مواد و روش ها:نتايج سينتيکی و ترموديناميکی اثر اينوزين به عنوان محصول واکنش آنزيمی و همچنين به عنوان يک مهارکننده روی آنزيم آدنوزين دآميناز (ADA) روده و طحال در بافر فسفات ?? ميلی مولار با ?/?=PH و در دمای ?? درجه سانتی گراد بدست آمده و از روش های اسپکتروفتومتری و تيتراسيون ميکروکالری متری هم دما استفاده شده است. به منظور مقايسه پايداری ترموديناميکی دو آنزيم ADA روده و طحال تغييرات جذب در ??? نانومتر در حضور غلظت های مختلف دودسيل تری متيل آمونيم برمايد (DTAB) بعنوان غير طبيعی کننده مورد بررسی قرار گرفته است. يافته ها: اينوزين که محصول واکنش کاتاليتيکی آنزيم ADA بر روی سوبسترای اصلی خود آدنوزين می باشد، اثر مهارکنندگی بر فعاليت کاتاليتيکی آنزيم داشته و به عنوان يک مهارکننده رقابتی برای آنزيم ADA محسوب می شود. مطالعات سينتيکی نشان داده است که ميزان ثابت اتصال اينوزين به آنزيم ADA روده و طحال به ترتيب برابر با ??? و ??? ميکرومولار می باشد که به خوبی با مقدار ثابت اتصال بدست آمده از روش ميکروکالری متری هم دما (??? و ???ميکرومولار) مطابقت دارد و بيانگر اين است که ثابت اتصال اينوزين به آنزيم ADA روده، کوچکتر از ADA طحال می باشد. مقايسه پارامتر سينتيکی kcat يا راندمان و همچنين ثابت ويژگی kcat/Km نشان می دهد که راندمان و ثابت ويژگی ADAروده بيش از دو برابر ADA طحال می باشد. مقايسه مطالعات ترموديناميکی هر دو آنزيم ADA روده و طحال نشانگر پايداری بيشتر ADA روده نسبت به ADA طحال است زيرا، [DTAB]1/2 و ?G(H2O) برای ADA روده به ترتيب معادل ??/? ميلی مولار و KJ/mol ??/? است در حالی که برای ADA طحال برابر با ??/? ميلی مولار و KJ/mol ??/?می باشد. نتيجه گيری: مقايسه پارامترهای سينتيکی و ترموديناميکی بدست آمده برای آنزيم آدنوزين دآميناز روده و طحال نشان می دهد که آنزيم آدنوزين دآميناز روده از نظر سينتيکی فعال تر و از نظر ترموديناميکی پايدارتر از آنزيم آدنوزين دآميناز طحال می باشد. بنابراين توصيه می شود برای درمان بيماران مبتلا به نقص در فعاليت آنزيم ADA در انسان به روش آنزيم جايگزين از ADA روده با پايداری و فعاليت کاتاليتيکی بيشتر استفاده شود.
