سابقه و هدف: نظر به شيوع بالای بيماری اندومتريوزيس درجمعيت خانم های سنين باروری و تأثير آن درايجاد دردهای مزمن لگنی، ناباروری، کاهش باروری و ديسپارونی و لزوم تشخيص قطعی و درمان اين بيماری، اين تحقيق با هدف تعيين قدرت روش مشاهده ای لاپاراسکوپی در تشخيص اندومتريوزيس بر اساس استاندارد هيستوپاتولوژی، در مراجعين به بيمارستان مهديه در فاصله بين تير ماه 1383 لغايت اسفند 1384 صورت گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تشخيصی، 30خانم در سنين باروری با ميانگين سنی 14/5 ± 6/28 سال که با شکايت درد مزمن لگن، نازايی اوليه يا ثانويه، ديسمنوره يا ديسپارونی مراجعه کرده بودند تحت لاپاروسکوپی تشخيصی قرارگرفتند. در تمام موارد از مناطق مشکوک به اندومتريوزيس بيوپسی برداشته شده و نمونه ها جهت بررسی پاتولوژی ارسال گرديد. همچنين نمونه هايی از پريتوئن به ظاهر سالم نيز جهت رد وجود اندومتريوزيس ميکروسکوپيک برداشته شد. ارزش اخباری مثبت و منفی، حساسيت و ويژگی تشخيص مشاهده ای لاپاراسکوپی بر اساس تشخيص هيستوپاتولوژيک (به عنوان روش قطعی آن) مورد محاسبه قرارگرفت.
يافته ها: از ميان 30 بيمار تحت مطالعه، شيوع متوسط اندومتريوزيس قابل تشخيص به روش مشاهده ای 63% بود که 42% آن توسط بررسی های هيستوپاتولوژيک تأييد شد. دراين مطالعه ارزش اخباری مثبت روش مشاهده ای 42% ، حساسيت آن 8/88%، ارزش اخباری منفی 9 /90% و ويژگی آن 6/47% بود.
نتيجه گيری: روش مشاهده ای درتشخيص دقيق اين بيماری، از قدرت بالايی برخوردار نبوده و تشخيص اندومتريوزيس می بايستی بعد از تأييد هيستوپاتولوژيک مطرح گردد.
دکتر ساغر صالحپور ، دکتر هانيه ژام ، دکتر مهناز حکيمی فرد ، دکتر اذن الله آذر گشب ، بررسی قدرت تشخيص روش مشاهده ای لاپاروسکوپی در تشخيص اندومتريوزيس نشريه پژوهنده، 1386; 12 (4) :339-343
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)