سابقه و هدف: زايمان زودرس از علل اصلی موربيديتی و مورتاليتی نوزادان است و نارسايی سرويکس يکی از علل مهم آن می باشد از سرکلاژ جهت درمان نارسايی سرويکس استفاده می شود ولی مکانيسم اثر آن در کاهش زايمان زودرس نامعلوم است. عده ای افزايش طول سرويکس پس از سرکلاژ را به عنوان مکانيسم اثر معرفی کرده اند. اين تحقيق به منظور بررسی اثر سرکلاژ بر طول سرويکس در بيمارستان مهديه انجام گرفت (در سال 85-84).
مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی نيمه تجربی بر روی 18 زن حامله با متوسط سن حاملگی 14 هفته که سابقه دفع زود هنـگام حاملگی داشتنـد يا طول سرويکس در بررسی سونوگرافی واژينال کم تر از mm30 داشته و جهت سرکلاژ پروفيلاکتيک با تعيين اندکاسيون عمل توسط پزشک مربوطه هر بيمار معرفی شده بودند، انجام شد. طی 48 ساعت قبل سرکلاژ و 72 ساعت اول بعد سرکلاژ سونوگرافی واژينال جهت اندازه گيری طول سرويکس انجام و نتايج با هم مقايسه شد. از آزمون آماری Paired t-test جهت تغيير نتايج استفاده شد.
يافته ها: ميانگين طول سرويکس قبل از سرکلاژ mm 8/2 8/25 و بعد از سرکلاژ mm 4/2 7/26 بود . اختلاف معنی دار آماری بين طول سرويکس قبل و بعد از سرکلاژ مشاهده نشد.
نتيجه گيری: در اين تحقيق مشخص شد که افزايش طول سرويکس بعد از سرکلاژ از لحاظ آماری معنی دارنيست و احتمالاً سرکلاژ با مکانيسم های ديگری باعث کاهش ميزان زايمان زودرس می شود.
![[English Abstract]](templates/tmpl_pajoohande/images/en.gif)