سابقه و هدف: اين مطالعه با توجه به اهميت هوش هيجاني در تعديل استرس، سلامت روان و رفتارهاي سازگارانه، به منظور تعيين همبستگي بيــن هوش هيجاني و سازگاري عاطفي و اجتماعي در دانشآموزان دختر پيشدانشگاهي شهر تهران در ســال تحصيلي 87-1386 انجام گرديد.
مواد و روشها: در اين مطالعه توصيفي- همبستگي، 300 دانشآموز دختر پيشدانشگاهي شهر تهران، به روش نمونهگيري تصادفي چندمرحلهاي انتخاب شدند. ابزار گردآوري دادهها، پرسشنامه مشخصات فردي، پرسشنامه هوشبهر هيجاني بار- اُن (EQ-I) و پرسشنامه سازگاري دانشآموزان دبيرستاني (AISS) بود. دادهها با استفاده از آزمون آماري كاي دو و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شدند.
يافتهها: همبستگي بين هوش هيجاني و سازگاري عاطفي و اجتماعي مستقيم و معنادار بود. همچنين اكثريت دانشآموزان داراي سازگاري عاطفي در سطح خوب (56%) و سازگاري اجتماعي در سطح متوسط (7/39%) بودند.
نتيجهگيري: با توجه به همبستگي معنادار بين هوش هيجاني و متغيرهاي فوقالذكر نياز به آموزش مؤلفههاي هوش هيجاني براي ارتقاي توانايي مقابله با مشكلات و سازگاري مؤثر در دانشآموزان احساس ميشود.