نشريه پژوهنده Pajoohandeh Journal http://www.pajoohande.com 19 journal19 fa jalali 1387 1 1 gregorian 2008 4 1 13 1 online 1 fulltext

fa بررسی فراوانی گيرنده فاکتور رشد اپيدرمی، درجه بدخيمی و درگيری گره های لنفاوی زير بغل در مبتلايان به سرطان اوليه پستان پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: سرطان پستان، شايع‏ترين سرطان زنان در ايران و جهان مي‏باشد. کشف عوامل مؤثر در پيش آگهی سرطان پستان، بسيارمورد توجه است و تازه‏ترين فرضيه در اين زمينه، همراهی گيرنده ی فاکتور رشد اپيدرمی در تعيين سرنوشت نهايی بيماران است. تحقيق حاضر بر روی مراجعين به بيمارستان شهيد مصطفی خمينی تهران با هدف تعيين فراوانی گيرنده ی فاکتور رشد اپيدرمی، درجه بدخيمی و درگيری گره‏های لنفاوی زيربغل در سرطان اوليه پستان، انجام گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه به روش مقطعی بر روی کليه نمونه های واجد شرايط بيماران مبتلا به سرطان پستان (57 نمونه)، انجام گرفت. يکی از برش‏های بافتی تومور و گره لنفاوی به روش هماتوکسيلين و ائوزين، رنگ‏آميزی و نوع و اندازه ی تومور، تعداد گره (هـای) لنفاوی درگير و درجه ی بدخيمی بر اساس معيارهای Natingham Modification Bloom – Richardson تعيين شد. ده نمونه ی ديگر به روش رنگ‏آميزی ايمونوهيستوشيمی با آنتي‏بـادی پلي‎کلونال، از نظـر وجـود گيرنـده ی فاکتـور رشـد اپيدرمی بررسی گرديد. يافته ها: از 57 نمونه مورد بررسی، 5/89% نمونه‏ها از نظر گيرنده ی فاکتور رشد اپيدرمی مثبت بودند و در 7/66% افراد مورد مطالعه نيز درگيری گره‏های لنفاوی زير بغل، مشاهده شد. در اين مطالعه، بين گيرنده ی فاکتور رشد اپيدرمی و درگيری گره‏های لنفاوی زير بغل ارتباط معني‏داری مشاهده نشد. بيش ترين نمونه‏ها مربوط به Grade III : 9/43% و کم ترين نمونه‏ها مربوط به Grade I : 8/22% بود. نتيجه گيری: همراهی گيرنده ی فاکتور رشد اپيدرمی در بيماران مبتلا به سرطان پستان بايد توجه خاصی را به اين عامل، به عنوان فاکتـوری برای پيش گويی سرنوشـت نهايی بيماران و مداخلات درمانی جلب نمايد. ليکن، تعيين نقش دقيق گيرنده ی فاکتور رشد اپيدرمی در پيش آگهی سرطان پستان، نيازمند مطالعات گسترده و پی گيری طولانی مدت می باشد. Background: Breast cancer is the most common malignancy among women worldwide. Recently, there is a growing number of prognostic factors in breast cancer. A conceptual framework is now emerging that outlines how certain principles of EGFR may be employed in the future management of patients with breast cancer. In this study, we want to show the status of EGFR and malignancy grading and involvment of axillary lymph nodes in primary breast cancer. Materials and Methods: In a cross-sectional double-blind study conducted between 2000 and 2003, fifty seven paraffin-embeded blocks from patients with breast cancer were obtained from the pathology department of “Shaheed Mostafa Khomeini” hospital, and 3 micron sections were provided from each one. One of the tumor sections along with a lymph node section were stained by H&E. We determined the size and type of the tumors, numbers of involved axillary lymph nodes and grading according to Nottingham modification of Bloom-Richardson criteria. We studied EGFR on the other sections by IHC. Simultaniously, we studied 10 more parraffin-embeded blocks without breast cancer. Results: There were 89.5% positive versus 10.5% negative cases for EGFR. Majority of patients were in Grade III (43.9%) and a minority were in Grade I (22.8%). 66.7% had axillary lymph nodes involvement. In this study, we did not find significant correlation between EGFR and the involvment of axillary lymph nodes. Conclusion: High expression of EGFR in patients with breast cancer is important to note as a prognostic factor, but further investigations on further specimens and long time follow-up are required to clarify the exact role of EGFR in prognosis of breast cancer. سرطان پستان، گيرنده فاکتور رشد اپيدرمی (EGFR) ، گره‏های لنفاوی زير بغل ، درجه بدخيمی Breast cancer , EGFR , Grading , Axillary lymph nodes involvement 3 8 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-93&slc_lang=fa&sid=fa Jalali Nodoushan MR دکتر محمدرضا جلالی ‏ندوشن 190031947532846002564 No Associate Prof., Dept. of Pathology, Shahed University دانشيار، گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد Neissani Samani E دکتر الهام نيسانی سامانی eneisani@yahoo.com 190031947532846002565 Yes Resident in Obstetrics & Gynecology, Taleghani Hospital, Shaheed Beheshti Medical University تهران، اوين، خيابان تابناک، بيمارستان آيت ا ... طالقـانی ، بخش زنان و زايمان . تلفن : 22432571- 021 Valaei N مهندس ناصر ولايی 190031947532846002566 No Research consultant, Shaheed Beheshti Medical University عضو هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تأثير دوز بالای 99mTc-MIBI بر آسيب کروموزمی بيماران تحت اسکن خون رسانی قلب پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به موارد متـعدد اسکن قلب با 99mTc –MIBI ، رونـد رو به افزايش آن ها و وجـود نگرانی از تأثيـرات احتمالی سيتوژنيـک دوز بالای 99mTc که در اين اسکن مورد استفاده قرار می گيرد و به منظور تعيين تأثيـر دوزکلی 40 ميلی کوری تجويز شده از راديو داروی فـوق بر ايجـاد آسيـب کرومـوزمی و سلـولی، اين مطالعه بر روی بيماران مراجعه کننده به بخش پزشکی هسته ای بيمارستان طالقانی انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعـد روی تعـداد 25 بيمار که به شکل مستمر با انديکاسيون اسکن مراجعه کرده و موافقت کتبی و آگاهانه خود را اعلام کردند انجام شد. در اين مطالعه نمونه خون بيماران، قبل و 48 ساعت پس از تجويز دوز کلی 40 ميلی کوری از راديو داروی 99mTc -MIBI از لحاظ بروز آسيب کروموزمی بررسی شد. تعداد سلول های دو هسته ای محتوی مايکرونوکلئوس به روش Micronucleus assay و هم چنـين تعـداد سلـول های آپوپتوتيک به طريقه مشاهده ميکروسکوپی، به عنوان شاخص های آسـيب کروموزمی اندازه گيـری شدند. سپس تغييرات آن ها با آماره Paired t- test مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: تحقيق روی 25 نفر، 52 درصد مرد و 48 درصد زن، در سنين ٨ ± ٦/۵٤ سال انجام گرفت. تعداد لنفوسيت های در حال تقسيم محتوی مايکرونوکلئوس به ازای صد سلول در حال تقسيم، از ٨/٣ ± ٩/۱۰ به ۲/۴ ± ٣/١١ وتعداد لنفوسيت های آپوپتوتيک به ازای صد لنفوسيت، از ٨/٧ ± ٤/١٦ به 9/٧ ± ٦/١٦تغيير پيدا کرد. نتيجه گيری: به نظر می رسد دوز بالای 99mTc تجويز شده در اسکن قلب با 99mTc -MIBI ،نمی تواند باعث نگرانی باشد. تحقيقات بيش تر و با روش های اختصاصی تر توصيه می گردد. Background: Considering progressively increasing number of myocardial perfusion scan using 99mTc -MIBI and the importance of probable cytogenetic effects yielded from administration of high dose 99mTc in this scan, this study was carried out on patients referred to nuclear medicine department of Taleghani hospital to investigate the effects of total dose of 40 mCi 99mTc on chromosomal damage induction. Materials and Methods: This clinical trial study was performed on 25 consecutive patients who were referred for myocardial perfusion scan, and signed written agreement