سابقه و هدف: از عوارض شاخص بيماری اسکلروز متعدد می توان به لرزش حرکتی در دست اين بيماران اشاره کرد که موجب افت شديد کيفيت زندگی ايشان می گردد. يکی از روش های کاهش اين عارضه استفاده از تحريک عمقی تالاموس است. هدف اين مطالعه اندازه گيری کمّی لرزش حرکتی و بررسی ميزان تأثير تحريک عمقی تالاموس بر آن می باشد.
مواد و روش ها: از يک سيستم تصويربرداری ويدئويی برای تعيين موقعيت نشانگر مادون قرمز نصب شده بر روی نوک انگشت اشاره استفاده شد و هر دو دست چپ و راست 6 فرد سالم و 7 بيمار مورد آزمايش قرار گرفت. از افراد مورد آزمايش خواسته شد که دست خود را بين دو نشانگر نزديک و دور که بر روی يک ميز نصب شده بود، چند مرتبه به صورت رفت و برگشتی، حرکت دهند. اين آزمايش سه مرتبه تکرار شد. بيماران اين آزمايش را در دو حالت، يک مرتبه با محرک خاموش و يک مرتبه با محرک روشن، انجام دادند. "انحراف از مسير مستقيم" و "قدرت انباشته" به عنوان دو شاخص لرزش حرکتی، اولی در طول زمان و ديگری در فرکانس های متفاوت لرزش محاسبه شد.
يافته ها: "انحراف از مسير مستقيم" در افراد سالم به طور معنی دار کم تر از بيماران بود (001/0 > P.). اين شاخص در گروه بيماران با محرک روشن کم تر از گروه بيماران با محرک خاموش بود (02/0> P)، که نشان دهنده اثر کلی مثبت تحريک تالاموس در کاهش لرزش حرکتی دست است. نتايج مشابه، اما با تفاوت معنی دار کم تر، در مورد شاخص "قدرت انباشته" مشاهده شد (05/0~ P). برای يک بيمار، هر دو شاخص تغيير چندانی پس از روشن کردن محرک نداشت، و برای يک بيمار ديگر، محرک روشن اثری معکوس در جهت افزايش لرزش نشان داد.
نتيجه گيری: "انحراف از مسير مستقيم" شاخص مناسبی برای اندازه گيری لرزش حرکتی در بيماران مبتلا به اسکلروز متعدد است، و بر اين اساس، تحريک عمقی تالاموس روش مؤثری در کاهش لرزش حرکتی می باشد.
دکتر علی استکی ، تنی هاجسون ، بررسی کمّی لرزش حرکتی در دست بيماران مبتلا به اسکلروز متعدد و اثر تحريک عمقی تالاموس بر آن نشريه پژوهنده، 1386; 12 (4) :345-351
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)