سابقه وهدف : بررسي مطالعات مختلف نشان داده اند كه ميزان بروز ناهنجاري هاي مادرزادي در ازدواج هاي خويشاوندي بيشتر از ازدواج هاي غيرخويشاوندي است. از آنجائيكه آمار ازدواج هاي فاميلي در كشور ما بالا است، هدف از انجام اين تحقيق تعيين ميزان ازدواج هاي خويشاوندي و شيوع آنومالي هاي مادرزادي در مقايسه با موارد ازدواج هاي غير خويشاوندي مي باشد.
مواد و روش ها : مطالعه حاضر يك پژوهش توصيفي است. جمعيت مورد مطالعه، 928 زوج بودند. از اين تعداد زوج 358 مورد ازدواج خويشاوندي و 570 مورد ازدواج غير خويشاوندي داشتند. مطالعه بر مبناي متغيرهايي چون سن والدين، ميزان ازدواج هاي خويشاوندي و غير خويشاوندي و نوع آنومالي در فرزندان (در صورت وجود) بود. براي جمع آوري اطلاعات از روش پرسشنامه و ملاقات رو در رو و براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون مربع كاي (با سطح معني داري 05/0 < P ) استفاده شد.
يافته ها : ميانگين سن والدين در دو گروه ازدواج هاي خويشاوند و غيرخويشاوند يكسان بود. ميزان ازدواج هاي خويشاوندي در مطالعه حاضر 57/38% بدست آمد. از مجموع 37 نفر فرزندان با ناهنجاري هاي آشكار، 26 مورد ( 26/7%) نتيجه ازدواج هاي خويشاوندي و 11 مورد ( 92/1%) حاصل ازدواج هاي غيرخويشاوندي بودند و ميزان آنومالي ها در ازدواج هاي فاميلي 78/3 برابر ازدواج هاي غير فاميلي بود.
نتيجه گيري: از يافته هاي اين مطالعه چنين نتيجه گيري مي شود كه فراواني نسبي ناهنجاري هاي مادرزادي در ازدواج هاي خويشاوندي بيشتر از ازدواج هاي غيرخويشاوندي بود. با توجه به نقش مؤثر ازدواج هاي خويشاوندي در ايجاد ناهنجاري هاي مادرزادي، انجام برنامه هاي آموزش، آگاهي دهي و مشاوره ژنتيك زوجين در پيشگيري از بروز ناهنجاري هاي مادرزادي ضرورت دارد.