* استاديار، گروه بهـداشت محيـط، دانشـگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي - تهـران، ولنجـك، خيابان يمـن، خيابان پروانه، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، معاونت پژوهشي، دفتر ارتباط با صنعت. تلفن و نمابر: 22429808-021 smotesaddi@sbmu.ac.ir
سابقه و هدف: يكي از بحرانهايي كه در حال حاضر شهرهاي بزرگ كشور به ويژه كلان شهر تهران را در برگرفته، بحران آلودگي هوا است. در اين تحقيق به بررسي ميزان آلاينده CO در شهر تهران در خلال اجراي طرح جامع كاهش آلودگي هوا پرداخته شده است تا بدين وسيله موفقيت طرح مذكور در كاهش ميزان اين آلاينده مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
مواد و روش ها: داده هاي آماري ايستگاه هاي سنجش آلودگي هواي شهر تهران با استفاده از نرم افزار Excel مورد آناليـز قرار گرفت و ابتدا ميزان منوكسيد كربن روزانه بر اساس داده هاي 8 ساعته و سپس با استفاده از مقادير روزانه، ميزان ماهانه و سالانه آلاينده CO، در هر ايستگاه محاسبه شد. همچنين طرح جامع كاهش آلودگي هواي شهر تهران، ميزان پيشرفت محورهاي آن، نقاط ضعف و قدرت طرح به تفضيل مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: با بررسي روند تغييرات ميزان آلاينده CO در شهر تهران، مي توان چنين نتيجهگيري كرد كه اجراي طرح جامع كاهش آلودگي هواي تهران، در كاهـش ميزان اين آلاينده آن چنـان كه انتظار ميرفت مؤثر نبـوده است ولي تا حدودي توانسته است از افـزايش اين آلاينـده، با توجه به روند افزايشي ميـزان وسـايل نقليـه موتوري كه منبـع اصلي توليـد CO در سطح شهر مي باشند، جلوگيري نمايد.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين مطالعه به نظر مي رسد لازم است طرح جامع كاهش آلودگي هواي تهران كه از سال 79 در حال اجراست مورد بازبيني و بازنگري قرار گيرد تا در سال هاي باقي مانده طرح (تا سال1389) بتوان شاهد موفقيت بيش تري در كاهش ميزان آلاينده ي CO بود.
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)
