<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title></title>
<title_fa>نشريه پژوهنده</title_fa>
<short_title>Pajoohandeh Journal</short_title>
<subject></subject>
<web_url>http://www.pajoohande.com</web_url>
<journal_hbi_system_id>19</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal19</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1380</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2002</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>7</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>اثر سرعت دوران بر گشتاور مقاومتی در خمش قدامی خلفی مفصل مچ پای انسان</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: سرعت دوران مفصل ممکن است در ميزان گشتاور مقاومتی، که در اثر اعمال گشتاور عضلات و نيروهای خارجی و در نتيجه تغيير شکل بافتهای محاط بر مفصل بوجود می آيد، موثر باشد. تعيين تأثير سرعت، رفتار بيومکانيکی مفصل راهنگام حرکت و نه ايستايی، معين می نمايد. تاکنون بررسی های انجام شده فقط اثر موقعيت مفصل رابر گشتاور مقاومتی در اين مفصل مورد مطالعه قرار داده اند. هدف اين پژوهش اندازه گيری کمی اين گشتاور در سرعت های دوران متفاوت مفصل مچ پای انسان هنگام خمش قدامی ـ خلفی می باشد. مواد و روشها: تحقيق به روش تجربی روی 16 دانشجوی مرد انجام گرفت. جهت اندازه گيری گشتاور مقاومتی وسيله ای طراحی و ساخته شد که ضمن اتصال به ساق و کف پا امکان خمش دستی قدامی ‌ـ خلفی مفصل رابا سرعت ثابت فراهم آورد. نيروی اعمال شده به قسمت ديستال وسيله و زاويه مفصل لولايی آن در هر لحظه توسط ترانسديوسرهای نصب شده اندازه گيری و توسط رايانه ذخيره گرديد. محدوده حرکتی مفصل، منحنی گشتاور ـ زاويه در سه سرعت ثابت 11، 57 و 170 درجه بر ثانيه،‌ منحنی برازش مربوطه و ميزان پس ماند تعيين گرديدند. يافته ها: تحقيق روی هر دو پای 16 دانشجوی داوطلب مرد، در مجموع 32 مفصل، در رده سنی 25-20 سال انجام گرفت. بين گشتاور مقاومتی پای راست و چپ تفاوت معنی داری مشاهده نگرديد(p&lt;0.01) . زاويه خمش خلفی 5±16 (25-10) درجه و زاويه خمش قدامی 12±37 (50-30) درجه اندازه گيری شد. محدوده کلی حرکتی مفصل در خمش قدامی ـ خلفی 17±58 (75-50) درجه بدست آمد. تفاوت معنی داری بين گشتاور مقاومتی در سرعتهای مفروض مشاهده نگرديد(p&lt;0.01) ، اما در منحنی گشتاورـ زاويه، پس ماند قابل ملاحظه ای معادل 7±36 (40-25) درصد حداکثر گشتاور مشاهده شد. گشتاور مقاومتی تابع غيرخطی از زاويه مفصل بوده و دو تابع توانی به صورت M=bm بر منحنی رفت و برگشت برازش گرديدند r2) به ترتيب برابر 0.98 و 0.94).نتيجه گيری و توصيه ها: گشتاور مقاومتی تابع مقدار سرعت دورانی مفصل نبوده ولی تابع جهت آن می باشد. لذا مدل psedue-elastic برای بيان رفتار بيومکانيکی اين مفصل مناسب به نظر می رسد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>گشتاور مقاومتی، مفصل مچ پا، خمش قدامی ـ خلفی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-305&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>استکی علی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001230</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه فيزيک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ارزيابی پاسخ درمانی به ?-IFN در بيماران تالاسمی ماژور مبتلا به هپاتيت C</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: هپاتيت C از عفونتهای شايع در بيماران تالاسمی به علت تزريقهای مکرر خون است. بيش از 85% افرادی که دچار اين عفونتهای ويروسی می شوند، گرفتار هپاتيت مزمن می گردند و در حدود 25% آنها به ناهنجاری پيشرفته نظير سيروز کبدی، نارسايی کبدی و يا سرطان کبد مبتلا می شوند. در اين بيماران به علت انباشتگی آهن، آسيب کبدی با عفونت HCV بيشتر خواهد بود. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی روی 81 بيمار مبتلا به تالاسمی از نظر ابتلا به هپاتيتC و پاسخ درمانی به ? -IFN صورت گرفت. تمام اين بيماران از نظر عفونتهای قابل انتقال با تزريق خون، با انجام تستهای HIVAb, HCVAb, HBcAb, HBsAb, HBsAg مورد آزمايش قرار گرفتند. بيمارانی که HCV Ab مثبت داشتند، با روش PCR از نظر HCV-RNA چک شدند. تستهای کبدی شامل آنزيم های کبدی PTT, PT, SGPT, SGOT در بيماران انجام شد. بيمارانی که مبتلا به هپاتيتC بودند و تست کبدی مختل داشتند، تحت بيوپسی کبد قرار گرفتند. بيمارانی که HCV-RNA مثبت داشتند با ? -IFN با دوز 3 ميليون واحد 3 بار در هفته به مدت يکسال درمان شدند.HCV-RNA يکسال پس از درمان و نيز 6 ماه پس از آن چک شد. تستهای کبدی هر 3 ماه يکبار تکرار شد. يافته ها: 22 بيمار (27.2%)HCV Ab مثبت داشتند، در حالی که تنها 17 نفر (21%)HCV-RNA مثبت داشتند. در بيماران مبتلا به هپاتيتC ، آنزيم های کبدی بالا گزارش شد که بيوپسی کبد برای آنان صورت گرفت و نتايج به اين صورت بود: 4 بيمار مبتلا بهmild chronic hepatitis ،3 بيمارchronic active hepatitis و 2 بيمار مبتلا به sever hemosiderosis بودند. 12 بيمار يکسال درمان خود رابه انتها رساندند. پس از يکسال، HCV-RNA منفی در 7 بيمار (58%) گزارش شد. 6 ماه پس از آن در 7 بيمار HCV-RNA چک شد که در 5 نفر منفی بود و 2 بيمار دچار عود شدند. نتيجه گيری و توصيه ها: بيماران تالاسميک مبتلا به هپاتيت C نيز می توانند با ? -IFN درمان شوند. نتايج درمان در اين بيماران تقريبا شبيه بيماران غير تالاسمی است و حتی ميزان عود تا حدی کمتر است.