to be involved in study. Patients’ Blood samples were assessed for chromosomal damage before and 48 hours after administration of 40 mCi 99mTc-MIBI, using micronucleus assay. The number of binucleated lymphocyte containing micronucleus and apoptotic cells were counted and compared by paired t-test. Results: Among 25 patients (52% male) with mean age of 54.6±8 years old, the means of binucleated cells with micronucleus and apoptotic cells per 100 lymphocytes altered from 10.9±3.8 to 11.3±4.2 and 16.4±7.8 to 16.6±7 in secondary blood samples, respectively. Conclusion: It seems that myocardial perfusion scan does not induce chromosomal damage in Iranian race. مايکرونوکلئوس ،آپوپتوز ، آسيب سيتوژنتيک ، رادياسيون ، 99mTc –MIBI، تکنسيوم Lymphocyte , Micronucleous , Apoptosis , Cytogenetic damage, Radiation , 99mTc-MIBI , Technetium 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-94&slc_lang=fa&sid=fa Mogharrabi M دکتر مهدی مقربی 190031947532846002567 Yes Resident in Nuclear Medicine, Ayatollah Taleghani Hospital, Shaheed Beheshti Medical University تهران، اوين، خيابان تابناک، بيمارستان آيت ا ... طالقـانی ، بخش پزشکی هسته ای Houman A دکتر عارف هومن 190031947532846002568 No Resident in Nuclear Medicine, Ayatollah Taleghani Hospital, Shaheed Beheshti Medical University دستيار پزشکی هسته ای، بيمارستان آيت ا ... طالقـانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Mosaffa N دکتر نريمان مصفا 190031947532846002569 No Prof., Dept. of Immunology, Shaheed Beheshti Medical University استاد، گروه ايمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Tabeie F دکتر فرج تابعی 190031947532846002570 No Assistant Prof., Dept. of Medical Physics & Engineering, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، گروه فيزيک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Valaei N مهندس ناصر ولائی 190031947532846002571 No Research consultant, Shaheed Beheshti Medical University عضو هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Shafiee B دکتر بابک شفيعی 190031947532846002572 No Assistant Prof., Dept. of Nuclear Medicine, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، گروه پزشکی هسته ای، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Neshandar asli I دکتر عيسی نشاندار اصلی 190031947532846002573 No Prof., Dept. of Nuclear Medicine, Shaheed Beheshti Medical University استاد، گروه پزشکی هسته ای، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa فراوانی باکتری های انتروپاتوژن جداسازی شده ازکودکان مبتلا به اسهال حاد در بيمارستان های تهران در سال 84-1383 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: اسهال حاد دومين عامل مرگ و مير در کودکان زير 5 سال محسوب می شود. شناخت عامل اسهال برای نظارت اپيدميولوژيک و در بعضی موارد درمان صحيح بيماران- با توجه به اين که بيماری از نقطه ای به نقطه ديگر بسته به شرايط جوی، جغرافيايی و وضعيت اقتصادی و اجتماعی منطقه متفاوت می باشد- ضروری به نظر می رسد. اين مطالعه با هدف تعيين شيوع باکتری های انتروپاتوژن در استان تهران و ارزيابی علايم بالينی آن ها انجام شد. مواد و روش ها: از فروردين 1383 تا شهريور 1384، هزارو هشتاد و هفت کودک زير 5 سال با اسهال حاد مراجعه کننده به 4 بيمارستان و 13 مرکز درمانی در استان تهران جهت تعيين ميکروارگانيسم های انتروپاتوژن موجود در مدفوع آن ها از جمله اشريشياکلی مولد اسهال، گونه های شيگلا، سالمونلا، کمپيلوباکتر و يرسينيا مورد بررسی قرار گرفتند. يافته ها: گونه های شيگلا با بالاترين ميزان شيوع در 148 نمونه وجود داشت و اشريشياکلی مولد توکسين شيگSTEC (Shiga Toxin Escherichia coli ) از 105 نمونه مدفوعی جداسازی شد. هم چنين EAEC، EPEC، کمپيـلو باکتـر، سالمونلا وETEC به ترتيب در92، 70، 60، 42 و 38 مورد مشاهده شدند. در اين مطالعه هيچ گونه يرسينيايی از نمونه های مدفوع جدا نشد. بيش تر کودکان در اين مطالعه (464 مورد) کم تر از يک سال سن داشتند. نتيجه گيری: اطلاعات در مورد ميزان شيوع شيگلا و STEC می تواند در کنترل و مديريت صحيح بيماری اسهال در ميان نوزادان و کودکان در ايران مؤثر باشـد. در حـال حاضر با توجـه به فـراوانی اين سـوش ها، استفاده از واکسن ها در کنترل اشريشياکلی مولد اسهال، به خصوص عفونت های STEC در کشورهای پيشرفته و کشورهای در حال توسعه ماننـد ايران می تواند مورد توجه قرار گيرد. Background: Diarrhea continues to be the second cause of morbidity and mortality among children less than 5 years. Knowing the etiology of diarrhea is an important factor for epidemiological surveillance and (in some certain cases) for being led to an appropriate treatment. Materials and Methods: Between May 2003 and September 2005, Diarrheagenic E.coli, Shigella spp., Salmonella spp., Campylobacter spp. and Yersinia spp., were investigated in 1087 children less than 5 years of age with acute diarrhea isolated from 4 hospitals and 13 clinical centers in Tehran. Results: Shigella spp. was the most prevalent one and was found in 148 (13.6%) samples. STEC was isolated in 105 feces sample. EAEC, EPEC, Campylobacter, Salmonella and ETEC were detected in 92, 70, 60, 42, and 38 cases, respectively. In this study Yersinia was not found in any of cases. The majority of children (n=464) in the present study was less than 1 year of age. Conclusion: Further information about the prevalence of Shigella and STEC-related diarrhea would facilitate the control and management of diarrhea diseases among infants and children in Iran. Applying certain vaccines to control diarrheagenic E.coli, especially STEC infections, is now recommended in developing countries and its usefullness in Iran merits consideration کليدی: باکتری انتروپاتوژن ، اسهال حاد ، کودکان زير 5 سال Enteropathogens , Diarrhea , Children 17 23 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-95&slc_lang=fa&sid=fa Jafari F فرشته جعفری : f_jaafari580@yahoo.com 190031947532846002574 Yes BS in Microbiology, Gastroenterology Research Center, Shaheed Beheshti Medical University تهران، اوين، خيابان تابنـاک، بيمارستان آيت ا ... طالقـانی، مرکز تحقيـقات بيـماری های گوارش و کبد دانشـگاه علـوم پزشکی شهيـد بهشتی. تلفـن و � Aslani MM دکتر محمد مهدی اصلانی 190031947532846002575 No Associate Prof., Dept. of Microbiology, Pasteur Institute of Iran دانشيار، گروه ميکروبيولوژی، انستيتو پاستور ايران Shokrzadeh L ليلا شکرزاده 190031947532846002576 No MSc in Microbiology کارشناس ارشد ميکروبيولوژی Salmanzadeh Ahrabi S دکتر سياوش سلمانزاده اهرابی 190031947532846002577 No PhD in Microbiology دکترای ميکروبيولوژی Dezfoulian A آناهيتا دزفوليان 190031947532846002578 No MSc in Microbiology کارشناس ارشد ميکروبيولوژی Mohaghegh Shalmani H دکتر حميد محقق شلمانی 190031947532846002579 No GP پزشک عمومی Dabiri H حسين دبيری 190031947532846002580 No PhD student in Microbiology, Shaheed Beheshti Medical University دانشجوی دکترای ميکروبيولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Nochi M مستانه نوچی 190031947532846002581 