سابقه و هدف: مطالعات متعـددي وجـود دارد كه تفاوت بين دو جنس نر و ماده را در پاسخ به درد و اثرات ضد دردي داروهاي اپيوئيـدي نشان مي دهد. در اغلب موارد، اپيوئيدها در جنس نر داراي اثرات ضـد دردي بيش تري نسبت به جنس ماده بوده اند. در اين مطالعه، ما تأثير هورمون هاي استروئيدي گنادال را بر بيان ژن GIRK2 ، افِكتور پس سيناپسي اصلي و مهم داروهاي اپيوئيدي در سيستم عصبي مركزي، بررسي نموديم.
مواد و روش ها: اين مطالعه بر روي موش هاي صحرايي نر و ماده نژادWistar در گروه هاي بالغ و نوزاد صورت گرفت. حيوانات بالغ خود شامل زيرگروه هاي دست نخورده، GDX، Sham ،GDX+Testosterone بودند. از تكنيك RT-PCR نيمه كمي، جهت تعيين بيان ژن GIRK2 در بافت نخاعي حيوانات استفاده شد.
يافته ها: بر اساس نتايج حاصله، در جنس نر بيان ژن GIRK2 در بافت نخاعي حيوانات نابالغ ( نوزاد) با ميزان بيان اين ژن در حيوانات بالغ دست نخورده يا گنادكتومي شده تفاوتي نداشت. حذف هورمون هاي گنادال در گروه نر مشخصاً موجب كاهش ميزان بيان اين ژن گرديد. اين تغييرات با جانشين درماني حيوان تستكتومي شده با تستوسترون به حالت اوليه باز نگشت. اما در جنس ماده بيان ژن GIRK2 در حيوانات بالغ، اعم از دست نخورده يا گنادكتومي شده در مقايسه با حيوانات نابالغ (نوزاد) بسيار بالاتر بود. اواريكتومي حيوان ماده تغيير قابل توجهي در سطوح mRNA ژن GIRK2 ايجاد ننمود. همچنين هيچ گونه تفاوت جنسي در بيان ژن مذكور بين گروه هاي بالغ دست نخورده، و نابالغ (نوزاد) مشاهده نشد.
نتيجه گيري: به نظرمي رسد تنظيم نسخه برداري ژن GIRK2 در جنس نر بيش از جنس ماده تحت تأثير هورمون هاي گنادال قرار مي گيرد در حالي كه در جنس ماده ساير فاكتورهاي تكاملي و تغـييرات دوره بلـوغ روي بيان اين ژن تأثيـرگذار مي باشند. مطالعات بيش تري براي روشن شدن مكانيسم دقيق اين تغييرات بايستي انجام گيرد.