fa انسولينوما و بررسی موقعيت تومور در مراجعين به بيمارستان آيت اله طالقانی، 77-1367 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: از آنجايی که رزکسيون جراحی، درمان قطعی انسولينوما است، بنابراين تعيين موقعيت تومور قبل از عمل جراحی ضروری می باشد. با توجه به تناقضات موجود در مورد دقت تشخيصی روشهای گوناگون برای تعيين محل تومور انسولينوما، اين تحقيق روی بيماران مراجعه کننده به بخشهای غدد و جراحی بيمارستان آيت اله طالقانی در سالهای 77-1367 صورت گرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش مطالعه داده های موجود(Existing Data) انجام شد. کليه پرونده های موجود در بايگانی از نظر شرح حال، روشهای تشخيصی، روش عمل، خصوصيات فردی بيماران و نتايج عمل مورد بررسی قرار گرفتند و ارزش پيش بينی مثبت روشهای مختلف، در تشخيص محل تومور تعيين شد. يافته ها: در اين مدت 10بيمار مبتلا به انسولينوما شامل 5 مرد و 5 زن با ميانگين سنی 8.2 ±39.7 سال تحت عمل جراحی قرار گرفتند. ارزش پيش بينی مثبت سونوگرافی شکم 10%، سی تی اسکن شکم 60%، سونوگرافی اندوسکوپيک صفر درصد، سونوگرافی حين عمل 25% و لمس پانکراس حين عمل 90%بود. نتيجه گيری و توصيه ها: اولتراسونوگرافی اندوسکوپيک عليرغم دقت بالای آن در مطالعات جهانی در اين تجربه، کارآمد نبوده و تنها روش قابل اعتماد باقيمانده لمس پانکراس در حين عمل می باشد. تحقيقات بيشتر در اين زمينه توصيه می شود. انسولينوما، تعيين محل تومور 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-324&slc_lang=fa&sid=fa مفيد جعفر 190031947532846001284 Yes جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی حسنی مريم 190031947532846001285 Yes جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تاثير Clozapine بر الکتروانسفالوگرافی بيماران مبتلا به اسکيزوفرنی مزمن پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع بيماری اسکيزوفرنی مزمن مقاوم به درمان و تاثير بسيار خوب کلوزاپين که در دو سوم موارد سبب بهبودی می شود و با توجه به اين که داروی کلوزاپين عوارض جانبی خطرناکی همانند تشنج دارد، برای مشخص شدن تاثير کلوزاپين بر رويEEG مبتلايان به اسکيزوفرنی مزمن، اين پژوهش روی بيماران بستری در بخش روانپزشکی بيمارستان امام حسين (ع) تهران انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش به روش کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعد، روی 15 بيمار مبتلا به اسکيزوفرنی مزمن، بستری شده در بيمارستان امام حسين (ع)، در سال 79-1378 انجام شد. تشخيص اسکيزوفرنی مزمن بر اساس معيارهای D‏SM-IV بود و قبل از تجويز دارو از بيماران،EEG گرفته شد. در صورت به هنجار بودنEEG ، بيمار وارد مطالعه می شد. کلوزاپين با دوز400±86.6 MG تجويز شد. از بيماران سه هفته پس از مصرف دارد،EEG دوم گرفته شد و توسط متخصص مغز و اعصاب به صورت دو سوکور گزارش گرديد. تغييرات EEG به شکل امواج آهسته (تتا و دلتا) ثبت و به وسيله آمارهMc Nemar مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: پژوهش روی 15 بيمار، شامل 11 مرد و 4 زن با ميانگين 32±8.3 سال، انجام شد. در 80 درصد بيماران (12 نفر) تغييرات تغييرات EEG مشاهده شد (P<0.001).نتيجه گيری و توصيه ها: داروی کلوزاپين موجب آهسته شدن EEG بيماران می شود. به همين دليل مطالعه برای جلوگيری يا کاهش تغييراتEEG ، که امکان بروز تشنج را افزايش می دهد، توصيه می شود. اسکيزوفرنی مزمن، EEG ،Clozapine 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-325&slc_lang=fa&sid=fa عبداله زاده شکراله 190031947532846001287 Yes بخش روانپزشکی، مرکز آموزشی درمانی امام حسين (ع) دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی وحيدی جهانفر 190031947532846001288 Yes بخش روانپزشکی، مرکز آموزشی درمانی امام حسين (ع) دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تاثير PESA بر پارامترهای اسپرم بيماران آزواسپرمی تحت درمان ميکرواينجکشن پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به روند رو به افزايش استفاده از PESA و نگرانی های موجود در مورد تاثير آن بر روی پارامترهای اسپرم و به منظور تعيين تاثير PESA های مکرر بر پارامترهای اسپرم بيماران آزواسپرمی، اين تحقيق روی بيماران