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>تالاسمی، هپاتيت ?,IFN ،C</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-306&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>موسوی فريده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001232</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش اطفال، مرکز آموزشی درمانی شهدای تجريش دانشگاه علوم پزشکی شهيدبهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آل بويه مردآويژ</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001233</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ارزيابی طراحی قبل از عمل برای تعويض مفصل هيپ</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شايع بودن عمل جراحی تعويض مفصل هيپ و روند رو به افزايش اين عمل جراحی و وجود يک مورد گزارش از موفقيت طراحی قبل از عمل و به منظور ارزيابی اين روش برای تعويض مفصل هيپ، اين تحقيق روی مراجعين به بيمارستان اختر در سالهای 78-1376 انجام گرفت.مواد و روش ها: تحقيق به روش توصيفی روی کليه بيمارانی که طی سالهای مورد بررسی تحت عمل جراحيTHA به صورت cemented و noncemented قرار گرفته اند و نيازمند تعويض يک طرفه مفصل می باشند، انجام گرفت. کليشه راديوگرافی بيماران قبل از عمل با کمک template muller طراحی ياpreoperative planning شده و شاخصهای هشتگانه شامل فواصل مختلف برشها تا مرکز چرخش تعيين با کليشه راديوگرافی پس از عمل جراحی مقايسه شد. يافته ها با استفاده از آماره paired t-test مورد قضاورت قرار گرفت. يافته ها: 51 بيمار شامل 21 مرد و 30 زن با ميانگين سنی 12±58.4 سال وارد مطالعه شدند. شاخص های inclination و anteversion به علت در نظر گرفتن اعداد ثابت استاندارد قابل مقايسه نبودند. مشاهده شد که شاخصهای (p&lt;0.003) x و (p&lt;0.0001) z که مشخص کننده خطوط T وR هستند، تفاوت معنی داری داشته اند، ولی شاخص (p&lt;0.015) y که معرف فاصله مرکز چرخش تا برجسته ترين قسمت تروکانتر کوچک است، تغييری نکرده است. به اين معنی که برشهای روی گردن تنها توسط تجربه جراحان با هم بالانس شده اند و نهايتا محل قرارگيری جزء فمورال تغيير معنی داری نداشته است. نتايج بين موارد cemented و noncemented تفاوت آماری نداشته است. نتيجه گيری و توصيه ها: استفاده از template و طراحی قبل از عمل با نتايج بهتر و منطبق بر برشهای استاندارد حين عمل، همراه خواهد بود. در اين راستا انجام يک کارآزمايی بالينی قويا توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>طراحی قبل از عمل، تعويض مفصل هيپ</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-307&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسماعيلی جاه علی اکبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001235</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش ارتوپدی، مرکز آموزشی درمانی اختر دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کاظمی سيدمرتضی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001236</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پيروزنيا حميدرضا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001237</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی BMI اوليه مادر و افزايش وزن دوران بارداری با نتيجه حاملگی</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به اهميت نتيجه بارداری و گزارشات متفاوتی که از نقش BMI و افزايش وزن بارداری بر نتيجه آن وجود دارد و به منظور تعيين BMI و وزن گيری دوران بارداری، اين تحقيق بر روی 106 خانم باردار مراجعه کننده به درمانگاه مامايی بيمارستان امام حسين در سال 78-1377 انجام شد. مواد و روش ها: اين تحقيق به روش طولی بر روی 106 خانم حامله انجام شد. خصوصيات فردی و سوابق زايمانی نمونه ها بررسی، قد و وزن قبل از حاملگی اندازه گيری شد. مراقبت دوران بارداری طبق معمول ارايه گرديد و شاخصهای سن حاملگی، پارگی زودرس کيسه آب و وزن هنگام تولد نوزاد مشخص گرديد. افزايش وزن برای هر گروه با BMI اوليه مشخص و ارتباطBMI با وزن گيری و شاخصهای نتيجه بارداری و نيز نقش افزايش وزن دوران بارداری بر نتيجه باروری تعيين شد. يافته ها: تحقيق بر روی 106 خانم باردار انجام گرفت. 95.3% مادران در محدوده سنی 35-18 سال قرار داشتند.BMI کمتر از 19.8 در 14.1%، بين 26-19.8 در 47.2%، بين 29-26.1 در 19.8% و BMI بيشتر از 29 در 18.9% خانمهای باردار گزارش شد.37% خانمهای باردار افزايش وزن کمتر از استاندارد، 35% آنها افزايش وزن بيشتر از استاندارد و 28% افزايش وزن در محدوده استاندارد داشتند.BMI اوليه با روند وزن گيری همبستگی نشان داده و در خانمهای با BMI بين 29-26.1 ميزان زايمان زودرس 33.3% و در خانمهای با BMI طبيعی، 24% گزارش شد. نتيجه گيری و توصيه ها:BMI غيرطبيعی و روند غيرطبيعی وزن گيری با عوارض شناخته شده بارداری همراه بوده و باعث صرف هزينه بسيار بالا و بعضا عوارض جدی و برگشت ناپذيری روی مادر و نوزاد می شود. انجام اين تحقيق ضرورت مشاوره قبل از حاملگی و آموزش قبل از بارداری رانشان می دهد. لذا تحقيقات جامع تر برای بررسی تاثير آموزش قبل از بارداری بر روند افزايش وزن و نتيجه بارداری توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>BMI، وزن گيری دوران بارداری، زايمان زودرس</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-308&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسينی مريم السادات</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001239</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش زنان و زايمان، مرکز آموزش درمانی، امام حسين (ع) دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جامعی