No MSc student in Microbiology, Shaheed Beheshti Medical University دانشجوی کارشناسی ارشد ميکروبيولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Porhoseingholi MA محمد امين پور حسين قلی 190031947532846002582 No PhD student in Statistics دانشجوی دکترای آمار Zali MR دکتر محمد رضا زالی 190031947532846002583 No Prof., Gastroenterology Research Center, Shaheed Beheshti Medical University . استاد، مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تأثير دما و زمان های مختلف نگهداری بر ترکيبات شيميايی نوشابه‌های رژيمی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به نگرانی در مورد تغيير ترکيبات موجود در نوشابه های رژيمی که ممکن است منجر به ترکيبات مضر برای سلامتی شود و روند رو به افزايش مصرف اين نوع نوشابه‌ها و عدم اطلاع از وضعيت آن در کشور و به منظور تعيين تأثير دماها و زمان های مختلف نگه داری بر ترکيبات شيميايی نوشابه ‌هـای رژيمی، اين تحقيق روی نوشابـه ‌های توليـدی کشور انجام گرفت. مواد و روش ها: اين تحقيق با طراحی Experimental انجام گرفت. تعداد 42 نمونه نوشابه رژيمی حاوی آسپارتام با طعم‌های کولا و ليمويی بسته بندی شده در ظروفPET از سه Batch مختلف توليد، انتخاب و پس از تعيين مواد متشکله آن ها، اين نوشابه‌ها در سه دمای يخچال(c ° 5-4)، محيط (c °25) و انکوباتور (c °45) نگه داری و در زمان های صفر تا شش ماهه ميزان آسپارتام و ترکيبات شيميايی آن ها شاملDKP و فرمالدئيد تعيين مقدار گرديد. يافته ها: ميزان آسپارتام در نوشابه‌ کولای توليد شده از ميزان ppm 2/6 ± 513 بعد از توليد بعد از 6 ماه نگه داری در دمای يخچال، محيط، انکوباتور به ترتيب به 4/7 ± 412 ، 4/8 ± 296 و صفر ppm کاهش يافته و اين ميزان در نوشابه با طعم ليمويی از ppm 2/9 ± 526 به 7/8 ± 401 ، 2/5 ± 289 و صفر ppm کاهش يافته است. ميزان DKP به وجود آمده بعد از توليد در نوشابه کولا از ppm 2/0± 2/4 بعد از 6 ماه نگه داری در دمای يخچال، محيط، انکوباتور به ترتيب به 2/3 ± 2/20، 8/5 ± 102، 4 ± 167ppm افزايش يافته و اين ميزان در نوشابه با طعم ليمويی از ppm 6/0± 6/4 به ترتيب به 5/2 ± 3/19، 2/6 ± 73 و 5 ±190 ppm افزايش يافته است. ميزان فرمالدئيد تشکيل شده در نوشابه کولا از ميزان صفر بعد از توليد بعد از 6 ماه نگه داری در دمای يخچال، محيط، انکوباتور به ترتيب از ميزان صفر به 04/0± 75/0 ، 03/0± 83/0 و 06/0± 92/0 ppm افزايش يافته و اين ميزان در نوشابه با طعم ليمويی از ميزان صفر بعد از توليد به ترتيب به 06/0± 65/0، 08/0± 72/0 و 06/0± 82/0 افزايش يافته است. نتيجه گيری: نوشابه‌های رژيمی حاوی آسپارتام چنان چه بعد از توليد تا مدت چهار ماه در دمای يخچال نگهداری گردد در ترکيبات شيميايی آن ها تغيير زيادی ايجاد نمی‌شود. دماهای بالاتر و زمان های بيش تر سبب ايجاد تغييرات نامطلوب شيميايی محصول می‌گردد Background: Effect of different storage and distribution conditions on the quality of diet drinks was studied. Ongoing demand for low calorie soft drinks requires special attention to this matter. Materials and Methods: To realize this research, 42 numbers of soft drinks produced using Aspartame as sweetener were prepared and stored at different storage conditions for 6 months. The samples were stored at cold temperature (4˚C), room (20˚C) and incubator (45˚C). Chemical Compositions including Aspartame, DKP and Formaldehyde were measured every month. Results: Obtained results showed the after-production amount of Aspartame in diet soft drinks decreased from 513±6.2 to 412±7.4, 296±8.4, and 0 after 6 months stored in frig (4˚C), room (20˚C) and incubator (45˚C), respectively. The amount of DKP formed in diet soft drinks after 6 months stored in frig (4˚C), room (20˚C) and incubator (45˚C) was 20.2±3.2, 102±5.8, 167 ±4, respectively. The amount of formaldehyde formed in diet soft drinks increased from 0 to 0.75±0.04, 0.83±0.03 and 0.92±0.06 in above mentioned storage conditions, respectively. Conclusion: Diet soft drinks stored at cold room maintained their quality up to 4 months without any significant changes. However, those stored at higher temperature and/or longer times had lost their quality versus temperature and time. نوشابه‌های رژيمی ، دمای نگهداری ، آسپارتام ، DKP ، فرمالدئيد Diet soft drinks, Storage temperature, Aspartame, DKP, Formaldehyde 25 31 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-96&slc_lang=fa&sid=fa Najjar Safari Sh مهندس شجيعه نجار صفری shajieh_s@yahoo.com 190031947532846002584 Yes Proficient in Supervision and Inspection of Foodstuffs, Food and Medicine Deputy, Shaheed Beheshti Medical University تهـران، خيابان ولی عصـر ، روبـروی پارک سـاعی، خيـابـان آبشـار، شمـاره 75، معـاونت غـذا و داروی دانشـگاه علـوم پـزشکی شهـيد بهـشتی. تلفن: 888745 Valaei N مهندس ناصر ولائی 190031947532846002585 No Research consultant, Shaheed Beheshti Medical University عضو هيأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Mousavi SM دکتر سيد محمد موسوی 190031947532846002586 No Associate Prof., Dept. of Nutrition and Food Industry, Tehran University of Medical Sciences دانشيار ، گروه علوم و مهندسی صنايع غذايی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

fa پيامدهای درازمدت بيماران مبتلا به انفارکتوس ميوکارد بستری شده در بيمارستان لقمان حکيم تهران آبان 1383 – 1382 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: انفارکتوس ميوکارد يکی از شايع ترين علل مرگ و مير و از کارافتادگی در جهان است که شيوع و روند رو به افزايشی داشته است. با توجه به اين که تاکنون هيچ گزارشی از پيامدهای دراز مدت بيـماران مبتـلا به انفارکتوس ميوکارد در ايران منتشر نشده است، اين مطالعه با هدف تعيين پيامد يک ساله ی اين بيماری در مراجعين با تشخيص انفارکتوس ميوکارد به بيمارستان لقمان حکيم تهران انجام گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه به روش توصيفی روی کليه بيمارانی که با تشخيص انفارکتوس حاد ميوکارد در فاصله يک سال (از آبان 1382 لغايت آبان 1383) از بيمارستان لقمان حکيم ترخيص شده بودند انجام شد. يک سال پس از ترخيص بيماران از طريق تلفن فراخوانی شدند و موارد مرگ و مير بيماران، وضعيت آناتومی عروق کرونر در آنژيوگرافی، انجام PCI، CABG، بستری مجدد و داروهای مصرفی مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: ميانگين سنی 132 بيمار مورد مطالعه (5/76% مرد)، 1/13± 2/59 سال بود. نوع MI در 5/79% STEMI و 5/20% NSTEMI بود. 1/58% بيماران STEMI استرپتوکيناز دريافت کرده بودند و علت عدم تجويز ترومبوليتيک در ساير بيماران، تأخير در مراجعه در 26 نفر (8/24%)، وجود کنترانديکاسيون در10 نفر (5/9%) و خطای پزشک در 8 نفر (6/7%) بود. آنژيوگرافی عروق کرونر در 3/90% از 62 بيمار انجام شده بود و 4/39% کانديدای رواسکولاريزاسيون به صورت PCI و CABG شده بودند. 