سابقه و هدف: با توجه به اين که IPT از بسياری جهات بالينی، پاتولوژی و حتی سير بيماری در بعضی موارد با بدخيمی ها اشتباه می شود و وضعيت آن در کشور کمتر گزارش شده، لذا به منظور تعيين موارد Inflammatory Pseudotumor، اين تحقيق روی مراجعه کنندگان به بيمارستانهای دانشگاه شهيد بهشتی در سالهای 77-1372 انجام گرفت. مواد و روشها: تحقيق به روشهای توصيفی انجام گرفت. پرونده افرادی که در بيمارستانهای وابسته به دانشگاه شهيد بهشتی تشخيصIPT و يا اسامی مشابه داشت، بررسی و نمونه های اسلايدهای پاتولوژی آنها مورد مطالعه قرار گرفت. در صورتی که يافته های مورفولوژی با شرح حال بالينی انطباق داشته به عنوان موارد مثبت تلقی و برای آنان فرم اطلاعاتی تکميل گرديد. يافته ها: طی مدت مورد مطالعه 20 بيمار واجد شرايط وجود داشت. 60% آنها زن و ميانگين سنی بيماران 20 سال گزارش شد. 40% موارد ابتلا به صورت ريوی و 60% خارج ريوی بود. 80% دارای آنمی بوده و کاهش وزن و بی اشتهايی در 35% موارد مشاهده گرديد. در بزرگسالان بيشتر بيماران به عنوان تومور بدخيم تحت عمل جراحی قرار گرفته اما شيمی درمانی و راديوتراپی برای آنها انجام نشد. کودکان نيز با تشخيص پنومونی درمان شدند. نتيجه گيری و توصيه ها: طيف وسيعی از خوش خيمی تا بدخيمی ها در تشخيص های افتراقی اين بيماری مطرح است. از آنجايی که اين بيماری توموری خوش خيم با پتانسيل عود می باشد و از نظر بالينی، راديولوژيک و پاتولوژيک با ساير بيماری های خوش خيم و يا بدخيم اشتباه می شود، توصيه می شود جهت اجتناب از جراحی های وسيع بی مورد و شيمی درمانی و راديوتراپی با کمک روش های ايمونوهيستوشيمی و فلوسيتومتری بيماران مورد ارزيابی قرار گرفته و پيش آگهی آنان تعيين گردد.