نسترن</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001240</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی اپيدميولوژيک مبتلايان به سرطان مراجعه کننده به مرکز راديوتراپی ـ انکولوژی شهدا تجريش</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به افزايش بروز سرطان در جوامع غربی و عدم وجود آمار دقيق بيماران سرطانی در ايران در جهت مشخص کردن نقش عواملی مانند سن، جنس، عادات و عوامل محيطی در اپيدميولوژی سرطان، اين تحقيق روی مراجعين به مرکز راديوتراپی ـ انکولوژی شهدا تجريش طی سالهای 76-1372 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش بررسی داده های موجود انجام گرفت. پرونده تمامی مراجعين طی سالهای مورد بررسی از بايگانی خارج و مطابق معيار ICD10 کليه پرونده هايی که کدC منطبق با بدخيمی به آنها اطلاق می شد، مورد بررسی و ساير پرونده ها از مطالعه حذف شدند. شيوع انواع سرطان برحسب سن،‌ جنس، مصرف سيگار و تاهل تعيين شد. يافته ها: در اين مدت، 2709 پرونده مورد بررسی قرار گرفت که تعداد مبتلايان به بيماريهای خوش خيم 23 نفر (0.8%) و تعداد مبتلايان به بيماری های بدخيم 2686 نفر (99.2%) بود که از اين تعداد 1532 نفر مرد (57%) و 1154 نفر زن (43%) بودند. ميانگين سنی مبتلايان23±39.8 سال بود. در اين بررسی تومورهای اعصاب مرکزی شايع ترين تومور مشاهده شده بود (20.8%). شايع ترين تومور در مردان تومور سيستم اعصاب مرکزی و در زنان سرطان سينه بود. بيشترين درصد مصرف سيگار در مبتلايان به سرطان حنجره و سپس سرطان ريه مشاهده شد. نتيجه گيری و توصيه ها: تفاوت آماری اين مرکز با آمارهای جهانی و منطقه ای ضرورت انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه را مشخص می سازد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>اپيدميولوژی، تومورهای بدخيم</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-309&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صدرالحفاضی بهبود</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001242</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش راديوتراپی ـ انکولوژی، مرکز آموزشی درمانی شهدای تجريش دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طباطبايی فر سيدمرتضی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001243</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی اثر مشارکت مادران بر ميزان اضطراب ناشی از مراقبت از کودکان بستری در بيمارستان</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شايع بودن اضطراب در مادران کودکان بستری و عوارض شناخته شده آن و گزارشاتی مبنی بر موفقيت مشارکت مادران در کاهش اضطراب آنان و بررسی تجربی آن در کشورهای ديگر،‌ اين تحقيق بر روی مادران کودکان بستری در بخشهای داخلی و جراحی بيمارستان کودکان مفيد تهران در سال 1376 و تاثير مشارکت مادران بر اضطراب آنان صورت گرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی بر روی 120 مادر انجام گرفت. مادران بر حسب مراجعه و بطور تصادفی به دو گروه شاهد (80 نفر) و مورد 40) نفر) تقسيم شدند. در روز دوم بستری، ميزان اضطراب مادران درگروه شاهد و مورد بوسيله آزمون pillberger بررسی شد. در گروه مورد بعد از آموزش مادران به انجام مراقبت در ساعت مناسب پرداختند و پس از دو روز،‌ ميزان اضطراب مادران در هر دو گروه،‌ مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: مادران در هر دو گروه به لحاظ سن خود و کودک، اشتغال مادر،‌ تعداد فرزندان، نوع بيماری،‌ وضعيت مهدکودک رفتن کودک، رتبه تولد فرزند، حضور فرد مراقب ديگر در منزل، تعداد تخت های موجود در اتاق، سابقه قبلی بستری شدن، سابقه مصرف داروی آرام بخش،‌ ميزان درآمد خانواده، جنس کودک، ساعت های بعد از بستری و ميزان اضطراب مشابه بودند. يافته های اين تحقيق نشان داد که شدت اضطراب موقعيتی در گروه مورد در نوبت دوم 32.5% تغييرات کاهشی از متوسط به ضعيف داشته است و نشان داد که اين اختلاف به لحاظ آماری معنی دار است(p&lt;0.0001) . در گروه شاهد 2.5% تغييرات کاهشی و 10% تغييرات افزايشی اضطراب موقعيتی مشاهده شد. در هر دو گروه،‌ تغييرات کاهشی در شدت اضطراب حالتی مادران مشاهده نشد. نتيجه گيری و توصيه ها: مشارکت مادران در امر مراقبت از کودک بستری در بيمارستان می تواند موجب کاهش اضطراب موقعيتی مادران شود و اين امر در تسريع روند بهبود کودک و پيشگيری از اضطراب کودکان بيمار،‌ تاثير بسزايی خواهد داشت. مطالعات بيشتر در زمينه چگونگی کاهش هر چه بيشتر اضطراب مادران توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>کودکان بستری، مشارکت مادر، اضطراب</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-310&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نوريان منيژه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001245</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی شهيدبهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فاطميان صديقه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001246</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی رابطه عفونت کلاميدياپنومونيه با سکته مغزی حاد</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف:‌در مطالعات اخير ارتباط آترواسکلروزيس و سکته مغزی حاد با عفونت کلاميديا پنومونيه قويا مطرح شده که تأييد آن و مقابله آن و مقابله با چنين عفونتی اثرات قابل توجهی بر درمان آترواسکلروزيس خواهد گذاشت. لذا تعيين رابطه عفونت کلاميديا پنومونيه با سکته مغزی حاد در بيماران بستری در بخش اعصاب بيمارستان لقمان حکيم در سال 1379 هدف بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: اين بررسی به روش تحليلی از نوع مورد ـ شاهدی و با تکنيک مصاحبه ـ مشاهده انجام گرديد. گروه مورد (44 نفر)، بيماران مبتلا به سکته مغزی حاد بوده که در بيمارستان لقمان حکيم بستری شده بودند. تشخيص اين بيماری توسط متخصص مغز و اعصاب و براساس شاخص های بالينی، آزمايشگاهی و پرتونگاری صورت گرفت. گروه شاهد (44 نفر)، بيماران غيرمبتلا به سکته مغزی بوده که در همان بيمارستان بستری شده بودند. بيماران دو گروه از نظر سن، جنس،‌سابقه سکته قلبی، سابقه مصرف سيگار و سابقه مصرف استروييد مشابه سازی شدند. آزمايشات سرولوژيک براساس روش ELISA از نظرIgA و IgG ضد کلاميديا و IgG اختصاصی بر عليه کلاميديا پنومونيه انجام شد. يافته ها با استفاده از آزمون کای دو، آزمون دقيق فيشر و Odd's ratio مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها: 7 بيمار (15.9%) در گروه مورد و 24 بيمار (54%) در گروه شاهد دارای ردپای ايمونولوژيک(IgA, IgG) از درگيری با کلاميديا بودند. چنين اختلافی به لحاظ آماری معنی دار بود(p&lt;0.001) . هفت نفر (15.9%) از گروه مورد دارای HgG اختصاصی بر عليه کلاميديا پنومونيه بودند. در صورتی که هيچ کدام از افراد گروه شاهد دارای چنين آنتی بادی نبودند. چنين اختلافی نيز به لحاظ آماری معنی دار بود(p&lt;0.001) . نتيجه گيری و توصيه ها: معنی دار بودن اختلاف حضور آنتی بادی اختصاصی بر عليه کلاميديا پنومونيه در گروه مورد و شاهد در اين مطالعه، ارتباط بين عفونت کلاميديا پنومونيه با سکته مغزی حاد را که در مطالعات مختلف بيان شده است، تاييد و تقويت نموده و تحقيق تجربی را توصيه می نمايد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>‌کلاميديا پنومونيه، سکته مغزی حاد</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-311&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>گچکار لطيف</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001248</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش عفونی،‌ مرکز آموزشی درمانی لقمان حکيم دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ملک حسينی منصوره</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001249</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قره گزلی کوروش</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001250</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسفندياری نويد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001251</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی راهبردهای مطالعه و يادگيری و ميزان موفقيت تحصيلی دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، سال 1378</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به اهميت پيشرفت تحصيلی و عوارض شناخته شده عدم پيشرفت تحصيلی و با توجه به ارتباط بين راهبردهای مطالعه و يادگيری مورد استفاده دانشجويان و موفقيت تحصيلی آنان و نيز عدم اطلاع از وضعيت آن منطقه و به منظور تعيين راهبردهای مطالعه و يادگيری و نقش اين راهبردها در موفقيت تحصيلی دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، اين تحقيق درسال 1378 در دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام گرفته است. مواد و روش ها: اين پژوهش يک مطاله مقطعی است. 412 نفر از دانشجويان سالهای اول تا سوم به روش تصادفی انتخاب شدند. دانشجويان خارجی و دانشجويانی که نمره حداقل 12 واحد درسی رانداشتند،‌ از مطالعه حذف شدند. راهبردهای مطالعه و يادگيری مطابق پرسشنامه Weinstein که دارای ده حيطه نگرش، انگيزش، کنترل وقت، اضطراب، تمرکز، پردازش اطلاعات، انتخاب ايده اصلی،‌ راهنمای مطالعه، خودآزمايی و راهبردهای آزمون بود، پس از مطالعات مقدماتی مهيا شد. پيشرفت تحصيلی دانشجويان براساس معدل دروس تئوری و معدل کل ترمی دانشجويان سنجيده شده است. برای تجزيه و تحليل اطلاعات از آزمونهای کای دو، گرايش چند متغيره، آزمون من ويتنی و ضريب همبستگی اسپيرمن استفاده شد. يافته ها: از 10 حيطه مورد بررسی، 9 حيطه از راهبردهای مطالعه و يادگيری با موفقيت تحصيلی دانشجويان رابطه معنی دار داشتند (p&lt;0.05). بين نمره کسب شده از حيطه های مختلف راهبردها با همديگر همبستگی بالايی مشاهده شد(p&lt;0.001) . در 9 حيطه بين راهبردهای مطالعه و يادگيری و موفقيت دانشجويان همبستگی بالايی وجود داشت. همبستگی بين راهبردها با معدل دروس تئوری بيشتر از معدل کل بود. در تحليل گرايش چندگانه مشخص شد که راهبردهای انگيزش، کنترل اضطراب و خودآزمايی اثرات مستقلی بر موفقيت تحصيلی دانشجويان داشته اند. نمرات راهبردهای يادگيری دردانشجويان قوی به طور قابل ملاحظه ای بيشتر از دانشجويان ضعيف می باشد. نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به نقش راهبردهای مطالعه و يادگيری در موفقيت تحصيلی و به منظور افزايش توان يادگيری دانشجويان و به ويژه افرادی که دارای مشکلات تحصيلی هستند، آموزش راهبردهای صحيح مطالعه و يادگيری به دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>راهبردهای مطالعه و يادگيری، موفقيت تحصيلی، دانشجويان</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-312&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خديوزاده طلعت</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001253</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی مشهد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سيف علی اکبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001254</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ولائی