سابقه و هدف: درگيری استخوان و مفصل در بيماری بروسلوز يکی از عوارض شايع اين بيماری بوده و شيوع آن را از 20 تا 85 درصد موارد گزارش شده است. اين مطالعه با هدف تعيين عوارض استخوانی - مفصلی بروسلوز در بيماران بستری در بيمارستان بوعلی در طی سالهای 1379-1374 انجام شد.مواد و روشها: تحقيق به روش توصيفی روی همه بيمارانی که تشخيص بروسلوز بر اساس تابلوی بالينی و در حضور تيتر افزايش يافته آنتی بادی اختصاصی توسط سروآگلوتيناسيون استاندارد لوله ای (STA) صورت گرفته بود، انجام پذيرفت. برای بيمارانی که دردهای مفصلی يا استخوانی داشتند جهت تعيين عوارض استخوانی - مفصلی راديوگرافی و اسکن از مفاصل و استخوانها انجام و در صورت تغييرات التهابی، اسکلروز يا تخريب حاشيه مفصلی تشخيص اسپونديليت يا ساکروايلييت و يا آرتريت داده شد.يافته ها: از 109 بيمار مبتلا به بروسلوز، 92 بيمار (84.4%) دچار عوارض استخوانی- مفصلی بوده اند. اسپونديليت (78.3%)، ساکروايلييت (52.2%) و درگيری زانو (22.8%) شايع ترين عوارض استخوانی- مفصلی بوده و درگيری چند مفصل به طور همزمان نيز در 42.4% موارد ديده شد. بيشترين شيوع سنی بيماران بروسلوزی 24-19 سال و کمترين شيوع سنی 42-37 سال بود. در کل 42.2% بيماران کمتر از 25 سال سن داشتند. بيماران دچار اسپونديليت از بيماران دچار آرتريت محيطی يا ساکروايلئيت مسن تر بودند.نتيجه گيری و توصيه ها: شايع ترين عارضه استخوانی - مفصلی در گروه مورد مطالعه ما اسپونديليت بوده که در بيماران مسن تر بيشتر ديده شد. اين عارضه در بيماران بروسلوزی جدی می باشد و پيشنهاد می گردد که برای تشخيص عوارض استخوانی - مفصلی از راديوگرافی و اسکن استخوان استفاده شود.
