سابقه وهدف: اختلال بيش فعالی/کم توجهی (ADHD) يک بيماری شايع در کودکان و نوجوانان سنين مدرسه می باشد که درمان انتخابی آن محرک ها هستند. با اين وجود، عده ای از بيماران به درمان با محرکها پاسخ نداده يا دچار عوارض جانبی غيرقابل تحمل می شوند. با توجه به اين مشکلات يافتن درمان های مؤثر جايگزين مورد نياز می باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه تأثير و ميزان تحمل رباکستين و متيل فنيديت، در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالی/کم توجهی می باشد.
مواد و روش ها: 33 کودک و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالی/کم توجهی غير بستری با حدود سنی 16-7 سال (41/2±93/8) تحت درمان با رباکستين با دوز mg/d 6-4 و متيل فنيديت mg/d 50-25 قرار گرفتند. مقياس درجه بندی ADHD فرم والد و معلم برای ارزيابی نتايج مورد استفاده قرار گرفت. بيماران قبل از شروع درمان و در هفته هاي2، 4 و6 درمان توسط روانپزشک اطفال مورد ارزيابی قرار گرفتند.
يافته ها: در هر دو گروه مورد مطالعه کاهش معناداری در علايم اختلال بيش فعالی/کم توجهی پس از 6 هفته رخ داد. تفاوت معناداری بين دو گروه از نظر کاهش علايم اختلال بيش فعالی/کم توجهی در مقياس درجه بندی ADHD فرم والد و معلم و از نظر افرادی که درمان را قطع کردند، وجود نداشت. شايع ترين عوارض جانبی در گروه رباکستين شامل خواب آلودگی/ تسکين و کاهش اشتها بود که از نظر شدت خفيف تا شديد بود.
نتيجه گيری: نتايج اين مطالعه اگرچه بايد مقدماتی در نظر گرفته شود، اما يافته های ما نشانگر آن است که رباکستين در درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالی/کم توجهی مفيد است. مطالعات بعدی با حجم نمونه بالاتر برای مشخص نمودن فوايد برای اختلالات همراه ADHD چون افسردگی و اضطراب و همچنين عوارض جانبی لازم است
Arabgol F , Jobrani P , Davari Ashtiani R , Panaghi L , Shams J , Reboxetine versus Methylphenidate in the Treatment of Children and Adolescents with Attention Deficit Hyperactivity Disorder Pajoohandeh Journal, 2007; 12 (2) :79-86 URL http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-49&slc_lang=fa&sid=1
دکتر فريبا عربگل ، دکتر پريا جبرانی ، دکتر رزيتا داوری آشتيانی ، دکتر ليلی پناغی ، دکتر جمال شمس ، مقايسه متيل فنيديت و رباکستين در درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالی/ کم توجهی نشريه پژوهنده، 1386; 12 (2) :79-86