* استاديار، گروه اطفال، دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي - تهران، خيابان شريعتي، بيمارستان كودكان مفيد، بخش اعصاب اطفال تلفن:09121099758 E -mail:fmshamsa@yahoo.com
سابقه و هدف: هرچند تجويز استروييد، درماني مؤثر براي سندرم صرعي اسپاسم شيرخواران مي باشد، ولي گزارشات محدودي راجع به تأثير پردنيزولون در ساير سندرم هاي صرعي كودكان و بخصوص سندرم هاي صرعي مقاوم به درمان وجود دارد. جهت بررسي اثر پردنيزولون دركنترل تشنجات مقاوم دوران كودكي اين كارآزمايي باليني روي 35كودك با تشنج مقاوم به درمان انجام گرديد.
مواد و روش ها: اين كارآزمايي باليني از نوع قبل و بعد، روي 35كودك با تشنج مقاوم به درمان مراجعه كننده به بيمارستان كودكان مفيد تهران درفواصل زماني مهر 1383 لغايت مهر1384 انجام گرديد. 12بيمار دختر و 23 بيمار پسر با ميانگين سني 7/4 سال (محدوده سني 1 تا 12سال) وارد مطالعه شدند. تشنجات اين بيماران با وجود كاربرد حداقل 4 داروي ضد تشنج به طور رضايت بخش كنترل نشده بود. پردنيزولون با دوز 1 تا 2 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن روزانه به مدت 12 هفته (6 هفته روزانه و سپس به همان مقدار به صورت يك روز در ميان به مدت 6 هفته ديگر) همراه با داروي ضد صرعي قبلي بيماران تجويز گرديد. به والدين آموزش داده شد تا تعداد تشنجات كودك را در دفترچه يادداشت نمايند.
يافته ها: در پايان دوره درماني در 28% عدم پاسخ و 71% پاسخ به درمان (49% كنترل كامل و23% كاهش بيشتر از50% درفركانس تشنج) مشاهده شد. بهترين پاسخ درماني در صرع ايديوپاتيك (95%) و ابسنس آتيپيك (86%) و كمترين تأثير درصرع علامت دار ميوكلونيك (54%) بود. عوارض ناخواسته از قبيل بدخلقي و اختلال رفتاري، افزايش وزن و خونريزي دستگاه گوارشي در 8 مورد و صورت كوشينگوييد در14 مورد ملاحظه گرديد كه همه عوارض با قطع دارو از بين رفتند.
نتيجه گيري: درمان با پردنيزولون، روش مؤثر و مطمئني جهت كنترل تشنجات مقاوم كودكان مي باشد و بايستي بصورت جايگزين در درمان كودكان بزرگتر با صرع مقاوم مد نظر قرار گيرد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)
