سابقه و هدف: زردی يکی از شايعترين مشکلات نوزادی است که در صورت عدم توجه کافی، عوارض جبرانناپذيری به همراه خواهد داشت. 60% نوزادان ترم و 80% نوزادان نارس در هفته اول عمر دچار زردی میشوند که اغلب موارد، ناشی از هيپربيليروبينمی غير کونژوگه و فيزيولوژيک میباشد؛ اما میتواند ناشی از حالات پاتولوژيکی همچون سپسيس نيز باشد. با توجه به فراوانی زياد نوزادان با علامت زردی و شک به وجود باکتريمی و سپسيس در آنان و به منظور تعيين فراوانی باکتريمی و نوع ميکروارگانيزم مسئول آن، اين تحقيق در مراجعين به بيمارستان شهدای تجريش انجام شد.
مواد و روشها: اين پژوهش، از طريق مطالعه دادههای موجود انجام شد. پرونده کليه نوزادانی که با علامت زردی در بيمارستان بستری شدهاند، مورد بررسی قرار گرفت. نوزادان با سن کمتر از 28 روز و وزن هنگام تولد 2500 گرم يا بيشتر، که تنها علامت زردی داشتهاند، وارد مطالعه شده و نوزادان با علايم سپسيس و زردی نوع مستقيم از مطالعه حذف شدند. کشت خون مثبت به عنوان سپسيس تلقی شده است.
يافتهها: در فاصله زمانی سالهای 1381 الی 1382، پرونده 394 نوزاد با علامت زردی، در بيمارستان ثبت شده بود که تعداد 201 نفر از نوزادان، دارای شرايط ورود به مطالعه بودند. برای 153 نوزاد، کشت خون انجام شده که در 21 مورد (%7/13)، وجود باکتريمی تأييد شده بود. در نمونهگيری مجدد از کشت خون، 5 مورد کشت مثبت وجود داشته که 2 مورد آنها در هر دو کشت يک باکتری کشت شده و در 3 مورد بعدی، باکتریها متفاوت بوده است. در بررسی از لحاظ سپسيس، در 8/2% موارد، ESR بالاتر از 15، در 6/0% موارد، CRP معادل 3+، در 2/1% موارد، CRP معادل 2+، و در 6/3% موارد، CRP معادل 1+ يافت شد و در 6/94% موارد، نتيجه تست CRP منفی بوده است. ميزان بيليروبين در بدو پذيرش در بيمارستان، در 9/14% کمتر از mg/dL 15 و در 7/54% بين 15 و 20 و در 4/30% بيش از 20 ميلیگرم بر دسیليتر بوده و در هنگام ترخيص، همگی بيليروبين کمتر از mg/dL 10 داشتهاند. 4/97% نوزادان، زردی در هفته اول عمر داشتهاند. علت زردی در 9/18% موارد، ناسازگاری ABO و در 4/8% موارد ناسازگاری Rh و در 4% کمبود G6PD و در 7/68% علت زردی نامشخص بوده است. کشت ادرار با کيسه ادرار در 17% مثبت بوده، ولی در نمونه گيری سوپراپوبيک نمونه مثبت وجود نداشته است.
نتيجهگيری: به نظر میرسد باکتريمی و سپسيس بدون هيچگونه علايم بالينی (غير از زردی غير مستقيم) در نوزادان بعيد است که رخ بدهد و بررسی از لحاظ سپسيس، غير از خونگيری بیمورد، تحميل هزينههای اضافی و گاه اشتباهات تشخيصی، فوايد قابل توجهی به دنبال نخواهد داشت. با اين حال و با توجه به اهميت موضوع، انجام بررسیهای بيشتر در قالب مطالعات تکميلی جهت رسيدن به نتايج قطعیتر پيشنهاد میشود.