سابقه و هدف: عفونت ادراري يكي از شايع ترين بيماريهاي باكتريال در ميان كودكان است كه شيوع آن در دختران 7 ـ 5 % و پسران 6/1-1 % ميباشد . از عوارض پيلونفريت حاد ميتوان به انتشار عفونت در بدن (Urosepsis)، تشنج متعاقب تب بالا ، نارسايي كليه و نيز افزايش فشار خون ثانويه به اسكارهاي كليوي (Pyelonephritic Scaring ) اشاره نمود. هدف از انجام اين مطالعه تعيين حساسيت و اختصاصي بودن پروتئين NAG ادرار در تشخيص پيلونفريت حاد بود با در نظر گرفتن اين نكته است كه بررسي اين پروتئين در ادرار انجام ميگيرد و كاملاً بي خطر ميباشد .
مواد و روش ها: اين مطالعه تشخيصي بر روي كودكان مبتلا به عفونت ادراري بستري در بخش كليه بيمارستان كودكان مفيد در سال 1385 انجام شد و از بيماران پيلونفريت حاد كه سابقه هيچگونه بيماري كليوي زمينه اي نداشته اند قبل و 48 ساعت پس از شروع درمان يك نمونه ادراري گرفته و سطح NAG و كراتينين ادرار بررسي گرديد.
يافته ها: در اين مطالعه از 72 كودك مبتلا به پيلونفريت حاد مورد بررسي با ميانگين سني اين بيماران 39 ± 43 ماه ، 25% پسر و 75% دختر بودند. تفاوت تغييرات نسبت NAG/Cr قبل و بعد از درمان داراي اختلاف معني دار بود ( 001/0 > P ) و مشخص گرديد كه NAG ادرار در تشخيص پيلونفريت حاد از اختصاصيت 78% و حساسيت 72% برخوردار است و بين سطح NAG ادرار و شدت تغييرات CBC، ESR، CRP، سلولهاي سفيد ادراري، سونوگرافي كليه ها، اسكن DMSA و VCUG بيماران ارتباط معني داري وجود ندارد.
نتيجه گيري: اين مطالعه بيانگر آن است كه سطح NAG ادرار در تشخيص پيلونفريت حاد از حساسيت و اختصاصيت مطلوبي برخوردار است و افزايش آن ارتباط معني داري با شدت تغييرات ساير متغيرهاي بيماران ندارد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)
