سابقه و هدف: باكتري اشرشياكلي مولد توكسين شيگا ( STEC)، به عنوان يك پاتوژن ناشي از غذا از نظر سلامت عمومي در دنيا مهم بوده و در بسياري از همه گيري ها و موارد تك گير، گزارش شده است. مطالعات در كشورهاي مختلف بيانگر آن است كه احتمال آلودگي مواد غذاي با اين پاتوژن وجود دارد. مطالعه حاضر، با هدف بررسي فراواني آلودگي نمونه هاي گوشت در تهران با STEC، تعيين ژنوتيب باكتري هاي جدا شده وارزيابي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي آن ها، انجام شد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي دويست و پنجاه نمونه گوشت خام از قصابي هاي مناطق مختلف تهران در طي مدت يك سال از تاريخ 1/3/1383 تا 1/3/1384 جمع آوري و براي جدا سازي STEC از نمونه هاي گوشت، از روش هاي معمولي كشت و تشخيص ملكولي PCR استفاده شد. سپس الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي سويه ها با روش استاندارد انتشار ديسك تعيين گرديد.
يافته ها: از بين 250 نمونه، 47(8/18%) نمونه PCR مثبت بودند ولي فقط30 (12%) سويه با موفقيت جدا شد، كه از بين آنها، 24(80%) سويه داراي ژن stx2 ، دو سويه (7/6%) هم ژن stx2 وهمstx1 را داشته و 4 (3/13%) سويه داراي stx2 و eae مثبت بودند. در تست مقاومت آنتي بيوتيكي همه سويه ها به جنتامايسين، نوروفلوكساسين، انروفلوكساسين، ايمي پنم، ناليديكسيك اسيد، سيپروفلوكسازين و سفتازيديم حساس بودند. درصد مقاومت به آنتي بيوتيك ها عبارت بود از: اولندومايسين 100%، اريترومايسين100%، سفالوتين67%، آموكسي سيلين-كلاولانيك اسيد 6/46%، كلروتتراسايكلين3/13%، تتراسايكلين10%، استرپتومايسين6/6%.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهد كه امكان آلوده بودن گوشت خام با STEC و مقاوم بودن اين باكتري با عوامل آنتي بيوتيكي وجود دارد و اقدامات پيشگيرانه به منظور جلوگيري از آلودگي گوشت با اين باكتري لازم مي باشد.