سابقه و هدف: ورود به دانشگاه فرايند سازگاری و انطباق با شرايط جديد و نقش های تازه ای را می طلبد که موفقيت در آن تا حدودی به نوع عملکرد و کارآيی خانواده ای که فرد درآن رشد يافته بر می گردد. از آنجائی که شکل گيری خود پنداره هر فرد در خانواده پیريزی می گردد تعيين وضعيت خود پنداره و عملکرد خانواده در دانشجويان دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی هدف اين تحقيق قرار داده شد.مواد و روش ها: نوع مطالعه توصيفی و نمونه گيری از نوع در دسترس بود که درآن 103 نفر از دانشجويان سال اول و دوم دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی توسط آزمون خود پنداره beck وFamily Assesment Device-Iranian (FAD-I) (مقياس سنجش خانواده در سال 1381 مورد بررسی قرار گرفتند. اعتبار آزمون ها با محاسبه ضريب آلفای کرونباخ تعيين شد و تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از ضريب همبستگی پيرسون و آزمون t با قبول مرز معنی داری بر روی P<0.05 انجام گرفت.يافته ها: همبستگی بين خود پنداره و عملکرد کلی خانواده (r=0.21) و حل مشکل (r=0.1) معنی داربود. رابطه معنی دار بين وضع اقتصادی خانواده و عملکرد کلی خانواده، خرده مقياس های حل مشکل و نقش ها به دست آمد.نتيجه گيری و توصيه ها: با توجه به شيوع مشکلات بهداشت روان در ميان دانشجويان و وابستگی نسبتا نزديک احساس خودپنداره و بيگانگی با متغيرهای فرهنگی، اجتماعی و مذهبی که به نوعی ريشه در عملکرد خانواده دارد، بهتر است با مطالعه علمی و دقيق خانواده، مشکلات مربوط را در بين دانشجويان شناسايی و جامعه را از هزينه های درمانی پيش بينی نشده بازداشته و باعث افزايش عملکرد تحصيلی و آموزشی دانشجويان گرديد.
ديباج نيا پروين ، بررسی رابطه کارآيی خانواده و خودپنداره در دانشجويان دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی طی سال 1381 نشريه پژوهنده، 1383; 9 (4) :9-15
