم با هم است. مواد و روش ها: اين مطالعه يک مطالعه توصيفی بود. نحوه نمونه گيری به روش سرشماری و بر روی 121 بيمار که از آذر1384 تا ارديبهشت 1386 در واحد مراقبت های ويژه بيمارستان کودکان مفيد بستری شده بودند، صورت گرفت. اطلاعات دموگرافيک و معيارهای ارزيابی سيستم های رتبه بندی PRISM و PIM در فرم های اطلاعاتی ثبت شد. پس از تکميل فرم های اطلاعاتی، آناليز آماری با استفاده از آزمون های Chi square، t-test، Regression و ANOVA به وسيله نرم افزار SPSS صورت گرفت. يافته ها: 54% بيماران پسر و 46% دختر بودند و بيش ترين علت منجر به بستری در PICU ديسترس تنفسی و بيماری های مغزی بوده است. سپتی سمی به تنهايی بيش ترين علتی بود که منجر به مرگ و مير شــده بــود. در بين بيماران تحت مطالعه مرگ و مير واقعی 33% بود. متوسط امتياز III- PRISM، 57/7 بود. سيستم PRISM از حساسيت 80% و ويژگی 75% جهت مشخص نمودن مرگ و مير برخوردار است. هم چنين بر طبق منحنی Roc مشخص شد که معيار PRISM از ارزش و قدرت زيادی در تعيين پيش آگهی بيماران بستری در بخش مراقبت های ويژه بيمارستان مفيد برخوردار است و هر چه امتياز بيماران در اين سيستم افزايش يابد احتمال مرگ و مير نيز افزايش می يابد. نتيجه گيری: از اين مطالعه نتيجه می گيريم که با استفاده از سيستم های رتبه بندی PRISM-III و PIM در روز اول بستری در بخش مراقبت های ويژه کودکان ميتوان ميزان مرگ و مير کودکان را پيش بينی نمود و با اصلاح و درمان به موقع فاکتور های مؤثر در اين سيستم های رتبه بندی از عوارض مهلک پيشگيری نمود. Background: The scoring systems are helpful to monitor the PICU performance. One of the most important scoring systems is PRISM-III scoring system. Today PRISM score is used to evaluate the quality and quantity of the performance. The goal of this study was to show the prognosis of the patients admitted to Mofid pediatric intensive care unit (PICU) according to PRISM-III and PIM scoring systems. Materials and Methods: This study was a prospective descriptive one. Sampling method was sequentional and the sample size was 121 patients whom admitted to Mofid Hospital's PICU between Dec 2005 till May 2006. Results of PRISM-III scoring system were recorded in prepared sheets. Then, information transferred to computer for SPSS analysis. We used several statistical tests such as Chi square, t-test, Correlation and Regression, ANOVA, and Post-Hoc test. Results: Our study showed that 54% of patients were male and 46% were female and the most causes of admission to PICU were respiratory distress and central nervous system diseases, respectively. Sepsis was the main cause of death in PICU. The mortality rate was 33%. The mean PRISM-III score was 7.57 and this score had 80% of sensitivity and 75% of specificity to predict the mortality. Conclusion: According to ROC analysis the PRISM-III score has good predictive value in assessing the probability of mortality in Mofid's PICU and increase in PRISM-III score corresponds to the higher incidence of mortality. سيستم رتبه بندی ، بخش مراقبت های ويژه کودکان ، پيش آگهی Scoring systems , PICU , Prognosis 363 368 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-116&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohkam M دکتر معصومه محکم 190031947532846002734 Yes Associate Prof., Pediatric Infectious Research Center, Shaheed Beheshti Medical University تهران، خيابان شريعتی ، روبروی حسينيه ارشاد ، بيمارستان کودکان مفيد ، مرکز تحقيقات عفونی اطفال . دورنما : 22549039 - 021. Tabatabaii SA دکتر سيد احمد طباطبايی 190031947532846002735 No Moiin Ara R دکتر راهله معين آرا 190031947532846002736 No

