سابقه و هدف: يکی از عوامل مؤثر در رضايتمندی زناشويی مسائل روان شناختی است. هدف اين پژوهش تعيين همبستگی بين آسيب های روانی زنان و رضايتمندی زناشويی بوده است.
مواد و روش ها: اين مطالعـه مقطـعی بر روی 245 نفر زن دچـار اخـتلالات افسـردگی و اضطرابی مراجعه کننده به يک درمانـگاه روانپزشکی خصوصی در تهران در طی سال های 85- 1384 انجام شد. با اين افراد در ابتدا مصاحبه ی تشخيـصی بر اساس DSM-IV به عمل آمد و سپس از آن ها خواسته شد به دو پرسشنامه انريچ (برای ارزيابی رضايتمندی زناشويی) و SCL-90-R (برای ارزيابی وضع سلامت روان) پاسخ دهند.
يافته ها: يافتـه ها نشـان داد که بيـن نمـره کلی رضايت زناشـويی حاصل از پرسشـنامه انريچ و امتياز کلی حاصل از برخـی مقياس های SCL-90-R همبستگی وجود ندارد. زير مقياس های افسردگی، اضطراب، وسواس و اجبار همبستگی منفی با رضايتمندی زناشويی داشتند (05/0< P) اما چنين ارتباطی بين ترس مرضی و رضايتمندی زناشويی وجود نداشت.
نتيجه گيری: با توجه به نتايج به دست آمده از بررسی همبستگی بين سلامت روان و رضايتمندی زناشويی توصيه می شود که در جريان بررسی و درمان اختلالات روانپزشکی در زنان متأهل مشکلات زناشويی نيز مورد توجه قرار گيرد و در کنار درمان اختلالات مذکور استراتژی های مدون درمان زناشويی جهت بهبود کيفيت زندگی مشترک مد نظر قرار گيرد.
دکتر عليرضا شفيعی کندجانی ، دکتر ماهيار آذر ، دکتر مسعود جان بزرگی ، دکتر سيما نوحی ، دکتر سيد رضا حسينی ، بررسی همبستگی آسيب شناسی روانی زنان و رضايتمندی زناشويی نشريه پژوهنده، 1386; 12 (6) :483-490
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)