مبتلا به آزواسپرمی در سالهای 79-1377 در پژوهشکده رويان انجام گرفت. مواد و روشها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعد روی 244 بيمار انجام گرفت. بيماران با تشخيص قطعی آزوسپرمی در صورت عدم موفقيت در اخذ اسپرم و يا PESA اول، اين عمل برای بار دوم، سوم و حتی چهارم انجام شده است. تاثير PESA بر روی تعداد اسپرم، درصد تحرک و موروفولوژی اسپرم بررسی و با آمارهpaired t-test مورد قضاوت قرار گرفت. يافته ها: در طی مدت بررسی تعداد 405 بيمار مبتلا به آزو اسپرميبا ميانگين سنی 34.6±6.8 سال و مدت ناباروری 8.8±5.8 سال مورد بررس قرار گرفتند. در نمونه های فوق تعداد 517 مورد PESA انجام شد که 326 مورد (63.1%) آن درمانی و بقيه تشخيصی بودند. در اين بين در 244 مورد PESA متعدد (4-2 بار) صورت پذيرفت به طوری که 180 نفر 2 بار، 52 نفر 3 بار و 12 نفر 4 بار تحت PESA قرار گرفتند. با توجه به يافته ها، به جز درصد تحرک در PESA های اول و دوم (P<0.005) و اول و سوم (P<0.002) در بقيه موارد اختلاف معنی داری مشهود نبود.نتيجه گيری و توصيه ها: انجام PESA متعدد جهت اخذ اسپرم در بيماران مبتلا به آزواسپرمی منجر به کاهش تعداد اسپرم يا تغيير در موروفولوژی آنها نمی گردد. البته کاهش در درصد تحرک اسپرمها مشاهده شده است. با توجه به اينکه PESA يک روش ساده و بی خطر بوده و به بيهوشی نياز نداشته و از طرف ديگر باعث انسداد کامل اپيديديم نمی گردد، انجام آن جهت ميکرواينجکشن در يک بيمار توصيه می شود. PESA، آزواسپرمی، ميکرواينجکشن 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-326&slc_lang=fa&sid=fa حسينی سيدجليل 190031947532846001290 Yes بخش ارولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی شافی حميد 190031947532846001291 Yes بخش ارولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی کريميان ليلی 190031947532846001292 No

fa بررسی تاثير درمانی امواج راديو فرکانسی در مبتلايان به تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع بالای انواع تاکيکاردی های حمله ای فوق بطنی و موفقيت های حاصل از درمان با استفاده از امواج راديوفرکانسی، اين تحقيق با هدف تعيين تاثير درمانی امواج راديوفرکانسی بر مبتلايان بهPSVT بر روی مراجعين به بيمارستان شهيد مدرس در سالهای 79-1378 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعد، انجام گرفت. تشخيص تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی بر اساس شکايت تپش قلب ناگهانی به همراه علائم الکتروکارديوگرافيک گذاشته شد. پس از بررسی الکتروفيزيولوژيک اوليه جهت تعيين نوع PSVT اقدام به ابليشن شد. تکنيک غالب درAVNRT ابليشن مسير آهسته بود. درAVRT نيز برای راههای فرعی واقع در سمت چپ قلب عمدتا از طريق سپتوستومی اقدام به ابليشن شد. تاثير درمانی در AVNRT با معيار عدم قابليت اينداکشن آريتمی، از بين رفتن فيزيولوژی دوگانه گره دهليزی بطنی و طولانی شدن دوره تحريک ناپذيری گرهAV و در AVRT با معيار عدم قابليت اينداکشن آريتمی، عدم هدايت رتروگراد به دهليز حين پيس بطنی توام با تزريق آدنوزين جهت بلوک انتخابی گره AV و از بين رفتن موج دلتا مورد سنجش قرار گرفت. عوارض استفاده از امواج راديوفرکانسی با شاخص های بلوک گره AV، سکته مغزی، پنوموتوراکس و ترومبوز وريدهای عمقی بررسی شدند. مدت پيگيری بيماران حداقل 3 ماه پس از ابليشن بود. عود بيماری بر اساس مراجعه بيمار با شکايت تپش قلب ناگهانی و يافته های الکتروکارديوگرافی استانداردPSVT تشخيص داده شد. يافته ها: از 84 بيمار مورد بررسی، 12 نفر به دلايل مختلف حذف شدند. سن بيماران 42±14.5 سال بود. 30 نفر مرد (41.7%) و 42 نفر (58.3%) زن بودند. AVNRT %51.4 و AVRT %48.6 بودند. ميزان موفقيت کلی 76.4% و به طور خاص، در %89.2 AVNRT و در %62.9 AVRT بود (p<0.05). در بين انواع AVRT نيز بيشترين ميزان موفقيت در نوع Left posterolateral بود (p<0.05). عارضه در 6.9% موارد در اثر ابليشن مشاهده شد. عود آرتيمی پس از ابليشن موفق در 55% بيماران ديده شد. ميزان موفقيت ابليشن طی تحقيق سير صعودی داشته و از 77.8% در AVNRT و 44.4% در AVRT در شش ماهه اول به ترتيب 100% و 69% در شش ماهه آخر رسيد (p<0.05). همچنين بيمارانی که شدت حملات تاکيکاردی در آنها بيشتر بود شانی موفقيت بيشتری با ابليشن (82.6%) در مقايسه با بيمارانی که شدت حملات آنها کم بود (60%) داشته اند (p=N.S).