سابقه و هدف: سينوزيت مزمن با شيوع بالا يکی از مشکلات تشخيصی و درمانی در دنيای پزشکی امروز می باشد. در بعضی از گزارشات، سی تی اسکن کرونال محدود به عنوان يک روش تشخيصی برای سينوزيت مطرح شده است. به دليل عدم وجود تجربه ای در اين زمينه در کشور و به منظور تعيين قدرت سی تی اسکن کرونال محدود در تشخيص سينوزيت مزمن اين تحقيق انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی انجام گرفت. بيمارانی که سابقه علائم بالينی سينوزيت به مدت بيشتر از سه ماه داشتند، به عنوان مبتلايان به سينوزيت مزمن تلقی شدند و به مدت چهار هفته تحت درمان دارويی قرار گرفتند. بيمارانی که بعد از علائم درمان، همچنان سينوزيت را داشتند، به عنوان مورد، انتخاب شدند. ازهمه بيماران سی تی اسکن کرونال کامل انجام شد. و برشهای شماره 2 و 5 و 7 و 18 که در تمامی بيماران به ترتيب از سينوس فرونتال، ماگزيلا، اتموييد و اسفنوييد عبور می کردند به عنوان سی تی اسکن کرونال محدود انتخاب شدند و نتايج سی تی اسکن کرونال محدود ثبت گرديد، همچنين نتايج سی تی اسکن کرونال کامل به عنوان استاندارد طلايی ثبت شد.PPV وNPV مربوط به سی تی اسکن کرونال محدود در کليه سينوزيتها و همچنين به تفکيک در سينوزيتهای چهارگانه تعيين شد. يافته ها: تحقيق روی 53 نفر با ميانگين سنی 13.5± 32.4 انجام گرفت.PPV در کل سينوزيتها 91.9% وNPV در کل سينوزيتها 68.8% بود. برای سينوزيت مزمن ماگزيلا PPV برابر 89% و NPV برابر 68% بود و برای سينوزيت مزمن اتموئيد به ترتيب 82.6% و 86.7 بود. همچنين سينوزيت مزمن فرونتال از PPV 77.8% و NPV 100% برخوردار بود. برای سينوزيت مزمن اسفنوييد PPV برابر 90% وNPV برابر 95.3% بود. نتيجه گيری و توصيه ها: سی تی اسکن کرونال محدود نمی تواند جايگزين مناسبی برای سی تی اسکن کرونال کامل باشد.