3/14% بيماران بستری مجدد داشتند و تعداد 8 نفر (1/6%) از بيماران فوت کرده بودند که همگی مرد و بالای 60 سال بودند. ميزان تبعيت از دستور مصرف داروهای تجويزی آسپرين، بتابلوکر، ACEI، استاتين به ترتيب 5/98%، 2/74%، 2/71%، 4/67% بود. نتيجه گيری: نتايج مطالعه ما نشان داد که بيماران مبتلا به MI را می توان در دراز مدت تحت پی گيری مطلوب قرار داد و ميزان تبعيت بيماران در زمينه اقدامات تشخيصی درمانی مناسب است. ميزان مرگ و مير يک ساله بيماران ما نسبتاً پايين بود، ولی برای قضاوت درباره علت آن و عوامل خطر مرتبط با آن نياز به انجام مطالعات وسيع تر وجود دارد Background: Myocardial infarction (MI) is one of the most common causes of morbidity and mortality with an increasing prevalence. There has been no documented report on the long-term outcomes of patients with MI in Iran. Materials and Methods: Patients who were discharged from Loghman hospital in a one-year period (November 2003-2004) were enrolled in this cohort study. They were called for a follow-up visit one year after discharge and outcome measures including: rehospitalization, current medications, coronary anatomy appearance in angiography, percutaneous coronary interventions, coronary artery bypass graft surgery, cerebrovascular accidents and mortality were assessed. Results: 132 studied patients (76.5% male) with a mean age of 59.2 ± 13.1 years enrolled in this study. Type of MI was non ST-elevated MI (NSTEMI) in 20.5% and ST-elevated MI (STEMI) in 79.5%. Only 58.1% of patients with STEMI received thrombolytic therapy. Reasons for withholding thrombolytic therapy were: patient delay in 26 (24.8%), contraindications in 10 (9.5%) physician error in 8 (7.6%). Coronary angiography was performed in 56 (90.3%) of candidates. Revascularization (PCI or CABG) was recommended to 39.4% of patients. Rehospitalization was needed in 14.3% of patients during the one-year follow-up. Eight patients (6.1%) had died, all of whom were male and aged over 60. Compliance with the administered drug regimen was 98.5% for Aspirin, 74.2% for β-blockers, 71.2% for ACEI and 67.4% for Statins. Conclusion: Patients with MI can be followed with a satisfactory compliance in long-term. Our mortality rate was relatively low, but further studies are warranted to address the reasons for it and its risk factors. انفارکتوس ميوکارد، درمان ترومبوليتيک، آنژيوگرافی، ميزان مرگ و مير Myocardial infarction , Thrombolytic therapy , Angiography , Mortality rate 33 38 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-97&slc_lang=fa&sid=fa Beiranvand MR دکتر محمدرضا بيرانوند : beyran4@ yahoo.com 190031947532846002587 Yes Assistant Prof., Dept. of Cardiology, Shaheed Beheshti Medical University تهران، خيابان کمالی، خيابان مخصوص، بيمارستان لقمان حکيم، بخش قلب و عروق. تلفن : 9- 55541005 Emami MA دکتر محمدامين امامی 190031947532846002588 No Resident in Internal Medicine, Loghman Hospital, Shaheed Beheshti Medical University دستيار داخلی، بيمارستان لقمان حکيم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Aliasgari A دکتر علی علی‌عسگری 190031947532846002589 No Resident in Internal Medicine, Loghman Hospital, Shaheed Beheshti Medical University دستيار داخلی، بيمارستان لقمان حکيم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Kolahi AA دکتر علی‌اصغر کلاهی 190031947532846002590 No Associate Prof.,Dept. of Public Health and Community Medicine, Shaheed Beheshti Medical University دانشيار، گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی نتايج دراز مدت درمان جراحی در تومورهای نخاعی در يک دوره 26 ساله پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: تومورهای نخاعی 15ـ 10% کل نئوپلاسم های سيستم عصبی مرکزی را تشکيل می دهند. نکته مهم در بررسی اطلاعات جديد در اين زمينه آن است که اکثر مطالعات به صورت گزارشات موردی بوده و تعداد اندکی از مقالات به صورت گزارش سری های بزرگ بوده است. در اين مطالعـه نتايج اعمال جراحی انجام شده بر تعداد قابل توجهی از بيماران مبتلا به تومورهای نخاعی ارائه شده است. مواد و روش ها: نتايج اعمال جراحی بر 104 مورد از 204 بيمار مبتلا به تومور نخاع مراجعه کننده به کلينيک مؤلف که از سال 1359 لغايت 1385 تحت عمل جراحی قرار گرفتند، در اين مقاله ارائه شده است. موارد مورد بررسی عبارت بودند از سن، جنس، طول مدت بيماری، علايم بالينی و مدت زمان بروز آن ها، محل تولد، خصوصيات راديولوژيک، نتايج عمل جراحی، رزکسيون جراحی، هيستولوژی تومور و عوارض. به علاوه نتايج حاصله با ساير مطالعات مقايسه گرديده است. يافته ها: از اسفند 1359 لغايت اسفند 1385 ، 204 بيمار به طور متوالی به کلينيک مراجعه نمودند که از آن ميان 104 مورد تحت عمل جراحی قرار گرفتند . نيمی از بيماران مرد و نيم ديگر زن بودند. متوسط سن بيماران، 1/37 سال بود (4 تا 75 سال). شايع ترين محل وقوع تومور در ناحيه توراسيک (8/30%) و در درجه بعد گردن بود (9/27%). در 1/74% تومور از نوع اکسترامدولاری و در 9/25% از نوع اينترامدولاری بود. در ميان توده های اکسترامدولاری شايع ترين پاتولوژی، تومور غلاف عصبی (4/58%) و سپس مننژيوم بود (2/18%). در تومورهای اينترامدولاری آستروسيتوم شايع ترين (6/55%) و اپانديموم (9/25%) در درجه بعدی قرار داشت. رزکسيون کامل يا تقريباً کامل در 9/78% انجام شد. مدت زمـان پی گيری بيماران از 1 تا 209 ماه متغير بود و به طور متوسط 29 ماه بود. در 6/84% وضعيت نورولوژيک بيماران پس از عمل بهتر شد. عوارض عمل جراحی در 5/12% و مرگ و مير در 9/0% رخ داد. نتيجه گيری: با استفاده از تکنيک های جديد جراحی و استفاده از ميکروسکوپ، نتايج اعمال جراحی بر تومورهای نخاعی در بيماران مطالعه حاضر با نتايج ساير مطالعات در کشورهای پيشرفته قابل مقايسه است. از فاکتورهای مؤثر در وضعيت نهايی بيماران پس از عمل جراحی درجه بدخيمی، وسعت ضايعه و شدت نقص عصبی قبل از انجام جراحی است. Background: Spinal cord tumors comprise between 10 and 15% of all central nervous system tumors. In review of the recent literature there are several case reports but few case series. In this retrospective study, we evaluated the records of patients in whom resection of these lesions had been performed. Materials and Methods: Surgical results of 104 patients among 204 serial cases with spinal cord tumors operated from1970 to 2006 are presented. Age, sex, duration and type of symptoms, topographical locations, radiological and surgical results, histological features and outcome are analyzed and compared with other series. Results: This study is based on the clinical data of 104 surgically treated cases among 204 serial patients visited in the senior author’s clinic. 