نتيجه گيری و توصيه ها: درمان تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی توسط امواج راديوفرکانسی روش موثر و نسبتا بی خطری است. با توجه به درصد موفقيت بالا، عود بسيار کم و همچنين بی نياز نمودن بيمار از مصرف داروهای مختلف آنتی آريتميک و مراجعات مکرر به اورژانس می توان آن را به عنوان روش درمان انتخابی در اين نوع آريتمی به ويژه در افراد علامتدار پيشنهاد نمود. در اين مطالعه ميزان موفقيت ابليشن با محل راه فرعی و تکرار حملات آريتمی ارتباط مستقيم داشت. تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی، راه فرعی، الکتروفيزيولوژی، امواج راديو فرکانسی، ابليشن 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-327&slc_lang=fa&sid=fa صافی مرتضی 190031947532846001294 Yes بخش قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی علی پورپارسا سعيد 190031947532846001295 Yes بخش قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی نمازی محمدحسن 190031947532846001296 No وکيلی حسين 190031947532846001297 No سعادت حبيب اله 190031947532846001298 No ولائی ناصر 190031947532846001299 No

fa بررسی رابطه ميزان سلنيوم خون با پسوريازيس پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع پسوريازيس و اهميت شناخت علل آن و عدم توافق بر نقش سلنيوم خون در بروز بيماری، تحقيق حاضر بر روی مراجعين به بيمارستان لقمان به منظور تعيين رابطه سلنيوم خون با پسوريازيس در سال 1379 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش مورد- شاهدی روی تعداد 60 نفر شامل 30 بيمار مبتلا (گروه مورد) و 30 فرد غير مبتلا به پسوريازيس، که به لحاظ سن و جنس مشابه هم بودند، انجام شد. از هر فرد 1 سی سی خون در لوله های هپارينه پلاستيکی گرفته شد و با استفاده از روش جذب اتمی، ميزان سلنيوم خون تعيين و محدوده 35-10 ميکروگرم در دسی ليتر به عنوان مقدار طبيعی در نظر گرفته شد. يافته ها: در گروه شاهد سی نفر در سنين 10±38 سال و در گروه مورد 30 بيمار در سنين 15±42 سال بررسی شدند. توزيع جنسی هر دو گروه يکسان و به صورت 16 زن و 14 مرد بود. ميزان سلنيوم خون گروه شاهد 9.5±20.3 و در گروه مورد 20.3±10.3 ميکروگرم در دسی ليتر بود83% .(NS) گروه شاهد و مورد، سلنيوم طبيعی داشتند(NS) .نتيجه گيری و توصيه ها: ميزان سلنيوم خون با پسوريازيس ارتباطی ندارد. در ضمن انجام تحقيق مشابه در ساير مناطق جغرافيايی را توصيه می کند. پسوريازيس، سلنيوم خون 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-328&slc_lang=fa&sid=fa نصيری سهيلا 190031947532846001301 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی فتوحی هيلدا 190031947532846001302 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی علايم و نشانه های روانپزشکی در بيماران Complex Partial Seizure بستری در بخش روانپزشکی بيمارستان امام حسين (ع) در سال های 78-1371 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف:Complex Partial Seizure شايع ترين نوع صرع بوده که علايم و نشانه های آن شباهت زيادی با اختلالات روانپزشکی دارد. با توجه به عدم اطلاع از وضعيت اين بيماران در ايران و به منظور تعيين علايم و نشانه های روانپزشکی در اين بيماران اين تحقيق بر روی مراجعين به بيمارستان امام حسين (ع) در سال های 78-1371 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش بررسی اطلاعات موجود بوده و پرونده هايی که تشخيص قطعی Complex Partial Seizure داشته از بايگانی خارج و خصوصيات سن، جنس، زمان مراجعه، نوع و گروه علايم روانپزشکی بيماران از پرونده استخراج و در فرم اطلاعاتی ثبت گرديد. يافته ها: در طی مدت بررسی، 34 پرونده بيمار واجد شرايط بررسی شد که بيماران شامل 38 درصد مرد و 62 درصد زن در سنين 17 تا 55 سال بودند. شايعترين گروه علايم، اختلال شناختی (85.3 درصد) و کمترين گروه علايم، اختلال سيستم نباتی(Vegetative) گزارش شد (64.7 درصد). شايع ترين علامت ها پرخاشگری (70.5 درصد)، هذيان گزند و آسيب (64.7 درصد)، توهم شنوايی (64.7 درصد) بود. نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به شباهت علايم Complex Partial Seizure با