سابقه و هدف: اخيراً مطالعات متعددی شيوع بالای آلودگی با هليکوباکترپيلوری در بيماران بزرگسال دچار ايميون ترومبوسيتوپنيک پورپورای مزمن را گزارش کرده اند. علاوه بر اين، در اين مطالعات افزايش شمارش پلاکتی در برخی بيماران متعاقب درمان ريشه کن سازی هليکوباکتورپيلوری گزارش شده است که اين مسأله نقش احتمالی هليکوباکترپيلوری در بروز ايميون ترومبوسيتوپنيک پورپورای بزرگسالان را مطرح می کند. اما مطالعات صورت گرفته در اين زمينه در گروه سنی کودکان بسيار محدود بوده است. هدف از اين تحقيق تعيين شيوع آلودگی با هليکوباکترپيلوری در کودکان ايرانی مبتلا به ايميون ترومبوسيتوپنيک پورپورای مزمن و اثر درمان ريشه کن سازی هليکوباکترپيلوری بر شمارش پلاکتی اين بيماران می باشد.
مواد و روش ها: اين تحقيق به روش توصيفی-کارآزمايی بالينی بر روی 31 کودک زير 14 سال مبتلا به ايميون ترومبوسيتوپنيک پورپورای مزمن مراجعه کننده به بخش خون بيمارستان کودکان مفيد انجام گرفت. بعد از ثبت شمارش پلاکتی بيماران جهت بررسی آلودگی با هليکوباکترپيلوری به بخش گوارش بيمارستان به منظور انجام آزمون تنفسی اوره (UBT) ارجاع داده شدند. سپس بيمارانی که با اين روش آلوده به هليکوباکترپيلوری گزارش شدند تحت درمان ريشه کن سازی اين ميکروب با رژيم سه دارويی (امپرازول، آموکسی سيلين، کلاريترومايسين) به مدت 2 هفته قرار گرفته و شمارش پلاکتی آنها در دوره های پيگيری ثبت شد. يافته ها با استفاده از آزمون Mann-Whitney Uو با قبول مرز معنی دار P < 0.05 تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: سن متوسط بيماران مورد بررسی 2/3±9/8 سال بود. از ميان بيماران 17 نفر (9/54%) دختر و 14 نفر (1/45%) پسر بودند. متوسط شمارش پلاکتی بيماران L / 109*3/34±4/51 (در محدوده L /109*5 تا L /109*125) بود. متوسط مدت زمان ابتلا به بيماری افراد مورد مطالعه 2/20±7/27 ماه (در محدوده 7 تا 96 ماه) بود. از بيماران مورد بررسی تنها 4 کودک (9/21%) به ميکروب هليکوباکترپيلوری آلوده بودند و درمان ريشه کن سازی هليکوباکترپيلوری در هيچ کدام از آنها باعث افزايش شمارش پلاکتی در حد بهبود کامل يا نسبی نشد. بين بيماران آلوده و غير آلوده به هليکوباکترپيلوری از نظر سن، شمارش پلاکتی و مدت زمان ابتلا به بيماری تفاوت آماری معنی دار وجود نداشت.
نتيجه گيری: اين تحقيق نشان داد که شيوع آلودگی با هليکوباکترپيلوری در کودکان مبتلا به ايميون ترومبوسيتوپنيک پورپورای مزمن نسبت به بزرگسالان مبتلا به اين بيماری کمتر است. همچنين مشخص شد که شمارش پلاکتی آن دسته از کودکانی که به اين ميکروب آلوده بودند بعد از درمان ريشه کن سازی هليکوباکترپيلوری افزايش پيدا نکرده است.
Arzanian MT , Hamidieh AA , Gachkar L , Imanzadeh F , Shamsian BSh , Prevalence of Helicobacter pylori Infection in Children with Chronic Immune (Idiopathic) Thrombocytopenic Purpura and Evaluation of Helicobacter pylori Eradication on Platelet Count Pajoohandeh Journal, 2007; 12 (2) :69-78 URL http://www.pajoohande.com/browse.php?a_code=A-10-2-48&slc_lang=fa&sid=1
دکتر محمد تقی ارزانيان ، امير علی حميديه ، دکتر لطيف گچکار ، دکتر فريد ايمان زاده ، دکتر بی بی شهين شمسيان ، بررسی فراوانی هليکوباکترپيلوری در کودکان مبتلا به ايميون (ايديوپاتيک) ترومبوسيتوپنيک پورپورای مزمن و اثر درمان ضد هليکوباکتر پيلوری بر آن نشريه پژوهنده، 1386; 12 (2) :69-78
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)