سابقه و هدف: آسيب های غيرعمدی از عوامل مهم ناتوانی و مرگ و مير در کودکان که تاکنون ارتباط آن با کيفيت زندگی مرتبط با سلامت مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف از اين مطالعه بررسی رابطه کيفيت زندگی مرتبط با سلامت و وقوع آسيب های غير عمدی درکودکان می باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعی، 3375 کودک 6 تا 10ساله به طور تصادفی از بين مدرس ابتدايی شهر اهواز انتخاب شدند. کيفيت زندگی توسط پرسش نامه های TNO AZL child quality of lifeسنجيده شد. کيفيت زندگی، توسط 56 جزﺀ که متعلق به 7 زمينه (domain ) اصلی بودند، تعيين شد. پرسش از والدين در مورد وقوع، علت و توصيف مختصر از آسيب در دوازده ماه قبل از زمان انجام جمع آوری اطلاعات به عمل آمد. برای تحليل رابطه کيفيت زندگی با آسيب های غيرعمدی از رگرسيون لجيستيک استفاده شد.
يافته ها: ميزان پاسخگويی 89% بود. ميزان بروز آسيب های غير عمدی برابر 3/6% بود. سير افزايش يابنده برای آسيب های غير عمدی با کاهش سطح کيفيت زندگی ديده شد (001/0 P <). ميزان بروز آسيب ها برای گروه با کيفيت زندگی بسيار کم، کم، متوسط ، بالا و بسيار بالا بترتيب برابر3/8، 9/7، 3/6، 0/5 و 7/3 درصد بود. نسبت شانس تعديل شده جهت وقوع آسيب ها در گروه با کيفيت زندگی بسيار پائين (3/2OR=)، پائين (1/2OR=)، متوسط (7/1OR=) نسبت به گروه مرجع ( با کيفيت زندگی بسيار بالا ) به طور معنی داری بالاتر بود. ميانه کيفيت زندگی (001/0P <) و تمامی زمينه های آن (017/0P <)، به جز زمينه مربوط به انجام مستقل کارها، در گروه آسيب ديده در مقايسه با گروه بدون آسيب کمتر بود.
نتيجه گيری: در اين مطالعه رابطه معنی دار بين کيفيت زندگی مرتبط با سلامت و وقوع آسيب های غير عمدی ديده شد. ضمناً اين تحقيق ايده استفاده از کيفيت زندگی به عنوان يک پيشگويی کننده را گسترش می دهد.
دکتر حميد سوری ، دکتر کامبيز عباچی زاده ، بررسی رابطه بين کيفيت زندگی مرتبط با سلامت و وقوع آسيب های غير عمدی در کودکان نشريه پژوهنده، 1386; 12 (3) :235-243
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)