اختلالات روانپزشکی توصيه می شود با انجام بررسی های بيشتر و آموزش های دقيق تر به شناسايی اين بيماران در بخشهای روانپزشکی دقت بيشتری معطوف شود. Complex Partial Seizure، علايم روانپزشکی 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-329&slc_lang=fa&sid=fa ظهيرالدين عليرضا 190031947532846001304 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی سمنانی يوسف 190031947532846001305 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی عوارض داخل بيمارستانی PTCA و عوامل مرتبط با آن در بيمارستان شهيد مدرس، 79-1378 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف:PTCA روش درمانی متداول در بيماری های عروق کرونر می باشد. در اکثر موارد اين روش درمانی نقشی در افزايش طول عمر بيماران نداشته و تنها برای رفع علائم و بهبود کيفيت زندگی بيماران انجام می شود. شيوع عوارض حاد PTCA بسته به خصوصيات بيماران متفاوت است و عواملی چون سن، جنس، ديابت، نارسائی قلب، تعداد رگ بيمار و وجود ضايعات از نوعC در بروز عوارض نقش دارند. مواد و روش ها: تحقيق به روش توصيفی انجام گرفت. کليه بيمارانی که از نظر بالينی و آنژيوگرافی انديکاسيون PTCA داشته و در زمان مورد مطالعه مراجعه نمودند، مورد بررسی قرار گرفتند. يافته ها: اين تحقيق نشان داد 6 درصد بيماران، دچار عوارض داخل بيمارستانی PTCA شدند. شايع ترين عارضه4 non Q-wave MI مورد (2 درصد) بود و شيوع هر کدام از عوارض به ترتيب زير بود: 3 Q-wave MI مورد (1.5 درصد)،CABG اورژانس يک مورد (0.5 درصد) و RePTCA يک مورد 0.5) درصد). يک بيمار (0.5 درصد) به علت ايجاد خونريزی و هماتوم از محل شريان فمورال نياز به ترانسفوزيون پيدا کرد. عوارض ديگر از جمله مرگ، تامپوناد، آريتمی های بطنی، نارسائی حاد کليه نيازمند همودياليز در هيچکدام از بيماران بروز نکردند. نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به نتايج بدست آمده، عوارض حاد PTCA در بيماران مورد قبول می باشد. بيماران دچار ضايعاتcomplex از نوعC بيشتر دچار عوارض می شوند(p<0.05) . PTCA ، عوارض داخل بيمارستانی 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-330&slc_lang=fa&sid=fa نمازی محمدحسن 190031947532846001307 Yes بخش قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی صافی مرتضی 190031947532846001308 No دارابيان محسن 190031947532846001309 Yes بخش قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ولائی ناصر 190031947532846001310 No

fa بررسی قدرت FNA در تشخيص ماهيت توده پستانی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع سرطان پستان و پيش آگهی شناخته شده آن و اهميت تشخيص سريع بيماری و گزارشات مربوط به کارآيی بالای FNA در تشخيص ماهيت توده پستانی، به منظور گزارش تجربه جديدی از قدرت FNA، اين تحقيق روی مراجعين به بيمارستان شهدای تجريش در سال های 80-1377 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی روی 229 زن دارای توده پستانی که انديکاسيون FNA داشتند به روش استاندارد انجام گرفت. سپس با مواردی که انديکاسيون بيوپسی داشتند. از نظر بدخيمی و خوش خيمی مقايسه و NPV, PPV تست FNA در تشخيصی ماهيت توده پستانی تعيين شد. يافته ها: تعداد 119 بيمار به علل مختلف از مطالعه حذف، و تحقيق روی تعداد 110 نفر در سنين 10.4 ±48.9 سال انجام گرفت و PPV وNPV تست به ترتيب 100% و 96.3% بود. نتيجه گيری و توصيه ها: FNA کارآيی لازم جهت تشخيص ماهيت توده پستانی را دارد و انجام آن را به عنوان اولين قدم تشخيص توصيه می کند و نيز مطالعه ای را جهت ارزيابی علل عدم انجام اين تست در ايران را توصيه می نمايد. FNA، بيوپسی، توده پستان 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-331&slc_lang=fa&sid=fa حسنی اصفهانی مژگان 190031947532846001312 Yes مرکز آموزشی درمانی شهدای تجريش دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی موسوی سيدرضا 190031947532846001313 No آذرگشب اذن اله 190031947532846001314 No

