سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به افزايش تعويض کامل مفصل ران و گزارشات متفاوت از علل، نتايج درمان و عوارض آن، اين تحقيق بر روی بيمارانی که در بيمارستان امام حسين (ع) و پارس طی سالهای 77-1373 تحت عمل تعويض ران قرار گرفته اند، انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش مطالعه داده های موجود انجام گرفت. پرونده بيماران واجد شرايط که تحت عمل تعويض مفصل ران قرار گرفته و به مدت حداقل 2 سال پيگيری شدند، از بايگانی خارج و خصوصيات بيماران، علل، نتيجه درمان و عوارض آن بررسی و با آمار توصيفی ارايه شد. يافته ها: طی مدت بررسی، 80 بيمار و 96 مفصل ران مورد مطالعه قرار گرفتند که 52.5% بيماران مرد و 47.5% زن با ميانگين سنی 48.5±13.1 سال بودند. مهم ترين علل تعويض مفصل ران به ترتيب آرتريت دژنراتيو اوليه(36%) ، ديسپلازی هيپ (30%) و شکستگی گردن فمور (25%) بود. در زنان شايع ترين علت، ديسپلازی هيپ و در مردان آرتريت دژنراتيو اوليه بوده است. بعد از عمل جراحی بهبودی کامل درد در 88.7% و بهبودی نسبی در 11.3% بيماران ديده شد. محدوديت حرکتی خفيف هيپ و نياز به استفاده از وسايل کمکی برای راه رفتن در 6.3% بيماران مشاهده شد. بيشترين عوارض بعد از عمل در بيماران مبتلا به ديسپلازی هيپ ديده شد. و شايع ترين عوارض به ترتيب در رفتگی پروتز، اختلاف طول اندام و عارضه عصبی بود. عوارضی همچون عفونت، شکستگی، آمبولی، صدمه به مثانه و مجاری ادراری و صدمه عروقی ديده نشد. نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به تفاوت هايی که در اين مطالعه از نظر علل تعويض مفصل ران و عوارض با کتابهای مرجع ديده می شود، انجام تحقيقات اپيدميولوژيک از نظر علل تخريب مفصل ران و تحقيقات تجربی از نظر عوامل مساعد کننده در ايجاد عوارض بعد از عمل توصيه می شود.
آذربال منصور ، سليمانی مهريار ، نجاريان مهدی ، بررسی وضعيت تعويض کامل مفصل ران در مراجعين به بيمارستان امام حسين و پارس، 77-1373 نشريه پژوهنده، 1381; 7 (1) :9-15