50.0 % of the patients were male. The average age of our patients was 37.1 y (range: 4-75 y). The most common tumor locations was the thoracic region (30.8%), followed by cervical (27.9%). In 74.1% of our patients the tumor was extramedullary, while in 25.9% it was intramedullary. Among extramedullary cases, the most common histological type was nerve sheath tumors (58.4%) followed by meningioma (18.2%). In patients with intramedullary tumors the most common histological type was Astrocytoma (55.6%) followed by Ependymoma (25.9%). Gross and near total removal of the lesion was possible in 78.9% of cases. Patients were followed between 1 to 209 months (mean=29 months). In 84.6 % of patients the outcome was improved. Complications of surgery occurred in 5.8 % and the mortality was 0.9%. Conclusion: With the use of modern microneurosurgical techniques the surgical results in our patients were comparable with the reported results in developed countries. Determinant predictors of a good outcome after surgery for spinal cord tumors were histological type of lesion, extension of tumor and a satisfactory pre-operation neurological status تومور نخاع ، اينترامدولاری ، اکسترامدولاری ، رزکسيون جراحی Spinal cord tumor , Intramedullary , Extramedullary , Surgical resection 39 46 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-98&slc_lang=fa&sid=fa Sedighi AS دکتر امير سعيد صديقی 190031947532846002591 No Neurosurgeon متخصص جراحی مغز و اعصاب Tabatabaie far SM دکتر سيد مرتضی طباطبايی 190031947532846002592 No Assistant Prof., Dept. of Radiotherapy, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، گروه راديو تراپی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Sedighi A دکتر افسون صديقی 190031947532846002593 No Neurosurgeon متخصص جراحی مغز و اعصاب Tabatabaie far SM دکتر سيد محمود طباطبايی فر invincible19152@ yahoo.com 190031947532846002594 Yes Prof., Dept. of Neurosurgery, Shaheed Beheshti Medical University تهران، ميدان تجريش، ميدان قدس، بيمارستان شهدای تجريش، بخش جراحی مغز و اعصاب. تلفن: 9-22718001.

fa درمان يبوست مزمن ايديوپاتيک اطفال با ميکتومی آنورکتال پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: يبوست مقاوم به درمان کودکان يک بـيماری ناتوان کننده اسـت، که جهت درمـان به روش های مختلف شامل تغييرات رژيم غذايی، مواد ملين، بيوفيدبک، روان درمانی، رفتار درمانی و نهايتاً مداخله جراحی نياز دارد. ميکتومی رکتوم يکی از روش های جراحی است که در درمان اين بيماری به کار می رود. مواد و روش ها: 540 کودک 2 تا 12 ساله از هر دو جنس با يبوست مزمن که به درمان رايج متخصصين اطفال پاسخ نداده اند در بيمارستان کودکان مفيد تهران و بيمارستان طالقانی کرمانشاه طی سال های 86-78 مورد بررسی قرار گرفته اند. يبوست با علل نــورولوژيک، هورمونی، دارويی و رژيم غذايی، متابوليک و آناتوميک در اين کودکان رد شده است و درتمام بيماران مورد مطالعه گرافی باريم انما و در50% افراد ارزيابی آنورکتال مانومتری انجام پذيرفت. تعداد دفعـات دفع بين 15-3 روز يک بار متغير بوده است. 65 بيمار با علايم بالينی واضح بيماری هيرشپرونگ که تأييد شده با بيوپسی رکتوم از مطالعه حذف شدند، ميکتومی خلف رکتوم (طول 3 سانتی متر و پهنای 1 سانتی متر) در 475 بيمار انجام گرفت و از اين تعداد 75 بيمار با گزارش پاتولوژی مبنی بـر هيرشپرونگ و ديسپلازی عصبی روده ای (IND ) کنار گذاشته شدند و 400 کودک باقی مانده تحت پی گيری 6-3 ماه قرار گرفتند. يافته ها: يبوست در 65% موارد (260 بيمار) با استفاده متناوب از ملين ها و يا بدون استفاده از آن ها بهبود يافتند و دفعات اجابت مزاج به 8 بار يا بيش تر طی 15 روز افزايش پيدا کرد. در 35% کودکان تغييری در الگوی دفع حاصل نشد و کانديد درمان های ديگر از جمله تنقيه روزانه و بيوفيدبک و تخليه مدفوع با دست، رزکسيون کولون و تنقيه آنته گريد کولون به روش Melon و روان درمانی شدند. نتيجه گيری: اطفال با يبوست مزمن مقاوم به درمان های رايج ممکن است تا حدود 65% از آنورکتال ميکتومی سود ببرند و در اين روش عارضه مهمی مشاهده نشد. Background: Chronic intractable childhood constipation is a debilitating disease that need multidisciplinary approach care of these patients, typically consists of diet modification, cathartic agents, enema, biofeedback training, psychotherapy and the last surgical intervention. Rectal myectomy is one of the them. Materials and Methods: In our hospital, we have investigated more than 540 children (aged between 2 and 12 years, M/F=298/242) with chronic constipation that have not responded to current treatment by pediatricians and pediatric gastroenterologists. We excluded all children with known neurological, hormonal, drug, diet and anatomical causes of constipation. All cases had barium enema study and half of them underwent anorectal manometry. The number of bowel movements was one every 3 to 15 day. 65 patients with typical findings of Hirschsprung's that were proved by rectal biopsy were excluded. Posterior rectal myectomy (3 cm. length×1 cm. width) was done in 475 of causes and the spicemens sent for histological study. NID and Hirschsprung's was reported in 75 of them that deleted from our study and finally, 400 (M/F, 212/188) children were followed. Results: Constipation resolved in 65% (260) patients in whom there were intermittent or no application of cathartic agents and their bowel movements increase eight or more over a 15 day period. 35% of children did not experience any significant changes in their defecation pattern, in whom other methods of management were applied (e.g. Daily enema, biofeedback, colon resection, Melon procedure). Conclusion: Children with chronic idiopathic refractory constipation may be subsided to rectal myectomy in approximately 65% of them. There were no significant complications through in this procedure. يبوست مزمن ايديوپاتيک ، بيماری هيرشپرونگ ، ميکتومی آنورکتال ، Encopresis ، Soiling Chronic idiopathic constipation , Hirschsprung\'s disease , Anorectal myectomy , Encopresis , Soiling 47 52 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-99&slc_lang=fa&sid=fa Rouzrokh M دکتر محسن روزرخ mohsen_rouzrokh@yahoo.com 190031947532846002595 Yes Assistant Prof., Pediatric Surgery Research Center, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، مرکز تحقيقات جراحی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. تلفن: 22908484-021. دورنما : 22220254- 021 Khaleghnejad Tabari A دکتر احمد خالق نژاد طبری 190031947532846002596 No Prof., Pediatric Surgery Research Center, Shaheed Beheshti Medical University استاد، مرکز تحقيقات جراحی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Tavasoli A دکتر آزيتا توسلی 190031947532846002597 No Assistant Prof., Dept. of Pediatric Neurology, Iran University of Medical Science استاديار، گروه اعصاب کودکان، دانشگاه علوم پزشکی ايران Eizadi B دکتر بابک ايزدی 190031947532846002598 No Assistant Prof., Dept. of Pathology, Kermanshah University of Medical Science استاديار، گروه آسيب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه Abdollah Gorji F فاطمه عبداله گرجی 190031947532846002599 No MSc, Clinical Research Development Center, Mofid’s Children Hospital, Shaheed Beheshti Medical University کارشناس ارشد، مرکز توسعه پژوهش های بالينی، بيمارستان کودکان مفيد ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی ميزان LDL اکسيد شده و کارکرد آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز در بيماران دارای فشار خون بالا و گروه شاهد آنان پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: فشارخون بالا بيماری بسيار شايعی است که در حال حاضر يکی از عوامل مهم بيماريزايی و مرگ و مير می باشد. افزايش فشار خون سيستوليک، عاملی مؤثر و خطر زا برای بروز بيماری های قلبی و عروقی و عروق مغزی، نارسايی قلب، نارسايی کليه، عروق محيطی