fa بررسی قدرت تست های تعيين لوله گذاری مشکل در بيماران کانديدای بيهوشی عمومی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع لوله گذاری مشکل و عوارض شناخته شده آن و نظر به گزارشات متفاوت از قدرت روشهای تشخيصی، اين تحقيق بر روی بيماران کانديدای اعمال غير اورژانس در بيمارستانهای شهدای تجريش و امام حسين (ع) در سال 80-1379 انجام گرفت. مواد و روشها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی و از نوع تشخيصی روی تعداد 400 بيمار انجام گرفت. بر اساس شاخص های 1- طول راموس فک تحتانی 2- مالمپاتی 3- فاصله تيروييد تامنتوم استخوان چانه 4- باز شدگی مفصل اطلسی - پس سری 5- باز کردن دهان 6- جابجايی فک تحتانی، لوله گذاری مشکل مشخص و ارزش پيش بينی مثبت و ارزش پيش بينی منفی و همچنين حساسيت و ويژگی هر يک از شش تست فوق تعيين گرديد. يافته ها: تحقيق روی 400 نفر در سنين 15.3± 35.7 سال که 59%، مرد و 41%، زن بودند، انجام گرفت. ارزش پيش بينی مثبت و منفی تست جابجايی فک تحتانی به ترتيب 13.6% و 98% بود، در تست طول راموس فک تحتانی 9% و 100%، باز شدگی مفصل اطلسی پس سری 4.4 و 85.8، باز شدن دهان 2.3 و 85.9، فاصله تيروييد تامنتوم فک تحتانی 3.5 و 91.2 و در تست مالمپانی 61.1 و 98.9% بوده است. نتيجه گيری و توصيه ها: هيچ يک از تستهای فوق به تنهايی قادر به تشخيص لوله گذاری مشکل نيستند و تحقيق روی راه حل های ديگر توصيه می شود. ارزش اخباری مثبت، ارزش اخباری منفی، لوله گذاری داخل تراشه مشکل 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-332&slc_lang=fa&sid=fa جباری مقدم مرتضی 190031947532846001316 Yes بخش بيهوشی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی رادافشار محمدحسين 190031947532846001317 No عارفيان نورمحمد 190031947532846001318 Yes بخش بيهوشی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی سعادت نياکی اسداله 190031947532846001319 No

fa بررسی قدرت سی تی اسکن کرونال محدود در تشخيص سينوزيت مزمن پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: سينوزيت مزمن با شيوع بالا يکی از مشکلات تشخيصی و درمانی در دنيای پزشکی امروز می باشد. در بعضی از گزارشات، سی تی اسکن کرونال محدود به عنوان يک روش تشخيصی برای سينوزيت مطرح شده است. به دليل عدم وجود تجربه ای در اين زمينه در کشور و به منظور تعيين قدرت سی تی اسکن کرونال محدود در تشخيص سينوزيت مزمن اين تحقيق انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی انجام گرفت. بيمارانی که سابقه علائم بالينی سينوزيت به مدت بيشتر از سه ماه داشتند، به عنوان مبتلايان به سينوزيت مزمن تلقی شدند و به مدت چهار هفته تحت درمان دارويی قرار گرفتند. بيمارانی که بعد از علائم درمان، همچنان سينوزيت را داشتند، به عنوان مورد، انتخاب شدند. ازهمه بيماران سی تی اسکن کرونال کامل انجام شد. و برشهای شماره 2 و 5 و 7 و 18 که در تمامی بيماران به ترتيب از سينوس فرونتال، ماگزيلا، اتموييد و اسفنوييد عبور می کردند به عنوان سی تی اسکن کرونال محدود انتخاب شدند و نتايج سی تی اسکن کرونال محدود ثبت گرديد، همچنين نتايج سی تی اسکن کرونال کامل به عنوان استاندارد طلايی ثبت شد.PPV وNPV مربوط به سی تی اسکن کرونال محدود در کليه سينوزيتها و همچنين به تفکيک در سينوزيتهای چهارگانه تعيين شد. يافته ها: تحقيق روی 53 نفر با ميانگين سنی 13.5± 32.4 انجام گرفت.PPV در کل سينوزيتها 91.9% وNPV در کل سينوزيتها 68.8% بود. برای سينوزيت مزمن ماگزيلا PPV برابر 89% و NPV برابر 68% بود و برای سينوزيت مزمن اتموئيد به ترتيب 82.6% و 86.7 بود. همچنين سينوزيت مزمن فرونتال از PPV 77.8% و NPV 100% برخوردار بود. برای سينوزيت مزمن اسفنوييد PPV برابر 90% وNPV برابر 95.3% بود. نتيجه گيری و توصيه ها: سی تی اسکن کرونال محدود نمی تواند جايگزين مناسبی برای سی تی اسکن کرونال کامل باشد. سينوزيت مزمن، سی تی اسکن کرونال محدود، سی تی اسکن کرونال کامل 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-333&slc_lang=fa&sid=fa خواجوی مهدی 190031947532846001321 Yes بخش گوش و حلق و بينی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی شهنازی مختوم 190031947532846001322 No گچکار لطيف 190031947532846001323 No يارمحمدی محمدابراهيم 190031947532846001324 Yes بخش گوش و حلق و بينی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی موارد Inflammatory Pseudotumor در بيمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، 77-1372 