سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به افزايش ديابت و اهميت نحوه مراقبت های از خود و عوارض شناخته شده عدم مراقبت از خود، اين تحقيق روی بيماران ديابتی نوع I مراجعه کننده به کلينيکهای ديابت استان سمنان درسال 78-1377 انجام گرفت.مواد و روشها: تحقيق به روش توصيفی روی کليه افراد تحت مراقبت که سن بيش از 14 سال داشته و هيچکدام به زخم ناشی از ديابت و يا بيماری مزمن ديگری که نيازمند پيروی از رژيم غذايی خاص باشد مبتلا نبوده و از لحاظ جسمی و روحی قادر به شرکت در پژوهش بودند، انجام گرديد. خصوصيات فردی بيماران، مشخصات بيماری و دوره درمان و نحوه مراقبت از خود در زمينه نحوه تزريق انسولين، مراقبت از پا و الگوی مواد غذايی توسط يک فرم اطلاعاتی بررسی و با توجه به امتيازات آنها در سه گروه مطلوب (خوب)، متوسط و ضعيف طبقه بندی گرديد. پايايی و روايی ابزار گردآوری داده به روش اعتبار محتوی و آزمون مجدد با استفاده از تجزيه و تحليل موردی برای پرسشنامه و مشاهده همزمان با استفاده از ضريب همبستگی پيرسون در مورد چک ليست نحوه مراقبت از خود تاييد گرديد.يافته ها: تحقيق روی تعداد 36 بيمار واجد شرايط (41.7% مرد و 58.3% زن) با ميانگين سنی 28.4±7.9 سال، که مدت 8.5±4.8 سال از ابتلا به بيماری آنها گذشته بود، انجام گرديد. مراقبت مطلوب، 57.1 درصد در زمينه تزريق يک نوع انسولين، 53.3 درصد در زمينه تزريق دو نوع انسولين، 55.6 درصد در مورد مراقبت از پا و 47.2 در زمينه انرژی روزانه وجود داشت.نتيجه گيری و توصيه ها: به طور کلی نحوه مراقبت مطلوب در بيماران ديابتی مورد مطالعه به ويژه در زمينه الگوی مصرف موادغذايی در سطح پايينی می باشد، لذا با توجه به عوارض شناخته شده ناشی از مراقبت کم از خود دراين بيماران تحقيق تحليلی برای شناخت علل و تحقيق تجربی بمنظور بررسی بهترين مداخله برای ارتقای نحوه مراقبت از خود در بيماران ديابتی، توصيه می گردد.
حسينی ميمنت ، صادقی مقدم حميد ، محفوظ پور سعاد ، استکی ترانه ، کمالی پرويز ، بررسی نحوه مراقبت از خود بيماران ديابتی نوع I مراجعه کننده به کلينيکهای ديابت استان سمنان، 78-1377 نشريه پژوهنده، 1380; 6 (5) :9-15
