* استاديار گروه گوش و گلو وبيني و جراحي سر و گردن, دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي - تهران ، بزرگراه شهيد چمران، اوين، بيمارستان طالقاني، بخش گوش و گلو و بيني و جراحي سروگردن. تلفن: 8-22432560 ، داخلي 432
سابقه و هدف: ناهنجاريهاي مادرزادي سروگردن يكي از شايعترين آنوماليهاي مادرزادي در نوزادان ميباشد كه دراين ميان, شكاف لب و كام جزء شايعترين هاي آن ميباشد. شيوع اين شكافها در نژاد زرد بيشترين و در نژاد سياه كمترين است. هنوز علت ايجاد اين شكافها بطور كامل شناخته نشده است. مطالعه حاضر با هدف پي بردن به شيوع اين شكافهاي دهاني در كشورمان درسالهاي اخير و علل ايجاد آنها و قياس با آمارهاي قبلي در فاصله سالهاي 1380 تا 1384 صورت گرفت .
مواد و روشها: در اين مطالعه توصيفي كه بر اساس Existing data ميباشد، بيست هزار پرونده زايمان با نوزاد زنده متولد شده از بايگاني بيمارستان مهديه تهران وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافتهها: در بين 20000 نوزاد زنده بدنيا آمده 28 نفر (شيوع 4/1 در 1000) آنومالي سروصورت داشتند كه شايعترين آنها آنومالي بيني و كمترين آنومالي, آترزي مري، كوان و شكافلب بود. شيوع شكاف لب به طور مجزا 15/0 در 1000، شكاف كام به طور مجزا 2/0 در 1000 و شكاف لب وكام با هم 25/0 در100 و شيوع كلي شكافهاي دهاني6/0 در 1000 متولد زنده بود. مجموعاً شيوع شكافي دهاني در دختران كمي شايعتر از پسران بود (12/1 به 1).
نتيجهگيري : تحقيق حاضر بيانگر آن است كه در حال حاضر شكافهاي دهاني در كشور ما نسبت به كشورهاي ديگر شيوع بالايي نداشته و به شيوع اين شكافها در نژاد سياه نزديك ميباشد. در اين مطالعه ما شاهد كاهش شيوع شكافي دهاني ميباشيم كه ميتواند نشاندهنده نقش استرس رواني مادر در ايجاد اين شكافها در نوزاد باشد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)
