سابقه و هدف: پيشرفت های ادامه دار در مراقبت های پزشکی و تغذيه طول عمر بشر را افزايش داده است و جمعيت سالمندان را در کل جهان بيش تر کرده است. علی رغم افزايش جمعيت های مسن در خانه سالمندان ايران، تعداد کمی مطالعه درماتولوژيک در مورد آن ها وجود دارد و شيوع بيماری های پوستی در اين گروه نا مشخص است. لذا اين تحقيق به منظور تعيين فروانی بيماری های پوستی و عوامل مرتبط با آن انجام گرفت.
مواد و روش ها: اين تحقيق يک مطالعه توصيفی با طراحی مقطعی بود. 2500 سالمند ساکن در مراکز نگهداری سالمندان، 456 نفر به صورت تصادفی انتخاب شده و توسط متخصصين پوست معاينه شدند. فراوانی انواع بيماری های پوستی و عوامل مرتبط با آن ها توسط معاينه و در صورت لزوم بررسی آزمايشگاهی بررسی شدند و شيوع بيماری های پوستی در نمونه ها تعيين و ميزان واقعی در جامعه برآوردشده و نقش عوامل مرتبط با بروز آن، مورد قضاوت آماری قرار گرفت.
يافته ها: از ميان 2500 سالمند، تعداد 456 نفر بررسی شدند. تعداد 267 نفر (6/58%) از حداقل يک بيماری پوستی رنج می بردند. شايع ترين بيماری پوستی يافت شده خشکی پوست بوده و در مرتبه بعدی سبوروئيک کراتوز دست و صورت و زخم بستر قرار داشتند. دو سالمند (4/0%) مبتلا به بازال سل کارسينوما بودند و يک بيمار (2/0%) مبتلا به سارکوم کاپوزی در اندام تحتانی بودند.
نتيجه گيری: به نظر می رسد که بيماريهای پوستی از مشکلات مطرح در گروه سالمندان بوده و خشکی پوست، شايع ترين بيماری پوستی ساکنين آسايشگاه ها در اين گروه می باشد که نيازمند توجه بيش تر مسؤولين آسايشگاه جهت برآورده کردن نيازهای درماتولوژيک آن ها می باشد.
دکتر فرهاد ملک زاد ، دکتر محمد رحمتی رودسری ، دکتر الهيار طاهری ، بررسی فراوانی بيماری های پوستی و عوامل مرتبط در آسايشگاه های سالمندان تحت پوشش سازمان بهزيستی شهر تهران در سال 1384 نشريه پژوهنده، 1386; 12 (3) :253-258
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)