ناصر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001255</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی علل مسموميت نزد کودکان کمتر از 12 سال بيمارستان لقمان حکيم، سال 1376</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: اين بررسی با توجه به شيوع مسموميت ها نزد کودکان و تغييراتی که در نوع مسموميت در سالهای بعد مشاهده شد در بيمارستان لقمان حکيم در طی سال 1376 انجام گرديده است. مواد و روش ها: پژوهش به روش مطالعه داده های موجود روی کليه کودکان کمتر از 12 سال مراجعه کننده به درمانگاه مسمومين بيمارستان لقمان حکيم انجام گرفت. خصوصيات مربوط به سن، جنس، نوع مسموميت، نحوه و نتيجه درمان مورد بررسی قرار گرفت و با آمار توصيفی ارايه شد. يافته ها: طی مدت بررسی،‌ تعداد 2819 نفر (86.5%) به علت مسموميت خفيف سرپايی تحت مراقبت بوده و 380 مورد (13.5%) به علت مسموميت شديد بستری شدند که 60.2% مذکر و 39.8% مونث بودند. 46.6% در گروه سنی 3-1 سال قرار داشتند. تعداد فوت شدگان 3 مورد بود. بيشترين علت مسموميت، مسموميت دارويی (45%) بود، اين داروها، داروهای اعصاب و روان بودند (56.3%) که شامل بنزوديازپين ها 178) مورد)، ضدافسردگی ها (170 مورد)، ضدتشنج ها (88 مورد) و ساير داروهای اعصاب و روان (23 مورد) بودند. داروهای ضد درد غيراستروييدی هم در 88 مورد، علت مسموميت بودند. در مرتبه دوم نفت (617 مورد) و در مرتبه سوم مواد سفيد کننده و شوينده (242 مورد) قرار داشتند. مسموميت با مواد مخدر (117 مورد)، مسموميت غذايی و گياهی (11 مورد) و گزش حشرات (95 مورد) در مکانهای بعدی از نظر فراوانی قرار داشتند. نتيجه گيری و توصيه ها: به علت شيوع مسمويت نزد کودکان و عوارض و خطرات ناشی از آن، با توجه به قابل پيش گيری بودن مسموميت ها، انجام پژوهش در اين مورد توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>مسموميت، مسموميت دارويی، نفت و مشتقات، مواد شوينده، کودکان</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-313&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کوشان فر اکبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001257</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش اطفال، مرکز آموزشی درمانی لقمان حکيم دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی قدرت دو روش آزمايش الايزا ( قبل و بعد از جذب) در تشخيص استرونجيلوييديوزيس</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شيوع استرونجيلوييديوزيس و عوارض شناخته شده ناشی از تشخيص نادرست آن و روش متداول الايزا (قبل از جذب) در تشخيص اين بيماری، همچنين گزارش دو مورد موفقيت آميز آزمايش الايزا با روش اصلاح شده بعد از جذب،‌ برای بررسی تجربی اين آزمايش ها در کشور و به منظور بررسی قدرت دو روش الايزا (قبل و بعد از جذب) در تشخيص استرونجيلوييديوزيس، اين تحقيق در سال 1377 در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی بر روی 462 نمونه سرم (46 نمونه مربوط به افرادی که قطعا به استرونجيلوييدس آلوده بودند، 37 نمونه مربوط به افرادی که فاقد هرگونه آلودگی انگلی بودند و 379 نمونه مربوط به مبتلايان ساير آلودگی های انگلی) انجام گرفت. در اين پژوهش آزمايش الايزا (قبل از جذب) با به کار بردن آنتی ژن خام محلول (به دست آمده از لارو عفونت زا) بر روی نمونه های مذکور انجام شد و سپس با استفاده از عصاره های آنتی ژنيکی انگل هايی که موجب واکنش متقاطع (پاسخ مثبت کاذب) گرديدند، آزمايش الايزا به روش اصلاح شده بعد از جذب برای تمام نمونه ها انجام داده شد. حساسيت، ويژگی،‌ ارزشهای پيشگويی مثبت و منفی هر کدام از اين روشها تعيين گرديد. يافته ها: تحقيق بر روی 462 نمونه سرم انجام شد. حساسيت، ويژگی، ارزشهای پيشگويی مثبت و منفی در آزمايش الايزا (قبل از جذب) به ترتيب 91، 93، 59 و 99 درصد می باشد، در حالی که در آزمايش الايزا با روش اصلاح شده بعد از جذب، اين ارقام به ترتيب 93، 96، 73 و 99 درصد است. نتيجه گيری و توصيه ها: آزمايش الايزا با روش اصلاح شده بعد از جذب، قدرت بيشتری در تشخيص استرونجيلوييديوزيس دارد. با توجه به عوارض شناخته شده اين عفونت به دنبال تشخيص نادرست آن و ارزش پيشگويی مثبت اين روشها، ‌مطالعه و بررسی بيشتر توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>استرونجيلوييديوزيس،‌ الايزا</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-314&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کوشا سهيلا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001259</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه انگل شناسی و قارچ شناسی،‌ دانشکده پيراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مسعود جعفر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001260</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی موردی ارزش کاربرد سونوگرافی در تشخيص پارگی تاندون روتاتور کاف در بيماران با شانه دردناک</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: ‌با توجه به شايع بودن شانه دردناک و اهميت تشخيص سريع و صحيح در بيماران فوق و به منظور تعيين قدرت سونوگرافی در تشخيص پارگی تاندون روتاتورکاف، اين تحقيق بر روی مراجعين به بيمارستان اختر از سال1377 لغايت 1379 انجام گرفته است. مواد و روش ها: اين کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی بر روی 64 نفر از مراجعه کنندگان با شانه دردناک انجام گرفت. بررسی سونوگرافيک توسط دستگاه Dynamic Imaging با پروب 7.5 مگاهرتز خطی صورت گرفت و بيماران در يک پيگيری 18 ماهه از نظر تشخيص قطعی (بالينی و جراحی) تشخيص داده