سابقه و هدف: بارداری روندی فيزيولوژيک و طبيعی است که در طی آن تغييرات سريع و شگرفی در وزن، نحوه توزيع جرم و مرکز ثقل بدن، ميزان استحکام ليگامان ها، طول و قدرت عضلات رخ می دهد و متعاقب آن ها وضعيت راه رفتن مادر نيز دستخوش تغيير می شود. با توجه به اهميت شناخت تغييرات وضعيت کاينتيکی راه رفتن در دوران بارداری و به ويژه تعيين ارتباط آن ها با حس عمقی کمر جهت ابداع و ايجاد روش های کاربردی و درمانی جديد برای پيشگيری يا تقليل کمردرد و تجويز مناسب پياده روی برای خانم های باردار، هدف ما در اين تحقيق تعيين ارتباط حس عمقی از ثلث اول تا ثلث سوم بارداری و پس از زايمان با وضعيت و خصوصيات کاينتيکی حين راه رفتن بود.
مواد و روش ها: تحقيق به صورت آينده نگر و به صورت نمونه گيری در ثلث اول بارداری و تکرار ارزيابی ها در ثلث های دوم و سوم و پس از زايمان (تا 5/4 ماه بعد) بود. 35 خانم باردار مورد بررسی قرار گرفتند. در هر نوبت حس عمقی کمر در بازسازی وضعيت 45 درجه خم شده از حالت ايستاده و وضعيت کاينتيکی مرحله ی تحمل وزن حين راه رفتن ارزيابی شد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد از ثلث اول تا سوم بارداری حس عمقی کمر در بازسازی وضعيت کاهش يافت (01/0= P). از نظر ميزان حس عمقی کمر نمونه ها در سه گروه قرار گرفتند. روند تغييرات طی بارداری بين گروه ها تفاوت معنی دار داشت. کاهش حس عمقی کمر در طول بارداری با کاهـش سرعت، افزايش نيـروی عکس العمل عمودی نسـبت به وزن بدن، ارتباط معنی دار داشت.
نتيجه گيری: در حين بارداری دقت حس عمقی کمر با کاينتيک راه رفتن ارتباط معنی دار دارد. لذا انجام پژوهش های بيش تر در جهت بررسی تأثير پياده روی بر تعديل حس عمقی و اثر آن در پيشگيری يا تخفيف کمردرد حين بارداری توصيه می شود.
صديقه سادات نعيمی ، دکتر سيد محمد فيروزآبادی ، دکتر گيتی ترکمان ، ارتباط بارداری با تغييرات حس عمقی و بيومکانيکی راه رفتن نشريه پژوهنده، 1386; 12 (5) :423-433
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)