سابقه و هدف: ضد التهاب های غيراستروييدی (NSAIDs) جزو داروهای پرمصرفی هستند که تجويز آن به راحتی تحمل می شود. شايع ترين عارضه اين داروها مشکلات گوارشی است. تخمين زده می شود که اين عوارض در مرگ 15-10 درصد بيماران بستری نقش داشته باشد. اين داروها يکی از علل اصلی خونريزی از دستگاه گوارش فوقانی و دومين عامل ايجاد اولسر می باشند. هدف از اين مطالعه تعيين مدت زمان مصرف داروهای ضد التهابی غيراستروييدی، شاخص های پيش آگهی و فراوانی آلودگی به هليوباکترپيلوری در مبتلايان به اولسر پپتيک خونريزی دهنده مراجعه کننده به بيمارستان فاطميه سمنان طی سال های 82-1376 است. مواد و روش ها: اين تحقيق با روش بررسی توصيفی بر روی بيماران مبتلا به اولسر پپتيک که با خونريزی گوارشی مراجعه کرده بودند صورت گرفت. مشخصات اين بيماران از نظر سن، علل خونريزی، سابقه و مدت زمان مصرف داروهای ضد التهابی غيراستروئيدی، محل زخم، آلودگی به هليکوباکترپيلوری و عوامل تعيين کننده پيش آگهی با استفاده از آزمون های Chi-square و T تجزيه و تحليل شد. يافته ها: 92 بيمار دارای سابقه مصرف داروهای ضد التهابی غيراستروييدی با ميانگين سني66.1±3.1 (± انحراف معيار) با 105 بيمار فاقد چنين سابقه ای با ميانگين سنی 62.3±4.7 مقايسه شدند. بيماران گروه اول مسن تر بودند (p<0.0001). در هر دو گروه اولسر اثنی عشر و ابتلای مردان شيوع بيشتری داشت. نسبت اولسر اثنی عشر به معده در گروه دوم بيش از 2.1 بود. در بيمارانی که سابقه مصرف بيش از يک هفته دارو را داشتند شيوع زخم اثنی عشر و معده و ابتلاء هر دو جنس به طور يکسان ديده شد.از نظر شدت، پيش آگهی و مرگ و مير تفاوتی بين دو گروه مشاهده نگرديد، موقعيت هليکوباکترپيلوری در گروه های مصرف کننده و غيرمصرف کننده و اولسرهای ناشی از NSAIDs يکسان بود. نتيجه گيری: مصرف NSAIDs نقشی در پيش آگهی و مرگ و مير در خونريزی از اولسر ندارد.