شدند. يافته ها: در اين مطالعه 64 بيمار (53% مرد و 47% زن) با ميانگين سنی 10.9±35 سال وارد شدند. ارزش پيش بينی مثبت پارگی کامل توسط سونوگرافی 100% و ارزش پيش بينی منفی نيز 100% بدست آمد. يک مورد که در سونوگرافی نرمال ديده شد، در بررسی های بعدی پارگی ناقص داشته که تحت عمل جراحی قرار گرفت. نتيجه گيری و توصيه ها: سونوگرافی قادر به تشخيص پارگی تاندون روتاتورکاف می باشد. با توجه به سهولت انجام و ارزانی اين روش، انجام تحقيقات مکمل در اين زمينه توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>سونوگرافی، پارگی روتاتورکاف، دردشانه ای</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-315&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نجفی ژيلا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001262</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش راديولوژی، مرکز آموزشی درمانی اختر دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی ميزان همبستگی آنزيم های کبد با التهاب و فيبروز کبد در مبتلايان به هپاتيت B مزمن در مراجعين به بيمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی شيراز،‌ 78-1368</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با وجود اينکه عفونت مزمن با ويروس هپاتيتB يک معضل بزرگ بهداشتی در جهان و به خصوص کشور ما می باشد و مرگ و مير ناشی از عوارض آن نظير سيروز و هپاتوسلولار کارسينوما بسيار بالاست، در حال حاضر تنها راه تخمين ميزان التهاب و فيبروز کبد بيوپسی است. مقالات محدودی به بررسی آنزيمهای کبدی به عنوان يک شاخص برای تخمين التهاب و فيبروز کبد پرداخته اند که نتايج آنها متناقض می باشد. ما بر آن شديم که در طی 10 سال در بيمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شيراز همبستگی بين التهاب و فيبروز کبد را با ميزان آنزيمهای کبدی در مبتلايان به هپاتيتB مزمن بررسی کنيم. مواد و روش ها: تحقيق به روش مطالعه داده های موجود صورت گرفت. کليه افرادی که با تشخيص هپاتيتB دارای بيوپسی بودند و نيز در پرونده آنان وضعيت آنزيمی مشخص بود وارد مطالعه شدند. لازم به ذکر است که فيبروز و التهاب در کبد با دو روش مختلف Sheuer و Ishak توسط يک پاتولوژيست و بدون اطلاع از ميزان آنزيمها بررسی شدند. در ضمن بيمارانی که هر نوع بيماری علاوه بر هپاتيت مزمن داشته اند، از مطالعه حذف گرديدند. يافته ها: در اين مدت، بررسی روی 139 نمونه بيوپسی کبد انجام شد که 42 بيمار به علل مختلف مثل بيماريهای همراه، مصرف اينترفرون و … از مطالعه حذف شدند. در 97 بيمار باقی مانده،‌ ميانگين سنی افراد 35.9 (15-66) سال بود. 57 بيمار (58.7%) مرد و 40 نفر(41.3%) زن بوده اند. ميانگين فاصله زمانی بررسی ميزان آنزيمهای کبدی با بيوپسی 4.2 روز بود. بيلی روبين توتال و ALT با ميزان درگيری التهابی کبد ارتباط معنی دار داشتند(p&lt;0.0005) . ميزان التهاب با نسبت AST/ALT ارتباط معنی دار ولی معکوس داشت(p&lt;0.01) . فيبروز کبدی باALT ، بيلی روبين توتال و گلوبولين ارتباط مستقيم و معنی دار داشت. نتيجه گيری و توصيه ها:‌ با توجه به مطالعه حاضر هنوز بهترين روش برای تخمين التهاب و فيبروز کبد بيوپسی می باشد چرا که ارتباط آنزيمها و شاخصهای کبدی با التهاب و فيبروز کبد از نظر آماری چندان قوی نمی باشد. يعنی در کل امکان پيش بينی دقيق ميزان التهاب و فيبروز کبد براساس سطوح آنزيمها مقدور نمی باشد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>آنزيم های کبد، ‌التهاب،‌ فيبروز، ‌هپاتيت B</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-316&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>گرامی زاده بيتا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001264</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شيراز</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آذرپيرا نگار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001265</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>معينی سيدرضا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001266</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی نئوپلاسم های اوليه و ثانويه نخاع در بيمارستانهای شهدا، شريعتی و امام حسين (ع)، 78-1377</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به اهميت تشخيص و درمان زودرس تومورهای اوليه و ثانويه و عدم اطلاع از وضعيت بيماران در کشور، تحقيق حاضر در مراجعه کنندگان به بيمارستانهای تجريش،‌ شريعتی و امام حسين (ع) طی سالهای 78-1377 انجام گرفت. مواد و روش ها: پژوهش حاضر به روش مطالعه داده های موجود بر روی کليه بيمارانی صورت گرفت که با روشهای نوروپاتولوژيک براساس طبقه بندی جديدWHO به تشخيص دقيق رسيده اند. مشخصات از پرونده های بيماران به همراه اسلايدهای پاتولوژی که دارای تشخيص هيستوشيمی و در مورد تعدادی از لنفوم ها ايمونوهيستوشيمی بودند به يک فرم اطلاعاتی منتقل و خصوصيات سن، جنس، محل استقرار، نوع تومور و علايم بالينی بررسی شدند. يافته ها:‌ از 41بيمار مورد بررسی، همه انواع تومورها در مردان بيشتر از زنان ديده شد بجز مننژيوم و متاستاز. ميانگين سنی بيماران 17±38 سال بود. شايع ترين نئوپلاسمها، تومورهای غلاف عصبی و گليوم ها هر يک به ميزان 34.2% بود. متاستاز در 14.6%، مننژيوم در 12.1% و تراتوم در 4.9% بيماران ديده شد. نخاع سينه ای بيشترين مکان بروز تومورها راتشکيل می داد. مکانهای شايع ديگر به ترتيب ناحيه گردنی و لومبوساکرال بودند. شايع ترين گليوم نخاعی اپانديموم بود و لنفوم نيمی از انواع درگيريهای نخاعی راتشکيل می داد. نتيجه گيری و توصيه ها: شيوع