سابقه و هدف: آنتیبيوتيک ها نقش مهمی را در درمان آکنه ايفا میکنند و پزشکان بر اساس تشخيص خود از ميزان اثر بخشی و صرفه اقتصادی و اثرات جانبی و گاهی اوقات مقاومت دارويی، بهترين آنتیبيوتيک را برای درمان انتخاب میکنند. اما مقاومت ميکروبی در سال های اخير مشکلاتی را در مسير درمان آکنه در پی داشته است. اين مطالعه با هدف تعيين وضعيت آنتی بيوگرام پروپيونی باکتريوم آکنه (P.acnes) در بيماران مبتلا به آکنه ولگاريس انجام شد.
مواد و روش ها: در اين طرح با استفاده از روش E-Test Antibiogram الگوی مقاومت دارويی پروپيونی باکتريوم آکنه به آنتیبيوتيک های رايج در درمان آکنه در ايران مشخص گرديد. پس از نمونهبرداری و کشت و خالص سازی پروپيونی باکتريوم آکنه به کمک روش کمی E-Test عدد MIC برای هشت مورد از آنتیبيوتيک های رايج در درمان آکنه برای هر بيمار به دست آمد.
يافته ها: در86 بيماری که مورد نمونه برداری قرار گرفتند، 6/25% مذکر و 4/74% مؤنث بودند و ميانگين سنی آنها 8/22 سال بود. در نتايج حاصله 13% سويههای پروپيونی باکتريوم آکنه به اريترومايسين، 7/10% به کليندامايسين و1/7% به کوتريموکسازول مقاوم بودند. هيچ مورد مقاومتی نسبت به ساير آنتیبيوتيک های مورد آزمايش شامل تتراسايکلين، داکسی سايکلين، ماينوسايکلين، آمپی سيلين و سفالکسين مشاهده نشد.
نتيجه گيری: به طور کلی مقاومت تک دارويی در 1/8% موارد و مقاومت چند دارويی در 5/10% سويهها ديده شد. اما اين ميزان مقاومت نسبت به ميزان مقاومت های ذکر شده در کتب مرجع بيماری های پوست و برخی مقالات چاپ شده در نشريات معتبر بسيار پايينتر است. آناليز نتايج طرح بيش تر نشانگر اين مهم است که عدم مصرف صحيح و مشکلات موجود در فرهنگ مصرف آنتیبيوتيک ها عامل مهمی در موارد شکست درمانی آکنه در ايران است.
دکتر فائزه احمدی ، دکتر فريناز راشد مرندی ، دکتر هوشنگ ساغری ، دکتر حميد امامه خو ، بررسی وضعيت آنتی بيوگرام پروپيونی باکتريوم آکنه در بيماران مبتلا به آکنه ولگاريس نشريه پژوهنده، 1386; 12 (3) :229-234
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)