و مرگ زودرس به شمار می رود. از سوی ديگر در فشار خون بالا به سبب افزايش شدت و سرعت جريان خون، رخدادهای اکسيداسيون و پر اکسيداسيون نيز افزايش می يابد. اين مطالعه با هدف مقايسه ميزان LDL اکسيد شده و کارکرد آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز در بيماران دارای فشار خون بالا و گروه شاهد آنان انجام گرفت. مواد و روش ها: در اين پژوهش 70 نفر از بيماران با فشارخون بالا فاقد بيماری مهم ديگر و 70 نفر شاهد آن ها از هر دو جنس در محدوده سنی 30 تا 75 سالگی مورد بررسی قرار گرفتند. پس از خون گيری، ميزان OX-LDL و کارکرد آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز در سرم بيماران و شاهدان اندازه گيری شد. اندازه گيری ميزان OX-LDL با روش Elisa و کارکرد آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز با روش رنگ سنجی آنزيمی انجام و داده ها پس از ورود به برنامه SPSS توسط آزمون t بين دو گروه مقايسه گرديد. يافته ها: نتايج پژوهش بر روی 70 نمونه بيماران با فشار خون بالا در سنين 30 تا 75 سالگی از هر دو جنس و با ميانگين سنی 14  2/52 سال و 70 نمونه شاهد آنها با ميانگين سنی 13 45 سال نشان داد که ميزان کارکرد آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز (SOD) در گروه بيماران و شاهدان به ترتيب 27100 و 11  105 واحد در ميلی ليتر بود که اين تفاوت از نظر آماری معنی دار نيست، ولی ميزانLDL اکسيد شده (OX-LDL ) در گروه بيماران و شاهدان به ترتيب 4  14 و 3  3/7 ميلی واحد در ليتر بود که اين تفاوت از ديدگاه آماری معنی دار است (001 /0 < P ). نتيجه گيری: بر اساس يافته های پژوهش می توان گفت در افراد با فشار خون بالا ميزان LDL اکسيد شده (LDL OX- ) افزايش می يابد که در حقيقت پيامد رخداد فرآيندهای اکسيداسيونی است. درباره کاهش ميزان کارکرد آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز آن در افراد دارای فشار خون بالا، شايد بتوان گفت اين کاهش پيامد تشديد رخدادهای اکسيداسيونی است که به طور معمول در هنگام افزايش فشار خون رخ می دهد Background: Arterial hypertension is one of the most prevalent diseases, as well as an important risk factor for coronary artery and cardiovascular-induced morbidity and mortality, and end organ damages (such as cerebrovascular disease, renal failure, and congestive heart failure). On the other hand elevated blood pressure and its effect on intensity and velocity of blood flow can increase oxidation and peroxidation reactions. The aim of this study was to evaluate the serum level of Ox-LDL and the activity of superoxid dismutase (SOD) among hypertensive patients. Materials and Methods: 70 hypertensive patients with no history of CHF, cardiomyopathy, liver disease, diabetus mellitus, renal and thyroid disease, to gether with 70 matched control ones (in terms of gender and age) enrolled in this study. The amount of Ox-LDL and activity of SOD in serum were measured with ELISA and enzymatic colorimetric methods respectively. Results: Data obtained from patients (mean age 52.2±14) and controls (mean age 45±13) showed that the level of SOD activity in patients group was 10027 U/ml, whereas it was 105 11 U/ml in control group. In addition, the level of Ox-LDL in patients and controls group were 14 4 mu/ L, and 7.7 3 mu /L, respectively. Conclusion: We concluded that the elevation of Ox-LDL versus the reduction of SOD activity in hypertensive group might be the result of oxidation processes. فشار خون بالا، LDL اکسيد شده، آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز Superoxide dismotase (SOD) , Oxidized LDL (Ox- LDL ) , Hypertension 53 57 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-100&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Piranfar MA دکتر محمد اسد پور پيرانفر drpiranfar@yahoo.com 190031947532846002600 Yes Assistant Prof., Dept. of Cardiology, Shaheed Beheshti Medical University تهران، اوين، خيابان تابناک، بيمارستان آيت ا... طالقانی، بخش قلب و عروق، دانشگاه علـوم پزشکی شهيـد بهشتی Pordal AH دکتر امير حمزه پردال 190031947532846002601 No Assistant Prof., Faculty of Nutrition &amp; Food Industry, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، دانشکده تغذيه و صنايع غذايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Rajabiani A دکتر افسانه رجبيانی 190031947532846002602 No Assistant Prof., Dr. Shariati Hospital, Tehran University of Medical Sciences استاديار، بيمارستان دکتر شريعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Abdollahi M دکتر مرتضی عبدالهی 190031947532846002603 No Assistant Prof., Nutrition and Food Industry Research Institute, Faculty of Nutrition &amp; Food Industry, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، انستيتو تحقيقات تغذيه ای و صنايع غذايی، دانشکده تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Hedayati M دکتر مهدی هدايتی 190031947532846002604 No Assistant Prof., Endocrinology &amp; Metabolism Research Center, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، مرکز تحقيقات غدد درون داخلی و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيدبهشتی

fa بررسی ميزان بروز خوردگی کليه و عوامل مرتبط با آن در کودکان مبتلا به پيلونفريت حاد پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: مطالعه حاضر با توجه به شيوع عفونت ادراری و احتمال وجود خوردگی کليوی (ديفکت) در اين بيماران و لزوم پی گيـری اين مـوارد برای پاسخ به اين سـؤال که چـه عواملی در به وجـود آمدن خوردگی کليوی در يک پيلونفريت حاد مؤثرند طراحی شد. اين تحقيق روی مراجعين بيمارستان مفيد طی 20 ماه انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق با طراحی مقطعی (Cross-sectional ) روی تمامی مبتلايان به عفونت ادراری تب دار با تشخيص قطعی انجام شد. پيلونفريت بر اساس يافته های کلينيکی و پاراکلينيکی استاندارد و خوردگی کليه با استفاده از اسکن DMSA (که همگی در يک مرکز پزشکی هسته ای واحد انجام شده است) تشخيص داده شد. شيوع خوردگی در نمونه ها تعيين و ميزان واقـعی آن با احتـمال 95% برآورد شـد و سمت کليـه، برگشت ادراری، سن، لکـوسيت خـون، ESR، سابقـه عفـونت ادراری، لکوسيت اوری به عنوان عوامل مرتبط بررسی و با آماره Chi-square مورد قضاوت قرار گرفت و OR آن محاسبه گرديد. يافته ها: طی مدت مطالعه 527 کودک مبتلا به عفونت ادراری که 163 نفر از اين تعداد واجد شرايط بودند مورد بررسی قرار گرفتند. در 41 کليه (6/12%) خوردگی کليوی مشخص گرديد. کودکان دارای خوردگی در مواجهه بيش تر با ريفلاکس ادراری، سن بالای 2 سال، ESR بالا و سابقه عفونت ادراری قبلی و لکوسيت بالا بودند (05/0> P). نتيجه گيری: به نظر می رسد انجام اسکن DMSA در کودکان مبتلا به پيلونفريت جهت تعيين وجود خوردگی و پی گيری آن از جهت بروز اسکار ضروری می باشد، مخصوصاً اگر عفونت ادراری با عوامل فوق الذکر همراه باشد Background: urinary tract infection (UTI) is one of the most important diseases in children, as respect to its complications, every patient with UTI should be followed. Diagnosis and management of complications can decrease its morbidity and mortality. This study was carried out in Mofid children hospital to determine the important factors in emergence of cortical