fa بررسی تأثير استريپ کردن بر طول مدت بارداری پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: حاملگی از موعد گذشته به عنوان يکی از مهم ترين مشکلات دوره حاملگی محسوب می گردد. با توجه به اهميت طول کشيدن مدت بارداری و گزارشات متفاوت از تأثير استريپ بر کاهش طول مدت بارداری اين تحقيق به منظور تعيين تأثير استريپ روی شروع و روند زايمان و کاهش طول مدت بارداری در زنان باردار با سن حاملگی 40 هفته و بالاتر در مرکز آموزشی و درمانی بيمارستان آيت ا ... طالقانی در سال های 86-85 انجام شد. مواد و روش ها: بر اساس يک مطالعه کار آزمايی بالينی دوسوکور با حجم نمونه 100 زن باردار با سن حاملگی 40 هفته يا بيش تر و بدون حاملگی عارضه دار انجام گرفت و نمونه ها به صورت تصادفی در دو گروه مطالعه و کنترل مورد استريپ و يا معاينه واژينال قرارگرفتند. افراد دو گروه به لحاظ سن، سن حاملگی و مرتبه حاملگی مشابه سازی شدند. زمان استريپ يا معاينه واژينال تا زايمان به همراه عوارض زايمانی و نوع زايمان در آن ها مورد ارزيابی قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل آماری از آزمون مجذور کای و دقيق فيشر استفاده گرديد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار سن بيماران به ترتيب در گروه شاهد و تجربی 8/4± 2/26 و 4/4± 4/25 (سال) و هم چنين سن حاملگی در زمان معاينه يا استريپ به ترتيب 1±281 و 1±282روز بوده که تفاوت معنی داری نداشتند. در گروه شاهد 66% و تجربی 68% افراد نولی پار بودند. زمان انتظار تا زايمان 9/1± 2/6 روز در گروه شاهد و 2/1± 7/3 روز در گروه تجربی بود (001/0P<). در خصوص عوارض زايمان شامل خونريزی واژينال, PROM و ديسترس تنفسی جنينی بين دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد. اما ميزان سزارين در گروه شاهد 34% و در گروه استريپ 14% بود (02/0P<). نتيجه گيری: استريپ کردن موجب کاهش طول مدت بارداری می شود و نيز ميزان سزارين را کاهش می دهد. استريپ کردن پرده های جنينی باعث افزايش عوارضی مثل پارگی کيسه آب نمی شود و بنابر نتايج اين مطالعه، استفاده از آن توصيه می گردد. Background: Post term pregnancy is one of the most significant problems. Considering the importance of pregnancy duration and different records upon effects of membrane sweeping on decreasing pregnancy duration, this study have been conducted to determinet the effect of membrane sweeping on the duration of pregnancy in Taleghani hospital between 2006 and2008. Materials and Methods: A randomize-controlled trial study was performed on 100 pregnant women over 40 weeks of gestational age who had no complications. Women were assigned to have their membranes swept or not, in accordance with their inductions. The main outcome measures included duration of pregnancy, possible complications of sweeping of membranes including rupture of membranes, postpartum infection and vaginal bleeding. Patients have been randomly divided into two groups and evaluated by interval stripping or vaginal exam upto their delivery. Complication and delivery type were recorded as well. Chi square or Fisher’s exact test, Group t-test , survival analysis (Kaplan-Meier) was used to analyze data. P-value of less than 0.05 on two-tailed analyses were regarded as statistically significant. Results: The mean age in control and study groups were 26.2 ±4.8 and 25.4 ± 4.4, respectively. Also Gestational age of control and study groups when stripping or vaginal exam were performed, was 281±1 and 282±1 weeks, respectively. There were no statistically significant differences between the subjects. The mean interval time declined significantly from 6.2±1.9 in control group to 3.7 ± 1.2 in cases (P< 0.001). There were no statistically significant differences between complications like vaginal bleeding, PROM and fetal distress, but Cesarean section rate was significantly lower in study group (34% and 14% in control and study groups), respectively (P<0.02). Conclusion: Sweeping of membranes could lead to decrease the duration of pregnancy and Cesarean section rate. Also, sweeping of membranes had no other complications such as PROM, bleeding and fetal distress. Therefore, through this study we can recommend the process of sweeping the membranes. زايمان پس از موعد ، استريپ کردن پرده ها ، القای زايمان Induction of labor , Stripping , Sweeping of membrane , Post term Pregnancy 369 374 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-117&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Parsapoor Mogadam M دکتر ميترا پارسا پور 190031947532846002737 No Khalili L دکتر ليلا خليلی dr.l_khalili@yahoo.com 190031947532846002738 Yes Resident in Obstetrics &amp; Gynecology, Taleghani Hospital, Shaheed Beheshti Medical University دستيار زنان و زايمان ، بيمارستان آيت ا… طالقـانی ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Amiri Z دکتر زهره اميری 190031947532846002739 No