سابقه و هدف: ايجاد اولسر به دنبال تمامي موارد ليگاسيون واريس مري با باند (EVL) مشاهده مي شود. با وجودي كه ميزان عوارض موضعي ناشي از اولسر در EVL كم است، تعدادي از درمانگران تجويز داروهاي كاهنده اسيد را پس از EVL توصيه ميكنند. بر اين اساس امپرازول به عنوان يكي از پرمصرفترين ممانعت كنندههاي پمپ پروتون (PPI) به بيماران پس از EVL تجويز شد تا تأثير آن بر تعداد و اندازه اولسرها بررسي شود.
مواد و روش ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني شاهددار تصادفي شده 50 بيمار 22 تا 67 ساله مبتلا به سيروز كبدي و واريس گريد 2 و بالاتر كه در طي سال 1384 به بيمارستان طالقاني تهران مراجعه كرده و كانديد درمان واريس مري به روش EVL بودند، بررسي شده و به طور مساوي بين دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند. پس از ثبت اطلاعات اندوسكوپيك، EVL در همان جلسه انجام گرديد. كپسول امپرازول به ميزان mg 20 دو بار در روز به بيماران گروه مورد تجويز شد و به بيماران گروه ديگر پلاسبو داده شد. در روزهاي 13-15 بعد از انجام EVL، بيماران مجدداً آندوسكوپي شده و تعداد و اندازه اولسر بررسي شد.
يافته ها: 42 نفر مطالعه را به پايان رساندند كه 22 نفر از گروه امپرازول و 20 نفر از گروه پلاسبو بودند. دو گروه از نظر سني، جنسي، گريد واريس، تعداد باند هاي مورد استفاده، سابقه مصرف پروپرانولول، وجود گاستروپاتي و واريس فوندوس اختلاف معني داري با هم نداشتند. ميانگين و انحراف معيار تعداد اولسرها در گروه امپرازول 96/0± 59/2 و در گروه پلاسبو 67/0± 15/3 بود كه از نظر آماري معني دار و ميانگين اندازه اولسر در گروه امپرازول تقريباً نصف گروه پلاسبو بود. (7/14±08/37 در گروه امپرازول در مقابل 36/14± 74/73 در گروه پلاسبو (0001/0 < P) ).
نتيجه گيري: امپرازول به ميزان mg 20 دو بار در روز باعث كاهش بارز اندازه و تعداد اولسرها بعد از EVL ميشود و تأكيدي بر اين فرضيه است كه اسيد- پپسين در كاهش سرعت بهبودي اولسرهاي بعد EVL نقش دارد.