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به اين که IPT از بسياری جهات بالينی، پاتولوژی و حتی سير بيماری در بعضی موارد با بدخيمی ها اشتباه می شود و وضعيت آن در کشور کمتر گزارش شده، لذا به منظور تعيين موارد Inflammatory Pseudotumor، اين تحقيق روی مراجعه کنندگان به بيمارستانهای دانشگاه شهيد بهشتی در سالهای 77-1372 انجام گرفت. مواد و روشها: تحقيق به روشهای توصيفی انجام گرفت. پرونده افرادی که در بيمارستانهای وابسته به دانشگاه شهيد بهشتی تشخيصIPT و يا اسامی مشابه داشت، بررسی و نمونه های اسلايدهای پاتولوژی آنها مورد مطالعه قرار گرفت. در صورتی که يافته های مورفولوژی با شرح حال بالينی انطباق داشته به عنوان موارد مثبت تلقی و برای آنان فرم اطلاعاتی تکميل گرديد. يافته ها: طی مدت مورد مطالعه 20 بيمار واجد شرايط وجود داشت. 60% آنها زن و ميانگين سنی بيماران 20 سال گزارش شد. 40% موارد ابتلا به صورت ريوی و 60% خارج ريوی بود. 80% دارای آنمی بوده و کاهش وزن و بی اشتهايی در 35% موارد مشاهده گرديد. در بزرگسالان بيشتر بيماران به عنوان تومور بدخيم تحت عمل جراحی قرار گرفته اما شيمی درمانی و راديوتراپی برای آنها انجام نشد. کودکان نيز با تشخيص پنومونی درمان شدند. نتيجه گيری و توصيه ها: طيف وسيعی از خوش خيمی تا بدخيمی ها در تشخيص های افتراقی اين بيماری مطرح است. از آنجايی که اين بيماری توموری خوش خيم با پتانسيل عود می باشد و از نظر بالينی، راديولوژيک و پاتولوژيک با ساير بيماری های خوش خيم و يا بدخيم اشتباه می شود، توصيه می شود جهت اجتناب از جراحی های وسيع بی مورد و شيمی درمانی و راديوتراپی با کمک روش های ايمونوهيستوشيمی و فلوسيتومتری بيماران مورد ارزيابی قرار گرفته و پيش آگهی آنان تعيين گردد. Inflammatory Pseudotumor 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-334&slc_lang=fa&sid=fa جدلی فرزانه 190031947532846001326 Yes بخش پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی طباطبايی سلما 190031947532846001327 Yes بخش پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی ميزان شيوع اختلال کم توجهی- پرتحرکی در پسران دبستانی شهر تهران در سال تحصيلی 80-1379 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: اختلال کم توجهی- پرتحرکی، شايعترين اختلال روانی کودکان دبستانی می باشد. اين اختلال باعث بروز رفتارهای بزهکارانه، سوء مصرف مواد و اختلالات خلقی و اضطرابی می گردد. با توجه به عدم تحقيقاتی کافی در خصوص ميزان شيوع اين اختلال در کشورمان، مبادرت به اين بررسی در پسران دبستانی شهر تهران در سال تحصيلی 80-1379 گرديد. مواد و روش ها: در مطالعه اخير که به روشCorrelational صورت گرفته است، از ميان 291000 دانش آموز پسر 12-7 ساله شهر تهران، تعداد 624 نفر به طريق نمونه گيری تصادفی ساده انتخاب شدند، تکميل پرسشنامه توسط معلمين صورت پذيرفت و برای والدين کودکان مبتلا، طبق نظر معلم، پرسشنامه ارسال گرديد. جهت تشخيص از پرسشنامه ای برای اساس معيارهای D‏SM - IV استفاده شد. يافته ها: ميزان شيوع اختلال کم توجهی- پرتحرکی در گروه مورد مطالعه 19.9 درصد بود. فرم کم توجهی اختلال بيشترين ميزان شيوع (50.8%) در ميان انواع سه گانه را داشت. بين ميزان ابتلا به انواع سه گانه اختلال و سن کودک، ميزان تحصيلات والدين، دفعات تغيير منزل و حجم خانوار ارتباط معنی داری موجود نبود. نتيجه گيری و توصيه ها: ميزان شيوع اختلال کم توجهی- پرتحرکی در کشور ما قابل توجه به نظر می رسد. انجام اين تحقيق در ساير نقاط کشور و نيز بررسی علل و يا عوامل بوجود آورنده اين اختلال توصيه می گردد. اختلال کم توجهي, پرتحرکی، شيوع 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-335&slc_lang=fa&sid=fa بحرينيان عبدالمجيد 190031947532846001329 Yes بخش روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی بيات ماکو رامين 190031947532846001330 Yes بخش روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی نتايج استفاده از انتقال استخوان در بيماران دچار نقص استخوانی در بيمارستان اختر، 79-1372 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: وجود نقص استخوانی در بسياری از موارد منجر به از دست دادن عضو در يک فرد خواهد شد. برای بدست آوردن راهکارهای مناسب به منظور حفظ اندام