defect after UTI. Materials and Methods: all patients who were diagnosed as cases of pyelonephritis were enrolled in this cross-sectional study. Pyelonephritis was diagnosed on the basis of clinical and para-clinical criteria. In addition, cortical defect was diagnosed by DMSA scan. Incidence of kidney defect in each kidney, vesicouretral reflux, age, white blood cell count, ESR, positive history of UTI, and leukocyturia were ascertained and analyzed. Results: 163 patients with UTI had the including criteria of this study. We found cortical defect in 41 kidneys (12/6%). Presence of vesicouretral reflux, increased ESR, positive history of UTI, increase in white blood cell count and age older than 2, were the risk factors for cortical defect after UTI. Conclusion: We found that the emergence of cortical defect after UTI had correlation with above mentioned variables. However, DMSA scan is recommended to follow up pyelonephritis, especially in cases having these risk factors اسکن DMSA ، پيلونفريت کودکان ، ريسک فاکتورهای خوردگی کليه DMSA scan , Pyelonephritis , Cortical defect 59 63 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-101&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Armin Sh دکتر شهناز آرمين 190031947532846002605 Yes Assistant Prof., Pediatric Infectious Research Center, Shaheed Beheshti Medical University استاديار ، مرکز تحقيقات عفونی اطفال ، بيمارستان کودکان مفيد ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی. تلفن : 22549039 - 021 Mohkam M دکتر معصومه محکم 190031947532846002606 No Assistant Prof., Pediatric Infectious Research Center, Shaheed Beheshti Medical University استاديار ، مرکز تحقيقات عفونی اطفال ، بيمارستان کودکان مفيد ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Haji karimi M دکتر مجيد حاجی کريمی 190031947532846002607 No GP پزشک عمومی

fa بررسی کيفيت زندگی در بيماران پوستی سرپايی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: يک پوست سالم و شاداب برای احساس خوب بودن فرد از نظر فيزيکی و روحی بسيار ضروری است. ناتوانی ناشی از بيماری های پوستی موضوع مهمی در زندگی روزمره است و با توجه به عدم اطلاع از وضعيت کيفيت زندگی در بيماران پوستی در کشورمان، اين تحقيق در پائيز 1385 در تهران انجام گرفت. مواد و روش ها: اين تحقيق به روش توصيفی مقطعی روی 532 بيمار سرپايی پوستی با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه کيفيت زندگی SF-36 انجام گرفت. داده ها توسط نرم افزار SPSS-13 و با آزمون های تی تست، آناليز واريانس، من ويتنی، کروسکال واليس، ضريب همبستگی پيرسون و اسپيرمن مورد تجزيه و تحليل و قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: از مجموع 532 نفر شرکت کننده با ميانگين سنی 15 8/33 سال در مطالعه،5/32% مرد و 5/67% زن بودند. نمرات هر حيطه از کيفيت زندگی در بيماران پوستی پايين تر از جامعه ايرانی است. هم چنين کيفيت زندگی در اکثر ابعاد در بيماران متأهل پائين‌تر از بيماران مجرد است. کيفيت زندگی در بيمارانی که الگوی بيماری عود و بهبودی دارند، پايين‌تر از سايرين است. نتيجه گيری: هيچ گونه رابطه آماری معنی داری در ابعاد مختلف کيفيت زندگی در بيماران پوستی، با شدت و وسعت ضايعه پوستی و حتی سابقه بستری به دليل بيماری پوستی و طول دوره بيماری پوستی مشاهده نگرديد که شبيه مطالعات ديگر کشورها است و بررسی علل آن توصيه می‌گردد. اما کيفيت زندگی در بيماران پوستی با محل ضايعه رابطه دارد و بيش ترين کاهش کيفيت زندگی در ابعاد مختلف در ضايعات پوستی سر و صورت ديده می شود. Background: A healthy normal skin is essential for a person's physical and mental well being. Disability originated from skin diseases is important in daily life. The present study is assessed health related quality of life in dermatologic patient on autumn 2006. Materials and Methods: This study was performed on 532 outpatient dermatologic clients by Persian version of SF-36 questionnaire. Data were analyzed by SPSS-13 software. The statistical significance of the observed differences was tested with parametric (t-test, ANOVA and Pearson’s correlation) and non-parametric tests (Mann-Whitney, Kruskall-Wallis and Spearman’s correlation). Results: Mean age of participants was 33.8±15 and gender of them was 32.5% male and 67.5% female. The mean scores on all SF-36 subscales reported by the participants on this study were considerably lower than the Iranian national norms. Moreover, scores of married participants was lower than singles. Conclusion: Data of the present study reveal one major issue. There is no correlation between the scores in subscales of SF- 36 questionnaire & severity, width and history of hospital admission from dermatologic disease but there is significant correlation with location of lesion. کيفيت زندگی، پرسشنامه SF-36 ، بيماری های پوست Quality of life , SF-36 questionnaire , Skin disease 65 69 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-102&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Entezari A دکتر عباس انتظاری 190031947532846002608 No Resident in Public health &amp; Community Medicine, Skin Research Center, Shaheed Beheshti Medical University دستيار پزشکی اجتماعی و پيشگيری، مرکز تحقيقات پوست، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Nabaei L دکتر ليلا نبئی 190031947532846002609 No Associate Prof., Skin Research Center, Shaheed Beheshti Medical University استاديار، مرکز تحقيقات پوست، دانشگاه علوم پزشکی شهيدبهشتی Moravvej Farshchi H دکتر حميده مروج فرشی 190031947532846002610 No Associate Prof., Skin Research Center, Shaheed Beheshti Medical University دانشيار، مرکز تحقيقات پوست، دانشگاه علوم پزشکی شهيدبهشتی Meshkat Razavi G دکتر گيتا مشکوه رضوی 190031947532846002611 No GP., Reseach Master, Skin Research Center, Shaheed Beheshti Medical University پزشک پژوهشگر، مرکز تحقيقات پوست، دانشگاه علوم پزشکی شهيدبهشتی Tousi P دکتر پرويز طوسی srs@sbmu.ac.ir 190031947532846002612 Yes Prof., Skin Research Center, Shaheed Beheshti Medical University تهران، ميدان تجريش، بيمارستان شهدای تجريش، مرکز تحقيـقات پوست دانشگاه علـوم پزشکی شهيـد بهشتی . تلفن و دورنما :22744393