تومورهای غلاف عصبی و در رأس آنها شوانوم مانند آمارهای غربی و آسيايی بود. گليوم های نخاعی بالاترين شيوع رابين آمارهای موجود داشتند. برخلاف ساير مطالعات، لنفوم بجای کارسينوم، شايع ترين متاستاز بود و مننژيوم های نخاعی برخلاف مننژيوم های مغزی در سنين بعد از يائسگی بيشتر ديده شده اند. يافته های اين تحقيق لزوم سرعت عمل در تشخيص دقيق و درمان به موقع بيماران و همچنين بررسی بيشتر در جهت تاييد شيوع بيشتر گليوم های نخاعی در ايران و به تبع آن بررسی و در مورد علل شيوع بالای گليوم های نخاعی و تحقيقات تجربی و در مورد اثر داروهای استروژن و پروژسترون در جلوگيری از بروز مننژيوم در خانم ها را توصيه می نمايد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>نئوپلاسم نخاعی، گليوم، مننژيوم، نخاع توراسيک</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-317&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>روستا بيژن</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001268</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش پاتولوژی، مرکز آموزش ـ درمانی امام حسين دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رشيدی آرين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001269</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی وضعيت تعويض کامل مفصل ران در مراجعين به بيمارستان امام حسين و پارس، 77-1373</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به افزايش تعويض کامل مفصل ران و گزارشات متفاوت از علل، نتايج درمان و عوارض‌ آن، اين تحقيق بر روی بيمارانی که در بيمارستان امام حسين ‌(ع) و پارس طی سالهای 77-1373 تحت عمل تعويض ران قرار گرفته اند، انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش مطالعه داده های موجود انجام گرفت. پرونده بيماران واجد شرايط که تحت عمل تعويض مفصل ران قرار گرفته و به مدت حداقل 2 سال پيگيری شدند، از بايگانی خارج و خصوصيات بيماران، علل، نتيجه درمان و عوارض آن بررسی و با آمار توصيفی ارايه شد. يافته ها: طی مدت بررسی، 80 بيمار و 96 مفصل ران مورد مطالعه قرار گرفتند که 52.5% بيماران مرد و 47.5% زن با ميانگين سنی 48.5±13.1 سال بودند. مهم ترين علل تعويض مفصل ران به ترتيب آرتريت دژنراتيو اوليه(36%) ، ديسپلازی هيپ (30%) و شکستگی گردن فمور (25%) بود. در زنان شايع ترين علت، ديسپلازی هيپ و در مردان آرتريت دژنراتيو اوليه بوده است. بعد از عمل جراحی بهبودی کامل درد در 88.7% و بهبودی نسبی در 11.3% بيماران ديده شد. محدوديت حرکتی خفيف هيپ و نياز به استفاده از وسايل کمکی برای راه رفتن در 6.3% بيماران مشاهده شد. بيشترين عوارض بعد از عمل در بيماران مبتلا به ديسپلازی هيپ ديده شد. و شايع ترين عوارض به ترتيب در رفتگی پروتز، اختلاف طول اندام و عارضه عصبی بود. عوارضی همچون عفونت، شکستگی، آمبولی، صدمه به مثانه و مجاری ادراری و صدمه عروقی ديده نشد. نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به تفاوت هايی که در اين مطالعه از نظر علل تعويض مفصل ران و عوارض با کتابهای مرجع ديده می شود، انجام تحقيقات اپيدميولوژيک از نظر علل تخريب مفصل ران و تحقيقات تجربی از نظر عوامل مساعد کننده در ايجاد عوارض بعد از عمل توصيه می شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>تعويض کامل مفصل ران، اتيولوژی، عوارض</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-318&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آذربال منصور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001271</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش ارتوپدی، مرکز آموزشی درمانی امام حسين دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سليمانی مهريار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001272</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نجاريان مهدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001273</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>شيوع ليستريا مونوسايتوجنز در پنير کارخانه ها و کارگاه های استان های آذربايجان غربی و شرقی، خراسان و تهران، 77-1376</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شواهدی از وقوع بيماری ليستريوز در انسان به دليل مصرف مواد غذايی آلوده به باکتری ليستريا مونوسايتوجنز و شواهدی از آلودگی شيرخام و فرآورده های آن در کشور ما، مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان شيوع ليستريا مونوسايتوجنز در پنيرهای توليد شده در کارخانه های صنعتی و کارگاه های سنتی در چهار استان آذربايجان غربی و شرقی، خراسان و تهران در طی سالهای 1376 و 1377 انجام گرفت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر به روش توصيفی بر روی 150 نمونه پنير انجام شد. با مراجعه به ليست کارخانه ها و کارگاه های پنيرسازی، تعداد 30 کارخانه صنعتی و 20 کارگاه سنتی، به روش نمونه گيری تصادفی انتخاب و از هر کدام در سه فصل متوالی در سال های 1376 و 1377 نمونه گيری سيستماتيک انجام گرفت و آزمايش های فيزيکی شامل بافت و قدام،‌ آزمايش های شيميايی شاملPH ، درصد رطوبت، درصد نمک و درصد شرابه و آزمايش های ميکروب شناسی برای جستجو و شناسايی ليستريامونوسايتوجنز براساس استانداردهای ايران و استانداردهای بين المللی صورت گرفت. به منظور تشخيص سلول های ليستريا مونوسايتوجنز که احتمالا در حين فرآيندهای صنعتی آسيب ديده اند، يک مرحله پيش غنی سازی در تعدادی از پنيرهای فرآيند شده انجام شد. يافته ها: 150 نمونه شامل 63 نمونه پنير سفيد و 27 نمونه پنير فرآيند شده (پنير