سابقه و هدف: اخيراً مطالعات متعددي شيوع بالاي آلودگي با هليكوباكترپيلوري در بيماران بزرگسال دچار ايميون ترومبوسيتوپنيك پورپوراي مزمن را گزارش كرده اند. علاوه بر اين، در اين مطالعات افزايش شمارش پلاكتي در برخي بيماران متعاقب درمان ريشه كن سازي هليكوباكتورپيلوري گزارش شده است كه اين مسأله نقش احتمالي هليكوباكترپيلوري در بروز ايميون ترومبوسيتوپنيك پورپوراي بزرگسالان را مطرح مي كند. اما مطالعات صورت گرفته در اين زمينه در گروه سني كودكان بسيار محدود بوده است. هدف از اين تحقيق تعيين شيوع آلودگي با هليكوباكترپيلوري در كودكان ايراني مبتلا به ايميون ترومبوسيتوپنيك پورپوراي مزمن و اثر درمان ريشه كن سازي هليكوباكترپيلوري بر شمارش پلاكتي اين بيماران مي باشد.
مواد و روش ها: اين تحقيق به روش توصيفي-كارآزمايي باليني بر روي 31 كودك زير 14 سال مبتلا به ايميون ترومبوسيتوپنيك پورپوراي مزمن مراجعه كننده به بخش خون بيمارستان كودكان مفيد انجام گرفت. بعد از ثبت شمارش پلاكتي بيماران جهت بررسي آلودگي با هليكوباكترپيلوري به بخش گوارش بيمارستان به منظور انجام آزمون تنفسي اوره (UBT) ارجاع داده شدند. سپس بيماراني كه با اين روش آلوده به هليكوباكترپيلوري گزارش شدند تحت درمان ريشه كن سازي اين ميكروب با رژيم سه دارويي (امپرازول، آموكسي سيلين، كلاريترومايسين) به مدت 2 هفته قرار گرفته و شمارش پلاكتي آنها در دوره هاي پيگيري ثبت شد. يافته ها با استفاده از آزمون Mann-Whitney Uو با قبول مرز معني دار P < 0.05 تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: سن متوسط بيماران مورد بررسي 2/3±9/8 سال بود. از ميان بيماران 17 نفر (9/54%) دختر و 14 نفر (1/45%) پسر بودند. متوسط شمارش پلاكتي بيماران L / 109*3/34±4/51 (در محدوده L /109*5 تا L /109*125) بود. متوسط مدت زمان ابتلا به بيماري افراد مورد مطالعه 2/20±7/27 ماه (در محدوده 7 تا 96 ماه) بود. از بيماران مورد بررسي تنها 4 كودك (9/21%) به ميكروب هليكوباكترپيلوري آلوده بودند و درمان ريشه كن سازي هليكوباكترپيلوري در هيچ كدام از آنها باعث افزايش شمارش پلاكتي در حد بهبود كامل يا نسبي نشد. بين بيماران آلوده و غير آلوده به هليكوباكترپيلوري از نظر سن، شمارش پلاكتي و مدت زمان ابتلا به بيماري تفاوت آماري معني دار وجود نداشت.
نتيجه گيري: اين تحقيق نشان داد كه شيوع آلودگي با هليكوباكترپيلوري در كودكان مبتلا به ايميون ترومبوسيتوپنيك پورپوراي مزمن نسبت به بزرگسالان مبتلا به اين بيماري كمتر است. همچنين مشخص شد كه شمارش پلاكتي آن دسته از كودكاني كه به اين ميكروب آلوده بودند بعد از درمان ريشه كن سازي هليكوباكترپيلوري افزايش پيدا نكرده است.