و ارزيابی روشهای نوين بازگرداندن سطح مطلوب کارآيی، اين مطالعه بر روی بيمارانی که به علت نقص استخوانی، بين سالهای 79-1372 در بيمارستان اختر تهران تحت درمان با روش کالو تازيس قرار گرفتند، انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر به روش مطالعه داده های موجود انجام شد. پرونده کليه بيمارانی که تحت درمان با کالوتازيس قرار گرفته بودند، از بايگانی خارج و مورد بررسی قرار گرفت، سن، جنس، علل نقص استخوانی، روش کار، سير درمان و عوارض، از پرونده ها استخراج و به يک فرم اطلاعاتی منتقل گرديد. بيماران بر اساس بدست آوردن ميزان کارآيی عضو پس از درمان در سه گروه عالی (به دست آوردن 100-75 درصد کارآيی عضو)، خوب (75-50 درصد) و ضعيف (کمتر از 50 درصد) تقسيم شدند. عوارض درمان شامل عوارض مربوط به استفاده از اکسترنال فيکساتور، اختلال در مراحل ساخت و ساز استخوان و عوارض عروقی- عصبی بود. يافته ها: تحقيق بر روی 23بيمار (18 مرد و 5 زن) با ميانگين سنی 29 سال انجام شد. 9 بيمار بدنبال تروما، 6بيمار به علت رزکسيون تومورهای استخوانی، 7 بيمار به علت خارج کردن سکسترعفونی و يک بيمار به علت آنومالی مادرزادی، دچار نقص استخوانی شده بودند. متوسط مقدار نقص استخوان 9.4 سانتی متر (20-1.5 سانتی متر) بود. 65% بيماران پس از پايان دوره درمان، دارای عضوی با کارآيی بيشتر از 75% حالت طبيعی و 87% دارای عضوی با کارآيی بيشتر از 50% نسبت به قبل از ضايعه شدند. بنابراين می توان استفاده از کالوتازيس را به عنوان درمان مناسبی برای نقص استخوانی و به عنوان جانشينی برای آمپوتاسيون يا روشهای قديمی تر Limb salvageمطرح کرد. نتيجه گيری و توصيه ها: اين تحقيق موفقيت کالوتازيس را در درمان نقص استخوان نشان داد. انجام يک مطالعه تجربی برای مقايسه کالوتازيس با ساير روشهای درمانی نقايص استخوانی، توصيه می شود. نقص استخوانی، انتقال استخوان، کارآيی عضو 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-336&slc_lang=fa&sid=fa اسماعيل جاه علی اکبر 190031947532846001332 Yes بخش اورتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی مددی فيروز 190031947532846001333 No شاهانی محمد 190031947532846001334 Yes بخش اورتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی وضعيت جوش خوردن شکستگی گردن ران و عوامل مرتبط با آن در مراجعين بيمارستان اختر بين سال های 75-1370 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: شکستگی گردن ران يکی از بيماريهای شايع ارتوپدی می باشد که درمان و عوارض آن، هزينه های زيادی به سيستم بهداشتی درمانی کشور تحميل کرده و همچنين موجب از کار افتادگی و ناتوانی های فراوانی در بيماران می گردد. اين تحقيق به تعيين عوامل مختلف در بروز عارضه جوش نخوردن شکستگی گردن فمور در مراجعين به بيمارستان اختر بين سالهای 75-1370 پرداخته است. مواد و روشها: پژوهش حاضر به روش مطالعه داده های موجود انجام گرفته است؛ پرونده کليه بيماران دچار شکستگی گردن ران از بايگانی خارج و مورد مطالعه قرار گرفت و شيوع جوش نخوردن گردن ران و نقش عوامل مرتبط با بروز عدم جوش خوردن تعيين گرديد. يافته ها: از 162 نمونه مورد بررسی، 90 پرونده واجد شرايط وجود داشت که در سنين 13.5± 58.7 سال قرار داشتند و 64.4 درصد مرد بودند. به طور کلی 22 نفر (24.4 درصد) دچار جوش نخوردگی شکستگی گردن ران شده بودند. نتايج، حاکی از تاثير مثبت جااندازی آناتوميک، مختصر والگوس قرار گرفتن سر و گردن نسبت به تنه، ايجاد فشردگی در محل شکستگی بعد از جا اندازی و کارگذاری مناسب وسيله روی جوش خوردگی بود. شدت تروما، افزايش تيپ شکستگی (بر حسب تقسيم بندی گاردن و پاول)، جنس مذکر و افزايش سن فيزيولوژيک فرد قبل از حادثه تاثير منفی و افزايش فاصله زمانی بين حادثه تا عمل، سن شناسنامه ای بيماران و وسيله انتخابی روی جوش خوردگی بی تاثير بودند. نتيجه گيری و توصيه ها: ميزان جوش نخوردن گردن ران در حداکثر مورد انتظار خود بود. تحقيقاتی از نوع تحليلی برای شناخت عامل يا عوامل اصلی بوجود آورنده آن و نيز از نوع تجربی برای بدست آوردن راهکاری برای کاهش ميزان آن توصيه می شود. شکستگی گردن فمور، جوش نخوردن 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-337&slc_lang=fa&sid=fa جزايری سيدمحمد 190031947532846001336 Yes بخش ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ميرشاه ولد پيمان 190031947532846001337 Yes بخش ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی وضعيت سمت جفت و هيدرونفروز مادر در مراجعين به بيمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، 79-1378 پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع هيدرونفروز حاملگی و اهميت شناخت اتيولوژی آن و استعداد ابتلای کليه هيدرونفروتيک به پيلونفريت و متعاقب آن عوارض سوء روی مادر و جنين و همچنين وجود يک گزارش مبنی بر مرتبط بودن محل جفت با هيدرونفروز حاملگی، اين مطالعه روی خانمهای باردار مراجعه کننده به بيمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی در سالهای 79-1378 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش توصيفی روی 100 خانم باردار بدون علامت که جهت سونوگرافی معمولی در دوران حاملگی مراجعه کرده بودند، انجام شد. سونوگرافی توسط دستيار آموزش ديده و تحت نظر مستقيم متخصص راديولوژی صورت گرفت. افرادی که دارای ديلاتاسيون سيستم پيلوکاليس بيشتر از 5 ميلی متر بودند به عنوان هيدرونفروز حاملگی تلقی شدند و ارتباط آنها با محل جفت بررسی شد. تحقيق روی خانمهای باردار 35-19 ساله با سن حاملگی 40-20 هفته انجام شد. يافته ها: از 100 نفر مورد بررسی، 46 نفر هيدرونفروز داشتند. هيدرونفروز در افرادی که جفت سمت راست داشتند 61% و در افرادی که جفت سمت چپ داشتند 28% بود (p<0.01). همچنين هيدرونفروز در کليه راست افرادی که جفت سمت راست داشتند 60% و در افرادی که جفت سمت چپ داشتند 28% بود (p<0.01). نتيجه گيری و توصيه ها: در مجموع به نظر می رسد محل جفت با ايجاد هيدرونفروز حاملگی ارتباط داشته باشد. انجام يک تحقيق تحليلی برای تعيين نقش محل جفت با هيدرونفروز حاملگی توصيه می شود. هيدرونفروز حاملگی، محل جفت 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-338&slc_lang=fa&sid=fa بيرنگ شيرين 190031947532846001339 Yes بخش راديولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی حاجی ابوتراب کاشی عليرضا 190031947532846001340 Yes بخش راديولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa تاثير راديوتراپی و شيمی درمانی بر الکتروکارديوگرام مبتلايان به سرطان پستان چپ ماستکتومی شده پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به عوارض شناخته شده اشعه بر روی قلب و نگرانی از احتمال ايجاد بيشتر عوارض در زنان مبتلا به سرطان پستان و همچنين عدم اطلاع دقيق از وضعيت آن، مطالعه حاضر به منظور تعيين تاثير راديوتراپی بر الکتروکارديوگرام مبتلايان به سرطان پستان چپ ماستکتومی شده در مراجعين به بخش راديوتراپی- انکولوژی بيمارستان امام حسين (ع) در سال 1379، انجام پذيرفت. مواد و روشها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعد، بر روی 73 نفر بيمار که قبلا ماستکتومی و شيمی درمانی شده و جهت راديوتراپی مرجعه کرده بودند، به عمل آمد. تاثير راديوتراپی و شيمی درمانی بر روی الکتروکارديوگرام و نقش وضعيت قاعدگی، مصرف داروی Adriamycin و تعداد فيلدهای راديوتراپی بررسی گرديد. يافته ها: متوسط سن بيماران مورد مطالعه 47 سال بود. مداخله صورت گرفته در کوتاه مدت موجب 27% و در بلند مدت موجب 70%تغييرات موج T و قطعه ST روی الکتروکارديوگرام گرديد. مصرفAdriamycin ، مدت ظهور و علايم را کاهش و شدت آن را افزايش داده است. شروع تغييرات با افزايش تعداد فيلدهای راديوتراپی افزايش و زمان ظهور آن کاهش يافته است. ميزان تغييرات ST/T در زنان يائسه بالاتر از زنان غير يائسه گزارش شد. نتيجه گيری و توصيه ها: در اين بررسی معلوم شد که راديوتراپی و شيمی درمانی می توانند موجب تغييراتECG در کوتاه مدت و بلند مدت بشوند. بنابراين انجام معاينات قلبی در بيمارانی که تحت درمان با راديوتراپی و شيمی درمانی قرار می گيرند بايد با دقت بيشتری صورت گيرد. راديوتراپی، Adriamycin، عوارض قلبی، ECG 9 15 http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-339&slc_lang=fa&sid=fa مرتضوی سيدحسين 190031947532846001342 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی يحيی زاده سيدحسين 190031947532846001343 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ميری رضا 190031947532846001344 No