چدار، بوترکيزه، پيتزا، گودا و کازيينات) از کارخانه ها و 60 نمونه پنير سفيد از کارگاه های سنتی در سه فصل متوالی اخذ شد. هيچ کدام از نمونه های پنير مورد بررسی به باکتری ليستريا مونوسايتوجنز آلوده نبودند. نتيجه گيری و توصيه ها: هيچ يک از پنيرهای مورد بررسی به باکتری ليستريا مونوسايتوجنز آلوده نبودند. با توجه به اختلاف در خصوصيات فيزيکی، شيميايی و ميکروب شناسی انواع پنير و تنوع فرآيندهای صنعتی، توصيه می شود بررسی بيشتری در مورد تاثير اين عوامل در ايجاد شرايط مساعد يا نامساعد آلودگی به ليستريا مونوسايتوجنز صورت گيرد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>ليستريا مونوسايتوجنز، پنير سفيد، پنير فرآيند شده</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-319&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حاجی سيدجوادی نسرين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001275</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>انستيتو تحقيقات تغذيه و صنايع غذايی کشور</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>عامل بيماری زا و تاثير سفالوتين در عفونت ادراری شيرخواران و کودکان</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شيوع عفونت ادراری در شيرخواران و کودکان و عوارض شناخته شده آن و اهميت اطلاع از عامل بيماری زا و حساسيت آن نسبت به آنتی بيوتيکها در مناطق جغرافيايی مختلف، به منظور تعيين عوامل بيماری زا و تاثير سفالوتين بر روی آن، اين تحقيق در بيمارستان کودکان تهران از سال 1374 تا 1379 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق در اولين مرحله به روش توصيفی و در مرحله دوم به روش کارآزمايی بالينی بر روی کليه کودکانی که با شکايات مختلف مراجعه و نياز به مراقبت و بستری داشتند، انجام گرفت. کودکانی که در 2 نمونه متوالی ادرار کشت مثبت داشتند و نيز نشانه های بالينی حاکی از عفونت شديد بود، به عنوان افراد مبتلا تلقی شدند و با اخذ رضايت، سفالوتين به ميزان 150 ميلی گرم بازاء هر کيلوگرم وزن بدن در 24 ساعت بمدت 10 روز تجويز و تاثير آن بر يافته های بالينی و آزمايشگاهی تعيين گرديد. عامل بيماری زا و تاثير آنتی بيوتيک های مختلف در محيط آزمايشگاه نيز مشخص گرديد. يافته ها: 84 نفر شامل 72 دختر (86%) و 12 پسر (14%) از سنين 3 ماهگی تا 11 سالگی در اين تحقيق وارد شدند.E.Coil تنها ميکروبی بود که در کشت همه بيماران رشد کرد. در محيط آزمايشگاهی سفالوتين در 83.3% و از نظر بالينی در 100% موارد اثر درمانی داشت. نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به نتايج قابل قبول اين دارو و همچنين با آگاهی از عوارض ناگوار بعضی ازآنتی بيوتيک های مورد استفاده فعلی، پيشنهاد می شود تحقيق تجربی مشابه در ساير بيماران مبتلا به عفونت ادراری صورت گيرد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>عفونت دستگاه ادراری، سفالوتين</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-320&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>داهی فر حسين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001277</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش اطفال،‌ مرکز آموزشی درمانی شهدای تجريش دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>کارآيی فيستولهای شريانی ـ وريدی side to side و end to side در مبتلايان به نارسايی مزمن کليوی جهت همودياليز</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به نياز فيستولهای شريانی وريدی در مبتلايان به نارسايی مزمن کليوی جهت همودياليز و اين که دستيابی عروقی در بيماران دياليزی از اهميت حياتی برخوردار است، جهت مقايسه ميزان کارآيی فيستول های شريانی ـ وريدی، اين تحقيق روی بيماران به نارسايی مزمن کليوی که جهت همودياليز مراجعه کرده بودند، در بيمارستان شهدای تجريش در سالهای 79-1378 انجام گرفته است. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی روی 60 نفر انجام گرفت. بيماران برحسب مراجعه به طور تصادفی به 2گروه تقسيم شدند. فيستول های شريانی وريدی در ناحيه Snuffbox بين وريد سفاليک و شاخه شريان راديال در يک گروه به روش end to side ETS انجام گرفت. بيماران به مدت 6ماه پيگيری شدند. کارآيی فيستول، از کارافتادگی و عارضه هيپرتانسيون وريدی مورد مقايسه و قضاوت آماری قرارگرفت. يافته ها: در هر گروه 30 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروهSTS ،6 مورد (20%) از کارافتادگی داشتيم که 4 مورد به علت ترومبوز فيستول و 2 مورد به علت هيپرتانسيون وريدی حادث شده بود. فيستول تحت عمل جراحی بسته شد. در گروهETS ،5 مورد (16.6%) از کارافتادگی فيستول داشتيم که همگی به علت ترومبوز بوده است. نتيجه گيری و توصيه ها: ميزان کارآيی فيستول شريانی وريدی در 2 گروه در بررسی 6 ماهه تفاوت معنی داری نداشته است. جهت تصميم گيری قطعی و قابل استناد لازم است که تحقيق بر روی نمونه های بيشتر و زمان طولانی تر انجام شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>فيستول شريانی ـ وريدی، نارسايی مزمن کليوی، همودياليز</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-1-321&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نوری عليرضا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001279</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>بخش جراحی، مرکز آموزشی درمانی شهدای تجريش دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی علی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>190031947532846001280</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

