سابقه و هدف: با توجه به شيوع افت شنوايی در شاغلين در حرفه های پر سر وصدا و اهميت اتيولوژی آن و بررسی تأثيـر فعـاليت های بهداشت حرفه ای در کاهش و کنترل اثر آلودگی صوتی محيط کار بر وضعيت شنوايی شاغلين اين گونه محيط ها، تحقيق حاضر در دو دسته واحدهای پر سر و صدای و کم سر و صدای شهر رفسنجان (سال 84) طراحی شده است.
مواد و روش ها: اين مطالعه با طراحی کوهورت تاريخی، بر روی 120 نفر افرادی که در دو گروه با مواجهه (60 نفر) و بدون مواجهه (60 نفر) با الودگی صوتی محـيط کار انجـام گرفت. واحـدهای دارای الودگی صوتی شامل مکان هايی بوده اند که ميزان صدای محيط کار در آن ها بيش از 85 دسی بل و واحدهای گروه ديگر دارای ميزان صدای محيط کم تر از 85 دسی بل بوده اند. افراد دو گروه به لحاظ سن، جنس، سابقه کار و ساعات کار روزانه مشابه يکديگر بوده اند. وضعيت شنوايی در افراد دو گروه با روش Pure Tone Audiometry اندازه گيری وآستانه شنوايی بيش از 20 دسی بل به عنوان افت شنوايی در نظر گرفته شد. نسبت افراد دارای افت شنوايی در دو گروه با استفاده از روش Chi-square مورد مقايسه و Relative Risk بروز افت شنوايی در نمونه ها محاسبه و حدود اطمينان آن در جامعه برآورد گرديد.
يافته ها: ميانگين صدای ثبتی در محيط کار دو گروه با و بدون مواجهه به ترتيب 0/6 ± 3/108و 0/4± 68 دسی بل بوده است (0001/0P<). نسبت افت شنوايی گوش راست در گروه بدون مواجهه 12% و در گروه با مواجهه 73% (0005/0P<) و RR آن برابر با 0/4 می باشد. اين نسبت ها برای گوش چپ به ترتيب 15% و 60% (0001/0 P<) بوده و RR ان برابر با 3/6 به دست آمد.
نتيجه گيری: کماکان آلودگی صوتی در محيط های شغلی پر سر و صدا وجود داشته و موجب بروز افت شنوايی در افراد شاغل می گردد. بررسی علل عدم کنترل آن و نيز اقدامات لازم در جهت کاهش خسارت مصراً توصيه می گردد.
دکتر رضا وزيری نژاد ، دکتر عباس اسماعيلی ، دکتر احمد عبدالرضايی ، دکتر صدف بهزادی ، بررسی رابطه مواجهه با آلودگی صوتی و افت شنوايی: يک مطالعه هم گروهی نشريه پژوهنده، 1386; 12 (6) :491-497
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)