سابقه و هدف: استئاتوز كبدي و عفونت مزمن با ويروس هپاتيت B از علل شايع بيماريهاي مزمن كبدي در ايران به شمار مي روند. ارتباط بين هپاتيتهاي ويروسي و استئاتوز در مطالعات مختلفي در دنيا بررسي و اثبات شده است. در مورد هپاتيتC عواملي مثل ژنوتيپ ويروس و شاخصهاي متابوليك خود بيمار در بروز و شدت استئاتوز نقش دارند. اما در مورد همراهي هپاتيت B و استئاتوز، مطالعات محدودي انجام شده و نقش عوامل مربوط به ميزبان در ايجاد استئاتوز در اين بيماران بيش تر بوده است. تاكنون در كشور ما، مطالعهاي درباره هم زماني استئاتوز و هپاتيتB انجام نشده و با توجه به شيوع بالاي اين دو بيماري، بررسي ارتباط آن ها ضروري است.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي 71 بيمار با عفونت مزمن ويروس هپاتيت B تحت بيوپسي كبد قرار گرفتند. 41 بيمار (7/57%) بدون استئاتوز كبدي و 30 بيمار (3/42%) داراي استئاتوز قابل ملاحظه بودند. عوامل مختلف مربوط به ميزبان و ويروس در دو گروه مورد بررسي و مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: از نظر سن و جنسيت در دو گروه اختلاف معنيداري وجود نداشت. از عوامل مربوط به ميزبان، ميانگين BMI و قند خون ناشتا و كلسترول و تري گليسيريد و GGT سرم در گروه داراي استئاتوز به طور معني داري بيش تر از گروه بدون استئاتوز بود (05/0< P ). دو گروه از نظر ميانگين ALK-P, ALT, AJT ، فاقد تفاوت معنيدار بودند. همچنين از نظر فراواني عوامل ويروسي نظير مثبت بودنHBeAg، ميانگين viral load و ميانگين Stage فيبروز كبد در دو گروه اختلاف معنيداري نداشت.
نتيجه گيري: به نظر ميرسد عوامل مربوط به ميزبان شامل قندخون، كلسترول و تري گليسيريد و GGT و BMI با وجود استئاتوز در زمينه عفونت مزمن با ويروس هپاتيت B همراهي داشته باشند ولي عوامل ويروسي بررسي شده HBeAg و viral Load چنين همراهي را نشان نمي دهند. توصيه ميشود در مطالعات بعدي نقش عوامل ويروسي ديگر مثل ژنوتيپ ويروسي و نيز ارتباط استئاتوز كبدي با سير بيماري و پاسخ به درمان هپاتيت مزمن B نيز بررسي شود.