fa علل بستری طولانی مدت بيماران در اورژانس پر ازدحام در يک نمونه از بيمارستان های آموزشی در شهر تهران پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: در شرايط ايده آل، حداکثر مدت بستری بيماران در بخش اورژانس 6 ساعت است. بستری طولانی مدت بيماران، اثرات زيانباری روی کيفيت مراقبت بيمار، رضايتمندی وی و ايجاد ازدحام در اورژانس دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی علل بستری طولانی مدت بيماران، در يک نمونه از اورژانس پر ازدحام (overcrowded) در يک بيمارستان آموزشی چند تخصصی در شهر تهران انجام گرفت. مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعی و آينده نگر، بيمارانی که بيش از 24 ساعت در اورژانس بيمارستان امام حسين(ع) از دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی از تاريخ اول آبان 1384 لغايت يک آذر 1384 بستری بودند مورد بررسی قرار گرفتند. يافته ها: از 3630 بيمار مورد مطالعه، 93% پس از معاينه اوليه ترخيص شده و 222 نفر در اورژانس به مدت بيش از 24 ساعت ماندند. علت عدم بستری اين بيماران عبارت بودند از: عدم وجود تخت خالی (68 نفر)، تحت نظر بودن بيمار توسط چند سرويس درمانی (21 نفر), عدم تشخيص دقيق بيماری (33نفر), احتمال بهبود در اورژانس (52 نفر), ترک بيمار علی رغم توصيه پزشک (31بيمار) و بيماران رو به فوت که از آنان قطع اميد شده بود (17بيمار). نتيجه گيری: بستری طولانی مدت بيماران در بخش اورژانس بيمارستان های آموزشی مشکلی بزرگ است که شايع ترين علل آن محدوديت تخت بستری، فقدان دستورالعمل واضح برای بستری بيماران رو به مرگ، تحت نظر بودن توسط چند سرويس و نبود يک تشخيص واضح می باشد. لذا راه حل های زير شامـل : 1) ايجاد بخش عقبه (Holding unit) 2) دادن اختيارات بيش تر به پزشک اورژانس جهت بستری 3) ايجاد قوانين از پيش تعيين شده (Guideline) 4) فعال کردن انتقال های بين بيمارستانی, پيشنهاد می گردد Background: Ideally, the period of patients admitssion in Emergency Department (ED) should not exceed 6 hours. Prolonged in-hospital course has deleterious effects on ED overcrowding, quality of patient care and patient satisfaction. To evaluate the causes of this problem the current study was conducted in a typical overcrowded ED of a general teaching hospital in Tehran City. Materials and Methods: In this cross-sectional prospective study, charts from patients held longer than 24 hours, in Imam Hossein Hospital affiliated to Shaheed Beheshti Medical University, were reviewed from October 23rd through November 23rd, 2005. Results: Of 3630 patients, 222 had been held in the ED for more than 24 hours. Reasons for this long-term stay were lack of available bed (68 patients), delayed admission because of involvement of more than one specialty (21 patients), uncertain diagnosis (33 patients) and completion of their treatment course in the ED (52 patients). In addition, Thirty-one left the ED against the medical advice and seventeen were refused to be admitted because they were moribund and medically hopeless. Conclusion: Long-term stay of patients in ED of teaching hospitals is a major problem. The most frequent causes are limitation of inpatient beds, lack of a clear guideline to admit multi-specialty and moribund patient and those with uncertain diagnosis. The following solutions are proposed (1) Creation of a holding unit (2) Delivery of more authority to Emergency Physicians (3) Pre-established rules for admitting controversial patients (4) Active inter-facility transfer بخش تحت نظر ، ازدحام در بخش اورژانس ، انتقال بين بيمارستانی Holding unit , Overcrowded emergency department , Interfacilty transfer 71 75 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-103&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hatamabadi H دکتر حميد رضا حاتم آبادی 190031947532846002613 Yes Assistant Prof., Dept. of Emergency Medicine, Shaheed Beheshti Medical University تهران، ميدان امام حسين (ع)، خيابان نظام آباد، بيمارستان امام حسين (ع) ، بخش اورژانس Mohammadi A دکتر علی محمدی 190031947532846002614 No Resident in Emergency Medicine, Imam Hossein Hospital, Shaheed Beheshti Medical University دستيار طب اورژانس، بيمارستان امام حسين (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تأثيرسرکلاژ بر روی طول سرويکس پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: زايمان زودرس از علل اصلی موربيديتی و مورتاليتی نوزادان است و نارسايی سرويکس يکی از علل مهم آن می باشد از سرکلاژ جهت درمان نارسايی سرويکس استفاده می شود ولی مکانيسم اثر آن در کاهش زايمان زودرس نامعلوم است. عده ای افزايش طول سرويکس پس از سرکلاژ را به عنوان مکانيسم اثر معرفی کرده اند. اين تحقيق به منظور بررسی اثر سرکلاژ بر طول سرويکس در بيمارستان مهديه انجام گرفت (در سال 85-84). مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی نيمه تجربی بر روی 18 زن حامله با متوسط سن حاملگی 14 هفته که سابقه دفع زود هنـگام حاملگی داشتنـد يا طول سرويکس در بررسی سونوگرافی واژينال کم تر از mm30 داشته و جهت سرکلاژ پروفيلاکتيک با تعيين اندکاسيون عمل توسط پزشک مربوطه هر بيمار معرفی شده بودند، انجام شد. طی 48 ساعت قبل سرکلاژ و 72 ساعت اول بعد سرکلاژ سونوگرافی واژينال جهت اندازه گيری طول سرويکس انجام و نتايج با هم مقايسه شد. از آزمون آماری Paired t-test جهت تغيير نتايج استفاده شد. يافته ها: ميانگين طول سرويکس قبل از سرکلاژ mm 8/2  8/25 و بعد از سرکلاژ mm 4/2  7/26 بود . اختلاف معنی دار آماری بين طول سرويکس قبل و بعد از سرکلاژ مشاهده نشد. نتيجه گيری: در اين تحقيق مشخص شد که افزايش طول سرويکس بعد از سرکلاژ از لحاظ آماری معنی دارنيست و احتمالاً سرکلاژ با مکانيسم های ديگری باعث کاهش ميزان زايمان زودرس می شود. Background: Preterm delivery is complicated with considerable high morbidity & mortality of newborns. Incompetent cervix is one of the important causes of preterm labor wherein such cases cerclage (Mc. Donald & Shirodkar) has been used for prophylaxy. Cerclage decreases the incidence of preterm labor with unknown Mechanism. In some Recent studies it was suggested that increasing in cervical length after cerclage is the main cause for decreasing preterm labor. This study was carried out to see if cerclage has any therpeutic effect on cervical length. Materials and Methods: This clinical trial was performed on 18 pregnant women needing cerclage for the histoy of previous second trimester pregnancy loss or patients whose cervical length in transvaginal sonography was < 30mm. Cervical length was measured twice by transvaginal sonography 48 hours before and 72 hour after cerclage. Afterwards, these two measurements were compared . Paired t-test was applied for statistical evaluation. Results: Mean cervical length before and after the cerclage was 25.8  2.8 mm and 26.7  2.4 mm, respectively. There was no statistically significant difference between before and after-cerclage cervical length. Conclusion: It was concluded that increase in cervical length after cerclage is not statisfically significant (P > 0.05). The mechanism of cerclage in preterm labor in case of incompetency of cervix was not increasing the cervical length. نارسايی سرويکس ، سرکلاژ ، سونوگرافی ترانس واژينال ، زايمان زودرس Cervical incompetency , Mc. Donald cerclage , Preterm labors , Transvaginal sonography 77 79 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-104&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Kimiaei P دکتر پريچهر کيميايی 190031947532846002615 No Assistant Prof., Dept of Obstetrics &amp; Gynecology, Shaheed Beheshti Medical University . استاديار ، گروه زنان و زايمان ، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Hadafjou A دکتر آزيتا هدف جو 190031947532846002616 Yes Resident in Obstetrics &amp; Gynecology, Mahdieh Hospital, Shaheed Beheshti Medical University تهران ، ميدان شوش ، خيابان فدائيان