سابقه و هدف: هيپرتروفی آدنوتانسيلار يافته ای شايع در کودکان است که در صورت عدم انجام به موقع آدنوتانسيلکتومی، می تواند منجر به مشکلات قابل توجـه قلـبی - ريوی گـردد. در مـورد تأثيـر آدنوتانسـيلکتومی روی شاخص های عملکرد ريوی پژوهش های محدودی انجام شده و اين تأثير هنوز مورد سؤال است.
مواد و روش ها: اين تحقـيق به روش کارآزمايی بالينی با مقايسـه قبل و بعـد از عمل، بـر روی ٣٩ کـودک 13-6 ساله آدنوتانسيلکتومی شده به دليـل علايم انسـدادی تنفسی ناشی از هيپرتروفی قابل توجه لوزه ها و/يا آدنوئيـد، انجام گرفت. پنج شاخص اصلی اسپيرومتری قبل از آدنوتانسيلکتومی و 2 ماه بعداز آن، با روش استاندارد اندازه گيری و داده ها با آزمون آماری paired t-test مورد تحليـل قـرار گرفت.
يافته ها: ٣٩ کودک (۵٦% پسر و 44% دختر) با ميانگيـن سنی ۹٣/۱± 95/8 ارزيابی شدند که در 4 شاخص، پـس از عمـل افزايش معنی داری وجـود داشت: FEV1/FVC از 7/12±1/89 به 6/4±97، FEV0.5/FVC از 5/15±9/70 به 8/11±1/81، FEV25-75 از 6/0± 9/1 به 7/0±2/2 و MEF50 از 6/0±2 به 7/0± 4/2 (٠٠٠١/0< P ). البته در شاخص FEV1/ PEFRتغيير معنی داری ايجاد نشد.
نتيجه گيری: به نظر می رسد با توجه به تغييرات چهار شاخص اصلی اسپيرومتری، عمل آدنوتانسيلکتومی در بهبود عملکرد تنفسی مؤثر بوده است.
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)