سابقه و هدف: پيشرفت هاي ادامه دار در مراقبت هاي پزشكي و تغذيه طول عمر بشر را افزايش داده است و جمعيت سالمندان را در كل جهان بيش تر كرده است. علي رغم افزايش جمعيت هاي مسن در خانه سالمندان ايران، تعداد كمي مطالعه درماتولوژيك در مورد آن ها وجود دارد و شيوع بيماري هاي پوستي در اين گروه نا مشخص است. لذا اين تحقيق به منظور تعيين فرواني بيماري هاي پوستي و عوامل مرتبط با آن انجام گرفت.
مواد و روش ها: اين تحقيق يك مطالعه توصيفي با طراحي مقطعي بود. 2500 سالمند ساكن در مراكز نگهداري سالمندان، 456 نفر به صورت تصادفي انتخاب شده و توسط متخصصين پوست معاينه شدند. فراواني انواع بيماري هاي پوستي و عوامل مرتبط با آن ها توسط معاينه و در صورت لزوم بررسي آزمايشگاهي بررسي شدند و شيوع بيماري هاي پوستي در نمونه ها تعيين و ميزان واقعي در جامعه برآوردشده و نقش عوامل مرتبط با بروز آن، مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها: از ميان 2500 سالمند، تعداد 456 نفر بررسي شدند. تعداد 267 نفر (6/58%) از حداقل يك بيماري پوستي رنج مي بردند. شايع ترين بيماري پوستي يافت شده خشكي پوست بوده و در مرتبه بعدي سبوروئيك كراتوز دست و صورت و زخم بستر قرار داشتند. دو سالمند (4/0%) مبتلا به بازال سل كارسينوما بودند و يك بيمار (2/0%) مبتلا به ساركوم كاپوزي در اندام تحتاني بودند.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه بيماريهاي پوستي از مشكلات مطرح در گروه سالمندان بوده و خشكي پوست، شايع ترين بيماري پوستي ساكنين آسايشگاه ها در اين گروه مي باشد كه نيازمند توجه بيش تر مسؤولين آسايشگاه جهت برآورده كردن نيازهاي درماتولوژيك آن ها مي باشد.